<?xml version='1.0' encoding='UTF-8'?><?xml-stylesheet href="http://www.blogger.com/styles/atom.css" type="text/css"?><feed xmlns='http://www.w3.org/2005/Atom' xmlns:openSearch='http://a9.com/-/spec/opensearchrss/1.0/' xmlns:georss='http://www.georss.org/georss' xmlns:gd='http://schemas.google.com/g/2005' xmlns:thr='http://purl.org/syndication/thread/1.0'><id>tag:blogger.com,1999:blog-6084764027256401157</id><updated>2011-11-03T03:55:31.542-06:00</updated><category term='Song'/><category term='Mind'/><category term='FanFic'/><category term='Hapiness'/><category term='Confused'/><category term='estetic'/><category term='Love'/><category term='Platón'/><category term='Reflexion'/><category term='Banquete'/><category term='Lies'/><category term='Ocio'/><category term='Deception'/><category term='Pain'/><category term='Dreams'/><category term='Hungry'/><category term='Sadness'/><title type='text'>Notes in white</title><subtitle type='html'>{ Welcome to my dream on the silver moon }</subtitle><link rel='http://schemas.google.com/g/2005#feed' type='application/atom+xml' href='http://notes-in-white.blogspot.com/feeds/posts/default'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/6084764027256401157/posts/default?max-results=100'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://notes-in-white.blogspot.com/'/><link rel='hub' href='http://pubsubhubbub.appspot.com/'/><author><name>N. Blake</name><uri>http://www.blogger.com/profile/08835122984785100048</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='32' height='32' src='http://3.bp.blogspot.com/_dZfvzqn2RdU/TKed3gcDMyI/AAAAAAAAAl8/VPFgZNcdEyQ/S220/AVA_SUNDAY_BLOODY.jpg'/></author><generator version='7.00' uri='http://www.blogger.com'>Blogger</generator><openSearch:totalResults>99</openSearch:totalResults><openSearch:startIndex>1</openSearch:startIndex><openSearch:itemsPerPage>100</openSearch:itemsPerPage><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-6084764027256401157.post-4450147163401695619</id><published>2011-03-13T17:30:00.000-06:00</published><updated>2011-03-13T17:30:59.984-06:00</updated><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='Banquete'/><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='estetic'/><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='Platón'/><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='Love'/><title type='text'>TE NECESITO PORQUE TE AMO, TE AMO PORQUE TE NECESITO.</title><content type='html'>&lt;div style="text-align: right;"&gt;&lt;div class="separator" style="clear: both; text-align: left;"&gt;&lt;a href="https://lh6.googleusercontent.com/-aKG_C2dDK3M/TX1TI8zplPI/AAAAAAAAAng/Nwkkm8xC-m4/s1600/LOki.png" imageanchor="1" style="clear: right; float: right; margin-bottom: 1em; margin-left: 1em;"&gt;&lt;img border="0" src="https://lh6.googleusercontent.com/-aKG_C2dDK3M/TX1TI8zplPI/AAAAAAAAAng/Nwkkm8xC-m4/s1600/LOki.png" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;&lt;i&gt;Happy&lt;/i&gt;&lt;b style="color: #0b5394;"&gt;.Status&lt;/b&gt;&lt;br /&gt;&lt;b style="color: #0b5394;"&gt;&lt;/b&gt;&lt;i&gt;&amp;nbsp;&lt;span id="goog_1264021648497"&gt;&lt;/span&gt;&lt;span id="goog_1264021648498"&gt;&lt;/span&gt;&lt;/i&gt; &amp;nbsp;&amp;nbsp; &lt;i&gt;Offline&amp;nbsp;&lt;/i&gt;&lt;b style="color: #0b5394;"&gt;.Msn&lt;/b&gt;&lt;br /&gt;&lt;b style="color: #0b5394;"&gt;&lt;/b&gt;&lt;i style="color: #0b5394;"&gt;&amp;nbsp;&lt;/i&gt; &lt;i&gt;The Red Violin OST&lt;/i&gt;&lt;b style="color: #0b5394;"&gt;.&lt;/b&gt;&lt;b style="color: #0b5394;"&gt;Listening&lt;/b&gt;&lt;br /&gt;&amp;nbsp; &lt;i&gt;Betrayal&amp;nbsp;&lt;/i&gt;&lt;i&gt;&lt;span style="color: #45818e;"&gt; &lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;b style="color: #0b5394;"&gt;.Phrase&lt;/b&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-family: Times, 'Times New Roman', serif;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="color: red;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-size: xx-small;"&gt;&lt;b&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-size: x-small;"&gt;NOTA&lt;/span&gt;&lt;/b&gt;:&lt;span class="Apple-style-span" style="color: black;"&gt;&amp;nbsp;El siguiente texto es un ensayo elaborado para la materia de Estética en la Lic. Diseño Gráfico, tomando como base el diálogo de 'EL Banquete' de los Diálogos de Platón. Las propuestas que a continuación son señaladas, son subjetivas del escritor. &amp;nbsp;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="color: #45818e; font-family: Times, 'Times New Roman', serif;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-size: x-large;"&gt;&lt;b&gt;&lt;i&gt;&lt;br /&gt;&lt;/i&gt;&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="color: #45818e; font-family: Times, 'Times New Roman', serif;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-size: x-large;"&gt;&lt;b&gt;&lt;i&gt;E&lt;/i&gt;&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;l objetivo de este ensayo es manifestar mi desacuerdo con la teoría del filósofo Aristófanes, alusiva a la existencia de un ser destinado a nosotros, un ser perfecto con el cuál compartiremos nuestra vida: Nuestra otra mitad. Haré uso de citas de algunos filósofos y psicólogos para solventar mi hipótesis, que más allá de estar a favor de lo que algunos personajes históricos recitan, está basada en creencias de índole personal.&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;Para poder comenzar, sin más preámbulos, delimitaré el campo de debate, éste nos llevará desde la concepción de los andróginos como seres incompletos que buscan su otra mitad, hasta la exposición de lo que engloba nuestra capacidad de amar, de sentir y posiblemente, de necesitar o no a otra persona para alcanzar la felicidad plena.&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;“&lt;i&gt;¿Te necesito porque te amo o te amo porque te necesito?&lt;/i&gt;”, dice el psicólogo y filósofo Erich Fromm en su libro ‘El arte de amar’ y, aunque simple vista parece una pregunta incongruente y retórica, tiene mucho de cierto, ¿Estoy con alguien por que le necesito simplemente por amarlo, o lo amo porque lo necesito? Más adelante abordaré este punto, pero por lo pronto es mejor comenzar por hacer memoria sobre la propuesta como tal de Aristófanes. Él recita la idea del origen del hombre como un ser andrógino formado de dos personas, un ser único que al estar unido corpórea y espiritualmente a su gemelo, se siente invencible, poderoso, no le teme a los Dioses, nada más importa porque se tienen el uno al otro; más tarde, Zeus los separará y dispersará por el mundo, vagarán y se extrañarán, no descansarán hasta encontrarse y volver a hacerse uno, porque hasta ese momento, estarán incompletos. Aristófanes es el primero en proponer esta idea, el término de la media naranja, lo cuál me lleva necesariamente a preguntarme ¿Existe este concepto? ¿Es factible? De ser así, ¿En qué consiste? ¿Un amor al fin encontrado con el que seremos felices por el resto de nuestras vidas? Con estos cuestionamientos, deseo llegar a lo siguiente: destierro por completo toda posibilidad de la existencia de estos seres, por mera lógica, para la medicina, ciencia fundamentada en la razón y que se rige bajo una metodología específica con ensayo, prueba, resultados, conclusión y aceptación, los seres humanos somos engendrados en el vientre de la mujer, concebidos por la unión  de un gameto femenino con uno masculino; somos seres unitarios, somos individuos que se integran a una sociedad  puesto que no podemos estar aislados.&amp;nbsp;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;La segunda causa inmediata con la que demuestro mi objeción por esta teoría recae en algo mucho más sencillo que la explicación del relato, me refiero al mito en sí mismo; un mito es una narración que intenta esclarecer  una pregunta existencial, partiendo de esto, un mito no  tiene bases metodológicas en las cuales sostener su teoría, es irreal, fantasioso y pretencioso, no tiene un origen creíble; sin embargo puedo hacer hincapié en un punto a favor de la hipótesis Aristófanes; en este paraje, el mismo Platón pudo hacer uso de Aristófanes para introducir su propuesta ontológica y entonces plantear su mito como metáfora: un ser busca a otro ser para saberse pleno puesto que añora su estado inicial ¿Pero porqué ese ser sabe que busca a ‘ese complemento’? Porque le recuerda, sabe de su existencia, no lo conoció en el mundo sensible, lo conoció en el suprasensible cuando era una idea afín a él, cuando esta idea cae al mundo tangible, el alma se encarga de emprender la búsqueda de ese ‘otro yo’ que le satisface; es aquí donde interviene la reminiscencia, nuestra ayuda dentro de la búsqueda de este mundo para encontrar a ‘nuestro verdadero amor’.&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;Supondré por un instante que existe, entonces me surge otra pregunta ¿Qué es el verdadero amor?¿Es este nuestro fin último? ¿Es este mi motor para permanecer con vida? Porque pareciera que Aristófanes así lo ve en el siguiente fragmento: &lt;i&gt;“…Así pues, una vez que la naturaleza de este ser quedó cortada en dos, cada parte echaba de menos a su mitad, y se reunía con ella, se rodeaban con sus brazos, se abrazaban la una a la otra, anhelando ser una sola naturaleza, y morían por hambre y por su absoluta inactividad, al no querer hacer nada los unos separados de los otros. Y cada vez que moría una de las mitades y sobrevivía la otra, la que sobrevivía buscaba otra y se abrazaba a ella, y de esta manera perecían…”&lt;/i&gt;  Condiciona entonces la felicidad, la vida misma, a la presencia de esa otra persona, convirtiendo este primer juicio de amor ideal en dependencia. Esa otra alma gemela deambula por el mundo y deseamos encontrarla cueste lo que cueste, haciendo que predomine el impulso y lo irascible sobre la ratio; el amor entonces no es algo propiamente racional, hace caso omiso al hemisferio izquierdo del cerebro y se guía por los instintos, ¿Esto quiere decir que nos convertimos en seres meramente irracionales, incapaces de reflexionar? ¿Pero el amar no es propiamente un acto del cerebro? Todo es mental, debe existir un momento en el cuál el amor se vincule a la razón.&amp;nbsp;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;Recuerdo que dentro del mismo diálogo de ‘El Banquete’, Erixímaco afirma que debe existir la dualidad en todo, los complementos mantienen equilibrio, no puede nacer el amor de lo negativo, siempre será de lo positivo, y si retomo lo que él dice, alegaré que en el arte de amar, es lo mismo; existen momentos en los cuáles los sentimientos dominan, los impulsos nos vuelcan permitiéndonos hacer cosas inimaginables, pero también están los instantes de sobriedad en los que nos mantenemos serenos y pensamos, por ejemplo, cómo resolver un problema que ha surgido con el ser amado o cuál será el mejor regalo para su cumpleaños, o quizá elevando el nivel del problema, si nuestra pareja es capaz de levantarnos la mano y agredirnos, física o psicológicamente ¿No es ése acaso un proceso meramente razonable en el cuál debemos hacer una reflexión de lo que es mejor para uno mismo? También usamos la razón para evaluar si deseamos o no estar con esa persona, colocar en una balanza los pros y contras de la relación y con esto, aprobarnos o no seguir adelante. &lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;Es necesaria una dosis de razón e impulso mesuradas, ni una gota más de la primera, ni una gota menos de la segunda. Hace unos días platicaba con un amigo sobre esta situación y se empeñaba en decir que la razón queda desfasada por los impulsos porque la felicidad es producto del sentimiento, no de lógica. Defiendo nuevamente mi punto de vista diciendo que la felicidad es propia, nosotros somos los causantes inmediatos para generar una  felicidad plena, no depende de los demás, ¿Qué influirán las acciones de los demás en nuestro sentir? Sí, sí lo harán pero no por eso nuestra dicha dependerá totalmente de ellos; Aristóteles plantea una propuesta sobre esto y es importante que haga mención de ella pasa sustentar mis hipótesis: &lt;i&gt;“…La felicidad (o placer) es aquello que acompaña a la realización del fin propio de cada ser vivo, la felicidad que le corresponde al hombre es la que le sobreviene cuando realiza la actividad que le es más propia y cuando la realiza de un modo perfecto…”&lt;/i&gt; Es decir, la felicidad es el resultado de los esfuerzo del hombre por abrirse paso, la felicidad última depende de uno mismo, no de otros, es un proceso que nos concierne como individuos y no como sociedad; creo firmemente que cuando uno decide estar con una pareja lo hace para compartir, y no para buscar, su felicidad. En el momento en el que yo elijo a alguien, compartiré mis experiencias y mi dicha con él y él lo hará conmigo para acrecentarlas y prosperar como personas, ayudarnos mutuamente pero jamás siendo dependientes el uno del otro, ambos creceremos y nos desarrollaremos pero cada quien por su lado, él no puede crecer por mi ni yo por él.  Ambos avanzaremos y lo haremos gracias al equilibrio entre el sentir y la razón, y para sustentar aún más, vuelvo a citar a Aristóteles: &lt;i&gt;“…Es más propio del hombre el alma que el cuerpo por lo que la felicidad humana tendrá que ver más con la actividad del alma que con la del cuerpo; y de las actividades del alma con aquella que corresponde a la parte más típicamente humana: el alma intelectiva o racional…”&lt;/i&gt; Para Aristóteles, el alma intelectiva se compone del entendimiento y la voluntad. Estas dos aportaciones nos brindan la virtud que no es más que la perfección de una disposición natural, que a su vez nos encamina al conocimiento y terminará proporcionándonos la felicidad más humana. En menor cantidad, este filósofo admite que también para ser feliz, es necesaria una ración moderada de bienes exteriores y afectos humanos, y sin embargo, recalca que estos serán bienes medios, bienes que nos satisfacen por un instante y que pueden ser efímeros. La razón es una constante que ayuda a engrandecer el alma, una constante que está presente en cada etapas de nuestras vidas, por esto la felicidad suprema o bien supremo, se consigue en un consorcio con esta constante.&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;¿Qué a dónde pretendo llegar con ahondar tanto sobre el concepto de razón? La respuesta es más sencilla aún, la razón como ya dije, está ligada a la felicidad suprema y si se asocia con una significación de esta magnitud, tengo que dar por entendido que el amor también se rige bajo este precepto; desglosaré a continuación la idea:&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;Retomemos la idea de los andróginos una vez más, ¿Cómo reconozco a mi otra mitad? Se dice que por un impulso de deseo, un destello en sus ojos, una sonrisa, una mirada, eso basta para saberlo, pero ¿De verdad es así? ¿Reconocería a mi alma gemela sólo por mirarla, sabría que es ella y sin problema alguno me entregaría a ella? Porque es importante recordar que Aristófanes incluye el uso del ‘amor a primera vista’ cuando esos dos seres se encuentran y se saben suyos.  Encuentro este hecho totalmente insólito porque no se tiene conocimiento sobre esa persona pese a que uno crea conocerla&lt;i&gt;  “…No puedes respetar a quien no conoces, el cuidado y la responsabilidad serían ciegos si no los guiara el conocimiento…” &lt;/i&gt;Vuelve a decir Fromm,  si decidimos entregarnos a ese otro yo del cuál hemos quedado prendidos desde el primero instante en que lo vimos, ¿Dónde queda la parte cognoscitiva de nuestro entorno? Para poder respetar las acciones de los demás nos debemos guiar por el conocimiento previo de su persona, por lo tanto, si no conozco a mi media naranja, ¿Cómo pretendo amarla? ¿O es acaso que eso no importa? ¡Claro que importa! Sino, ¿De qué estaría enamorada?¿De algo idealizado?  Indiscutiblemente así es, percibimos a ese ser objeto de nuestro amor como un todo, y le alabamos por haberlo visto perfecto, resaltamos sus virtudes e ignoramos sus defectos, sustituyéndolos con castillos en el aire, ansiosos por ser aprobados por uno mismo; esto no es más que enamoramiento o amor romántico, como lo clasifica Fromm; dice Roland Barthes en ‘Fragmentos de un discurso amoroso’: &lt;i&gt;“…El enamorado no es en realidad sino un conquistador más difícil que busca toda la vida ‘su tipo …”&lt;/i&gt; cerramos los ojos ante las posibilidades  de encontrar a este ser como algo humano, lo ensalzamos y vanagloriamos, porque lo hemos hallado ¡Es él! Nuestro ser amado. ¿Pero cómo sabemos que es él y no otro? Nos enamoraremos muchas veces y posiblemente en todas esas ocasiones lleguemos a creer que nuestra pareja es nuestro complemento, pero de pensar así siempre, ¿No nos estaríamos limitando? Creo que sí, limitamos nuestra capacidad de amar y conocer a una sola persona. Pensemos en una señora de sesenta años, que dejó pasar toda su vida a hombres que la pretendían y de los cuales ella podía gustar, sólo por esperar a su alma gemela, ¿Cómo sabe que existe ese individuo? ¿Y cómo sabe que ya ese humano pasó en su vida y ella lo ignoró  porque se empeñó en idealizar a un ser? ¿No es  egoísta? Lo es e independientemente de que lo haya sido con extraños, lo fue consigo misma al negarse la oportunidad de amar y ser amada.&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;Por lo tanto, el enamoramiento y amor, son análogos. Antes de llegar al amor pleno, nos enamoramos de una persona y se podría decir que todo es, valga la expresión coloquial, “color rosa”, resaltamos los puntos a favor y nos cegamos con los puntos en contra, los instintos y el sentimiento impera, la irracionalidad está presente; amamos más el amor que profesamos a la persona, amamos la idealización de ella, pero no al individuo como tal. Aquí se responde a la primer pregunta dentro de este ensayo, el enamoramiento dice ‘te amo porque te necesito’. Sin embargo, cuando empezamos a tener un conocimiento del ser amado, dejamos de estar enamorados y comenzamos a sentir amor en un estado puro, podemos cuestionarnos sobre la actitud de la pareja, si nos gusta o no, si es agradable, encontramos defectos, sabemos que es humano como nosotros, y si después de este análisis guiado por la razón y el conocimiento sobre la persona, decidimos seguir juntos, el amor habrá llegado a una etapa madura, porque entendí que amar implica respeto, actuar sin esperar algo a cambio, conocimiento sobre la persona, sobre el yo y sobre la situación. El amor a este nivel,  es armónico entre instinto y razón. La respuesta a la  segunda parte de la primer pregunta, el amor maduro le responde al enamoramiento con ‘te necesito porque te amo’.&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;Yo no estoy en contra del enamoramiento, porque es el primer paso hacia el acto más noble del ser humano,  y mucho menos estoy contra el amar, amar es el sentimiento más puro que puede experimentarse porque gracias a ello, se han hecho infinidad de cosas positivas en el mundo; pero si estoy en desacuerdo del concepto irreal de la media naranja, concluyo que no es más que un amor idealizado, producto de implementar en esa persona nuestras esperanzas y anhelos más grandes, saberlo perfecto y desear que así permanezca, porque es lo que nos hace feliz, en un plano de bien medio, lo que nos agrada, lo que nos gusta, lo que nos llena… Para mí, eso, a pesar de ser un tipo de amor, no corresponde a un amor que sea capaz de visualizar a la persona tal y como es y todo a lo que esto conlleva.  El amor se trata de compartir la felicidad y hacerla crecer entre dos personas, fomentar la armonía con lo instintivo y lo racional, amar fervientemente, ser amante y amado, sin olvidarnos de nosotros mismos. Independientemente de si experimentamos un amor inmaduro, maduro, o uno platónico, no podemos permitirnos denigrarnos y dejarnos de lado, no podemos amar plenamente sin antes amarnos a nosotros mismos. &lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;Para mí, este asunto tan complejo como el amor, podría tener cientos de debates y ensayos y estoy segura que difícilmente llegaríamos a un acuerdo porque aunque no es relativo, sí es subjetivo y cada quien presenta una diversa forma de manifestar su amor; considero que la otra mitad en el amor, no existe, pero no por eso nos negaremos a enamorarnos y amar con cada fibra de nuestro ser; no creo que el amor consista en que seamos dos seres inconclusos que buscan su complemento para hacerse uno y fundirse desde el vientre para estar por siempre y para siempre juntos, creo que más bien, es una analogía con ello, somos dos personas completas que buscan con quien compartir su felicidad y cuando la hemos hallado, aunque ignoremos cuánto tiempo estaremos con este individuo,  somos dichosos y por esto formamos una pareja, nos hacemos uno solo pero, sin dejar de ser dos.&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"&gt;&lt;a href="http://4.bp.blogspot.com/_dZfvzqn2RdU/S9-Pbhl4NDI/AAAAAAAAAhk/YavMAvDzSdc/s1600/nbkae.jpg" imageanchor="1" style="clear: right; float: right; margin-bottom: 1em; margin-left: 1em;"&gt;&lt;img border="0" src="http://4.bp.blogspot.com/_dZfvzqn2RdU/S9-Pbhl4NDI/AAAAAAAAAhk/YavMAvDzSdc/s320/nbkae.jpg" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;&lt;a href="http://4.bp.blogspot.com/_dZfvzqn2RdU/S9Sb3MEpJPI/AAAAAAAAAgw/-rntBJX-VMg/s1600/sing.png" imageanchor="1" style="clear: right; float: right; margin-bottom: 1em; margin-left: 1em;"&gt; &lt;/a&gt; &lt;br /&gt;&lt;div style="text-align: center;"&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6084764027256401157-4450147163401695619?l=notes-in-white.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://notes-in-white.blogspot.com/feeds/4450147163401695619/comments/default' title='Post Comments'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://www.blogger.com/comment.g?blogID=6084764027256401157&amp;postID=4450147163401695619' title='1 Comments'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/6084764027256401157/posts/default/4450147163401695619'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/6084764027256401157/posts/default/4450147163401695619'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://notes-in-white.blogspot.com/2011/03/te-necesito-porque-te-amo-te-amo-porque.html' title='TE NECESITO PORQUE TE AMO, TE AMO PORQUE TE NECESITO.'/><author><name>N. Blake</name><uri>http://www.blogger.com/profile/08835122984785100048</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='32' height='32' src='http://3.bp.blogspot.com/_dZfvzqn2RdU/TKed3gcDMyI/AAAAAAAAAl8/VPFgZNcdEyQ/S220/AVA_SUNDAY_BLOODY.jpg'/></author><media:thumbnail xmlns:media='http://search.yahoo.com/mrss/' url='https://lh6.googleusercontent.com/-aKG_C2dDK3M/TX1TI8zplPI/AAAAAAAAAng/Nwkkm8xC-m4/s72-c/LOki.png' height='72' width='72'/><thr:total>1</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-6084764027256401157.post-1910956021548109019</id><published>2010-11-23T19:01:00.001-06:00</published><updated>2010-11-23T19:07:46.070-06:00</updated><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='Sadness'/><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='Mind'/><title type='text'>Tu sol, yo luna.</title><content type='html'>&lt;div style="text-align: right;"&gt;&lt;div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"&gt;&lt;a href="http://4.bp.blogspot.com/_dZfvzqn2RdU/TOxjee4fiVI/AAAAAAAAAnM/ETNFuzX4Q8Q/s1600/WetSunAndMoon.jpg" imageanchor="1" style="clear: right; float: right; margin-bottom: 1em; margin-left: 1em;"&gt;&lt;img border="0" height="100" src="http://4.bp.blogspot.com/_dZfvzqn2RdU/TOxjee4fiVI/AAAAAAAAAnM/ETNFuzX4Q8Q/s200/WetSunAndMoon.jpg" width="100&amp;quot;" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;&lt;i&gt;Whatever&lt;/i&gt;&lt;b style="color: #0b5394;"&gt;.Status&lt;/b&gt;&lt;br /&gt;&lt;b style="color: #0b5394;"&gt;&amp;nbsp;&lt;/b&gt;&lt;i&gt;&amp;nbsp;&lt;/i&gt; &amp;nbsp;&amp;nbsp; &lt;i&gt;Nobody &lt;/i&gt;&lt;b style="color: #0b5394;"&gt;.Msn&lt;/b&gt;&lt;i style="color: #0b5394;"&gt;&amp;nbsp;&lt;/i&gt;&lt;br /&gt;&lt;i style="color: #0b5394;"&gt;&amp;nbsp;&lt;/i&gt;&lt;i&gt;Mariana Vega&lt;b style="color: #0b5394;"&gt;.&lt;/b&gt;&lt;/i&gt;&lt;b style="color: #0b5394;"&gt;Listening&lt;/b&gt;&lt;br /&gt;&lt;b style="color: #0b5394;"&gt;&amp;nbsp;&lt;/b&gt; &amp;nbsp; &lt;i&gt;Lovers in Japan&amp;nbsp;&lt;/i&gt;&lt;i&gt;&lt;span style="color: #45818e;"&gt; &lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;b style="color: #0b5394;"&gt;.Pharse&lt;/b&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;&lt;i style="color: #45818e; font-family: Times,&amp;quot;Times New Roman&amp;quot;,serif;"&gt;&lt;span style="font-size: x-large;"&gt;&lt;b&gt;D&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;ebo suponer que así de complicada  es la situación. Uno siempre corriendo del otro, destinados a morir cuando el otro nace, destinados a nacer cuando el otro muere.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;¿Qué debemos hacer? A ciencia cierta no lo sé, a estas alturas de verdad ya no sé que espera… ¿Es eso lo que debemos hacer? ¿Esperar? ¿Esperar a qué…? ¿A que un sueño tan efímero como este, se haga realidad? Yo ya no lo sé de cierto…&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;a href="http://2.bp.blogspot.com/_dZfvzqn2RdU/TOxjQVYQrZI/AAAAAAAAAnI/exACqKKMtB0/s1600/Wolves_of_Moon_and_Sun_by_yuumei.jpg" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"&gt;&lt;img border="0" height="200" src="http://2.bp.blogspot.com/_dZfvzqn2RdU/TOxjQVYQrZI/AAAAAAAAAnI/exACqKKMtB0/s200/Wolves_of_Moon_and_Sun_by_yuumei.jpg" width="200" /&gt;&lt;/a&gt;Posiblemente desde un inicio lo supimos pero nos negábamos a aceptarlo, quizá por eso pusimos tantos muros entre nosotros, quizá por eso hasta el momento somos tan humanamente cobardes que nos aferramos con frenética fuerza a la idea, como la última hoja de un fresno en invierno.. Pero así somos, así estamos.. A punto de caer, a punto de flotar en el vacio hasta que nuestros pies toquen la tierra.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Nunca lo buscamos ¿Lo sabes, verdad? Jamás deseamos que esto pasara y mucho menos lo esperábamos… Es hasta cierto punto irónico, difícil de creer que dos personas se amen de manera tan sublime, tan pura y tan inimaginable, y que sus cuerpos estén así de alejados, que sean intangibles y que sus almas suspiren en exhalos de dulzura y suavidad al roce de su gemela solo en sueños, claro está…&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Lo hemos intentado, de mil y un modos lo hemos intentado, tratado hasta el cansancio de buscar una manera, una tan sencilla e irascible manera de estar los dos juntos, solos, en un lugar... Lo hemos tratado de mil y un formas, pero al final, el resultado es el mismo… Lágrimas, reproches, corajes, gritos… Y una profunda pena que ahoga la voz en la garganta, la estrangula y la sumerge de golpe hacia el estomago cual vertiginoso remolino, y ahí, ahí se queda hasta que desaparece y el infinito vacio carcome el cuerpo y el alma también...&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;a href="http://1.bp.blogspot.com/_dZfvzqn2RdU/TOxj3tX3_fI/AAAAAAAAAnQ/IXnZsULlWlM/s1600/sunmoonlove.jpg" imageanchor="1" style="clear: right; float: right; margin-bottom: 1em; margin-left: 1em;"&gt;&lt;img border="0" height="200" src="http://1.bp.blogspot.com/_dZfvzqn2RdU/TOxj3tX3_fI/AAAAAAAAAnQ/IXnZsULlWlM/s200/sunmoonlove.jpg" width="165" /&gt;&lt;/a&gt;De mil y un modos, Endymion, de mil y un modos lo hemos intentado, de mil y un modos para tenerte a mi lado, un instante, un segundo.. Por un roce de tus labios... Labios tan ligeros, tan gloriosos… tan tuyos, tan míos, tan ajenos… Y la duda de si algún día nos tendremos cerca… El veneno de esa duda ha esclavizado nuestras mentes y nos ha obligado a abandonar la confianza que nos mantuvo ciegos hasta ahora y nos impide llorar hasta que estemos seguros de que sufrimos por amor.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Y seguiremos negándolo, y nos seguiremos aferrando al deseo de hacernos tangibles aquí, allá o en cualquier otro lugar; lo haremos porque en sueños nos habremos visto juntos en un bosque, en el sol y en la luna, yo tuya y tú mío, fundiéndonos en el eclipse del alba… Y lo haremos, lo negaremos, porque confiamos en que estaremos juntos… Y lo haremos aún, viviremos en un sueño plagado de nieve escarlata en tus pupilas, y viviremos ahí, en ese sueño, ansiosos por estar juntos en la vida o en la muerte, y  no despertaremos porque no deseamos abrir los ojos, temerosos de morir de nuevo por amor.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"&gt;&lt;a href="http://4.bp.blogspot.com/_dZfvzqn2RdU/S9-Pbhl4NDI/AAAAAAAAAhk/YavMAvDzSdc/s1600/nbkae.jpg" imageanchor="1" style="clear: right; float: right; margin-bottom: 1em; margin-left: 1em;"&gt;&lt;img border="0" src="http://4.bp.blogspot.com/_dZfvzqn2RdU/S9-Pbhl4NDI/AAAAAAAAAhk/YavMAvDzSdc/s320/nbkae.jpg" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;&lt;a href="http://4.bp.blogspot.com/_dZfvzqn2RdU/S9Sb3MEpJPI/AAAAAAAAAgw/-rntBJX-VMg/s1600/sing.png" imageanchor="1" style="clear: right; float: right; margin-bottom: 1em; margin-left: 1em;"&gt; &lt;/a&gt; &lt;br /&gt;&lt;div style="text-align: center;"&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6084764027256401157-1910956021548109019?l=notes-in-white.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://notes-in-white.blogspot.com/feeds/1910956021548109019/comments/default' title='Post Comments'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://www.blogger.com/comment.g?blogID=6084764027256401157&amp;postID=1910956021548109019' title='1 Comments'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/6084764027256401157/posts/default/1910956021548109019'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/6084764027256401157/posts/default/1910956021548109019'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://notes-in-white.blogspot.com/2010/11/tu-sol-yo-luna.html' title='Tu sol, yo luna.'/><author><name>N. Blake</name><uri>http://www.blogger.com/profile/08835122984785100048</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='32' height='32' src='http://3.bp.blogspot.com/_dZfvzqn2RdU/TKed3gcDMyI/AAAAAAAAAl8/VPFgZNcdEyQ/S220/AVA_SUNDAY_BLOODY.jpg'/></author><media:thumbnail xmlns:media='http://search.yahoo.com/mrss/' url='http://4.bp.blogspot.com/_dZfvzqn2RdU/TOxjee4fiVI/AAAAAAAAAnM/ETNFuzX4Q8Q/s72-c/WetSunAndMoon.jpg' height='72' width='72'/><thr:total>1</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-6084764027256401157.post-4206176639649865660</id><published>2010-11-14T11:35:00.001-06:00</published><updated>2010-11-14T11:38:13.733-06:00</updated><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='Mind'/><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='Reflexion'/><title type='text'>Carta a Frederick Pope.</title><content type='html'>&lt;div style="text-align: right;"&gt;&lt;div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"&gt;&lt;a href="http://3.bp.blogspot.com/_dZfvzqn2RdU/TOAc7PkD4GI/AAAAAAAAAnE/yTBAZcunXNs/s1600/AVA_Air.jpg" imageanchor="1" style="clear: right; float: right; margin-bottom: 1em; margin-left: 1em;"&gt;&lt;img border="0" src="http://3.bp.blogspot.com/_dZfvzqn2RdU/TOAc7PkD4GI/AAAAAAAAAnE/yTBAZcunXNs/s1600/AVA_Air.jpg" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;&lt;i&gt;Item&amp;nbsp;&lt;/i&gt;&lt;b style="color: #0b5394;"&gt;.Statu&lt;/b&gt;&lt;b style="color: #0b5394;"&gt;s&lt;/b&gt;&lt;br /&gt;&lt;b style="color: #0b5394;"&gt;&lt;/b&gt;&lt;i&gt;&amp;nbsp;&lt;span id="goog_1264021648497"&gt;&lt;/span&gt;&lt;span id="goog_1264021648498"&gt;&lt;/span&gt;&lt;/i&gt; &amp;nbsp;&amp;nbsp; &lt;i&gt;Nobody &lt;/i&gt;&lt;b style="color: #0b5394;"&gt;.Msn&lt;/b&gt;&lt;br /&gt;&lt;b style="color: #0b5394;"&gt;&lt;/b&gt;&lt;i style="color: #0b5394;"&gt;&amp;nbsp;&lt;/i&gt;&lt;i&gt;Eric Satie&lt;/i&gt;&lt;b style="color: #0b5394;"&gt;.&lt;/b&gt;&lt;b style="color: #0b5394;"&gt;Listening&lt;/b&gt;&lt;br /&gt;&lt;b style="color: #0b5394;"&gt;&lt;/b&gt;&amp;nbsp;&amp;nbsp; &lt;i&gt;I promise you&amp;nbsp;&lt;/i&gt;&lt;i&gt;&lt;span style="color: #45818e;"&gt; &lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;b style="color: #0b5394;"&gt;.Pharse&lt;/b&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;/div&gt;&lt;i style="color: #45818e; font-family: Times,&amp;quot;Times New Roman&amp;quot;,serif;"&gt;&lt;span style="font-size: x-large;"&gt;&lt;b&gt;&lt;br /&gt;&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;br /&gt;&lt;i style="color: #45818e; font-family: Times,&amp;quot;Times New Roman&amp;quot;,serif;"&gt;&lt;span style="font-size: x-large;"&gt;&lt;b&gt;E&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&amp;nbsp;sta noche he decidido ignorarte, alejarte y desprenderme poco a poco de tí;&lt;br /&gt;Esta noche, a las dos y cincuenta y cuatro minutos, he despertado del sueño donde me volvías a hacer el amor;&lt;br /&gt;Esta noche he comprobado que ni en mis sueños ya, puedo estar en paz, porque tú, como un violento huracán has de irrumpir en mi calma y de un instante a otro, perturbar, como sólo tú sabes, mi mundo.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Tengo que dejar de soñarte, por tu bien, por el mío, por el de todos;&lt;br /&gt;Tengo que dejar de recordarte, porque podría a otro llamar por tu nombre;&lt;br /&gt;Tengo, tengo que dejar de pensarte, de amarte de necesitarte, de clamarte mientras duermo . . .&lt;br /&gt;Tengo que dejar de hacerlo porque me estoy volviendo loca, cada noche, cada segundo, cada día . . . Con tu ausencia.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;He pensado que lo mejor sería alejarme, hacerte todo más fácil . . . Seguramente has de extrañarme, pero, querido, tranquilo . . . Podrás olvidarme . . .&lt;br /&gt;He pensado que podría matarme y así desde los cielos cuidarte, pero soy demasiado cobarde y aunque me duela en el fondo del alma aceptarlo, amor, yo sin tí, estoy muerta en vida.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;A veces creo que dramatizo las cosas a un punto enteramente exánime, que complico mi vida y de paso, la tuya, en cantidades desorbitantes;&lt;br /&gt;A veces creo que lo mejor habría sido no haberte conocido;&lt;br /&gt;A veces creo que vivimos en un sueño, porque en ellos, sólo en ellos puedo estar contigo;&lt;br /&gt;A veces creo que debería de aterrizar por completo los pies sobre la tierra y entender de una vez, aunque sepa que nada está aún escrito, que yo nunca estaré contigo . . . Pero amor, no sabes cuánto lo deseo, daría mi vida y mi alma por un segundo, pon un instante en tus brazos.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Te pienso a diario, a veces te maldigo, a veces te odio y llego a la nada, preguntándome ¿Cómo a esto hemos llegado?&lt;br /&gt;Te pienso también a mi lado, mirándome, sonriéndome, acariciándome . . . Te siento conmigo, más cerca que nunca, siento tus brazos rodeando mi cintura y tus labios callándo los mios, con súbita dulzura;&lt;br /&gt;Te pienso aún estando en sus brazos y entonces te recuerdo tan lejos, tan ajeno, y &amp;nbsp;cierto, &amp;nbsp;tan imposible.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Esto, querido, será lo último que por tí escriba, he decidido &amp;nbsp;arrancarte del pecho y moldear lo sentimientos; &amp;nbsp;Amor, querido . . . Espero que puedas hacer lo mismo . . . Porque tenemos que entender, que hasta que tú y yo tangibles seamos, nuestro amor quedará truncado . . . Cálame, dulcísimo sabor de tus labios que sólo en sueños he probado, cálame y despídete, porque a partir de ahora, todo será como antes, mejores amigos y jamás . . . Amantes.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Hasta en otra vida, Frederick.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;div style="text-align: right;"&gt;Para siempre tuya: Victoria.&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"&gt;&lt;a href="http://4.bp.blogspot.com/_dZfvzqn2RdU/S9-Pbhl4NDI/AAAAAAAAAhk/YavMAvDzSdc/s1600/nbkae.jpg" imageanchor="1" style="clear: right; float: right; margin-bottom: 1em; margin-left: 1em;"&gt;&lt;img border="0" src="http://4.bp.blogspot.com/_dZfvzqn2RdU/S9-Pbhl4NDI/AAAAAAAAAhk/YavMAvDzSdc/s320/nbkae.jpg" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;&lt;a href="http://4.bp.blogspot.com/_dZfvzqn2RdU/S9Sb3MEpJPI/AAAAAAAAAgw/-rntBJX-VMg/s1600/sing.png" imageanchor="1" style="clear: right; float: right; margin-bottom: 1em; margin-left: 1em;"&gt; &lt;/a&gt; &lt;br /&gt;&lt;div style="text-align: center;"&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6084764027256401157-4206176639649865660?l=notes-in-white.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://notes-in-white.blogspot.com/feeds/4206176639649865660/comments/default' title='Post Comments'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://www.blogger.com/comment.g?blogID=6084764027256401157&amp;postID=4206176639649865660' title='0 Comments'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/6084764027256401157/posts/default/4206176639649865660'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/6084764027256401157/posts/default/4206176639649865660'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://notes-in-white.blogspot.com/2010/11/carta-frederick-pope.html' title='Carta a Frederick Pope.'/><author><name>N. Blake</name><uri>http://www.blogger.com/profile/08835122984785100048</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='32' height='32' src='http://3.bp.blogspot.com/_dZfvzqn2RdU/TKed3gcDMyI/AAAAAAAAAl8/VPFgZNcdEyQ/S220/AVA_SUNDAY_BLOODY.jpg'/></author><media:thumbnail xmlns:media='http://search.yahoo.com/mrss/' url='http://3.bp.blogspot.com/_dZfvzqn2RdU/TOAc7PkD4GI/AAAAAAAAAnE/yTBAZcunXNs/s72-c/AVA_Air.jpg' height='72' width='72'/><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-6084764027256401157.post-8629683646559833804</id><published>2010-10-24T18:39:00.000-05:00</published><updated>2010-10-24T18:39:40.448-05:00</updated><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='Sadness'/><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='Mind'/><title type='text'>Soliloquio.</title><content type='html'>&lt;div style="text-align: right;"&gt;&lt;div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"&gt;&lt;a href="http://2.bp.blogspot.com/_dZfvzqn2RdU/TMTDh3rDekI/AAAAAAAAAnA/BCSPY2VfSFM/s1600/Saya_04.png" imageanchor="1" style="clear: right; float: right; margin-bottom: 1em; margin-left: 1em;"&gt;&lt;img border="0" src="http://2.bp.blogspot.com/_dZfvzqn2RdU/TMTDh3rDekI/AAAAAAAAAnA/BCSPY2VfSFM/s1600/Saya_04.png" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;&lt;i&gt;Item&amp;nbsp;&lt;/i&gt;&lt;b style="color: #0b5394;"&gt;.Status&lt;/b&gt;&lt;br /&gt;&lt;b style="color: #0b5394;"&gt;&lt;/b&gt;&lt;i&gt;&amp;nbsp;&lt;span id="goog_1264021648497"&gt;&lt;/span&gt;&lt;span id="goog_1264021648498"&gt;&lt;/span&gt;&lt;/i&gt; &amp;nbsp;&amp;nbsp; &lt;i&gt;Nobody &lt;/i&gt;&lt;b style="color: #0b5394;"&gt;.Msn&lt;/b&gt;&lt;br /&gt;&lt;b style="color: #0b5394;"&gt;&lt;/b&gt;&lt;i style="color: #0b5394;"&gt;&amp;nbsp;&lt;/i&gt;&lt;i&gt;Beethoven&lt;/i&gt;&lt;b style="color: #0b5394;"&gt;.&lt;/b&gt;&lt;b style="color: #0b5394;"&gt;Listening&lt;/b&gt;&lt;br /&gt;&lt;b style="color: #0b5394;"&gt;&lt;/b&gt; &amp;nbsp; &lt;i&gt;Moonlight&amp;nbsp;&lt;/i&gt;&lt;i&gt;&lt;span style="color: #45818e;"&gt; &lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;b style="color: #0b5394;"&gt;.Pharse&lt;/b&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;/div&gt;&lt;i style="color: #45818e; font-family: Times,&amp;quot;Times New Roman&amp;quot;,serif;"&gt;&lt;span style="font-size: x-large;"&gt;&lt;b&gt;&lt;br /&gt;&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;br /&gt;&lt;i style="color: #45818e; font-family: Times,&amp;quot;Times New Roman&amp;quot;,serif;"&gt;&lt;span style="font-size: x-large;"&gt;&lt;b&gt;E&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&amp;nbsp;s mi culpa? -&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;- Sí, sí la es -&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;- ¿De verdad? -&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;- Sí, en efecto, es tuya -&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;- Debí de pensarlo antes de decirlo . . . -&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;- Pero tú nunca me oyes, siempre haces lo que te plazca en el momento -&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;- Lo sé . . .-&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;-¿Qué hacemos? -&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;- No tengo idea, ¿Qué hacemos? -&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;- No lo sé -&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;- God . . . -&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;- Te arrepientes, ¿Verdad? -&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;- Si -&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;- C'mon, sabías que esto iba a pasar -&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;- Debí de pensarlo . . . Odio ser tan . . . -&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;- . . . Tan impulsiva, lo sé -&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;- No quiero perderle -&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;- Lo quieres demasiado, más de lo que creías -&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;- Pero es que todo apuntaba a éso . . . -&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;- Podrías dejar de buscarle respuestas lógicas a todo por una vez en tu vida, te evitarías muchos problemas -&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;- ¿Es malo ser así? -&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;- Dímelo tú -&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;- Tiene pros y contras -&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;- Más contras que pros, en este caso . . . Eres tan necia -&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;- Ni me lo digas . . . -&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;- Ni modos, sólo esperar -&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;- ¿Esperar? -&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;- Sí, esperar, ¿No hay de otra, no? -&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;- Parece que no . . . Quisiera estar allá . . . -&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;- Lo sé -&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;- Tú lo sabes todo ¿O qué? -&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;- Si, después de todo soy parte de tí -&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;- Eres yo -&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;- Soy tú -&lt;br /&gt;__________________&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"&gt;&lt;a href="http://4.bp.blogspot.com/_dZfvzqn2RdU/S9-Pbhl4NDI/AAAAAAAAAhk/YavMAvDzSdc/s1600/nbkae.jpg" imageanchor="1" style="clear: right; float: right; margin-bottom: 1em; margin-left: 1em;"&gt;&lt;img border="0" src="http://4.bp.blogspot.com/_dZfvzqn2RdU/S9-Pbhl4NDI/AAAAAAAAAhk/YavMAvDzSdc/s320/nbkae.jpg" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;&lt;a href="http://4.bp.blogspot.com/_dZfvzqn2RdU/S9Sb3MEpJPI/AAAAAAAAAgw/-rntBJX-VMg/s1600/sing.png" imageanchor="1" style="clear: right; float: right; margin-bottom: 1em; margin-left: 1em;"&gt; &lt;/a&gt; &lt;br /&gt;&lt;div style="text-align: center;"&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6084764027256401157-8629683646559833804?l=notes-in-white.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://notes-in-white.blogspot.com/feeds/8629683646559833804/comments/default' title='Post Comments'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://www.blogger.com/comment.g?blogID=6084764027256401157&amp;postID=8629683646559833804' title='0 Comments'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/6084764027256401157/posts/default/8629683646559833804'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/6084764027256401157/posts/default/8629683646559833804'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://notes-in-white.blogspot.com/2010/10/soliloquio.html' title='Soliloquio.'/><author><name>N. Blake</name><uri>http://www.blogger.com/profile/08835122984785100048</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='32' height='32' src='http://3.bp.blogspot.com/_dZfvzqn2RdU/TKed3gcDMyI/AAAAAAAAAl8/VPFgZNcdEyQ/S220/AVA_SUNDAY_BLOODY.jpg'/></author><media:thumbnail xmlns:media='http://search.yahoo.com/mrss/' url='http://2.bp.blogspot.com/_dZfvzqn2RdU/TMTDh3rDekI/AAAAAAAAAnA/BCSPY2VfSFM/s72-c/Saya_04.png' height='72' width='72'/><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-6084764027256401157.post-5708288036781911611</id><published>2010-10-03T23:06:00.000-05:00</published><updated>2010-10-03T23:06:27.788-05:00</updated><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='Confused'/><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='Song'/><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='Reflexion'/><title type='text'>Sweet Pandemonium.</title><content type='html'>&lt;div style="text-align: right;"&gt;&lt;div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"&gt;&lt;a href="http://1.bp.blogspot.com/_dZfvzqn2RdU/TKlRnfordSI/AAAAAAAAAm4/TutnEoP_Qvc/s1600/Nate_2.jpg" imageanchor="1" style="clear: right; float: right; margin-bottom: 1em; margin-left: 1em;"&gt;&lt;img border="0" src="http://1.bp.blogspot.com/_dZfvzqn2RdU/TKlRnfordSI/AAAAAAAAAm4/TutnEoP_Qvc/s1600/Nate_2.jpg" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;&lt;i&gt;Numb&lt;/i&gt;&lt;b style="color: #0b5394;"&gt;.Status&lt;/b&gt;&lt;br /&gt;&lt;b style="color: #0b5394;"&gt;&lt;/b&gt;&lt;i&gt;&amp;nbsp;&lt;span id="goog_1264021648497"&gt;&lt;/span&gt;&lt;span id="goog_1264021648498"&gt;&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&amp;nbsp;&amp;nbsp; &lt;i&gt;Andrés&amp;nbsp;&lt;/i&gt;&lt;b style="color: #0b5394;"&gt;.Msn&lt;/b&gt;&lt;br /&gt;&lt;b style="color: #0b5394;"&gt;&lt;/b&gt;&lt;i style="color: #0b5394;"&gt;&amp;nbsp;&lt;/i&gt; &lt;i&gt;HIM&lt;/i&gt;&lt;b style="color: #0b5394;"&gt;.&lt;/b&gt;&lt;b style="color: #0b5394;"&gt;Listening&lt;/b&gt;&lt;br /&gt;&lt;b style="color: #0b5394;"&gt;&lt;/b&gt; &amp;nbsp; &lt;i&gt;Caos&amp;nbsp;&lt;/i&gt;&lt;i&gt;&lt;span style="color: #45818e;"&gt; &lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;b style="color: #0b5394;"&gt;.Pharse&lt;/b&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;/div&gt;&lt;i style="color: #45818e; font-family: Times,&amp;quot;Times New Roman&amp;quot;,serif;"&gt;&lt;span style="font-size: x-large;"&gt;&lt;b&gt;&lt;br /&gt;&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;br /&gt;&lt;i style="color: #45818e; font-family: Times,&amp;quot;Times New Roman&amp;quot;,serif;"&gt;&lt;span style="font-size: x-large;"&gt;&lt;b&gt;N&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&amp;nbsp;o hay regreso&amp;nbsp;desde este sendero mío sin fin:&amp;nbsp;Serpenteante y negro aparece ante mis ojos y hacia el infierno y de vuelta me guiará una vez más.&amp;nbsp;Es todo lo que tengo&amp;nbsp;mientras entro y salgo tropezando de la gracia.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Camino a través de los jardines de luz mortecina&amp;nbsp;y cruzo todos los ríos profundos y oscuros como la noche, buscando la razón de por qué el tiempo pasó entre nosotros.&amp;nbsp;Con cada paso que doy, menos me conozco a mi misma y&amp;nbsp;rompo cada promesa en mi camino hacia tu corazón.&amp;nbsp;Incontables ocasiones he rezado por el perdón,&amp;nbsp;pero los dioses sólo se ríen en mi cara.&amp;nbsp;Y este sendero permanece,&amp;nbsp;conduciéndome hacia los brazos de la soledad.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"&gt;&lt;a href="http://1.bp.blogspot.com/_dZfvzqn2RdU/TKlSpNy03RI/AAAAAAAAAm8/tBoHzlIaYqc/s1600/blood_kn.jpg" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"&gt;&lt;img border="0" height="150" src="http://1.bp.blogspot.com/_dZfvzqn2RdU/TKlSpNy03RI/AAAAAAAAAm8/tBoHzlIaYqc/s200/blood_kn.jpg" width="200" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;Veo a través de&amp;nbsp;la oscuridad mi camino de regreso a casa.&amp;nbsp;El viaje parece interminable pero continuaré, porque&amp;nbsp;las sombras se erguirán y caerán&amp;nbsp;y nuestra noche se ahogará en el amanecer . . . En medio de todas las lágrimas hay una sonrisa&amp;nbsp;que los ángeles saludan con una canción envidiosa.&amp;nbsp;Uno mira a los ojos de un extraño&amp;nbsp;y sé a dónde pertenezco . . . Lejos de tus dioses &amp;nbsp;que curan todas las heridas e iluminan esta obscuridad sin fin . . .&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Suavemente la luz brilla sobre ti y sobre mí&amp;nbsp;a través de las puertas de la gracia&amp;nbsp;engañando a nuestros inquietos corazones.&amp;nbsp;Una llama parpadeante tan serena&amp;nbsp;devora la noche por lo que podíamos ver:&amp;nbsp;El miedo tan grande que teníamos.&amp;nbsp;Pero sé a dónde pertenezco, lejos de tus dioses&amp;nbsp;que curan todas las heridas e iluminan esta obscuridad sin fin.&amp;nbsp;Solitariamente la luz brilla sobre ti&amp;nbsp;a través de las puertas del fuego enterrado,&amp;nbsp;alimentándose de tu amor.&amp;nbsp;Débil es la llamarada que me mantiene alejada&amp;nbsp;de la crueldad y del abrazo de la ternura,&amp;nbsp;salvando mi alma.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Pero no importa, porque al final, yo sé, lo sé bien . . . Yo sé que siempre he pertenecido lejos de tus dioses&amp;nbsp;que curan todas las heridas e iluminan esta oscuridad sin fin,&amp;nbsp;que brillan sobre ti y amansan tu corazón ardiente,&amp;nbsp;que entierran mi verdad entre tus brazos,&amp;nbsp;que adoran la tumba de nuestro vano amor . . .&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"&gt;&lt;a href="http://4.bp.blogspot.com/_dZfvzqn2RdU/S9-Pbhl4NDI/AAAAAAAAAhk/YavMAvDzSdc/s1600/nbkae.jpg" imageanchor="1" style="clear: right; float: right; margin-bottom: 1em; margin-left: 1em;"&gt;&lt;img border="0" src="http://4.bp.blogspot.com/_dZfvzqn2RdU/S9-Pbhl4NDI/AAAAAAAAAhk/YavMAvDzSdc/s320/nbkae.jpg" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;&lt;a href="http://4.bp.blogspot.com/_dZfvzqn2RdU/S9Sb3MEpJPI/AAAAAAAAAgw/-rntBJX-VMg/s1600/sing.png" imageanchor="1" style="clear: right; float: right; margin-bottom: 1em; margin-left: 1em;"&gt; &lt;/a&gt; &lt;br /&gt;&lt;div style="text-align: center;"&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6084764027256401157-5708288036781911611?l=notes-in-white.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://notes-in-white.blogspot.com/feeds/5708288036781911611/comments/default' title='Post Comments'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://www.blogger.com/comment.g?blogID=6084764027256401157&amp;postID=5708288036781911611' title='0 Comments'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/6084764027256401157/posts/default/5708288036781911611'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/6084764027256401157/posts/default/5708288036781911611'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://notes-in-white.blogspot.com/2010/10/sweet-pandemonium.html' title='Sweet Pandemonium.'/><author><name>N. Blake</name><uri>http://www.blogger.com/profile/08835122984785100048</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='32' height='32' src='http://3.bp.blogspot.com/_dZfvzqn2RdU/TKed3gcDMyI/AAAAAAAAAl8/VPFgZNcdEyQ/S220/AVA_SUNDAY_BLOODY.jpg'/></author><media:thumbnail xmlns:media='http://search.yahoo.com/mrss/' url='http://1.bp.blogspot.com/_dZfvzqn2RdU/TKlRnfordSI/AAAAAAAAAm4/TutnEoP_Qvc/s72-c/Nate_2.jpg' height='72' width='72'/><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-6084764027256401157.post-3110078647782806421</id><published>2010-10-02T21:11:00.002-05:00</published><updated>2010-10-02T21:15:06.099-05:00</updated><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='Confused'/><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='Song'/><title type='text'>Love's Requiem</title><content type='html'>&lt;div style="text-align: right;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;i&gt;&lt;/i&gt;&lt;br /&gt;&lt;a href="http://4.bp.blogspot.com/_dZfvzqn2RdU/TKfmC6WeRMI/AAAAAAAAAm0/o-1q4HO9Slw/s1600/Blood_Hagi&amp;amp;Saya.jpg" imageanchor="1" style="clear: right; float: right; margin-bottom: 1em; margin-left: 1em;"&gt;&lt;img border="0" src="http://4.bp.blogspot.com/_dZfvzqn2RdU/TKfmC6WeRMI/AAAAAAAAAm0/o-1q4HO9Slw/s1600/Blood_Hagi&amp;amp;Saya.jpg" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;i&gt;Neutral&lt;/i&gt;&lt;b style="color: #0b5394;"&gt;.Status&lt;/b&gt;&lt;br /&gt;&lt;b style="color: #0b5394;"&gt;&lt;/b&gt;&lt;i&gt;&amp;nbsp;&lt;span id="goog_1264021648497"&gt;&lt;/span&gt;&lt;span id="goog_1264021648498"&gt;&lt;/span&gt;&lt;/i&gt; &amp;nbsp;&amp;nbsp; &lt;i&gt;Santiago&amp;amp;Daniel&amp;nbsp;&lt;/i&gt;&lt;b style="color: #0b5394;"&gt;.Msn&lt;/b&gt;&lt;br /&gt;&lt;b style="color: #0b5394;"&gt;&lt;/b&gt;&lt;i style="color: #0b5394;"&gt;&amp;nbsp;&lt;/i&gt; &lt;i&gt;HIM&lt;/i&gt;&lt;b style="color: #0b5394;"&gt;.&lt;/b&gt;&lt;b style="color: #0b5394;"&gt;Listening&lt;/b&gt;&lt;br /&gt;&lt;b style="color: #0b5394;"&gt;&lt;/b&gt; &amp;nbsp; &lt;i&gt;And love said NO&amp;nbsp;&lt;/i&gt;&lt;i&gt;&lt;span style="color: #45818e;"&gt; &lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;b style="color: #0b5394;"&gt;.Pharse&lt;/b&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;/div&gt;&lt;i style="color: #45818e; font-family: Times,&amp;quot;Times New Roman&amp;quot;,serif;"&gt;&lt;span style="font-size: x-large;"&gt;&lt;b&gt;&lt;br /&gt;&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;br /&gt;&lt;i style="color: #45818e; font-family: Times,&amp;quot;Times New Roman&amp;quot;,serif;"&gt;&lt;span style="font-size: x-large;"&gt;&lt;b&gt;L&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;a confusión se retuerce impacientemente alrededor de nuestros corazones.&amp;nbsp;Consume la fé que ilumina la oscuridad&amp;nbsp;y nos libera&amp;nbsp;de las cadenas de nuestra guerra y del dolor que una vez llamamos amor.&amp;nbsp;El veneno de la duda esclaviza nuestras mentes y sangramos.&amp;nbsp;Abandonamos la confianza que nos mantuvo ciegos y desaparece&amp;nbsp;bajo las alas carmesí del odio donde los perdidos están a salvo&amp;nbsp;hasta que ellos aman de nuevo.&amp;nbsp;El corazón de la oscuridad espera encontrarte allí,&amp;nbsp;y esa esperanza será nuestro réquiem por el amor.&amp;nbsp;Rezamos desesperadamente a la serpiente del placer. Las preguntas son contestadas e intentamos no llorar&amp;nbsp;hasta que estamos seguros de que sufrimos por amor.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"&gt;&lt;a href="http://2.bp.blogspot.com/_dZfvzqn2RdU/TKflhkXEgGI/AAAAAAAAAms/F-O4KKSC53s/s1600/1232598.jpg" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"&gt;&lt;img border="0" height="200" src="http://2.bp.blogspot.com/_dZfvzqn2RdU/TKflhkXEgGI/AAAAAAAAAms/F-O4KKSC53s/s200/1232598.jpg" width="133" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;En la mazmorra de nuestros sueños somos tan débiles . . .&amp;nbsp;La promesa hecha para ser rota aún ronda nuestro sueño.&amp;nbsp;No deseamos abrir los ojos, temerosos de morir de nuevo por amor.&amp;nbsp;El corazón de la oscuridad espera encontrarte allí&amp;nbsp;y esa esperanza será nuestro réquiem por el amor.&amp;nbsp;La salvación que buscamos nos estará esperando ahí,&amp;nbsp;en el corazón de la oscuridad, solitaria y asustada, con una promesa de muerte para nuestro amor.&amp;nbsp;Y ahora que estamos libres de las cadenas de nuestro oscuro amor . . .&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Estoy perdida.&amp;nbsp;Y ahora que estamos libres de las cadenas de nuestro oscuro amor . . &amp;nbsp;.&amp;nbsp;Estoy perdida.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;El corazón de la oscuridad espera encontrarte allí&amp;nbsp;y esa esperanza será nuestro réquiem por el amor.&amp;nbsp;Llévame en tus brazos y cántame tu hermosa canción.&amp;nbsp;Abrázame hasta que seamos uno y cántame, porque tú, eres una hermosa canción, tan hermosa y efímera canción . . .&lt;br /&gt;&lt;div style="text-align: auto;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="color: #45818e;"&gt;&lt;i&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="color: black;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-style: normal;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;&lt;div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"&gt;&lt;a href="http://4.bp.blogspot.com/_dZfvzqn2RdU/S9-Pbhl4NDI/AAAAAAAAAhk/YavMAvDzSdc/s1600/nbkae.jpg" imageanchor="1" style="clear: right; float: right; margin-bottom: 1em; margin-left: 1em;"&gt;&lt;img border="0" src="http://4.bp.blogspot.com/_dZfvzqn2RdU/S9-Pbhl4NDI/AAAAAAAAAhk/YavMAvDzSdc/s320/nbkae.jpg" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;&lt;a href="http://4.bp.blogspot.com/_dZfvzqn2RdU/S9Sb3MEpJPI/AAAAAAAAAgw/-rntBJX-VMg/s1600/sing.png" imageanchor="1" style="clear: right; float: right; margin-bottom: 1em; margin-left: 1em;"&gt; &lt;/a&gt; &lt;br /&gt;&lt;div style="text-align: center;"&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6084764027256401157-3110078647782806421?l=notes-in-white.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://notes-in-white.blogspot.com/feeds/3110078647782806421/comments/default' title='Post Comments'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://www.blogger.com/comment.g?blogID=6084764027256401157&amp;postID=3110078647782806421' title='0 Comments'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/6084764027256401157/posts/default/3110078647782806421'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/6084764027256401157/posts/default/3110078647782806421'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://notes-in-white.blogspot.com/2010/10/loves-requiem.html' title='Love&apos;s Requiem'/><author><name>N. Blake</name><uri>http://www.blogger.com/profile/08835122984785100048</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='32' height='32' src='http://3.bp.blogspot.com/_dZfvzqn2RdU/TKed3gcDMyI/AAAAAAAAAl8/VPFgZNcdEyQ/S220/AVA_SUNDAY_BLOODY.jpg'/></author><media:thumbnail xmlns:media='http://search.yahoo.com/mrss/' url='http://4.bp.blogspot.com/_dZfvzqn2RdU/TKfmC6WeRMI/AAAAAAAAAm0/o-1q4HO9Slw/s72-c/Blood_Hagi&amp;Saya.jpg' height='72' width='72'/><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-6084764027256401157.post-6201377490080703816</id><published>2010-10-02T16:57:00.003-05:00</published><updated>2010-10-02T17:03:46.348-05:00</updated><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='Mind'/><title type='text'>La necesidad de conocernos.</title><content type='html'>&lt;div style="text-align: right;"&gt;&lt;div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"&gt;&lt;a href="http://2.bp.blogspot.com/_dZfvzqn2RdU/TKesMzwiiII/AAAAAAAAAmk/QdkVii7fXns/s1600/24isweeney82.png" imageanchor="1" style="clear: right; float: right; margin-bottom: 1em; margin-left: 1em;"&gt;&lt;img border="0" src="http://2.bp.blogspot.com/_dZfvzqn2RdU/TKesMzwiiII/AAAAAAAAAmk/QdkVii7fXns/s1600/24isweeney82.png" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;&lt;i&gt;Neutral&lt;/i&gt;&lt;b style="color: #0b5394;"&gt;.Status&lt;/b&gt;&lt;br /&gt;&lt;b style="color: #0b5394;"&gt;&lt;/b&gt;&lt;i&gt;&amp;nbsp;&lt;span id="goog_1264021648497"&gt;&lt;/span&gt;&lt;span id="goog_1264021648498"&gt;&lt;/span&gt;&lt;/i&gt; &amp;nbsp;&amp;nbsp; &lt;i&gt;Nobody &lt;/i&gt;&lt;b style="color: #0b5394;"&gt;.Msn&lt;/b&gt;&lt;br /&gt;&lt;b style="color: #0b5394;"&gt;&lt;/b&gt;&lt;i style="color: #0b5394;"&gt;&amp;nbsp;&lt;/i&gt; &lt;i&gt;Megadeth&lt;/i&gt;&lt;b style="color: #0b5394;"&gt;.&lt;/b&gt;&lt;b style="color: #0b5394;"&gt;Listening&lt;/b&gt;&lt;br /&gt;&lt;b style="color: #0b5394;"&gt;&lt;/b&gt; &amp;nbsp; &lt;i&gt;¿Sabes porqué la nieve es blanca?&lt;/i&gt;&lt;i&gt;&lt;span style="color: #45818e;"&gt;&amp;nbsp;&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;b style="color: #0b5394;"&gt;.Pharse&lt;/b&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;i style="color: #45818e; font-family: Times,&amp;quot;Times New Roman&amp;quot;,serif;"&gt;&lt;span style="font-size: x-large;"&gt;&lt;b&gt;&lt;br /&gt;&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;i style="color: #45818e; font-family: Times,&amp;quot;Times New Roman&amp;quot;,serif;"&gt;&lt;span style="font-size: x-large;"&gt;&lt;b&gt;H&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&amp;nbsp;ace algunas semanas leía un fragmento del libro "El árbol de conocimiento" de Maturana y Valera, cuyo contenido hablaba de la necesidad que las personas tenemos de conocernos para poder desarollarnos en el mundo, la importancia que ésto tiene y las consecuencias de no hacerlo. De todo ésto, salió una pequeña reflexión en la que creo yo, es fundamental hacer hincapié:&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;El mundo como tal, se ha visto envuelto actualmente en una serie de eventos cruelmente desafortunados, en los que mucho dinero y obras materiales se han perdido, ésto sin hacer mención de los cientos de miles de vidas humanas que han perecido. ¿Y saben qué? Nosotros somos causantes de este daño irreparable, somos los verdugos de la Tierra, somos la causa inmediata por la cual Gaia reacciona con furia: El mundo no se está terminando no por los desastres naturales o por las guerras, está llegando el planeta a su límite debido a la carencia de una consciencia social que pueda sustentar nuestro existir. Vivimos en un consorcio marginado, poco abierto de mentalidad, indispuesto a cambiar, que día a día se llena de resentimientos, de pensamientos y sentimientos negativos que encapsulan el alma e impiden al ser humano progresar como persona. Todo esto se debe a la falta del interés humano en conocerse a si mismo, podemos crear y destruir cosas a placer, pero no podemos aprender de nosotros mismos como individuos y mucho menos como sociedad.&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;a href="http://3.bp.blogspot.com/_dZfvzqn2RdU/TKeqjno8cxI/AAAAAAAAAmg/qGm3Ry8LejQ/s1600/handfire.png" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"&gt;&lt;img border="0" height="135" src="http://3.bp.blogspot.com/_dZfvzqn2RdU/TKeqjno8cxI/AAAAAAAAAmg/qGm3Ry8LejQ/s200/handfire.png" width="200" /&gt;&lt;/a&gt;Es necesario que el ser humano se conozca a sí mismo para poder comprenderse, comprender el entorno en el que vive y como consecuencia, detener su autodestrucción. No se trata de entender un conocimiento de tipo científico, sino de uno suprasensible que abra las puertas de una mentalidad más humana y menos mecánica. &amp;nbsp;Es hoy en día difícil creer que esto sea posible, sin embargo, en la vida se nos dan dos herramientas que son la capacidad del humano como individuo para socializar y apoyarse mutuamente, [Recordemos que el hombre es un animal socialy político por naturaleza] y el poder que yace en manos y mente del individuo para transformar cosas gracias a la reflexión consciente de que hay algo que se debe cambiar, ese algo que mejorará la vida del ser humano y lo impulsará al entendimiento &amp;nbsp;para poder coexistir con otros.&lt;/div&gt;&lt;div&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;&lt;div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"&gt;&lt;a href="http://4.bp.blogspot.com/_dZfvzqn2RdU/S9-Pbhl4NDI/AAAAAAAAAhk/YavMAvDzSdc/s1600/nbkae.jpg" imageanchor="1" style="clear: right; float: right; margin-bottom: 1em; margin-left: 1em;"&gt;&lt;img border="0" src="http://4.bp.blogspot.com/_dZfvzqn2RdU/S9-Pbhl4NDI/AAAAAAAAAhk/YavMAvDzSdc/s320/nbkae.jpg" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;&lt;a href="http://4.bp.blogspot.com/_dZfvzqn2RdU/S9Sb3MEpJPI/AAAAAAAAAgw/-rntBJX-VMg/s1600/sing.png" imageanchor="1" style="clear: right; float: right; margin-bottom: 1em; margin-left: 1em;"&gt; &lt;/a&gt; &lt;br /&gt;&lt;div style="text-align: center;"&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6084764027256401157-6201377490080703816?l=notes-in-white.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://notes-in-white.blogspot.com/feeds/6201377490080703816/comments/default' title='Post Comments'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://www.blogger.com/comment.g?blogID=6084764027256401157&amp;postID=6201377490080703816' title='0 Comments'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/6084764027256401157/posts/default/6201377490080703816'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/6084764027256401157/posts/default/6201377490080703816'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://notes-in-white.blogspot.com/2010/10/la-necesidad-de-conocernos.html' title='La necesidad de conocernos.'/><author><name>N. Blake</name><uri>http://www.blogger.com/profile/08835122984785100048</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='32' height='32' src='http://3.bp.blogspot.com/_dZfvzqn2RdU/TKed3gcDMyI/AAAAAAAAAl8/VPFgZNcdEyQ/S220/AVA_SUNDAY_BLOODY.jpg'/></author><media:thumbnail xmlns:media='http://search.yahoo.com/mrss/' url='http://2.bp.blogspot.com/_dZfvzqn2RdU/TKesMzwiiII/AAAAAAAAAmk/QdkVii7fXns/s72-c/24isweeney82.png' height='72' width='72'/><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-6084764027256401157.post-8676891443134287443</id><published>2010-09-27T18:37:00.000-05:00</published><updated>2010-09-27T18:37:24.902-05:00</updated><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='Sadness'/><title type='text'>Ten things I hate about you.</title><content type='html'>&lt;div style="text-align: right;"&gt;&lt;div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"&gt;&lt;a href="http://1.bp.blogspot.com/_dZfvzqn2RdU/TKEqeUu2szI/AAAAAAAAAl4/tfSsQ-aAxSU/s1600/th10thingsihateaboutu.png" imageanchor="1" style="clear: right; float: right; margin-bottom: 1em; margin-left: 1em;"&gt;&lt;img border="0" src="http://1.bp.blogspot.com/_dZfvzqn2RdU/TKEqeUu2szI/AAAAAAAAAl4/tfSsQ-aAxSU/s1600/th10thingsihateaboutu.png" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;&lt;i&gt;Bleh . . .&amp;nbsp;&lt;/i&gt;&lt;b style="color: #0b5394;"&gt;.Status&lt;/b&gt;&lt;br /&gt;&lt;b style="color: #0b5394;"&gt;&lt;/b&gt;&lt;i&gt;&amp;nbsp;&lt;span id="goog_1264021648497"&gt;&lt;/span&gt;&lt;span id="goog_1264021648498"&gt;&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&lt;i&gt;Andrés&lt;/i&gt;&lt;b style="color: #0b5394;"&gt;.Msn&lt;/b&gt;&lt;br /&gt;&lt;b style="color: #0b5394;"&gt;&lt;/b&gt;&lt;i style="color: #0b5394;"&gt;&amp;nbsp;&lt;/i&gt; &lt;i&gt;Radiohead&amp;nbsp;&lt;/i&gt;&lt;b style="color: #0b5394;"&gt;.&lt;/b&gt;&lt;b style="color: #0b5394;"&gt;Listening&lt;/b&gt;&lt;br /&gt;&lt;b style="color: #0b5394;"&gt;&lt;/b&gt;&amp;nbsp;&lt;i&gt;&amp;nbsp;Oh, I never want to cause you a trouble.&lt;span style="color: #45818e;"&gt;&amp;nbsp;&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;b style="color: #0b5394;"&gt;.Pharse&lt;/b&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;/div&gt;&lt;i style="color: #45818e; font-family: Times,&amp;quot;Times New Roman&amp;quot;,serif;"&gt;&lt;span style="font-size: x-large;"&gt;&lt;b&gt;&lt;br /&gt;&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;br /&gt;&lt;i style="color: #45818e; font-family: Times,&amp;quot;Times New Roman&amp;quot;,serif;"&gt;&lt;span style="font-size: x-large;"&gt;&lt;b&gt;I&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&amp;nbsp;hate the way you talk to me. And the way you cut your hair.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;I hate the way you drive my car.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;I hate it when you stare I hate your big dumb combat boots. And the way you read my mind.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;I hate you so much it makes me sick - it even makes me rhyme.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;I hate the way you're always right.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;I hate it when you lie.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;I hate it when you make me laugh - even worse when you make me cry.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;I hate it that you're not around. And the fact that you didnt call . . .&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&amp;nbsp;But mostly I hate the way I don't hate you - not even close, not even a little bit, not any at all . . .&lt;br /&gt;&lt;div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"&gt;&lt;a href="http://4.bp.blogspot.com/_dZfvzqn2RdU/S9-Pbhl4NDI/AAAAAAAAAhk/YavMAvDzSdc/s1600/nbkae.jpg" imageanchor="1" style="clear: right; float: right; margin-bottom: 1em; margin-left: 1em;"&gt;&lt;img border="0" src="http://4.bp.blogspot.com/_dZfvzqn2RdU/S9-Pbhl4NDI/AAAAAAAAAhk/YavMAvDzSdc/s320/nbkae.jpg" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;&lt;a href="http://4.bp.blogspot.com/_dZfvzqn2RdU/S9Sb3MEpJPI/AAAAAAAAAgw/-rntBJX-VMg/s1600/sing.png" imageanchor="1" style="clear: right; float: right; margin-bottom: 1em; margin-left: 1em;"&gt; &lt;/a&gt; &lt;br /&gt;&lt;div style="text-align: center;"&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6084764027256401157-8676891443134287443?l=notes-in-white.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://notes-in-white.blogspot.com/feeds/8676891443134287443/comments/default' title='Post Comments'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://www.blogger.com/comment.g?blogID=6084764027256401157&amp;postID=8676891443134287443' title='0 Comments'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/6084764027256401157/posts/default/8676891443134287443'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/6084764027256401157/posts/default/8676891443134287443'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://notes-in-white.blogspot.com/2010/09/ten-things-i-hate-about-you.html' title='Ten things I hate about you.'/><author><name>N. Blake</name><uri>http://www.blogger.com/profile/08835122984785100048</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='32' height='32' src='http://3.bp.blogspot.com/_dZfvzqn2RdU/TKed3gcDMyI/AAAAAAAAAl8/VPFgZNcdEyQ/S220/AVA_SUNDAY_BLOODY.jpg'/></author><media:thumbnail xmlns:media='http://search.yahoo.com/mrss/' url='http://1.bp.blogspot.com/_dZfvzqn2RdU/TKEqeUu2szI/AAAAAAAAAl4/tfSsQ-aAxSU/s72-c/th10thingsihateaboutu.png' height='72' width='72'/><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-6084764027256401157.post-1137947148215208838</id><published>2010-09-27T14:46:00.000-05:00</published><updated>2010-09-27T14:46:25.988-05:00</updated><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='Reflexion'/><title type='text'>Serie de eventos desafortunados.</title><content type='html'>&lt;div style="text-align: right;"&gt;&lt;div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"&gt;&lt;a href="http://4.bp.blogspot.com/_dZfvzqn2RdU/TKD0c7tRMaI/AAAAAAAAAl0/RVDorypccZM/s1600/LOki.png" imageanchor="1" style="clear: right; float: right; margin-bottom: 1em; margin-left: 1em;"&gt;&lt;img border="0" src="http://4.bp.blogspot.com/_dZfvzqn2RdU/TKD0c7tRMaI/AAAAAAAAAl0/RVDorypccZM/s1600/LOki.png" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;&lt;i&gt;-----&lt;/i&gt;&lt;b style="color: #0b5394;"&gt;.Status&lt;/b&gt;&lt;br /&gt;&lt;b style="color: #0b5394;"&gt;&lt;/b&gt;&lt;i&gt;&amp;nbsp;&lt;span id="goog_1264021648497"&gt;&lt;/span&gt;&lt;span id="goog_1264021648498"&gt;&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&amp;nbsp;&amp;nbsp; &amp;nbsp;&lt;i&gt;Óscar&amp;nbsp;&lt;/i&gt;&lt;b style="color: #0b5394;"&gt;.Msn&lt;/b&gt;&lt;br /&gt;&lt;b style="color: #0b5394;"&gt;&lt;/b&gt;&lt;i style="color: #0b5394;"&gt;&amp;nbsp;&lt;/i&gt; &lt;i&gt;Razorlight&lt;/i&gt;&lt;b style="color: #0b5394;"&gt;.&lt;/b&gt;&lt;b style="color: #0b5394;"&gt;Listening&lt;/b&gt;&lt;br /&gt;&lt;b style="color: #0b5394;"&gt;&lt;/b&gt; &amp;nbsp; &lt;i&gt;Wire to wire&amp;nbsp;&lt;/i&gt;&lt;i&gt;&lt;span style="color: #45818e;"&gt; &lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;b style="color: #0b5394;"&gt;.Pharse&lt;/b&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;/div&gt;&lt;i style="color: #45818e; font-family: Times,&amp;quot;Times New Roman&amp;quot;,serif;"&gt;&lt;span style="font-size: x-large;"&gt;&lt;b&gt;&lt;br /&gt;&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;br /&gt;&lt;i style="color: #45818e; font-family: Times,&amp;quot;Times New Roman&amp;quot;,serif;"&gt;&lt;span style="font-size: x-large;"&gt;&lt;b&gt;&lt;br /&gt;&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;br /&gt;&lt;i style="color: #45818e; font-family: Times,&amp;quot;Times New Roman&amp;quot;,serif;"&gt;&lt;span style="font-size: x-large;"&gt;&lt;b&gt;H&amp;nbsp;&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;oy sólo quiero enlistar una serie de eventos desafortunados para marcar que ese día, sí, ese día ha sido uno de los peores de tu mundana existencia:&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;1. Para empezar, cuando menos quieres que te recuerden a una persona, parece que el universo conspira en tu contra para recordártelo y hacerte notar que AHÍ está, a unos cuantos metros de distancia;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;2. Justo cuando te lo recuerdan  alguno de tus compañeros comienza con la carrilla de siempre, pero hoy, esa carrilla tiene algo en especial [Posiblemente que en vez de apenarte, te hace mentar madres…];&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;3. En todo el día no quieres ni verle la cara y te indignas hasta llegar el punto en que te repites a ti mismo que no importa, que tienes otras cosas en las que pensar [Cuando realmente esas otras cosas, de un modo u otro, te hilan hasta la persona que no deseas recordar];&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;4. Por fin logras despejarte un poco y sucede algo que aunque no tiene que ver con esa persona, te castra la existencia: Otra persona tiene que hacerte mención de alguien y cómo ese alguien está en sus planes de vida [Y para mala suerte, tú no eres ese alguien (Está bien, está bien, eso no importa tanto, pero no quita el hecho de que te haya dolido un poco, sólo un poco)];&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;5. De inmediato te pones a reflexionar sobre lo que has hecho, sobre lo que pasa y puede pasar; ves las posibilidades, los pros y contras de ese trío de sujetos; uno por solamente verlo sabes que queda descartado, pero ahí están los otros dos, uno aquí y el otro allá… Tienes bastante claro qué quieres más, pero no es posible, así que de tanto pensar y darle vueltas al asunto comienza a dolerte la cabeza a horrores [Justo como ahora];&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;6. Pasas el día entero con una máscara, aparentando estar bien cuando por dentro eres un manojo de dudas… Y llega un momento en el que quieres llorar, pero tu orgullo está ante todo y el llorar no soluciona nada, así que sigues como si nada;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;7. Después de volver al problema inicial piensas en que debes arreglar el problema, pero cuando piensas que te has armado de valor, recapacitas y el orgullo puede más que la razón y dejas pasar la oportunidad viendo como se va con alguien más, siendo que deberías de ser tú esa persona para poder haber aclarado todo…&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;8. Decides irte y te dices a ti mismo que no importa, que estabas en tu derecho de molestarte [Porque las injusticias jamás te gustaron] y muy campantemente te subes al bus;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;9. No hay más que un lugar vacío en un autobús repleto de gente así que te sientas…. Justo cuando crees que ya todo irá mejor ves a una pareja [Posiblemente reciente] más dulces que duraznos en almíbar, intercambiando saliva, riéndose y demás cursilerías que se les ocurra… Quédense ahí, sin poder levantarse y solo pudiendo ver a esos dos frente a ti, por más de diez minutos y sabrán lo que es martirio;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;10. Cuando vez por enésima vez que el tipo le susurra cosas empalagosas a su novia te preguntas ¿Qué mierda no se cansan?,  muerdes el popote como imaginando que al morderlo más fuerte un bloque de hielo les caerá encima  y dejarán de besarse [Y posiblemente de dejar de hacerte recordar a esa persona];&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;11. Por fin vez que se bajarán y piensas: ¡Bendito sea el Señor!, te das cuenta de que no son los únicos que se van a bajar… El camino está bloqueado por una bola de tipos y tipas huevones 8D, para mala suerte tuya, te tienes que bajar y atravesar el espacio lleno de taxistas;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;12. Tienes que aguantar una serie de chiflidos y palabras, pero como llevas audífonos sólo alcanzaste a oír un: “Te llevo a donde quieras, mamacita” Y el lugar a donde quisieras ir para aclarar las cosas, no tienes ni jodida idea de donde queda…&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;13. Llegas a otro bus y te subes [Tu Ipod se queda sin pila], cómodamente te sientas y cuando aplastas la cabeza en el sillón, comienza el chofer con su canción: “… Desde que llegaste, no me quema el frío, me hierve la sangre, oigo mis latidos…” Oyes el resto de la canción y te retuerces en un intento desesperado por no ponerle atención pero NO PUEDES 8D;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;14. Bajas del bus al llegar a tu casa y solo piensas: Necesito arreglar las cosas.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;A todo esto, yo sé que es un listado de quejas y sé que de en vez de estarme quejando debería ver el modo de solucionar mis problemas [Como si muchos fueran lol, en realidad son dos, pero de uno de ellos, depende mi estabilidad],  y aunque lo parezca o no, comienzo a reflexionar sobre todo lo que pasó hoy. Un paso a la vez, Nan, un paso a la vez. Mañana tengo confianza de que será un mejor día, de verdad espero que lo sea, porque la felicidad o infelicidad de un día la hace uno mismo, para nada tienen que ver los demás, ellos, sólo dependen de la medida en que tú les des importancia y tu capacidad para solucionar las cosas y/o decidirte seguir mal o avanzar y sonreírle a la vida.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;… ¿Por qué no pensé en esto más temprano? Fák, de verdad necesito arreglar las cosas.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"&gt;&lt;a href="http://4.bp.blogspot.com/_dZfvzqn2RdU/S9-Pbhl4NDI/AAAAAAAAAhk/YavMAvDzSdc/s1600/nbkae.jpg" imageanchor="1" style="clear: right; float: right; margin-bottom: 1em; margin-left: 1em;"&gt;&lt;img border="0" src="http://4.bp.blogspot.com/_dZfvzqn2RdU/S9-Pbhl4NDI/AAAAAAAAAhk/YavMAvDzSdc/s320/nbkae.jpg" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;&lt;a href="http://4.bp.blogspot.com/_dZfvzqn2RdU/S9Sb3MEpJPI/AAAAAAAAAgw/-rntBJX-VMg/s1600/sing.png" imageanchor="1" style="clear: right; float: right; margin-bottom: 1em; margin-left: 1em;"&gt; &lt;/a&gt; &lt;br /&gt;&lt;div style="text-align: center;"&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6084764027256401157-1137947148215208838?l=notes-in-white.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://notes-in-white.blogspot.com/feeds/1137947148215208838/comments/default' title='Post Comments'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://www.blogger.com/comment.g?blogID=6084764027256401157&amp;postID=1137947148215208838' title='0 Comments'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/6084764027256401157/posts/default/1137947148215208838'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/6084764027256401157/posts/default/1137947148215208838'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://notes-in-white.blogspot.com/2010/09/serie-de-eventos-desafortunados.html' title='Serie de eventos desafortunados.'/><author><name>N. Blake</name><uri>http://www.blogger.com/profile/08835122984785100048</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='32' height='32' src='http://3.bp.blogspot.com/_dZfvzqn2RdU/TKed3gcDMyI/AAAAAAAAAl8/VPFgZNcdEyQ/S220/AVA_SUNDAY_BLOODY.jpg'/></author><media:thumbnail xmlns:media='http://search.yahoo.com/mrss/' url='http://4.bp.blogspot.com/_dZfvzqn2RdU/TKD0c7tRMaI/AAAAAAAAAl0/RVDorypccZM/s72-c/LOki.png' height='72' width='72'/><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-6084764027256401157.post-2971983050834874585</id><published>2010-09-08T19:00:00.002-05:00</published><updated>2010-09-08T19:13:02.393-05:00</updated><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='Mind'/><title type='text'>¿No oyes . . . ?</title><content type='html'>&lt;div style="text-align: right;"&gt;&lt;a href="http://1.bp.blogspot.com/_dZfvzqn2RdU/TIgjHIcSxLI/AAAAAAAAAlk/1udTsor1pIY/s1600/Lil_.jpg" imageanchor="1" style="clear: right; float: right; margin-bottom: 1em; margin-left: 1em;"&gt;&lt;img border="0" src="http://1.bp.blogspot.com/_dZfvzqn2RdU/TIgjHIcSxLI/AAAAAAAAAlk/1udTsor1pIY/s320/Lil_.jpg" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;i&gt;Neutral&lt;/i&gt;&lt;b style="color: #0b5394;"&gt;.Status&lt;/b&gt;&lt;br /&gt;&lt;b style="color: #0b5394;"&gt;&lt;/b&gt;&lt;i&gt;&amp;nbsp;&lt;span id="goog_1264021648497"&gt;&lt;/span&gt;&lt;span id="goog_1264021648498"&gt;&lt;/span&gt;&lt;/i&gt; &amp;nbsp;&amp;nbsp; &lt;i&gt;Nobody &lt;/i&gt;&lt;b style="color: #0b5394;"&gt;.Msn&lt;/b&gt;&lt;br /&gt;&lt;b style="color: #0b5394;"&gt;&lt;/b&gt;&lt;i style="color: #0b5394;"&gt;&amp;nbsp;&lt;/i&gt; &lt;i&gt;Oasis&lt;/i&gt;&lt;b style="color: #0b5394;"&gt;.&lt;/b&gt;&lt;b style="color: #0b5394;"&gt;Listening&lt;/b&gt;&lt;br /&gt;&lt;b style="color: #0b5394;"&gt;&lt;/b&gt;&amp;nbsp;&amp;nbsp; &lt;i&gt;A dying-scream makes no sound&amp;nbsp;&lt;/i&gt;&lt;i&gt;&lt;span style="color: #45818e;"&gt; &lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;b style="color: #0b5394;"&gt;.Pharse&lt;/b&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;/div&gt;&lt;i style="color: #45818e; font-family: Times,&amp;quot;Times New Roman&amp;quot;,serif;"&gt;&lt;span style="font-size: x-large;"&gt;&lt;b&gt;&lt;br /&gt;&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;br /&gt;&lt;i style="color: #45818e; font-family: Times,&amp;quot;Times New Roman&amp;quot;,serif;"&gt;&lt;span style="font-size: x-large;"&gt;&lt;b&gt;&lt;br /&gt;&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;br /&gt;&lt;i style="color: #45818e; font-family: Times,&amp;quot;Times New Roman&amp;quot;,serif;"&gt;&lt;span style="font-size: x-large;"&gt;&lt;b&gt;N&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;o oyes el mórbido aullar de los lobos al cantar? Cerca de ahí, él, mantuvo la suave y fría mirada fija en el azul cielo, abrió y cerró los ojos con calma y sublime lentitud, desvariando la vista hacia la luna que recién se asomaba por la tierra. No tardó mucho en ocultarse tras las espesas nubes que pronto formularon la lluvia. Ahí estaba, de nuevo, ese frenético sonido: La lluvia golpeando sobre el concreto como si miles de millones de clavos perforaran el suel; ahí estaba de nuevo el agua, cayendo como cascada de alfileres, perforándole el cuerpo.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"&gt;&lt;a href="http://3.bp.blogspot.com/_dZfvzqn2RdU/TIgi6cwDvJI/AAAAAAAAAlc/V0fef3hRGUc/s1600/508124674_MABNQAAYHPXAJGK.jpg" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"&gt;&lt;img border="0" height="127" src="http://3.bp.blogspot.com/_dZfvzqn2RdU/TIgi6cwDvJI/AAAAAAAAAlc/V0fef3hRGUc/s200/508124674_MABNQAAYHPXAJGK.jpg" width="200" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;¿Así se oía? Sí . . . Tal vez a éso sonaba . . . Un sonido hueco, tétrico y caótico . . . ¿Cómo es que algo tan catastrófico, tan molesto y ensordecedor, pudiese trae tanta paz? Posiblemente era por éso, porque después de la tormenta siempre volvía la calma . . . Entrecerró los marrones ojos, grandes como almendras y las gotas le limpiaron los ríos de sangre del rostro, como distorsionadas y húmedas lágrimas de amarga sal. Pensó, entonces, que tal vez a éso sabía . . .&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;A sal.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"&gt;&lt;a href="http://4.bp.blogspot.com/_dZfvzqn2RdU/TIgjVaUQ19I/AAAAAAAAAls/YEvPcBhPPWA/s1600/522766604_OAGSEOGAJIWMALC.jpg" imageanchor="1" style="clear: right; float: right; margin-bottom: 1em; margin-left: 1em;"&gt;&lt;img border="0" height="150" src="http://4.bp.blogspot.com/_dZfvzqn2RdU/TIgjVaUQ19I/AAAAAAAAAls/YEvPcBhPPWA/s200/522766604_OAGSEOGAJIWMALC.jpg" width="200" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;Por lo tanto . . . ¿A éso tenía que sonar? ¿A fina sal de mar? ¿A las olas golpear de fortísima manera contra los arrecifes para luego volver a la total paz? &amp;nbsp;. . . Entonces . . . Siempre debía de existir un crudo sonido para después estar en plena calma.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Abrió una vez más los ojos y una lágrima atravesó su pálida mejilla, esbozó una triste sonrisa sobre su rostro y volviendo a cerrar la taciturna mirada, dejó de respirar.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;A calma y silencio, a éso, debía de sonar la muerte.&lt;br /&gt;&lt;div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"&gt;&lt;a href="http://4.bp.blogspot.com/_dZfvzqn2RdU/S9-Pbhl4NDI/AAAAAAAAAhk/YavMAvDzSdc/s1600/nbkae.jpg" imageanchor="1" style="clear: right; float: right; margin-bottom: 1em; margin-left: 1em;"&gt;&lt;img border="0" src="http://4.bp.blogspot.com/_dZfvzqn2RdU/S9-Pbhl4NDI/AAAAAAAAAhk/YavMAvDzSdc/s320/nbkae.jpg" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;&lt;a href="http://4.bp.blogspot.com/_dZfvzqn2RdU/S9Sb3MEpJPI/AAAAAAAAAgw/-rntBJX-VMg/s1600/sing.png" imageanchor="1" style="clear: right; float: right; margin-bottom: 1em; margin-left: 1em;"&gt; &lt;/a&gt; &lt;br /&gt;&lt;div style="text-align: center;"&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6084764027256401157-2971983050834874585?l=notes-in-white.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://notes-in-white.blogspot.com/feeds/2971983050834874585/comments/default' title='Post Comments'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://www.blogger.com/comment.g?blogID=6084764027256401157&amp;postID=2971983050834874585' title='0 Comments'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/6084764027256401157/posts/default/2971983050834874585'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/6084764027256401157/posts/default/2971983050834874585'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://notes-in-white.blogspot.com/2010/09/no-oyes.html' title='¿No oyes . . . ?'/><author><name>N. Blake</name><uri>http://www.blogger.com/profile/08835122984785100048</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='32' height='32' src='http://3.bp.blogspot.com/_dZfvzqn2RdU/TKed3gcDMyI/AAAAAAAAAl8/VPFgZNcdEyQ/S220/AVA_SUNDAY_BLOODY.jpg'/></author><media:thumbnail xmlns:media='http://search.yahoo.com/mrss/' url='http://1.bp.blogspot.com/_dZfvzqn2RdU/TIgjHIcSxLI/AAAAAAAAAlk/1udTsor1pIY/s72-c/Lil_.jpg' height='72' width='72'/><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-6084764027256401157.post-7254842390221779878</id><published>2010-09-05T17:54:00.003-05:00</published><updated>2010-09-05T19:47:56.240-05:00</updated><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='Mind'/><title type='text'>El olor de la luna.</title><content type='html'>&lt;div style="text-align: right;"&gt;&lt;div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"&gt;&lt;a href="http://3.bp.blogspot.com/_dZfvzqn2RdU/TIQcSaUL4JI/AAAAAAAAAlE/geHfxw9iu3E/s1600/Hitachiin+child.jpg" imageanchor="1" style="clear: right; float: right; margin-bottom: 1em; margin-left: 1em;"&gt;&lt;img border="0" src="http://3.bp.blogspot.com/_dZfvzqn2RdU/TIQcSaUL4JI/AAAAAAAAAlE/geHfxw9iu3E/s320/Hitachiin+child.jpg" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;&lt;i&gt;Happy&lt;/i&gt;&lt;b style="color: #0b5394;"&gt;.Status&lt;/b&gt;&lt;br /&gt;&lt;b style="color: #0b5394;"&gt;&lt;/b&gt;&lt;i&gt;&amp;nbsp;&lt;span id="goog_1264021648497"&gt;&lt;/span&gt;&lt;span id="goog_1264021648498"&gt;&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&amp;nbsp;&amp;nbsp; &amp;nbsp;&lt;i&gt;Santiago&lt;/i&gt;&lt;b style="color: #0b5394;"&gt;.Msn&lt;/b&gt;&lt;br /&gt;&lt;b style="color: #0b5394;"&gt;&lt;/b&gt;&lt;i style="color: #0b5394;"&gt;&amp;nbsp;&lt;/i&gt; &lt;i&gt;Xabi Mendoza&lt;/i&gt;&lt;b style="color: #0b5394;"&gt;.&lt;/b&gt;&lt;b style="color: #0b5394;"&gt;Listening&lt;/b&gt;&lt;br /&gt;&lt;b style="color: #0b5394;"&gt;&lt;/b&gt; &amp;nbsp; &lt;i&gt;Orugas en el estómago.&amp;nbsp;&lt;/i&gt;&lt;i&gt;&lt;span style="color: #45818e;"&gt; &lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;b style="color: #0b5394;"&gt;.Pharse&lt;/b&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;/div&gt;&lt;i style="color: #45818e; font-family: Times,&amp;quot;Times New Roman&amp;quot;,serif;"&gt;&lt;span style="font-size: x-large;"&gt;&lt;b&gt;&lt;br /&gt;&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;br /&gt;&lt;i style="color: #45818e; font-family: Times,&amp;quot;Times New Roman&amp;quot;,serif;"&gt;&lt;span style="font-size: x-large;"&gt;&lt;b&gt;&lt;br /&gt;&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;br /&gt;&lt;i style="color: #45818e; font-family: Times,&amp;quot;Times New Roman&amp;quot;,serif;"&gt;&lt;span style="font-size: x-large;"&gt;&lt;b&gt;C&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;uando era niña, había un enorme árbol en casa de mi abuela al que me fascinaba subirme para contemplar la luna. Dos veces valió la pena la caída con tal de escalar ese árbol en ese entonces, para mí gigantesco. No había lugar más cerca, no había lugar donde yo me sintiera más cerca de la luna, que en las frondosas ramas de ése fresno. Por ésto, para mí, la luna huele a ello:&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;a href="http://4.bp.blogspot.com/_dZfvzqn2RdU/TIQe20KeLgI/AAAAAAAAAlM/ZsTHHsVVPBg/s1600/fresno7.jpg" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"&gt;&lt;img border="0" height="200" src="http://4.bp.blogspot.com/_dZfvzqn2RdU/TIQe20KeLgI/AAAAAAAAAlM/ZsTHHsVVPBg/s200/fresno7.jpg" width="151" /&gt;&lt;/a&gt;La luna huele al fino hedor de la madera arrugada recién rociada en la madrugada de un domingo de lluvia; huele al suave aroma de las jugosas mandarinas en octubre que pendían del árbol más cercano al fresno; huele a la paz que provocaba el tenue olor de un abrazo de mi madre cuando yo lloraba; huele al aroma de las crujientes galletas que mi abuela horneaba los sábados por la noche y las robaba de la cocina y volvía a subir al árbol para comerlas allá ariba; la luna huele a la tierra mojada que rozó mi nariz de esa tarde de marzo cuando caí y me lastimé la pierna; huele al deseo fogoso de trepar más rápido que nadie, como una mezcla de pino seco y pastel de chocolate; huele a la sal de las lágrimas que derramé cuando podaron el árbol a la mañana siguiente de haberme caído, él no tenía la culpa . . .&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;a href="http://3.bp.blogspot.com/_dZfvzqn2RdU/TIQe_c9jBaI/AAAAAAAAAlU/-erCipUKEtY/s1600/mandarinas-14-01-2008-001-13-large.jpg" imageanchor="1" style="clear: right; float: right; margin-bottom: 1em; margin-left: 1em;"&gt;&lt;img border="0" height="150" src="http://3.bp.blogspot.com/_dZfvzqn2RdU/TIQe_c9jBaI/AAAAAAAAAlU/-erCipUKEtY/s200/mandarinas-14-01-2008-001-13-large.jpg" width="200" /&gt;&lt;/a&gt;La luna huele a ése exquisito aroma de los tulipanes holandases rojos que circundaban el fresno; huele también a la dulce sensación de haber probado por vez primera una golosina de limón; huele a la colonia de mi padre cuando me ayudaba a subirme sobre sus hombros para trepar las primeras veces al árbol; la luna huele a la delicadeza del agua de limón con miel que mi mamá me preparaba cuando me enfermaba y tenía que irse a trabajar, huele a esa calidez de sentirse querida estando sola.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Con ésto, creo que sabrán porqué me gusta tanto la luna, porque ella huele a todo lo existente, a todo lo conocido y a lo desconocido también. La luna huele a todo y también a nada. La luna debe oler a polvo de plata, aunque es tóxico, sencillamente, huele a nada.&lt;br /&gt;&lt;div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;a href="http://4.bp.blogspot.com/_dZfvzqn2RdU/S9-Pbhl4NDI/AAAAAAAAAhk/YavMAvDzSdc/s1600/nbkae.jpg" imageanchor="1" style="clear: right; float: right; margin-bottom: 1em; margin-left: 1em;"&gt;&lt;img border="0" src="http://4.bp.blogspot.com/_dZfvzqn2RdU/S9-Pbhl4NDI/AAAAAAAAAhk/YavMAvDzSdc/s320/nbkae.jpg" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;br /&gt;&lt;a href="http://4.bp.blogspot.com/_dZfvzqn2RdU/S9Sb3MEpJPI/AAAAAAAAAgw/-rntBJX-VMg/s1600/sing.png" imageanchor="1" style="clear: right; float: right; margin-bottom: 1em; margin-left: 1em;"&gt; &lt;/a&gt; &lt;br /&gt;&lt;div style="text-align: center;"&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6084764027256401157-7254842390221779878?l=notes-in-white.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://notes-in-white.blogspot.com/feeds/7254842390221779878/comments/default' title='Post Comments'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://www.blogger.com/comment.g?blogID=6084764027256401157&amp;postID=7254842390221779878' title='1 Comments'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/6084764027256401157/posts/default/7254842390221779878'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/6084764027256401157/posts/default/7254842390221779878'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://notes-in-white.blogspot.com/2010/09/el-olor-de-la-luna.html' title='El olor de la luna.'/><author><name>N. Blake</name><uri>http://www.blogger.com/profile/08835122984785100048</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='32' height='32' src='http://3.bp.blogspot.com/_dZfvzqn2RdU/TKed3gcDMyI/AAAAAAAAAl8/VPFgZNcdEyQ/S220/AVA_SUNDAY_BLOODY.jpg'/></author><media:thumbnail xmlns:media='http://search.yahoo.com/mrss/' url='http://3.bp.blogspot.com/_dZfvzqn2RdU/TIQcSaUL4JI/AAAAAAAAAlE/geHfxw9iu3E/s72-c/Hitachiin+child.jpg' height='72' width='72'/><thr:total>1</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-6084764027256401157.post-7244488603920252625</id><published>2010-09-03T21:29:00.001-05:00</published><updated>2010-09-03T21:31:07.813-05:00</updated><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='Mind'/><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='Reflexion'/><title type='text'>Nankuronaisa.</title><content type='html'>&lt;div style="text-align: right;"&gt;&lt;div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"&gt;&lt;a href="http://2.bp.blogspot.com/_dZfvzqn2RdU/TIGsjFgWgaI/AAAAAAAAAkk/aknUkX00wuY/s1600/0.jpg" imageanchor="1" style="clear: right; float: right; margin-bottom: 1em; margin-left: 1em;"&gt;&lt;img border="0" src="http://2.bp.blogspot.com/_dZfvzqn2RdU/TIGsjFgWgaI/AAAAAAAAAkk/aknUkX00wuY/s320/0.jpg" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;&lt;i&gt;-sigh-&amp;nbsp;&lt;/i&gt;&lt;b style="color: #0b5394;"&gt;.Status&lt;/b&gt;&lt;br /&gt;&lt;b style="color: #0b5394;"&gt;&lt;/b&gt;&lt;i&gt;&amp;nbsp;&lt;span id="goog_1264021648497"&gt;&lt;/span&gt;&lt;span id="goog_1264021648498"&gt;&lt;/span&gt;&lt;/i&gt; &amp;nbsp;&amp;nbsp; &lt;i&gt;Santiago&amp;nbsp;&lt;/i&gt;&lt;b style="color: #0b5394;"&gt;.Msn&lt;/b&gt;&lt;br /&gt;&lt;b style="color: #0b5394;"&gt;&lt;/b&gt;&lt;i style="color: #0b5394;"&gt;&amp;nbsp;&lt;/i&gt; &lt;i&gt;Xabi Mendoza&lt;/i&gt;&lt;b style="color: #0b5394;"&gt;.&lt;/b&gt;&lt;b style="color: #0b5394;"&gt;Listening&lt;/b&gt;&lt;br /&gt;&lt;b style="color: #0b5394;"&gt;&lt;/b&gt; &amp;nbsp; &lt;i&gt;Nankuronaisa&amp;nbsp;&lt;/i&gt;&lt;i&gt;&lt;span style="color: #45818e;"&gt; &lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;b style="color: #0b5394;"&gt;.Pharse&lt;/b&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;/div&gt;&lt;i style="color: #45818e; font-family: Times,&amp;quot;Times New Roman&amp;quot;,serif;"&gt;&lt;span style="font-size: x-large;"&gt;&lt;b&gt;&lt;br /&gt;&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;br /&gt;&lt;i style="color: #45818e; font-family: Times,&amp;quot;Times New Roman&amp;quot;,serif;"&gt;&lt;span style="font-size: x-large;"&gt;&lt;b&gt;&lt;br /&gt;&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;br /&gt;&lt;i style="color: #45818e; font-family: Times,&amp;quot;Times New Roman&amp;quot;,serif;"&gt;&lt;span style="font-size: x-large;"&gt;&lt;b&gt;S&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;e han preguntado: ¿Por qué nos cuesta tanto despegarnos de las cosas que queremos? Posiblemente sea por éso, por el absurdo deseo de mantener con nosotros aquel objeto. Deseo meramente humano. Sin embargo, las cosas materiales no son el único aparato al que nos impregnamos . . . Irremediablemente todos moriremos, algunos antes, algunos después, pero al fin y al cabo, moriremos. Entonces, sabiendo que todos lo haremos algún día, ¿Por qué enloquecemos ante la idea de que un ser querido desaparezca? Yo suelo decir que nada ni nadie es indispensable, todos somos necesarios, pero nadie es indispensable, todo en la vida transita, nada es estático, somos seres movibles, que estamos en constante cambio y pereceremos en algún momento.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;a href="http://4.bp.blogspot.com/_dZfvzqn2RdU/TIGjiDn8tuI/AAAAAAAAAkM/qwZFbNfa5Os/s1600/avrach.PNG" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"&gt;&lt;img border="0" height="181" src="http://4.bp.blogspot.com/_dZfvzqn2RdU/TIGjiDn8tuI/AAAAAAAAAkM/qwZFbNfa5Os/s200/avrach.PNG" width="200" /&gt;&lt;/a&gt;Yo jamás había llorado ante la muerte de una persona, ni con mis abuelos ni con mis tíos, siempre me quise hacer la fuerte, siempre mantuve el temple adecuado ante la situación por mi hermana, por mis papás, y sobretodo, porque no me dolía, no había razón para llorar, eran parte de mi familia, sólo éso, familia a la que por diversas razones jamás llegué a apreciar, después de todo, nadie era indispensable . . . O éso creí. Muchos ya saben sobre Emilio y no repetiré el cuento, no obstante, con él aprendí que no era del todo cierto mi modo de pensar, hay personas que llegan y en poco tiempo hacen su hogar cerca de tí, te acostumbras a ellos, a su presencia, a su isa, a su mirada y cuando menos te das cuenta, te acostumbras a su apoyo incondicional, convirtiéndose en un amigo.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;a href="http://1.bp.blogspot.com/_dZfvzqn2RdU/TIGsLYw06QI/AAAAAAAAAkc/kWYfrtwIlGM/s1600/sl.PNG" imageanchor="1" style="clear: right; float: right; margin-bottom: 1em; margin-left: 1em;"&gt;&lt;img border="0" height="200" src="http://1.bp.blogspot.com/_dZfvzqn2RdU/TIGsLYw06QI/AAAAAAAAAkc/kWYfrtwIlGM/s200/sl.PNG" width="188" /&gt;&lt;/a&gt;Para mí la palabra amigo tiene un significado muy importante y me cuesta muchísimo trabajo abrirle las puertas de mi confianza a los demás, sólo pocos lo han conseguido, sólo pocos me conocen en un porcentaje mayor al 50%, muy pocos realmente saben como sacarme una sonrisa de verdad o como alegrarme el alma, muy pocos . . . Sólo tres personas saben como almarme cuando llego al máximo nivel de coraje o tristeza . . . Uno de ellos me cuida desde un plano exterior al mundo, el otro vive lejos de aquí y la persona que mejor me conoce sobre la faz de la tierra está por morir.&lt;br /&gt;&lt;div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"&gt;&lt;/div&gt;&lt;a href="http://1.bp.blogspot.com/_dZfvzqn2RdU/TIGtWG9JtBI/AAAAAAAAAks/LhElDU00lMQ/s1600/fn.PNG" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"&gt;&lt;img border="0" height="200" src="http://1.bp.blogspot.com/_dZfvzqn2RdU/TIGtWG9JtBI/AAAAAAAAAks/LhElDU00lMQ/s200/fn.PNG" width="148" /&gt;&lt;/a&gt;En la mañana cuando me arreglaba para ir a la escuela, prendí la televisión y oí una melodía que me recordó a &lt;i&gt;La Valse D'Amelie (Orchestre) &lt;/i&gt;del Soundtrack de Ameliè y desde ese momento no salió de mi cabeza. Hace un rato me puse a buscar el video de donde escuché por primera vez la canción: Pertenece al Portafolio de Trabajos de Xabi Mendoza, un dibujante al que admiro muchísimo. Ese video encierra muchísimas cosas, lejos de que &lt;i&gt;Moses&lt;/i&gt; de Coldplay haya sido la canción de mi relación anterior, el video, el trabajo de Xabi encierra muchísimas cosas más que aquella que fue nuestra canción por dos años y un mes; posiblemente abarque las vidas de Hella y Janos juntos, posiblemente abarca aquellos apodos de lobo y luna correspondientemente, posiblemente, la historia del faro encierre la que por mucho tiempo fue nuestra situación, cuando por causas ajenas a nosotros, querían vernos separados. No es el sentimiento de amarle lo que extraño, es la sensación de saber que uno de mis mejores amigos dentro de poco dejará este mundo y nada puedo hacer.&amp;nbsp;Lo viví con Emilio hace dos años, hatada de manos, ignorante ante el hecho de que había muerto, ciega y muda ante la sarta de cosas que siempre quise decirle y jamás pude. Con Alex he intentado enmendar lo que me faltó con Emilio, pero siempre falta algo, siempre sobra algo, la parte de todo humano, la que cede ante los impulsos y arranques de sentimientos vanos . . . No le quise apoyar y ahora veo mi error, es bastante cierto que es egoísta, inmaduro y hasta cierto punto estúpido el irse de casa para evitar estar en un hospital, coger cosas e irse a visitar a amigos que jamás había visto en persona, es irresponsable de su parte en su estado de salud, yo sé que lo es . . . Pero, también sé, ahora lo sé, que es valiente, que tiene los sufientes huevos para irse y aventurarse, para valerse de sí mismo y conseguir su meta. Yo, sinceramente, no creo ser capaz de hacer lo que él, y por el simple hecho de tomar la decisión e irse con todos los riesgos que esto conlleva, ya es motivo de mi admiración.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;¿Tengo miedo? Sí, si lo tengo, tengo miedo de que algo le pase, pero él va a estar bien, lo he entendido mientras escribo esto. La amistad se basa en la confianza, ¿No? Tengo que demostrárselo, pese a todo lo que haya pasado entre él y yo, hay un lazo de amistad, pese a la distancia, pese a los problemas, pese a TODO, yo le quiero, y es uno de mis más valiosos amigos. Sé que el día en que no esté aquí lo voy a extrañar y sé que por él, será la segunda persona por la cual yo llore, pero no importa, no podemos pensar en un futuro si no hay presente, ¿No es así? Yo sé, que él es de las tres personas a las que sin pensarlo dos veces le daría uno de mis órganos para que viviese, pero Alex jamás lo aceptaría, por lo tanto, sólo puedo seguir teniendo fé en que todo saldrá bien, para bien o para mal, al fina, todo estará bien . . . &lt;span class="Apple-style-span" style="color: #134f5c;"&gt;&lt;b&gt;&lt;i&gt;&lt;u&gt;Nankuronaisa&lt;/u&gt;&lt;/i&gt;&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;.&lt;br /&gt;&lt;div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"&gt;&lt;a href="http://4.bp.blogspot.com/_dZfvzqn2RdU/S9-Pbhl4NDI/AAAAAAAAAhk/YavMAvDzSdc/s1600/nbkae.jpg" imageanchor="1" style="clear: right; float: right; margin-bottom: 1em; margin-left: 1em;"&gt;&lt;img border="0" src="http://4.bp.blogspot.com/_dZfvzqn2RdU/S9-Pbhl4NDI/AAAAAAAAAhk/YavMAvDzSdc/s320/nbkae.jpg" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;&lt;a href="http://4.bp.blogspot.com/_dZfvzqn2RdU/S9Sb3MEpJPI/AAAAAAAAAgw/-rntBJX-VMg/s1600/sing.png" imageanchor="1" style="clear: right; float: right; margin-bottom: 1em; margin-left: 1em;"&gt; &lt;/a&gt; &lt;br /&gt;&lt;div style="text-align: center;"&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6084764027256401157-7244488603920252625?l=notes-in-white.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://notes-in-white.blogspot.com/feeds/7244488603920252625/comments/default' title='Post Comments'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://www.blogger.com/comment.g?blogID=6084764027256401157&amp;postID=7244488603920252625' title='2 Comments'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/6084764027256401157/posts/default/7244488603920252625'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/6084764027256401157/posts/default/7244488603920252625'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://notes-in-white.blogspot.com/2010/09/nankuronaisa.html' title='Nankuronaisa.'/><author><name>N. Blake</name><uri>http://www.blogger.com/profile/08835122984785100048</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='32' height='32' src='http://3.bp.blogspot.com/_dZfvzqn2RdU/TKed3gcDMyI/AAAAAAAAAl8/VPFgZNcdEyQ/S220/AVA_SUNDAY_BLOODY.jpg'/></author><media:thumbnail xmlns:media='http://search.yahoo.com/mrss/' url='http://2.bp.blogspot.com/_dZfvzqn2RdU/TIGsjFgWgaI/AAAAAAAAAkk/aknUkX00wuY/s72-c/0.jpg' height='72' width='72'/><thr:total>2</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-6084764027256401157.post-1633196963905733618</id><published>2010-08-01T22:24:00.000-05:00</published><updated>2010-08-01T22:24:33.237-05:00</updated><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='Mind'/><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='Ocio'/><title type='text'>Soliloquio.</title><content type='html'>&lt;div style="text-align: right;"&gt;&lt;div class="separator" style="clear: both; text-align: right;"&gt;&lt;a href="http://1.bp.blogspot.com/_dZfvzqn2RdU/TFY5RInY6xI/AAAAAAAAAj8/DqHRJKcZGr4/s1600/Imagen+6.png" imageanchor="1" style="clear: right; float: right; margin-bottom: 1em; margin-left: 1em;"&gt;&lt;img border="0" src="http://1.bp.blogspot.com/_dZfvzqn2RdU/TFY5RInY6xI/AAAAAAAAAj8/DqHRJKcZGr4/s320/Imagen+6.png" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-style: italic;"&gt;Item&lt;/span&gt;&lt;b style="color: #0b5394;"&gt;.Status&lt;/b&gt;&lt;/div&gt;&lt;i&gt;&lt;/i&gt;&lt;br /&gt;&amp;nbsp;&lt;i&gt;Offline&amp;nbsp;&lt;/i&gt;&lt;b style="color: #0b5394;"&gt;.Msn&lt;/b&gt;&lt;i style="color: #0b5394;"&gt;&lt;/i&gt;&lt;br /&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="clear: right; color: #0000ee; float: right; font-weight: normal; margin-bottom: 1em; margin-left: 1em;"&gt;&lt;/span&gt;&lt;i style="color: #0b5394;"&gt;&amp;nbsp;&lt;/i&gt;&amp;nbsp;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-style: italic;"&gt;Megadeth&lt;/span&gt;&lt;b style="color: #0b5394;"&gt;.&lt;/b&gt;&lt;b style="color: #0b5394;"&gt;Listening&lt;/b&gt;&lt;br /&gt;&amp;nbsp; &lt;i&gt;No es que muera de amor, muero de tí&lt;/i&gt;&lt;i&gt;&lt;span style="color: #45818e;"&gt;&amp;nbsp;&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;b style="color: #0b5394;"&gt;.Pharse&lt;/b&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;/div&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="color: #45818e; font-size: 32px; font-style: italic; font-weight: bold;"&gt;&lt;br class="webkit-block-placeholder" /&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;i style="color: #45818e; font-family: Times,&amp;quot;Times New Roman&amp;quot;,serif;"&gt;&lt;span style="font-size: x-large;"&gt;&lt;b&gt;S&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&amp;nbsp;i&lt;span class="Apple-style-span" style="font-style: italic;"&gt; pudiera, amor mío, una parte de mi darte,&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-style: italic;"&gt;Sería el corazón,&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-style: italic;"&gt;Te lo daría cubierto en finas telas de blanca seda,&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-style: italic;"&gt;Coronado con un rojo listón entr nudos de susurros;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-style: italic;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-style: italic;"&gt;Susurros que invadieran tu subconsciente&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-style: italic;"&gt;Y a gritos desesperados te pidieran que clavaras una daga,&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-style: italic;"&gt;A gritos, voces y murmullos,&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-style: italic;"&gt;Rogarte para que alejaras;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-style: italic;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-style: italic;"&gt;Si pudiera, mi alma, regalarte lo imposible,&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-style: italic;"&gt;Te regalaría el olvido,&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-style: italic;"&gt;Dentro de una bolsa de caramelos,&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-style: italic;"&gt;Para que el olvido, te doliera poco menos;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-style: italic;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-style: italic;"&gt;Menos . . . Menos que todo, menos que nada,&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-style: italic;"&gt;Efímeros soliloquios privados de los mundanos placeres,&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-style: italic;"&gt;Placeres que conducen al deseo de hacer lo que no es,&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-style: italic;"&gt;De estar en lo que es y en lo que nada es . . .&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-style: italic;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-style: italic;"&gt;Si pudiera, cariño, pedirte una cosa y solo una,&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-style: italic;"&gt;Sería tu perdón,&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-style: italic;"&gt;Menos importa que me lo dieras en los ropajes más exquisitos o en fría madera de encino,&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-style: italic;"&gt;Con sólo ser el perdón lo que dentro estuviera para bañar con él, el alma sucia y roída.&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-style: italic;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-style: italic;"&gt;Sucia, roída, impura, inhumana . . . En el claro de luna,&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-style: italic;"&gt;La lluvia que resbala de tus mórbidos ojos hasta tu barbilla,&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-style: italic;"&gt;Gotas caprichosas tan brillantes y tan azules,&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-style: italic;"&gt;Que se cuelan en los pálidos labios y se funden en tu mejilla.&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;div style="text-align: right;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-style: italic;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="color: #3d85c6;"&gt;Soñando en la luna.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"&gt;&lt;a href="http://4.bp.blogspot.com/_dZfvzqn2RdU/S9-Pbhl4NDI/AAAAAAAAAhk/YavMAvDzSdc/s1600/nbkae.jpg" imageanchor="1" style="clear: right; float: right; margin-bottom: 1em; margin-left: 1em;"&gt;&lt;img border="0" src="http://4.bp.blogspot.com/_dZfvzqn2RdU/S9-Pbhl4NDI/AAAAAAAAAhk/YavMAvDzSdc/s320/nbkae.jpg" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;&lt;a href="http://4.bp.blogspot.com/_dZfvzqn2RdU/S9Sb3MEpJPI/AAAAAAAAAgw/-rntBJX-VMg/s1600/sing.png" imageanchor="1" style="clear: right; float: right; margin-bottom: 1em; margin-left: 1em;"&gt; &lt;/a&gt; &lt;br /&gt;&lt;div style="text-align: center;"&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6084764027256401157-1633196963905733618?l=notes-in-white.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://notes-in-white.blogspot.com/feeds/1633196963905733618/comments/default' title='Post Comments'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://www.blogger.com/comment.g?blogID=6084764027256401157&amp;postID=1633196963905733618' title='0 Comments'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/6084764027256401157/posts/default/1633196963905733618'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/6084764027256401157/posts/default/1633196963905733618'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://notes-in-white.blogspot.com/2010/08/soliloquio.html' title='Soliloquio.'/><author><name>N. Blake</name><uri>http://www.blogger.com/profile/08835122984785100048</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='32' height='32' src='http://3.bp.blogspot.com/_dZfvzqn2RdU/TKed3gcDMyI/AAAAAAAAAl8/VPFgZNcdEyQ/S220/AVA_SUNDAY_BLOODY.jpg'/></author><media:thumbnail xmlns:media='http://search.yahoo.com/mrss/' url='http://1.bp.blogspot.com/_dZfvzqn2RdU/TFY5RInY6xI/AAAAAAAAAj8/DqHRJKcZGr4/s72-c/Imagen+6.png' height='72' width='72'/><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-6084764027256401157.post-161491188407600649</id><published>2010-07-31T15:56:00.001-05:00</published><updated>2010-07-31T15:57:38.698-05:00</updated><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='Mind'/><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='Ocio'/><title type='text'>Objeto del deseo.</title><content type='html'>&lt;div style="text-align: right;"&gt;&lt;div class="separator" style="clear: both; text-align: right;"&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"&gt;&lt;a href="http://3.bp.blogspot.com/_dZfvzqn2RdU/TFSN0y-tXsI/AAAAAAAAAj0/Fh-TPFW_5UA/s1600/sweeney.jpg" imageanchor="1" style="clear: right; float: right; margin-bottom: 1em; margin-left: 1em;"&gt;&lt;img border="0" src="http://3.bp.blogspot.com/_dZfvzqn2RdU/TFSN0y-tXsI/AAAAAAAAAj0/Fh-TPFW_5UA/s320/sweeney.jpg" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;&lt;i&gt;Neutral&lt;/i&gt;&lt;b style="color: #0b5394;"&gt;.Status&lt;/b&gt;&lt;br /&gt;&lt;b style="color: #0b5394;"&gt;&amp;nbsp;&lt;/b&gt;&lt;i&gt;&amp;nbsp;&lt;/i&gt; &amp;nbsp;&amp;nbsp; &lt;i&gt;Snake&amp;amp;Santiago &lt;/i&gt;&lt;b style="color: #0b5394;"&gt;.Msn&lt;/b&gt;&lt;br /&gt;&lt;b style="color: #0b5394;"&gt;&amp;nbsp;&lt;/b&gt;&lt;i style="color: #0b5394;"&gt;&amp;nbsp;&lt;/i&gt; &lt;i&gt;Yui&lt;/i&gt;&lt;b style="color: #0b5394;"&gt;.&lt;/b&gt;&lt;b style="color: #0b5394;"&gt;Listening&lt;/b&gt;&lt;br /&gt;&lt;b style="color: #0b5394;"&gt;&amp;nbsp;&lt;/b&gt; &amp;nbsp; &lt;i&gt;Love and Truth&amp;nbsp;&lt;/i&gt;&lt;i&gt;&lt;span style="color: #45818e;"&gt; &lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;b style="color: #0b5394;"&gt;.Pharse&lt;/b&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;/div&gt;&lt;i style="color: #45818e; font-family: Times,&amp;quot;Times New Roman&amp;quot;,serif;"&gt;&lt;span style="font-size: x-large;"&gt;&lt;b&gt;A&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;i&gt; lgo tan simple, tan modesto y superficial,&lt;/i&gt;&lt;br /&gt;&lt;i&gt;¿Es un sueño el objeto de nuestro deseo?&lt;/i&gt;&lt;br /&gt;&lt;i&gt;El anhelo ferviente y duradero que desgarra las entrañas,&lt;/i&gt;&lt;br /&gt;&lt;i&gt;Las abre, las quema y las devora;&lt;/i&gt;&lt;br /&gt;&lt;i&gt;&lt;br /&gt;&lt;/i&gt;&lt;br /&gt;&lt;i&gt;¿Es acaso la música lo que nos motiva?&lt;/i&gt;&lt;br /&gt;&lt;i&gt;¡¡ Bailemos, entonces, amor mío !!&lt;/i&gt;&lt;br /&gt;&lt;i&gt;Toma mi mano y fúndela con la tuya,&lt;/i&gt;&lt;br /&gt;&lt;i&gt;Condúceme, sedúceme, desdúdame . . &lt;/i&gt;&lt;br /&gt;&lt;i&gt;&lt;br /&gt;&lt;/i&gt;&lt;br /&gt;&lt;i&gt;Dudas, ¿Son ellas las causantes del deseo?&lt;/i&gt;&lt;br /&gt;&lt;i&gt;Las que atormentan en lo más profundo del alma,&lt;/i&gt;&lt;br /&gt;&lt;i&gt;El origen de nuestra fortuna y desventura,&lt;/i&gt;&lt;br /&gt;&lt;i&gt;¿Son ellas las causantes del efímero sentimiento?&lt;/i&gt;&lt;br /&gt;&lt;i&gt;&lt;br /&gt;&lt;/i&gt;&lt;br /&gt;&lt;i&gt;Es la forma suave y rosada de tus labios&lt;/i&gt;&lt;br /&gt;&lt;i&gt;¿Lo que me hace desear besarlos?&lt;/i&gt;&lt;br /&gt;&lt;i&gt;O es el torrente de palabras que de ellos emana&lt;/i&gt;&lt;br /&gt;&lt;i&gt;Lo que me obliga a contemplarlos . . . Callados, dulces, provocándo . . . Prohibidos;&lt;/i&gt;&lt;br /&gt;&lt;i&gt;&lt;br /&gt;&lt;/i&gt;&lt;br /&gt;&lt;i&gt;¿Es el deseo lo que nos provoca vacilar?&lt;/i&gt;&lt;br /&gt;&lt;i&gt;¿Es el crudo dese lo que que hace no dejar de pensar?&lt;/i&gt;&lt;br /&gt;&lt;i&gt;La luna canta tu nombre y dibuja tu sonrisa,&lt;/i&gt;&lt;br /&gt;&lt;i&gt;Murmura, baila y sonríe, en honor de nuestra desdicha;&lt;/i&gt;&lt;br /&gt;&lt;i&gt;&lt;br /&gt;&lt;/i&gt;&lt;br /&gt;&lt;i&gt;¿Es entonces la luna la culpable de nuestra falta de cordura?&lt;/i&gt;&lt;br /&gt;&lt;i&gt;Mírala, rídicula y caprichosa . . .&lt;/i&gt;&lt;br /&gt;&lt;i&gt;Es ella, burlona, la causante de este sentimiento,&lt;/i&gt;&lt;br /&gt;&lt;i&gt;Es ella, envidiosa, la causante de nuestro deseo . . .&amp;nbsp;&lt;/i&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;div style="text-align: right;"&gt;&lt;i&gt;&lt;b&gt;&lt;span style="color: #45818e;"&gt;Pensando sobre la luna. &lt;/span&gt;&lt;/b&gt;&lt;/i&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"&gt;&lt;a href="http://4.bp.blogspot.com/_dZfvzqn2RdU/S9-Pbhl4NDI/AAAAAAAAAhk/YavMAvDzSdc/s1600/nbkae.jpg" imageanchor="1" style="clear: right; float: right; margin-bottom: 1em; margin-left: 1em;"&gt;&lt;img border="0" src="http://4.bp.blogspot.com/_dZfvzqn2RdU/S9-Pbhl4NDI/AAAAAAAAAhk/YavMAvDzSdc/s320/nbkae.jpg" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;&lt;a href="http://4.bp.blogspot.com/_dZfvzqn2RdU/S9Sb3MEpJPI/AAAAAAAAAgw/-rntBJX-VMg/s1600/sing.png" imageanchor="1" style="clear: right; float: right; margin-bottom: 1em; margin-left: 1em;"&gt; &lt;/a&gt; &lt;br /&gt;&lt;div style="text-align: center;"&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6084764027256401157-161491188407600649?l=notes-in-white.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://notes-in-white.blogspot.com/feeds/161491188407600649/comments/default' title='Post Comments'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://www.blogger.com/comment.g?blogID=6084764027256401157&amp;postID=161491188407600649' title='0 Comments'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/6084764027256401157/posts/default/161491188407600649'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/6084764027256401157/posts/default/161491188407600649'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://notes-in-white.blogspot.com/2010/07/objeto-del-deseo.html' title='Objeto del deseo.'/><author><name>N. Blake</name><uri>http://www.blogger.com/profile/08835122984785100048</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='32' height='32' src='http://3.bp.blogspot.com/_dZfvzqn2RdU/TKed3gcDMyI/AAAAAAAAAl8/VPFgZNcdEyQ/S220/AVA_SUNDAY_BLOODY.jpg'/></author><media:thumbnail xmlns:media='http://search.yahoo.com/mrss/' url='http://3.bp.blogspot.com/_dZfvzqn2RdU/TFSN0y-tXsI/AAAAAAAAAj0/Fh-TPFW_5UA/s72-c/sweeney.jpg' height='72' width='72'/><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-6084764027256401157.post-7301169810790385057</id><published>2010-06-29T14:16:00.000-05:00</published><updated>2010-06-29T14:16:03.701-05:00</updated><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='Mind'/><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='Ocio'/><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='Reflexion'/><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='Hapiness'/><title type='text'>Lo opuesto al AMOR.</title><content type='html'>&lt;div style="text-align: right;"&gt;&lt;div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"&gt;&lt;a href="http://2.bp.blogspot.com/_dZfvzqn2RdU/TCpAhizHy2I/AAAAAAAAAjU/Rhl_zV2mHVc/s1600/Tamaki_Prince.PNG" imageanchor="1" style="clear: right; float: right; margin-bottom: 1em; margin-left: 1em;"&gt;&lt;img border="0" src="http://2.bp.blogspot.com/_dZfvzqn2RdU/TCpAhizHy2I/AAAAAAAAAjU/Rhl_zV2mHVc/s320/Tamaki_Prince.PNG" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;&lt;i&gt;Happy&lt;/i&gt;&lt;b style="color: #0b5394;"&gt;.Status&lt;/b&gt;&lt;br /&gt;&lt;b style="color: #0b5394;"&gt;&amp;nbsp;&lt;/b&gt;&lt;i&gt;&amp;nbsp;&lt;/i&gt; &amp;nbsp;&amp;nbsp; &lt;i&gt;Sakro&amp;amp;Chris &lt;/i&gt;&lt;b style="color: #0b5394;"&gt;.Msn&lt;/b&gt;&lt;br /&gt;&lt;b style="color: #0b5394;"&gt;&amp;nbsp;&lt;/b&gt;&lt;i style="color: #0b5394;"&gt;&amp;nbsp;&lt;/i&gt; &lt;i&gt;Ouran's OST&lt;/i&gt;&lt;b style="color: #0b5394;"&gt;.&lt;/b&gt;&lt;b style="color: #0b5394;"&gt;Listening&lt;/b&gt;&lt;br /&gt;&amp;nbsp; &lt;i&gt;Tal vez le daría mi riñón&amp;nbsp;&lt;/i&gt;&lt;i&gt;&lt;span style="color: #45818e;"&gt; &lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;b style="color: #0b5394;"&gt;.Pharse&lt;/b&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;i style="color: #45818e; font-family: Times,&amp;quot;Times New Roman&amp;quot;,serif;"&gt;&lt;span style="font-size: x-large;"&gt;&lt;b&gt;B &lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;usco una buena manera de iniciar ésto pero creo que no la hay. Lo opuesto al amor es título de un maravilloso libro que el día de ayer me han prestado, escrito por Julie Buxbaum, me atrevo a decir que es de los mejores que he leído. Pocos autores logran transmitirme las texturas y colores, la percepción o incluso los olores [Cómo ocurrió con El Perfume de Patrick Süskind] de la situación en la que los personajes convergen. ¿Cómo describirlo? Exquisito creo que sería el mejor de los adjetivos, no creo haber encontrado un libro así de completo, así de bien redactado, así de perfecto . . . Lo tiene todo, desde un inicio trágico, una trama aún más trágica, hasta un final melódico [Que en lo personal me hizo dudar sobre si sería igual de deprimente o tendría un matiz distinto y nos llevaría con la finta del &lt;i&gt;vivieron felices por siempre&lt;/i&gt;], en donde no es necesario que todo esté bien puesto que nos hace ver la grandeza del ser: Humanos.&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;Continúo. Para las doce y cinco del día de hoy había comenzado a leerlo, lo hojeé un poco ante la cara de emoción de Paulina al dármelo [De ahora en adelante le diré Jess, realmente es ese tipo de amiga especial qe te hace entrar en razón cuando lo necesitas y no importa si es la una o dos de la madruga, está ahí para tí para poderte sacar del sofá en el que llevas más de una semana sin probar otro alimento que no sea un poco de pan... Integral, hemos de decir] &lt;i&gt;«&lt;/i&gt;&lt;i&gt;¿Qué clase de libro es éste? &lt;/i&gt;&lt;i&gt;»&lt;/i&gt; Dije para sí al leer la sinópsis, &lt;i&gt;«&lt;/i&gt;¿&lt;i&gt;Otra tipa decepcionada de la vida? Como si suficientes problemas no tuviera ya como verme metida en los de otra mujer...&lt;/i&gt;&lt;i&gt; »&lt;/i&gt; Cuando quedé sola en la parada comencé a leer el prólogo . . .&amp;nbsp; Recuerdo haber tenido un sueño similar al de Em, no comiéndome precisamente a mi novio, pero sí matándolo hace poco más de un año al enterrar una espada en su pecho haciéndola girar hasta poder percibir la sangre brotar, no recuerdo haber soñado alguna vez con probar carne humana, sólo la he descuartizado y sólo una vez he pelado la pierna de alguien hasta llegar al hueso y pelar poco a poco el calcio del mismo, todo en un sueño, evidentemente [Necesito dejarlo en claro].&amp;nbsp;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;a href="http://3.bp.blogspot.com/_dZfvzqn2RdU/TCpA0zwbwiI/AAAAAAAAAjc/XACviwKuV8c/s1600/milk.png" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"&gt;&lt;img border="0" height="133" src="http://3.bp.blogspot.com/_dZfvzqn2RdU/TCpA0zwbwiI/AAAAAAAAAjc/XACviwKuV8c/s200/milk.png" width="200" /&gt;&lt;/a&gt;Seguí leyendo y debo de admitir que me llegó verdaderamente cuando me topé con que Em terminaba con Andrew por miedo a dar el siguiente paso; mi situación real hace unas semanas pudo no ser la misma, pero era similar en muchos aspectos, Em tenía miedo de cierto modo de seguir con algo en lo que ella no estaba concretada a saber que sentía por su pareja; al final ella decide dárse otra oportunidad con A. puesto que descubre que lo quiere de verdad, en mi caso no es así, yo he deciddo seguir adelante y estoy a gusto y feliz conmigo misma por ésto, creo que un modo u otro maduré en este aspecto. Sin embargo he de admitir que cada que leía los tontos pretextos de E. para hablar con A. me daba rabia y vergüenza porque he hecho lo mismo, posiblemente; me consternaba ver lo que Em hacía, podía percibir su miedo al enviar los E-mails dolía cuando A. le respondía de un modo tan tajante y cruel [Aunque bien merecido lo tenemos, he de admitir] y no es para menos porque como Mason dijo: &lt;i&gt;« &lt;/i&gt;&lt;i&gt;Le ha roto el corazón a un pobre chico &lt;/i&gt;&lt;i&gt;»&lt;/i&gt;, ambas por no saber lo que deseaban, pero una al final recapacita sabiendo que había hecho mal, mientras que la otra ha decidido continuar.&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;Lejos de hacerme extrañar, este libro provocó que me diera cuenta de muchas cosas, hizo que cerrara capítulos y que de algún modo ampliara mi visión, también me hizo ver que debo estar lista para lo que quizá ocurra en unos meses . . . Así como me dio a entender que debo eliminar los miedos. Andrew en muchos sentidos tiene un poco de mi vida amorosa de hace unos meses y la actual [Y no es mi deseo comparar] por un lado está la persona con la que mantuve una relación casi dos años, una relación de altas y bajas, de momentos dulces y agríos, del miedo que tuve al querer dejarlo y darme cuenta que después de ese tiempo fue costumbre más que el amor al estar con él; por otro lado, está lo actual, el miedo que profeso a abrirme con los demás, el tabú de la confianza y el aprender a confiar en otros, así como el deseo ferviente que surgía cada que leía cómo E&amp;amp;A se abrazaban o mostraban su manera íntima&amp;nbsp; [Con cariñitos y esas weas que la gente cursimente hace cuando se ama Uuu]de saberse conocidos, me provocaba un dulce deseo de estar con él mucho tiempo, me agradaba la idea de imaginarnos en sus lugares [Me apena decirlo, la verdad LOL, pero así es]. Quiero pensarlo así, en el instante en el que Em y Andrew terminan su relación se ha cerrado el capítulo tanto en su vida como en la mía, en tanto, cuando regresan y no existen miedos y se comienza desde cero, vendría siendo mi relación actual y así deseo que siga.&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;a href="http://4.bp.blogspot.com/_dZfvzqn2RdU/TCpBTShy7VI/AAAAAAAAAjk/F2tmxb-MoFk/s1600/coffee+chaos.png" imageanchor="1" style="clear: right; float: right; margin-bottom: 1em; margin-left: 1em;"&gt;&lt;img border="0" height="131" src="http://4.bp.blogspot.com/_dZfvzqn2RdU/TCpBTShy7VI/AAAAAAAAAjk/F2tmxb-MoFk/s200/coffee+chaos.png" width="200" /&gt;&lt;/a&gt;Pienso que todo mundo debería de tener una alocada y pasional Jess, una graciosa y dispuesta Kate, un atractuvo y encantador Mason [Aunque sea ocasional ;)], ¿Y por qué no? Una vieja Ruth que pueda darte sabios consejos que gracias a la edad puede decirlos con finita experiencia o un Abuelo Jack que sepa que decir en el momento indicado y te ayude aunque no sepa lo que por tu vida aqueja en ese momento. Podría decir que tengo mi historia armada y ya sé que personaje hace el papel en mi vida real y realmente no difiere mucho de la de Em. Ambas somos estrictas y cuadradas, nos remitimos a los hechos y pff que mierda me sentí al ver que matizamos todo ¿En serio yo puedo llegar a ser así de masoquista conmigo misma? Hay cosas que cambiar y gracias a este libro puedo decir ahora veo claro, sé que hacer y que corregir, sé que debo disfrutar y no dejar escapar las oportunidad puesto que vida sólo hay una :)&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;En fin, doy por terminada mi entrada, son la 01:48 am y aunque sé que ésto lo publicaré hasta mañana, muero de sueño y quiero irme a la cama para dormir con la fresca imágen de él abrazándome por la espalda mientras el aroma de la tierra húmeda, se cuela por nuestra ventana ;3.&lt;/div&gt;&lt;div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"&gt;&lt;a href="http://4.bp.blogspot.com/_dZfvzqn2RdU/S9-Pbhl4NDI/AAAAAAAAAhk/YavMAvDzSdc/s1600/nbkae.jpg" imageanchor="1" style="clear: right; float: right; margin-bottom: 1em; margin-left: 1em;"&gt;&lt;img border="0" src="http://4.bp.blogspot.com/_dZfvzqn2RdU/S9-Pbhl4NDI/AAAAAAAAAhk/YavMAvDzSdc/s320/nbkae.jpg" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;&lt;a href="http://4.bp.blogspot.com/_dZfvzqn2RdU/S9Sb3MEpJPI/AAAAAAAAAgw/-rntBJX-VMg/s1600/sing.png" imageanchor="1" style="clear: right; float: right; margin-bottom: 1em; margin-left: 1em;"&gt; &lt;/a&gt; &lt;br /&gt;&lt;div style="text-align: center;"&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6084764027256401157-7301169810790385057?l=notes-in-white.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://notes-in-white.blogspot.com/feeds/7301169810790385057/comments/default' title='Post Comments'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://www.blogger.com/comment.g?blogID=6084764027256401157&amp;postID=7301169810790385057' title='0 Comments'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/6084764027256401157/posts/default/7301169810790385057'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/6084764027256401157/posts/default/7301169810790385057'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://notes-in-white.blogspot.com/2010/06/lo-opuesto-al-amor.html' title='Lo opuesto al AMOR.'/><author><name>N. Blake</name><uri>http://www.blogger.com/profile/08835122984785100048</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='32' height='32' src='http://3.bp.blogspot.com/_dZfvzqn2RdU/TKed3gcDMyI/AAAAAAAAAl8/VPFgZNcdEyQ/S220/AVA_SUNDAY_BLOODY.jpg'/></author><media:thumbnail xmlns:media='http://search.yahoo.com/mrss/' url='http://2.bp.blogspot.com/_dZfvzqn2RdU/TCpAhizHy2I/AAAAAAAAAjU/Rhl_zV2mHVc/s72-c/Tamaki_Prince.PNG' height='72' width='72'/><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-6084764027256401157.post-7617057409030111260</id><published>2010-05-23T19:41:00.001-05:00</published><updated>2010-05-23T23:09:48.323-05:00</updated><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='Confused'/><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='Mind'/><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='Reflexion'/><title type='text'>Eternal Sunshine of the Spotless Mind.</title><content type='html'>&lt;div style="text-align: right;"&gt;&lt;div class="separator" style="clear: both; text-align: right;"&gt;&lt;a href="http://2.bp.blogspot.com/_dZfvzqn2RdU/S_mw833PvBI/AAAAAAAAAis/M3bA-ovaEBg/s1600/Eternal12.jpg" imageanchor="1" style="clear: right; float: right; margin-bottom: 1em; margin-left: 1em;"&gt;&lt;img border="0" src="http://2.bp.blogspot.com/_dZfvzqn2RdU/S_mw833PvBI/AAAAAAAAAis/M3bA-ovaEBg/s320/Eternal12.jpg" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;&lt;i&gt;Item&lt;/i&gt;&lt;b style="color: #0b5394;"&gt;.Status&lt;/b&gt;&lt;br /&gt;&lt;b style="color: #0b5394;"&gt;&amp;nbsp;&lt;/b&gt;&lt;i&gt;&amp;nbsp;&lt;/i&gt; &amp;nbsp;&amp;nbsp; &lt;i&gt;Angie,Deni&amp;amp;Paco &lt;/i&gt;&lt;b style="color: #0b5394;"&gt;.Msn&lt;/b&gt;&lt;br /&gt;&lt;b style="color: #0b5394;"&gt;&amp;nbsp;&lt;/b&gt;&lt;i style="color: #0b5394;"&gt;&amp;nbsp;&lt;/i&gt; &lt;i&gt;Eternal Sunshine of the Spotless Mind OST&lt;/i&gt;&lt;b style="color: #0b5394;"&gt;.&lt;/b&gt;&lt;b style="color: #0b5394;"&gt;Listening&lt;/b&gt;&lt;br /&gt;&lt;b style="color: #0b5394;"&gt;&amp;nbsp;&lt;/b&gt; &amp;nbsp; &lt;i&gt;Wait ... Just wait&amp;nbsp;&lt;/i&gt;&lt;i&gt;&lt;span style="color: #45818e;"&gt; &lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;b style="color: #0b5394;"&gt;.Pharse&lt;/b&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;a href="http://4.bp.blogspot.com/_dZfvzqn2RdU/S9Sb3MEpJPI/AAAAAAAAAgw/-rntBJX-VMg/s1600/sing.png" imageanchor="1" style="clear: right; float: right; margin-bottom: 1em; margin-left: 1em;"&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;i style="color: #45818e; font-family: Times,'Times New Roman',serif;"&gt;&lt;span style="font-size: x-large;"&gt;&lt;b&gt;A&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/i&gt; belardo nació en Alta bretaña en 1079; estudió una carrera militar que tiempo después abandonaría para irse a Francia y dedicarse a la Filosofía. Para ese entonces, Eloísa era sobrina de canónigo de París y curiosamente vivía en la misma casa dónde Aberlardo habitaba. Aberlardo sedujo a Elosía bajo el pretexto de cultivar el amor a la Filosofía, de ésto Eloísa queda embarazada y Aberlado la rapta hacia Bretaña; posteriormente da a luz, sin embargo, cuando el amante regresa a Paría, el canónigo Fulberto lo esperaba para matarle, sin embargo, es condenado a ingresar al convento de Saint-Denis.[Tiempo más tarde lo abandonaría para dedicarse de nueva cuenta a la enseñanza]. En contra parte, Eloísa tomaría los hábitos en el convento de Anrgetuil. Bajo una discusión pública sobre sus enseñanzas, Aberlado es condenado a cadena perpetua, pero meses más tarde, todo quedaría como una mala anécdota y se le asignaría vivir en el monasterio de San Marcelo en Francia. Moriría ahí abandonando sus creencias, años más tarde Eloísa muere en Bretaña, en 1800 sus restos serían depositados junto con los de su amante en un monumento parisino en señal de que pese a la distancia, a los encierros y que todo mundo estuvo contra su unión, siguieron amándose.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;blockquote&gt;&lt;i&gt;« Me voy a casar contigo... sólo lo sé &lt;/i&gt;&lt;i&gt;»&lt;/i&gt;&lt;/blockquote&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&amp;nbsp;&lt;/div&gt;&lt;div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"&gt;&lt;a href="http://2.bp.blogspot.com/_dZfvzqn2RdU/S_m8IWElFXI/AAAAAAAAAi0/vZfsalTT1iI/s1600/9094317.gif" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"&gt;&lt;img border="0" src="http://2.bp.blogspot.com/_dZfvzqn2RdU/S_m8IWElFXI/AAAAAAAAAi0/vZfsalTT1iI/s320/9094317.gif" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;Esto nació de noche, que viendo una de mis películas preferidas, &lt;span style="color: #76a5af;"&gt;Eterno Resplandor de una Mente sin Recuerdos&lt;/span&gt;, y buscando la frase de la película me topé con el origen de la misma. Se trata de un Poema que Alexander Pope creó &lt;a href="http://www.monadnock.net/poems/eloisa.html"&gt;Eloise to Abelard&lt;/a&gt;, hice lo posible por encontrarlo traducido y subirlo, pero no lo hallé, así que está ahí el link para los que gusten leerlo, está en inglés. Seguí buscando y me topé con que aquel poema está basado en las cartas, provenientes de una historia que aconteció en la edad media que líneas más arriba he escrito. Alexander Pope es considerado uno de los más grandes escritores de todos los tiempos, siendo éste poema uno de los más famosos y posiblemente, tristes que haya escrito.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;blockquote&gt;&lt;i&gt;« &lt;/i&gt;&lt;i&gt;¡Qué feliz es la suerte de la vestal inmaculada!&lt;/i&gt;&lt;/blockquote&gt;&lt;br /&gt;Vayamos a la pelicula: Joel y Clem, opuestos, él alguien encasillado en el trabajo amante de la rutina, ella, alguien que busca &lt;i&gt;Paz existencial&lt;/i&gt;. Comienzan una relación&amp;nbsp; un año comienza a ir mal, tras varias discusiones y presa del impulso, Clem decide ir a Lacuna Inc. una empresa dedicada a borrar a la gente de la memoria de las personas [¿Cuántas veces no hemos deseado que algo así nos ocurriera...?] y como es de esperarse, borra a Joe de sus recuerdos. Cuando él se entera de lo sucedido en un arranque de dolor decide hacer lo mismo, sin embargo en el proceso se da cuenta de que ama demasiado a Clem como&amp;nbsp; para dejarla ir, así que en el subconsciente decide huir con ella para evitar que sea borrada.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;blockquote&gt;&lt;i&gt;« - ¿Por qué no me llevas a otra parte,a un lugar al que yo no pertenezca y nos escondemos allí hasta mañana?- dice Clem, angustiada.&lt;/i&gt;&lt;br /&gt;&lt;i&gt;- Oh Dios ... No recuerdo nada sin tí - responde Joe. &lt;/i&gt;&lt;i&gt;»&lt;/i&gt;&lt;/blockquote&gt;&lt;br /&gt;Paralelamente, Patrick es uno de los encargados de llevar a cargo el proceso dentro de Lacuna Inc., en la noche en la que borró a Joe de la mente de Clem, éste queda enamorado de la mujer y decide robar los objetos que en su tiempo Joe y Clem y regalaron, intentado de este modo mantener una relación con ella. En la misma noche en la que el proceso es llevado acabo con Joel, Clem va con Patrick al lago Charles, angustiada, presa de la ansiedad y es cuando se recita una de las partes a mi parecer, más entrañables de la historia, que en un principio, dicho sea de paso, Joel dijo a Clem en ese mismo lugar:&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;blockquote&gt;&amp;nbsp;&lt;i&gt;« &lt;/i&gt;&lt;i&gt;Podría morir ahora, Clem. Estoy tan... feliz. Yo nunca sentí eso antes. Estoy exactamente... donde quiero estar.&lt;/i&gt; &lt;i&gt;»&lt;/i&gt;&lt;/blockquote&gt;&lt;br /&gt;&lt;div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"&gt;&lt;a href="http://3.bp.blogspot.com/_dZfvzqn2RdU/S_nEHjSJqEI/AAAAAAAAAjE/wEadNhvnSZc/s1600/n748194444_662427_6104.jpg" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"&gt;&lt;img border="0" height="132" src="http://3.bp.blogspot.com/_dZfvzqn2RdU/S_nEHjSJqEI/AAAAAAAAAjE/wEadNhvnSZc/s200/n748194444_662427_6104.jpg" width="200" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;Cuando Patrick hace uso de esas líneas, Clem pide regresar a la ciudad. Mientras tanto, en la habitación de Joel, sigue el proceso para desvanecer de la memoria a Clem, para esto es importante hacer mención de la participación de Mary, recepcionista de Lacuna Inc., quien estando presente en la rutina del trabajo, se entera que tuvo un romance con el dueño de la empresa, Howard, pero para evitar daños decidieron por el bien de ambos que Howard fuese borrado de sus recuerdos. En tanto,&amp;nbsp; Joel lucha para evitar que Clem sea borrada, llevándola hasta su niñez de la cual&amp;nbsp; son extraídos para llegar así al primer recuerdo, la primera vez que se conocieron: En Montauk.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;blockquote&gt;&lt;i&gt;« &lt;/i&gt;&lt;i&gt;- Volví para jurar que iba intentar superar mi humillación, creo - dijo Joel&lt;br /&gt;- ¿Fue algo que yo dije? - pregunta Clem&lt;br /&gt;- Sí ... -&lt;br /&gt;- Dijiste "Entonces vete"... Con tanta distancia... ¿Sabes? -&lt;br /&gt;- ¡Oh! Lo siento mucho -&lt;br /&gt;- No importa... -&lt;br /&gt;- ¡¿Joe?!... ¿Y si te quedas esta vez? -&lt;br /&gt;- Ya salí por la puerta, no me queda ni un recuerdo -&lt;br /&gt;- Vuelve y haz una despedida por lo menos... vVamos a fingir que tuvimos una .. -&lt;br /&gt;- Adiós Joel ... &lt;br /&gt;- Te amo ... &lt;br /&gt;- Búscame en Mountak ...&lt;/i&gt;&lt;i&gt; »&lt;/i&gt;&lt;/blockquote&gt;&lt;div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"&gt;&lt;a href="http://2.bp.blogspot.com/_dZfvzqn2RdU/S_nLI-GzyQI/AAAAAAAAAjM/4wr0F0LL6lI/s1600/2419_53243063259_692323259_1392416_4999_n.jpg" imageanchor="1" style="clear: right; float: right; margin-bottom: 1em; margin-left: 1em;"&gt;&lt;img border="0" height="150" src="http://2.bp.blogspot.com/_dZfvzqn2RdU/S_nLI-GzyQI/AAAAAAAAAjM/4wr0F0LL6lI/s200/2419_53243063259_692323259_1392416_4999_n.jpg" width="200" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;Al despertar, Joel en un impulso decide ir a Montauk, y ahí encuentra a Clem. Comienzan a platicar y se agradan, él la lleva a casa y ella pide que él la lleve a la suya; en el buzón de correos de Clem hay una cinta y un sobre amarillo, entra al auto de Joel y repoduce la cinta en la cual explicaba por voz propia que habia decidido borrar a Joe por aburrido. A él le lastima éso y baja a Clementine de su automovil. Cuando llega a casa encuentra un paquete con las mismas características del de Clem, al reproducirlo, encuentra algo no menos parecido a lo que escuchó en su carro, pero esta vez, las cosas malas eran sobre Clem. Para ésto, ella ha llegado al edificio donde Joe vive, entra a su departamento, ambos se disculpan y Clem decide irse, Joel la detiene, sabiendo que todo podría ir mal, pero dispuestos a darse otra oportunidad.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Bleh, la cinta realmente es buena, debo admitir que siempre que la veo lloro al menos un poco, Jim Carrey hace un excelente papel en algo que no es comedia, del mismo modo&amp;nbsp; Kate Winslett maneja maravillosamente a Clementine. Son dos personajes de los que me enamoré perdidamente, el inseguro pero enamorado Joel, y la impetuosa pero débil Clem. Su Soundtrack es maravilloso como extraño, puedo recalcar &lt;i&gt;&lt;span style="color: #76a5af;"&gt;Everybody's Gotta Learn Sometimes&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;y el tema oficial de la película, son tristes pero tienen algo que te adentran en el mundo del Eterno Resplandor. Leía anoche un comentario que decía: "&lt;i&gt;La moraleja de la historia sería valor de los recuerdos, las ilusiones, la experiencia que hace nuestra propia identidad irrebatable... El amor...&lt;/i&gt; " Y es bastante cierta, para bien o para mal, no podemos borrar a los demás de nuestras memorias, formaron parte de nuestra vida, y serán recordadas por siempre y para siempre ...&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;center&gt;&lt;object height="200" style="clear: left; float: left;" width="300"&gt;&lt;param name="movie" value="http://www.youtube.com/v/bf-6K375D8o&amp;hl=es_ES&amp;fs=1&amp;color1=0x006699&amp;color2=0x54abd6&amp;border=1"&gt;&lt;/param&gt;&lt;param name="allowFullScreen" value="true"&gt;&lt;/param&gt;&lt;param name="allowscriptaccess" value="always"&gt;&lt;/param&gt;&lt;embed src="http://www.youtube.com/v/bf-6K375D8o&amp;hl=es_ES&amp;fs=1&amp;color1=0x006699&amp;color2=0x54abd6&amp;border=1" type="application/x-shockwave-flash" allowscriptaccess="always" allowfullscreen="true" width="300" height="200"&gt;&lt;/embed&gt;&lt;/object&gt;&lt;/center&gt;&lt;br /&gt;&lt;div style="text-align: right;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;blockquote&gt;&lt;i&gt;« &lt;/i&gt;&lt;i&gt;Por favor, déjame conservar este recuerdo... Sólo éste. &lt;/i&gt;&lt;i&gt;»&lt;/i&gt;&lt;/blockquote&gt;&lt;i&gt;&lt;br /&gt;&lt;/i&gt;&lt;br /&gt;&lt;a href="http://4.bp.blogspot.com/_dZfvzqn2RdU/S9-Pbhl4NDI/AAAAAAAAAhk/YavMAvDzSdc/s1600/nbkae.jpg" imageanchor="1" style="clear: right; float: right; margin-bottom: 1em; margin-left: 1em;"&gt;&lt;img border="0" src="http://4.bp.blogspot.com/_dZfvzqn2RdU/S9-Pbhl4NDI/AAAAAAAAAhk/YavMAvDzSdc/s320/nbkae.jpg" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;i&gt;&lt;br /&gt;&lt;/i&gt;&lt;br /&gt;&lt;i&gt;&lt;br /&gt;&lt;/i&gt;&lt;br /&gt;&lt;i&gt;&lt;br /&gt;&lt;/i&gt;&lt;br /&gt;&lt;i&gt;&lt;br /&gt;&lt;/i&gt;&lt;br /&gt;&lt;i&gt;&lt;br /&gt;&lt;/i&gt;&lt;br /&gt;&lt;i&gt;&lt;br /&gt;&lt;/i&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6084764027256401157-7617057409030111260?l=notes-in-white.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://notes-in-white.blogspot.com/feeds/7617057409030111260/comments/default' title='Post Comments'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://www.blogger.com/comment.g?blogID=6084764027256401157&amp;postID=7617057409030111260' title='0 Comments'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/6084764027256401157/posts/default/7617057409030111260'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/6084764027256401157/posts/default/7617057409030111260'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://notes-in-white.blogspot.com/2010/05/eternal-sunshine-of-spotless-mind.html' title='Eternal Sunshine of the Spotless Mind.'/><author><name>N. Blake</name><uri>http://www.blogger.com/profile/08835122984785100048</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='32' height='32' src='http://3.bp.blogspot.com/_dZfvzqn2RdU/TKed3gcDMyI/AAAAAAAAAl8/VPFgZNcdEyQ/S220/AVA_SUNDAY_BLOODY.jpg'/></author><media:thumbnail xmlns:media='http://search.yahoo.com/mrss/' url='http://2.bp.blogspot.com/_dZfvzqn2RdU/S_mw833PvBI/AAAAAAAAAis/M3bA-ovaEBg/s72-c/Eternal12.jpg' height='72' width='72'/><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-6084764027256401157.post-1625115091335689303</id><published>2010-05-08T11:17:00.000-05:00</published><updated>2010-05-08T11:17:41.361-05:00</updated><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='Reflexion'/><title type='text'>The Fear.</title><content type='html'>&lt;div style="text-align: right;"&gt;&lt;div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"&gt;&lt;a href="http://1.bp.blogspot.com/_dZfvzqn2RdU/S-WKQ6mSXUI/AAAAAAAAAiU/UHSAqauQ9hI/s1600/Nate_Mello.gif" imageanchor="1" style="clear: right; float: right; margin-bottom: 1em; margin-left: 1em;"&gt;&lt;img border="0" src="http://1.bp.blogspot.com/_dZfvzqn2RdU/S-WKQ6mSXUI/AAAAAAAAAiU/UHSAqauQ9hI/s320/Nate_Mello.gif" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;&lt;i&gt;&amp;nbsp;I try to be fine, no more preoccupations &lt;/i&gt;&lt;b style="color: #0b5394;"&gt;.Status&lt;/b&gt;&lt;br /&gt;&lt;b style="color: #0b5394;"&gt;&amp;nbsp;&lt;/b&gt;&lt;i&gt;&amp;nbsp;&lt;/i&gt; &amp;nbsp;&amp;nbsp; &lt;i&gt;Yesi &lt;/i&gt;&lt;b style="color: #0b5394;"&gt;.Msn&lt;/b&gt;&lt;br /&gt;&lt;b style="color: #0b5394;"&gt;&amp;nbsp;&lt;/b&gt;&lt;i style="color: #0b5394;"&gt;&amp;nbsp;&lt;/i&gt; &lt;i&gt;Sum41&lt;/i&gt;&lt;b style="color: #0b5394;"&gt;.&lt;/b&gt;&lt;b style="color: #0b5394;"&gt;Listening&lt;/b&gt;&lt;br /&gt;&amp;nbsp; &lt;i&gt;Are you afraid of me?&amp;nbsp;&lt;/i&gt;&lt;i&gt;&lt;span style="color: #45818e;"&gt; &lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;b style="color: #0b5394;"&gt;.Pharse&lt;/b&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;i style="color: #45818e; font-family: Times,&amp;quot;Times New Roman&amp;quot;,serif;"&gt;&lt;span style="font-size: x-large;"&gt;&lt;b&gt;S&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/i&gt; e han preguntado por qué existe la necesidad de querer aislar a la gente? ¿Por miedo? ¿Por odio? Muchas veces lo hacemos inconscientemente, ¿Pero que hay cuando no eres tú quien se aísla sino son las cuerdas de títeres las que lo hacen? ¿Qué debes de hacer? No lo sé, de lo único de lo que estoy consciente es de lo que nunca se debe hacer ante tal situación, y eso es rebajarte a un nivel tan mondado e inferior, porque claro está, que existimos personas que no necesitamos fiarnos de eso que los demás hacen para fastidiar.&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;Así que partamos de la idea central del tema: El miedo. La actitud rencorosa, se deriva del miedo [Y por experiencia propia puedo asegurarlo], que no es más que los huecos emocionales en el alma de la persona, o bien, es la ausencia de algo firme y concreto sobre lo cuál apoyarse para evitar una dolorosa caída. Esos huecos se llenarán de filamentos que en efecto, harán más rápida y menos dolorosa la cicatrización del suceso en cuestión. He aquí nuestro primer error, el vacío existencial jamás se llenará porque no ha habido un proceso como tal de cicatrización, no como se debe, se querrá alimentar de más rencor, de despecho, hasta formarse una gran masa, llamada por muchos: Odio.&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="separator" style="clear: both; text-align: justify;"&gt;&lt;a href="http://1.bp.blogspot.com/_dZfvzqn2RdU/S-WLdwWG3SI/AAAAAAAAAic/9dQRDeV6NBo/s1600/2782477cs3.jpg" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"&gt;&lt;img border="0" height="150" src="http://1.bp.blogspot.com/_dZfvzqn2RdU/S-WLdwWG3SI/AAAAAAAAAic/9dQRDeV6NBo/s200/2782477cs3.jpg" width="200" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;¿Y qué es el odio sino más que la ausencia de algo o alguien? Odiamos porque nos abandonan, porque nos causan daño, porque alguien muere, porque nos arrebatan “N” cantidad de objetos y/o personas, ¿Pero no somos nosotros mismos [Exceptuando la muerte de alguien cercano] causantes inmediatos o primarios de ello? Lo somos por permitirlo, por no remediarlos cuando se podía, por carecer de la suficiente fuerza y autodeterminación para hacer las cosas; el miedo es producto de la insuficiencia de seguridad, de confianza, de cariño, de alguien o algo en concreto.&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;Por sucesos pasados, puedo decir que así es, en mi caso, la falta de seguridad  y confianza  dio origen a algo penoso y muy doloroso que con el tiempo lo convertí en rencor; desgraciadamente sufrí mucho a causa de ello, y una vez que he logrado liberarme de ello, me siento bastante bien  Uno llega a preguntarse una vez que todo toma su curso normalmente, ¿Por qué perdí tanto tiempo odiando a alguien? Y es la verdad, se pierde mucho tiempo en los obscuros caminos del rencor, alimentando a tu alma de carroña, forjándola impura, vergonzosa y contaminada de sentimientos y pensamientos que poco a poco te matarán lentamente, porque no podrás ser plenamente feliz, debido a que la espinita del odio te joderá a cada momento, a cada segundo, mientras que al objeto/persona de tu odio, le vale madres y es feliz, ¿Curioso, no?&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="separator" style="clear: both; text-align: justify;"&gt;&lt;a href="http://1.bp.blogspot.com/_dZfvzqn2RdU/S-WNV6qe0tI/AAAAAAAAAik/dQEzx6ra5vM/s1600/Imagen+1.png" imageanchor="1" style="clear: right; float: right; margin-bottom: 1em; margin-left: 1em;"&gt;&lt;img border="0" height="133" src="http://1.bp.blogspot.com/_dZfvzqn2RdU/S-WNV6qe0tI/AAAAAAAAAik/dQEzx6ra5vM/s200/Imagen+1.png" width="200" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;La manera correcta de hacer que una herida cicatrice es dejarla a la intemperie, no cubrirla de inmediato, poco a poco se vaya formando una capa natural que la forre para que al final quede lo más parecida a lo que antes del accidente, era. Jamás existirá un remedio fácil y sin dolor; hay muchas salidas fáciles, todas falsas, y esas salidas son la manera más cobarde de querer estar bien, por el contrario, cuando nos demos cuenta, veremos que se es dependiente de aquello que te ayudó a sanar; fungirá como una droga, como cocaína, marihuana, tabaco, alcohol, como cualquiera de esas, necesitaremos más y más para calmar el dolor y desear llenar el hueco que hay; pero nunca sanaremos de este modo. Sólo nos haremos daño.&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;Para concluir  [Porque tengo tareas que hacer], tengo que decir lo que pasa una vez que el miedo se ha largado de tu vida, te das cuenta de lo que realmente perdiste, del tiempo que pudiste ahorrarte odiando a alguien, del tiempo que pudiste ocupar para estar bien y para sanar, para darte cuenta que por si mismo se podía sanar. Cuando te das cuenta, es demasiado tarde, muchas veces aquello que odiamos o quisimos alejar, ya no está. Suele pasar, que no le prestamos la suficiente atención a lo que tenemos “seguro”, pensamos que de por vida estará ahí cuando se nos de la gana, lo descuidamos, dejamos de frecuentarlo, ¿Y que pasa cuando lo necesitamos o nos damos cuenta de que lo perdemos? Corremos desfalcados hacia nuestro “algo seguro”, ¿Y saben qué? Frecuentemente deja de estar ahí para nosotros; nos enfrascamos tanto en una situación como el rencor o el odio, que perdemos la noción de las cosas, las dejamos al aire, y cuando recobramos conciencia, tiende a ser demasiado tarde, ¿O acaso me equivoco? Se los dejo de tarea (:&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;&lt;div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"&gt;&lt;a href="http://4.bp.blogspot.com/_dZfvzqn2RdU/S9-Pbhl4NDI/AAAAAAAAAhk/YavMAvDzSdc/s1600/nbkae.jpg" imageanchor="1" style="clear: right; float: right; margin-bottom: 1em; margin-left: 1em;"&gt;&lt;img border="0" src="http://4.bp.blogspot.com/_dZfvzqn2RdU/S9-Pbhl4NDI/AAAAAAAAAhk/YavMAvDzSdc/s320/nbkae.jpg" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;&lt;a href="http://4.bp.blogspot.com/_dZfvzqn2RdU/S9Sb3MEpJPI/AAAAAAAAAgw/-rntBJX-VMg/s1600/sing.png" imageanchor="1" style="clear: right; float: right; margin-bottom: 1em; margin-left: 1em;"&gt; &lt;/a&gt; &lt;br /&gt;&lt;div style="text-align: center;"&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6084764027256401157-1625115091335689303?l=notes-in-white.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://notes-in-white.blogspot.com/feeds/1625115091335689303/comments/default' title='Post Comments'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://www.blogger.com/comment.g?blogID=6084764027256401157&amp;postID=1625115091335689303' title='0 Comments'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/6084764027256401157/posts/default/1625115091335689303'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/6084764027256401157/posts/default/1625115091335689303'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://notes-in-white.blogspot.com/2010/05/fear.html' title='The Fear.'/><author><name>N. Blake</name><uri>http://www.blogger.com/profile/08835122984785100048</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='32' height='32' src='http://3.bp.blogspot.com/_dZfvzqn2RdU/TKed3gcDMyI/AAAAAAAAAl8/VPFgZNcdEyQ/S220/AVA_SUNDAY_BLOODY.jpg'/></author><media:thumbnail xmlns:media='http://search.yahoo.com/mrss/' url='http://1.bp.blogspot.com/_dZfvzqn2RdU/S-WKQ6mSXUI/AAAAAAAAAiU/UHSAqauQ9hI/s72-c/Nate_Mello.gif' height='72' width='72'/><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-6084764027256401157.post-9071590620482191243</id><published>2010-05-05T16:25:00.002-05:00</published><updated>2010-05-05T16:28:47.585-05:00</updated><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='Ocio'/><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='Reflexion'/><title type='text'>Rägnarok.</title><content type='html'>&lt;div style="text-align: right;"&gt;&lt;div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"&gt;&lt;a href="http://2.bp.blogspot.com/_dZfvzqn2RdU/S-HeHJO-iXI/AAAAAAAAAhs/E3Caqk35Zow/s1600/LOki.png" imageanchor="1" style="clear: right; float: right; margin-bottom: 1em; margin-left: 1em;"&gt;&lt;img border="0" src="http://2.bp.blogspot.com/_dZfvzqn2RdU/S-HeHJO-iXI/AAAAAAAAAhs/E3Caqk35Zow/s320/LOki.png" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;&lt;i&gt;&amp;nbsp;Fine&lt;/i&gt;&lt;b style="color: #0b5394;"&gt;.Status&lt;/b&gt;&lt;i&gt;&amp;nbsp;&lt;/i&gt;&lt;br /&gt;&lt;i&gt;&amp;nbsp;&lt;/i&gt; &amp;nbsp;&amp;nbsp; &lt;i&gt;Snake &lt;/i&gt;&lt;b style="color: #0b5394;"&gt;.Msn&lt;/b&gt;&lt;br /&gt;&lt;b style="color: #0b5394;"&gt;&amp;nbsp;&lt;/b&gt;&lt;i style="color: #0b5394;"&gt;&amp;nbsp;&lt;/i&gt; &lt;i&gt;The Wolves&lt;/i&gt;&lt;b style="color: #0b5394;"&gt;.&lt;/b&gt;&lt;b style="color: #0b5394;"&gt;Listening&lt;/b&gt;&lt;br /&gt;&lt;i&gt;Until the moon is down&lt;/i&gt;&lt;i&gt;&amp;nbsp;&lt;/i&gt;&lt;i&gt;&lt;span style="color: #45818e;"&gt; &lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;b style="color: #0b5394;"&gt;.Pharse&lt;/b&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;i style="color: #45818e; font-family: Times,&amp;quot;Times New Roman&amp;quot;,serif;"&gt;&lt;span style="font-size: x-large;"&gt;&lt;b&gt;C&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;ómo en toda antigüa civilización, los nórdicos también creían que el origen del mundo se dio gracias a los Dioses, en específico, a los que habitaban en el Valhalla. El día se hoy, quiero hacer mención de una leyenda que me agrada mucho, la del cómo se originó el día y la noche.&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;blockquote&gt;« &lt;i&gt;Una era de hachas, una era de espadas, de escudos destruidos. Una era de tempestades, una era de lobos. Antes de que la era de los hombres se derrumbe &lt;/i&gt;»&lt;br /&gt;Völuspá.&lt;/blockquote&gt;&lt;div class="separator" style="clear: both; text-align: justify;"&gt;&lt;a href="http://3.bp.blogspot.com/_dZfvzqn2RdU/S-Hel0wITxI/AAAAAAAAAh0/YrvEvN8RFjU/s1600/10004246%7EThe-Wolves-Skoll-Repulsion-and-Hati-Hate-Pursue-Sol-Sun-and-Mani-Moon-Across-the-Skies-Posters.jpg" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"&gt;&lt;img border="0" height="150" src="http://3.bp.blogspot.com/_dZfvzqn2RdU/S-Hel0wITxI/AAAAAAAAAh0/YrvEvN8RFjU/s200/10004246%7EThe-Wolves-Skoll-Repulsion-and-Hati-Hate-Pursue-Sol-Sun-and-Mani-Moon-Across-the-Skies-Posters.jpg" width="200" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;Según los nórdicos, el astro rey era representado por la Diosa Sól, que se encargaba de iluminar el día&lt;b&gt; &lt;/b&gt;conduciendo una carroza tirada por dos caballos llamados Arvak y Alsvid; su destino era escapar del lobo blanco de Sköll, cuya misión era devorar a la Diosa.. Mientras que la noche era regida por &lt;b&gt;&lt;span style="color: #45818e;"&gt;Máni&lt;/span&gt;&lt;/b&gt;, el Dios de la Luna,&amp;nbsp; hermano de &lt;b&gt;&lt;span style="color: #45818e;"&gt;Sól&lt;/span&gt;&lt;/b&gt;;&amp;nbsp; pasaba en la noche sobre su carroza corriendo a toda prisa del lobo negro &lt;b&gt;&lt;span style="color: #45818e;"&gt;Hati&lt;/span&gt;&lt;/b&gt;, quién al igual que su hermano &lt;b&gt;&lt;span style="color: #45818e;"&gt;Sköll&lt;/span&gt;&lt;/b&gt;, buscaba devorar al Dios. También hay que hacer mención de los malos de la historia, lol. Estos serían los lobos que persiguen a la Luna y al Sol sin descanso para poder devorarlos. Se dice que una vez que Sköll atrape a Sól, Hati lo hará con Máni, y al momento de comerlos, una helada era caerá sobre el mundo, iniciando así, el Rägnarok.&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;El Rägnarok no es más que el crepúsculo de los Dioses, dará comienzo la batalla final de Deidades contra Gigantes para encurzar al mundo hacia un nuevo destino; sin remedio alguno, todos, sin excepción morirán, quedándo como supervivientes dos humanos, un hombre y una mujer que se escondieron en el árbol sagrado [Y sí, hay que hacer mención que de aquí la Biblia tomaron las pautas para escribir el Génesis de Adán y Eva, como siempre, tomando pedazos de los mitos antigüos de otras civilizaciones para incorporarlas al Cristianismo]. Pero bueno, en lo que quiero centrarme es en la forma morfológica en la que podemos representar el día y la noche.&lt;/div&gt;&lt;blockquote&gt;« &lt;i&gt;Un lobo engullirá a Sól, y los hombres lo verán como una gran catástrofe. El otro lobo capturará a Máni (la luna) y tampoco eso será mejor. Las estrellas caerán del cielo &lt;/i&gt;»&lt;br /&gt;Völuspá.&lt;/blockquote&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"&gt;&lt;a href="http://1.bp.blogspot.com/_dZfvzqn2RdU/S-He-KNd6UI/AAAAAAAAAh8/hyK_li1n9Fk/s1600/SkolHatiColor.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"&gt;&lt;img border="0" height="196" src="http://1.bp.blogspot.com/_dZfvzqn2RdU/S-He-KNd6UI/AAAAAAAAAh8/hyK_li1n9Fk/s320/SkolHatiColor.jpg" width="320" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;Sól y Máni, fueron puestos en el cielo por los Dioses como castigo para separar la luz de la obscuridad durante el día, y sin saberlo se verán dentro de una carrera sin fin al ser perseguidos por los lobos, hijos de Fenrir. Se dice que cada vez que Sköll o Hati están por atrapar a Sól o a Máni, respectivamente, ocurren los eclipses de Sol y Luna, para así mimetizarse y perderse de sus enemigos, dando origen de nueva cuenta a la carrera. Hati y Sköll&amp;nbsp; eran alimentados con médulas de huesos de los asesinos y adúlteros en las casas de los Gigantes Iarsaxa y&amp;nbsp; Ironwood, así recuperaban y aumentaban sus fuerzas para perseguir a sus presas, hasta que al fin, lograron alcanzarlos, temblorosos, los Dioses sucumbieron ante la rapidez de los lobos, ellos sabían cuál era su final y aún así habían corrido de su destino, hasta que no pudieron más y sus sonrisas desaparecieron al ser devorados.&amp;nbsp;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"&gt;&lt;a href="http://1.bp.blogspot.com/_dZfvzqn2RdU/S-HisbNsGxI/AAAAAAAAAiM/AwHYKJl6r4s/s1600/8-19-wolf_howl.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"&gt;&lt;img border="0" height="191" src="http://1.bp.blogspot.com/_dZfvzqn2RdU/S-HisbNsGxI/AAAAAAAAAiM/AwHYKJl6r4s/s200/8-19-wolf_howl.jpg" width="200" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;En ese momento la tierra se volvió gélida e infeliz, dando paso al invierno de Fimbul, que duraría tres estaciones en las cuales el hombre y los Dioses, perecerían. Las estrellas cayeron y el manto celeste quedó envuelto en obscuridad total, Loki, Fenrir y Garm salieron de su cárcel y dio comienzo el Rägnarok.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&amp;nbsp;La forma morfológica de los sucesos es ésa, pero he aquí la situación real: Muchas veces nos hemos estancado en una sola cosa, nos desvivímos por ella y... ¿Nos hemos preguntado qué sigue luego de alcanzar nuestro propósito? ¿Realmente estamos listos para ello? Máni y Sól sólo existían para alumbrar el cielo y para escapar de Hati y Sköll, del mismo modo en que los lobos sólo vivían para atrapar y devorar a los Dioses, ¿Qué ocurría con Sköll y Hati&amp;nbsp; después de haber asesinado al Sol y la Luna? ¿Simplemente morirían junto con ellos y pasarían a ser parte del panteón nórdico? ¿O existía algo más sí su único propósito en la vida era perseguir al Sol y la Luna?&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;blockquote&gt;« &lt;i&gt;También esto sucederá: Toda la tierra y las montañas temblarán y todas las cadenas y lazos se quebrarán y romperán; y entonces el lobo Fenrir quedará libre ...&lt;/i&gt; »&lt;br /&gt;&amp;nbsp;Völuspá.&lt;/blockquote&gt;&lt;div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"&gt;&lt;a href="http://4.bp.blogspot.com/_dZfvzqn2RdU/S9-Pbhl4NDI/AAAAAAAAAhk/YavMAvDzSdc/s1600/nbkae.jpg" imageanchor="1" style="clear: right; float: right; margin-bottom: 1em; margin-left: 1em;"&gt;&lt;img border="0" src="http://4.bp.blogspot.com/_dZfvzqn2RdU/S9-Pbhl4NDI/AAAAAAAAAhk/YavMAvDzSdc/s320/nbkae.jpg" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;&lt;a href="http://4.bp.blogspot.com/_dZfvzqn2RdU/S9Sb3MEpJPI/AAAAAAAAAgw/-rntBJX-VMg/s1600/sing.png" imageanchor="1" style="clear: right; float: right; margin-bottom: 1em; margin-left: 1em;"&gt; &lt;/a&gt; &lt;br /&gt;&lt;div style="text-align: center;"&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6084764027256401157-9071590620482191243?l=notes-in-white.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://notes-in-white.blogspot.com/feeds/9071590620482191243/comments/default' title='Post Comments'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://www.blogger.com/comment.g?blogID=6084764027256401157&amp;postID=9071590620482191243' title='0 Comments'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/6084764027256401157/posts/default/9071590620482191243'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/6084764027256401157/posts/default/9071590620482191243'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://notes-in-white.blogspot.com/2010/05/ragnarok.html' title='Rägnarok.'/><author><name>N. Blake</name><uri>http://www.blogger.com/profile/08835122984785100048</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='32' height='32' src='http://3.bp.blogspot.com/_dZfvzqn2RdU/TKed3gcDMyI/AAAAAAAAAl8/VPFgZNcdEyQ/S220/AVA_SUNDAY_BLOODY.jpg'/></author><media:thumbnail xmlns:media='http://search.yahoo.com/mrss/' url='http://2.bp.blogspot.com/_dZfvzqn2RdU/S-HeHJO-iXI/AAAAAAAAAhs/E3Caqk35Zow/s72-c/LOki.png' height='72' width='72'/><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-6084764027256401157.post-3214215684076660657</id><published>2010-05-03T11:53:00.001-05:00</published><updated>2010-05-03T11:55:41.605-05:00</updated><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='Reflexion'/><title type='text'>A tout le Monde.</title><content type='html'>&lt;div style="text-align: right;"&gt;&lt;div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"&gt;&lt;a href="http://1.bp.blogspot.com/_dZfvzqn2RdU/S97-zQ3D28I/AAAAAAAAAhM/bJLPTyCPZ9k/s1600/daydream.png" imageanchor="1" style="clear: right; float: right; margin-bottom: 1em; margin-left: 1em;"&gt;&lt;img border="0" src="http://1.bp.blogspot.com/_dZfvzqn2RdU/S97-zQ3D28I/AAAAAAAAAhM/bJLPTyCPZ9k/s320/daydream.png" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;&lt;i&gt;Happy&lt;/i&gt;&lt;b style="color: #0b5394;"&gt;.Status&lt;/b&gt;&lt;br /&gt;&lt;i&gt;Offline &lt;/i&gt;&lt;b style="color: #0b5394;"&gt;.Msn&lt;/b&gt;&lt;br /&gt;&lt;i&gt;Megadeath&lt;/i&gt;&lt;b style="color: #0b5394;"&gt;.&lt;/b&gt;&lt;b style="color: #0b5394;"&gt;Listening&lt;/b&gt; &lt;br /&gt;&lt;i&gt;When I was a child&amp;nbsp;&lt;/i&gt;&lt;i&gt;&lt;span style="color: #45818e;"&gt; &lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;b style="color: #0b5394;"&gt;.Pharse&lt;/b&gt;&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;i style="color: #45818e; font-family: Times,&amp;quot;Times New Roman&amp;quot;,serif;"&gt;&lt;span style="font-size: x-large;"&gt;&lt;b&gt;H &lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;oy tenía pensado subir algo sobre la mitología Escandinava pero debido a los sucesos recientes, decidí posponerla, para dar pie a un buen tema que ayer hablando con Andrés, salió.&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;a href="http://4.bp.blogspot.com/_dZfvzqn2RdU/S97-S_QoDGI/AAAAAAAAAhE/Z2m5BuCDYJA/s1600/chriscorneel.jpg" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"&gt;&lt;img border="0" src="http://4.bp.blogspot.com/_dZfvzqn2RdU/S97-S_QoDGI/AAAAAAAAAhE/Z2m5BuCDYJA/s320/chriscorneel.jpg" /&gt;&lt;/a&gt;¿Les ha pasado que a veces tenemos muchos problemas encima, muchas situaciones, muchos demonios sobre los hombros, que dan ganas de darse una buena sacudida y desecharlos? ¿Cuántas veces no hemos querido volver a ser niños y que la vida fuese así de sencilla, como una pequeña e inocente alma la ve? Cuántas veces no deseamos éso . . . La vida es realmente sencilla cuándo se es niño, no se tiene más preocupaciones que por el comer, respirar, quizá por &lt;i&gt;pleitos&lt;/i&gt; en la escuela, por la tarea, calificaciones, en fin, situaciones que son sencillas, pero que a esa edad son del tamaño del mundo entero,&amp;nbsp;&lt;i&gt;&lt;/i&gt; y los problemas de los niños parecen minúsculos comparación de otros grandes problemas, quedando como una manera egoísta y exagerada de ver las cosas, sin embargo, como se dice "&lt;i&gt;Nadie escarmienta en cabeza ajena".&lt;/i&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;i&gt;&amp;nbsp;&lt;/i&gt;Ayer me decían que cuándo se es niño todo se arreglaba con un abrazo o un beso de mamá o de papá, un caramelo hacía que todo estuviese bien, una simple sonrisa, pero no es así, ¿Por qué? ¿Por qué ya tenemos la madurez como para saber y estar conscientes de lo que la realidad representa? ¿O simplemente porque queremos mantenernos en pie, inmutables, firmes, y alejados del la añoransa de ser de nuevo un niño? Yo pienso que las cosas deben tener un equilibrio, está bien seguir en la realidad, enfrentar los problemas, darles la cara, siempre y cuando no se pierdan en ellos, el escape&lt;b&gt; &lt;span style="color: #76a5af;"&gt;temporal &lt;/span&gt;&lt;/b&gt;[Ojo, temporal, porque nada es para siempre] es volver al mundo de fantasía al que recurríamos cuando se era niño. Está bien sentirse ofuscado, somos humanos, está bien sentirse mal y recurrir por unos momentos a nuestro mundo, pero siempre, tenemos que regresar. De nada sirve irse si no volvemos, tenemos que enfrentar nuestros problemas o de lo contrario no podremos madurar ni progresar como personas.&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"&gt;&lt;a href="http://4.bp.blogspot.com/_dZfvzqn2RdU/S97_AvwNKtI/AAAAAAAAAhU/UHcRr84dZnw/s1600/Be+yourself.jpg" imageanchor="1" style="clear: right; float: right; margin-bottom: 1em; margin-left: 1em;"&gt;&lt;img border="0" src="http://4.bp.blogspot.com/_dZfvzqn2RdU/S97_AvwNKtI/AAAAAAAAAhU/UHcRr84dZnw/s320/Be+yourself.jpg" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;Aquel mundo es de bienestar, de tranquilidad, donde todo está bien, donde todo es perfecto, donde estamos seguros, muchas veces nos perdemos ahí y no queremos volver ¿Y saben qué? Cuándo mejor estamos es cuándo nos hacen regresar a la realidad y definitivamente, entre más grande, más duele la caida. Problemas siempre los habrá, depende de nosotros darles la mejor de las caras, tener fuerzas, mantenerse firmes y luchar contra ellos. Aunque debo recalcar, que un caramelo, un abrazo o una sonrisa, nunca está de más para saber cuando se está más que abrumado, que pase lo que pase, todo, en efecto, estará bien :).&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;&lt;blockquote&gt;« &lt;i&gt;No es bueno morar mucho en los sueños y olvidarse de la vida real&lt;/i&gt; »&lt;br /&gt;Albus Dumbledore.&lt;/blockquote&gt;&lt;div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"&gt;&lt;a href="http://1.bp.blogspot.com/_dZfvzqn2RdU/S97_RHNYTrI/AAAAAAAAAhc/npP7uMABm4I/s1600/nbkae.jpg" imageanchor="1" style="clear: right; float: right; margin-bottom: 1em; margin-left: 1em;"&gt;&lt;img border="0" src="http://1.bp.blogspot.com/_dZfvzqn2RdU/S97_RHNYTrI/AAAAAAAAAhc/npP7uMABm4I/s320/nbkae.jpg" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;&lt;div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"&gt;&lt;a href="http://4.bp.blogspot.com/_dZfvzqn2RdU/S9Sb3MEpJPI/AAAAAAAAAgw/-rntBJX-VMg/s1600/sing.png" imageanchor="1" style="clear: right; float: right; margin-bottom: 1em; margin-left: 1em;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: center;"&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6084764027256401157-3214215684076660657?l=notes-in-white.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://notes-in-white.blogspot.com/feeds/3214215684076660657/comments/default' title='Post Comments'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://www.blogger.com/comment.g?blogID=6084764027256401157&amp;postID=3214215684076660657' title='2 Comments'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/6084764027256401157/posts/default/3214215684076660657'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/6084764027256401157/posts/default/3214215684076660657'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://notes-in-white.blogspot.com/2010/05/tout-le-monde.html' title='A tout le Monde.'/><author><name>N. Blake</name><uri>http://www.blogger.com/profile/08835122984785100048</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='32' height='32' src='http://3.bp.blogspot.com/_dZfvzqn2RdU/TKed3gcDMyI/AAAAAAAAAl8/VPFgZNcdEyQ/S220/AVA_SUNDAY_BLOODY.jpg'/></author><media:thumbnail xmlns:media='http://search.yahoo.com/mrss/' url='http://1.bp.blogspot.com/_dZfvzqn2RdU/S97-zQ3D28I/AAAAAAAAAhM/bJLPTyCPZ9k/s72-c/daydream.png' height='72' width='72'/><thr:total>2</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-6084764027256401157.post-5659144993664461004</id><published>2010-04-25T14:46:00.000-05:00</published><updated>2010-04-25T14:46:50.696-05:00</updated><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='Ocio'/><title type='text'>Notes in White V4.</title><content type='html'>&lt;div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"&gt;&lt;a href="http://4.bp.blogspot.com/_dZfvzqn2RdU/S9SasXm4cFI/AAAAAAAAAgo/guWK9cbMv1Y/s1600/Angel.jpg" imageanchor="1" style="clear: right; float: right; margin-bottom: 1em; margin-left: 1em;"&gt;&lt;img border="0" src="http://4.bp.blogspot.com/_dZfvzqn2RdU/S9SasXm4cFI/AAAAAAAAAgo/guWK9cbMv1Y/s320/Angel.jpg" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: right;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: right;"&gt;&lt;i&gt;Happy&lt;/i&gt;&lt;b style="color: #0b5394;"&gt;.Status&lt;/b&gt;&lt;i&gt;&amp;nbsp;&lt;span id="goog_1264021648497"&gt;&lt;/span&gt;&lt;span id="goog_1264021648498"&gt;&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;br /&gt;&amp;nbsp;&amp;nbsp; &lt;i&gt;Nobody &lt;/i&gt;&lt;b style="color: #0b5394;"&gt;.Msn&lt;/b&gt;&lt;i style="color: #0b5394;"&gt;&amp;nbsp;&lt;/i&gt;&lt;br /&gt;&lt;i&gt;Coldplay&lt;/i&gt;&lt;b style="color: #0b5394;"&gt;.&lt;/b&gt;&lt;b style="color: #0b5394;"&gt;Listening&lt;/b&gt;&lt;br /&gt;&amp;nbsp; &lt;i&gt;Lovers in Japan&amp;nbsp;&lt;/i&gt;&lt;i&gt;&lt;span style="color: #45818e;"&gt; &lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;b style="color: #0b5394;"&gt;.Pharse&lt;/b&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;&lt;i style="color: #45818e; font-family: Times,&amp;quot;Times New Roman&amp;quot;,serif;"&gt;&lt;span style="font-size: x-large;"&gt;&lt;b&gt;B&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/i&gt; ueno pues ando viendo como remodelar ésto, ya tenía bastante tiempo que no escribí algo y ciertamente ya me cansé del diseño anterior, so, vemos que sucede [?]. Estoy de paso pero no quería dejar de escribir algo para no dejarlo abandonado; actualicé algunas cosas, quería un nuevo contador pero no econtré alguno que tuviese la modalidad de señalar de qué parte del mundo nos visitaban así que mejor lo dejé así. Ocupo también buscar una página de dónde poder linkear música, el antigüo reproductor sólo me deja utilizar videos y pues no, se alentaría demasiado la máquina, ¿Alguna sugerencia? También ando viendo si le agrego una descripción o no sé, cositas que lo hagan ver más lindo, lol.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;En fin, tengo que ir a preparar comida y a hacer tarea, no sin antes dejar algo que salió anoche &amp;lt;3:&lt;br /&gt;&lt;blockquote&gt;&lt;i&gt;Si la luna pudiese escuchar mis plegarias, le pagaría con la vida misma, un minuto, un segundo a tu lado, tus manos sobre mi rostro deslizándolas entre mis cabellos, tus labios surrando a mi oido el más puro secreto ♥ &lt;/i&gt;.&lt;/blockquote&gt;&lt;br /&gt;&lt;div style="text-align: center;"&gt;¡¡ Que tengan un excelente día !!&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: center;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"&gt;&lt;a href="http://4.bp.blogspot.com/_dZfvzqn2RdU/S9Sb3MEpJPI/AAAAAAAAAgw/-rntBJX-VMg/s1600/sing.png" imageanchor="1" style="clear: right; float: right; margin-bottom: 1em; margin-left: 1em;"&gt;&lt;img border="0" src="http://4.bp.blogspot.com/_dZfvzqn2RdU/S9Sb3MEpJPI/AAAAAAAAAgw/-rntBJX-VMg/s320/sing.png" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: center;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: center;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6084764027256401157-5659144993664461004?l=notes-in-white.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://notes-in-white.blogspot.com/feeds/5659144993664461004/comments/default' title='Post Comments'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://www.blogger.com/comment.g?blogID=6084764027256401157&amp;postID=5659144993664461004' title='0 Comments'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/6084764027256401157/posts/default/5659144993664461004'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/6084764027256401157/posts/default/5659144993664461004'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://notes-in-white.blogspot.com/2010/04/notes-in-white-v4.html' title='Notes in White V4.'/><author><name>N. Blake</name><uri>http://www.blogger.com/profile/08835122984785100048</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='32' height='32' src='http://3.bp.blogspot.com/_dZfvzqn2RdU/TKed3gcDMyI/AAAAAAAAAl8/VPFgZNcdEyQ/S220/AVA_SUNDAY_BLOODY.jpg'/></author><media:thumbnail xmlns:media='http://search.yahoo.com/mrss/' url='http://4.bp.blogspot.com/_dZfvzqn2RdU/S9SasXm4cFI/AAAAAAAAAgo/guWK9cbMv1Y/s72-c/Angel.jpg' height='72' width='72'/><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-6084764027256401157.post-5880723746840615620</id><published>2010-04-24T10:59:00.001-05:00</published><updated>2010-04-24T11:01:40.380-05:00</updated><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='Hapiness'/><title type='text'>For a Pessimist, I'm pretty Optimistic.</title><content type='html'>&lt;div style="text-align: right;"&gt;&lt;div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"&gt;&lt;a href="http://3.bp.blogspot.com/_dZfvzqn2RdU/S9MT4VWkxLI/AAAAAAAAAgI/--4HNgKX9tM/s1600/Msica.jpg" imageanchor="1" style="clear: right; float: right; margin-bottom: 1em; margin-left: 1em;"&gt;&lt;img border="0" src="http://3.bp.blogspot.com/_dZfvzqn2RdU/S9MT4VWkxLI/AAAAAAAAAgI/--4HNgKX9tM/s320/Msica.jpg" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;&lt;i&gt;Happy&lt;/i&gt;&lt;b style="color: #45818e;"&gt;.Status&lt;/b&gt;&lt;i&gt;&amp;nbsp;&lt;span id="goog_1264021648497"&gt;&lt;/span&gt;&lt;span id="goog_1264021648498"&gt;&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;br /&gt;&amp;nbsp;&amp;nbsp; &lt;i&gt;Yesi&amp;amp;Luis &lt;/i&gt;&lt;b style="color: #45818e;"&gt;.Msn&lt;/b&gt;&lt;i&gt;&amp;nbsp;&lt;/i&gt;&lt;br /&gt;&lt;i&gt;Paramore&lt;/i&gt;.&lt;b style="color: #45818e;"&gt;Listening&lt;/b&gt;&lt;br /&gt;&amp;nbsp; &lt;i&gt;Just talk yourself up and tear yourself down&amp;nbsp;&lt;/i&gt;&lt;i&gt;&lt;span style="color: #45818e;"&gt; &lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;b style="color: #b45f06;"&gt;&lt;span style="color: #45818e;"&gt;.Pharse&lt;/span&gt;&lt;/b&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;i&gt;&lt;span style="font-family: Georgia,&amp;quot;Times New Roman&amp;quot;,serif; font-size: x-large;"&gt;&lt;b style="color: #660000;"&gt;T&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/i&gt; enía bastante tiempo que no venía a publicar algo, entre la escuela y asuntos personales, exámenes de la Universidad y demás chuches no pude darme tiempo, y tampoco recordaba el password de mi cuenta, lol. Haré un esfuerzo sobrehumano para venir más seguido y publicar cosas, lo prometo :).&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;Bien, comencemos por preguntarnos, ¿No les ha pasado que tienen tantas cosas encima que no saben ya que hacer? Muchas veces son tantas las cosas atoradas que podemos llegar a pensar que lo mejor es desaparecer de la faz de la tierra, y éso está mal, lo comprendí gracias a varios amigos que me abrieron los ojos; el valor de la vida es único, nunca nada fue tan preciado como el vivir, porque sino vivieramos, nos perderíamos de muchas cosas, de amores, tristezas, problemas que nos ayuden a madurar, risas, deseos, sueños, anhelos por los que luchar. La vida es una constante rueda de la fortuna y de nosotros, sólo de nosotros mismos dependerá el estar siempre arriba, todo implica esfuerzo, dedicación y optimismo.&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"&gt;&lt;a href="http://4.bp.blogspot.com/_dZfvzqn2RdU/S9MULk8sRBI/AAAAAAAAAgQ/pSMNBvnAHCY/s1600/3610199903_50eb8c676a.jpg" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"&gt;&lt;img border="0" height="174" src="http://4.bp.blogspot.com/_dZfvzqn2RdU/S9MULk8sRBI/AAAAAAAAAgQ/pSMNBvnAHCY/s200/3610199903_50eb8c676a.jpg" width="200" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;Por mucho tiempo yo fui una persona &lt;i&gt;realista&lt;/i&gt;,pensé muchas veces que nada valía la pena, pero conforme pasaron algunas cosas me convertí en lo más negativo que se puedan imaginar, una pesimista realmente tonta, pero desde hace unos días logré liberarme de muchas cargas, de muchas situaciones que cuando logras zafarte, dices ¿Por qué no lo hice antes, sí esto me hace sentir tan bien? Bleh, muchas veces es por miedo a desacostumbrarse, por miedo a lo desconocido, a lo que no es factible, muchas veces es miedo a volver a creer, pero vamos, ¿Qué es la vida si uno no se arriesga? Para ganar hay que dar.&amp;nbsp;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;Encontré la paz que necesitaba, puse muchas cosas en claro ¿Y saben qué? Se siente &lt;b style="color: #6aa84f;"&gt;estupendo&lt;/b&gt;, me siento el ser más libre y feliz del planeta, y aunque sé que no hay necesidad de decirlo, [Porque la felicidad no se dice, siemplemente se ve] lo hago para invitarlos a dárse esa oportunidad de creer, de vivir, de buscar una razón para estar aquí aún, ¿Razones? Hay muchas, personas que te aman, amores, amigos, familia, un deseo potente y ferviente, sólo necesitas encontrarlo.&amp;nbsp;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;¡¡ Busca y encontrarás la felicidad !!&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: right;"&gt;&lt;i style="font-family: Georgia,&amp;quot;Times New Roman&amp;quot;,serif;"&gt;&lt;span style="color: #666666;"&gt;Note's End.&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6084764027256401157-5880723746840615620?l=notes-in-white.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://notes-in-white.blogspot.com/feeds/5880723746840615620/comments/default' title='Post Comments'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://www.blogger.com/comment.g?blogID=6084764027256401157&amp;postID=5880723746840615620' title='3 Comments'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/6084764027256401157/posts/default/5880723746840615620'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/6084764027256401157/posts/default/5880723746840615620'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://notes-in-white.blogspot.com/2010/04/for-pessimist-im-pretty-optimistic.html' title='For a Pessimist, I&apos;m pretty Optimistic.'/><author><name>N. Blake</name><uri>http://www.blogger.com/profile/08835122984785100048</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='32' height='32' src='http://3.bp.blogspot.com/_dZfvzqn2RdU/TKed3gcDMyI/AAAAAAAAAl8/VPFgZNcdEyQ/S220/AVA_SUNDAY_BLOODY.jpg'/></author><media:thumbnail xmlns:media='http://search.yahoo.com/mrss/' url='http://3.bp.blogspot.com/_dZfvzqn2RdU/S9MT4VWkxLI/AAAAAAAAAgI/--4HNgKX9tM/s72-c/Msica.jpg' height='72' width='72'/><thr:total>3</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-6084764027256401157.post-4878269924912795139</id><published>2010-01-20T15:13:00.001-06:00</published><updated>2010-01-20T15:13:51.445-06:00</updated><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='Mind'/><title type='text'>Dreaming on the moon.</title><content type='html'>&lt;div style="text-align: right;"&gt;&lt;div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"&gt;&lt;a href="http://2.bp.blogspot.com/_dZfvzqn2RdU/S1dxgrT-2WI/AAAAAAAAAf4/AW-AByclB4A/s1600-h/Saya_Oyasumi.gif" imageanchor="1" style="clear: right; float: right; margin-bottom: 1em; margin-left: 1em;"&gt;&lt;img border="0" height="83" src="http://2.bp.blogspot.com/_dZfvzqn2RdU/S1dxgrT-2WI/AAAAAAAAAf4/AW-AByclB4A/s320/Saya_Oyasumi.gif" width="83" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;i&gt;Fine&lt;/i&gt;&lt;b style="color: #45818e;"&gt;.Status&lt;/b&gt;&lt;i&gt;&amp;nbsp;&lt;span id="goog_1264021648497"&gt;&lt;/span&gt;&lt;span id="goog_1264021648498"&gt;&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;br /&gt;&amp;nbsp;&amp;nbsp; &lt;i&gt;Offline &lt;/i&gt;&lt;b style="color: #45818e;"&gt;.Msn&lt;/b&gt;&lt;i&gt;&amp;nbsp;&lt;/i&gt;&lt;br /&gt;&lt;i&gt;Evanescence&lt;/i&gt;.&lt;b style="color: #45818e;"&gt;Listening&lt;/b&gt;&lt;br /&gt;&amp;nbsp; &lt;i&gt;Still alive&amp;nbsp;&lt;span style="color: #45818e;"&gt; &lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;b style="color: #b45f06;"&gt;&lt;span style="color: #45818e;"&gt;.Pharse&lt;/span&gt;&lt;/b&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;&lt;b style="color: #b45f06;"&gt; &lt;/b&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style="font-family: Georgia,&amp;quot;Times New Roman&amp;quot;,serif; font-size: x-large;"&gt;&lt;i&gt;&lt;b style="color: #660000;"&gt;S&lt;/b&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt; ola, perdida y encadenada, una niña en la luna estaba;&lt;br /&gt;Reposando en los obscuros cielos, desdichada;&lt;br /&gt;Ni estrellas ni nubes le acompañaban,&lt;br /&gt;Sola… Sola y sollozando, la pequeña se escondía en los lienzos plateados.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Abrazaba su pena, se aferraba con dolor a lo único que ahí tenía;&lt;br /&gt;Meciendo su cuerpo suave y pausado, observando al infinito;&lt;br /&gt;Vagando su mirada en el punto más lejano, en lo que ella sólo veía;&lt;br /&gt;Meciendo con delicadeza, resbalando por la luna… Con nostalgia.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Entonces recargó su espalda contra el regazo de la luna y ella le abrazó;&lt;br /&gt;Le envolvió en cálidos mantos azules y la cubrió de consuelo;&lt;br /&gt;La besó con ternura y le exoneró sus culpas, le libró de pesares y tristezas,&lt;br /&gt;La acurrucó a su lado para que le hiciera compañía, así las dos nunca más solas estarían.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Los largos y rojizos cabellos de la niña se matizaron  con la blancura de la luna,&lt;br /&gt;Sus ojos sin luz continuaron en noches oscuras,&lt;br /&gt;Sus labios callaron y jamás volvieron a pronunciar palabra alguna;&lt;br /&gt;Sus lágrimas se secaron, la sangre dejó de fluir… Pero nunca su corazón de latir.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Noche tras noche, ella dormía sobre la luna,&lt;br /&gt;Necesitada de ser perdonada, de ser olvidada… Necesitada de tantas cosas que ella deseaba;&lt;br /&gt;Juró hasta entonces, permanecer ahí, sola con la luna y sin ser recordada;&lt;br /&gt;Juró vivir ahí hasta que su castigo terminara,&lt;br /&gt;Hasta que le devolvieran las plateadas alas y así poder volver a lo que una vez llamó: casa.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;div style="color: #6aa84f;"&gt;&lt;b&gt;&lt;i&gt;Cómo Selene llegó a la luna. &lt;/i&gt;&lt;/b&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="color: #666666;"&gt;&lt;i&gt;By N. Blake&lt;/i&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;&lt;div style="color: #666666; font-family: Georgia,&amp;quot;Times New Roman&amp;quot;,serif; text-align: right;"&gt;&lt;i&gt;Note’s End.&lt;/i&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6084764027256401157-4878269924912795139?l=notes-in-white.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://notes-in-white.blogspot.com/feeds/4878269924912795139/comments/default' title='Post Comments'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://www.blogger.com/comment.g?blogID=6084764027256401157&amp;postID=4878269924912795139' title='9 Comments'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/6084764027256401157/posts/default/4878269924912795139'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/6084764027256401157/posts/default/4878269924912795139'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://notes-in-white.blogspot.com/2010/01/dreaming-on-moon.html' title='Dreaming on the moon.'/><author><name>N. Blake</name><uri>http://www.blogger.com/profile/08835122984785100048</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='32' height='32' src='http://3.bp.blogspot.com/_dZfvzqn2RdU/TKed3gcDMyI/AAAAAAAAAl8/VPFgZNcdEyQ/S220/AVA_SUNDAY_BLOODY.jpg'/></author><media:thumbnail xmlns:media='http://search.yahoo.com/mrss/' url='http://2.bp.blogspot.com/_dZfvzqn2RdU/S1dxgrT-2WI/AAAAAAAAAf4/AW-AByclB4A/s72-c/Saya_Oyasumi.gif' height='72' width='72'/><thr:total>9</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-6084764027256401157.post-2164576970730390269</id><published>2010-01-15T21:47:00.000-06:00</published><updated>2010-01-15T21:47:52.058-06:00</updated><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='Ocio'/><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='Reflexion'/><title type='text'>My Friends.</title><content type='html'>&lt;div style="text-align: right;"&gt;&lt;div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"&gt;&lt;a href="http://3.bp.blogspot.com/_dZfvzqn2RdU/S1ECFBkfG_I/AAAAAAAAAfw/Fi1a5_wsvJM/s1600-h/Inphy_Nan_AVA.jpg" imageanchor="1" style="clear: right; float: right; margin-bottom: 1em; margin-left: 1em;"&gt;&lt;img border="0" height="99" src="http://3.bp.blogspot.com/_dZfvzqn2RdU/S1ECFBkfG_I/AAAAAAAAAfw/Fi1a5_wsvJM/s320/Inphy_Nan_AVA.jpg" width="99" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;i&gt;Fine&lt;/i&gt;&lt;b style="color: #45818e;"&gt;.Status&lt;/b&gt;&lt;i&gt;&amp;nbsp;&lt;/i&gt;&lt;br /&gt;&amp;nbsp;&amp;nbsp; &lt;i&gt;Offline &lt;/i&gt;&lt;b style="color: #45818e;"&gt;.Msn&lt;/b&gt;&lt;i&gt;&amp;nbsp;&lt;/i&gt;&lt;br /&gt;&lt;i&gt;Oasis&lt;/i&gt;.&lt;b style="color: #45818e;"&gt;Listening&lt;/b&gt;&lt;br /&gt;&amp;nbsp; &lt;i&gt;What's the story morning glory?&amp;nbsp;&lt;span style="color: #45818e;"&gt; &lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;b style="color: #b45f06;"&gt;&lt;span style="color: #45818e;"&gt;.Pharse&lt;/span&gt;&lt;/b&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;b style="color: #b45f06;"&gt; &lt;/b&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;De nuevo escribiendo en la noche [No tengo remedio]; antier fue cumpleaños de alguien a quien aprecio y pensaba dedicarle la entrada pero sería muy repetitivo, por lo que decidó unir varias que tenía en mente. Hablaré de los amigos:&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;blockquote&gt;« La amistad se da en distintas etapas de la vida y en diferentes grados de importancia y trascendencia. La amistad nace cuando las personas encuentran inquietudes comunes. Hay amistades que nacen a los pocos minutos de relacionarse y otras que tardan años en hacerlo. La verdadera amistad dura toda la vida. »&lt;br /&gt;&lt;/blockquote&gt;&lt;br /&gt;Estamos de acuerdo que solemos confundir repetidas ocasiones lo que es un amigo y un compañero; por experiencia y es sabido por la gran mayoría, soy desconfiada y mi círculo de amistades es contado con los dedos de una mano; los demás [aquellos con los que aún guardo algo de recelo] no sumarán más de otras cinco personas. Sin embargo, sé que cuento con ellos y ellos conmigo. A pocos de verdad los aprecio y se lo han ganado a pulso. No me cuesta diferencias entre un amigo y un compañero y creo que ellos también lo saben [A los que son mis compañeros no los trato como debería -fría a no más poder-]. En fin hablaré de esos diez:&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;b&gt;&lt;span style="color: #45818e;"&gt;Tefa&lt;/span&gt;&lt;/b&gt;: Sis, teías que ser la primera por obvias razones. Tengo poco más de un año de conocerte y te has ganado mi cariño y confianza. Sé que muchas veces lo que una hace a la otra no le parece pero al final [Muy al final en mi caso Uuu] terminamos apoyándonos. Eres de las pocas personas a las que recurriría para todo sin pensarlo dos veces [Salvo en cosas de sexo porque te traumas feo Uuu]. Te amo, hermanita :3 Ciliux&amp;amp;Hella por una vida más.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;b&gt;&lt;span style="color: #45818e;"&gt;Santiago:&lt;/span&gt;&lt;/b&gt; ¡¡¡ Broo !!! -lo viste y lo abraza [?] (Luego me das cada susto -_-". . . )- Eres una de las dos personas que con un simple &lt;i&gt;Hola&lt;/i&gt; me alegran el día. No sabes cuánto de adoro y qué haría sin tí, Gracias por aguantar todas mis tonteras y por sacarme esa sonrisa cuando me hacía falta. Ya casi dos años de conocernos y a pocos de vernos para ir a ver a Linkin Park; hermanito, tú eres con quién más cosas en común tengo, musicales [Salvo Mägo de Oz y Coldplay], manera de pensar y actuar . . . Realmente eres de esas personas que están ahí siempre, en las buenas y en las malas a mi lado, apoyándome, evitando que caiga y que cometa mensadas; Te amo muchisisisisisisisisissisisisis(...)sisisisissimo, Santi :3 [Me vale gorro que odies que te llame así, me lo debes por la mentada camisa de ese día Uuu ¬¬], gracias por todo.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;b style="color: #45818e;"&gt;Yesi: &lt;/b&gt;Pendeja :D !! Wy, sin tí me vida sería un caos. Fuiste mi primer y mejor amiga, la que me ayudó y consoló muchas veces con alguien hace años[ Tenía razón ;_; ¿Qué le vi?, mátame, sempai [?] ]. Eramos uña y mugre, a todos lados ibamos juntas, ¿Te acuerdas cuándo hicimos caer a Gael de la silla y lo grabé?¿O cuándo le entregué la carta a Irving y tu estabas toda rojita? ¿O cuándo le tomé la foto para ti? ¿Ya vez, pendeja? Todos los osos que hice por tí&amp;nbsp; Uuu.Y los volvería a hacer porque eres de los pocos humanos por los que daría mi vida si fuera necesario. Te amo mucho sempai, gracias por ser mi luz [?] en estos casi cuatro años :)&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;b&gt;&lt;span style="color: #45818e;"&gt;Kuijo: &lt;/span&gt;&lt;/b&gt;Sí, tú también estás enlistado, ¿Y sabes por qué? Porque aunque no lo parezca te haz sabido ganar mi cariño y confianza, me has demostrado que puedo contar contigo en las buenas y en las malas, queriéndo hacerme sonreir cuando me saludas o picabas. -le poke la pierna- Luego de tres años por fin encontré tu punto débil, así mi cuello y costillas ya no sufrirán tus acosos [?]. Fino, gracias por aguantarme tantas cosas y por estar a mi lado cuando lo ocupaba. Te adoro, chochitos locos :P&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;b&gt;&lt;span style="color: #45818e;"&gt;Sol:&lt;/span&gt;&lt;/b&gt; Cali !! A tí te conocí hace poco más de cuatro años y fue en tercero de secundaria cuando nos apegamos más gracias a Hellsing y Mägo de Oz [Bendito seas, Rock Mago ;w;]. A pesar de que ya casi no hablamos, sabes que siempre te he tenido mucho cariño y que por ser de mis primeras amigas, tendrás un lugar muy importante en mi vida. Has sabido ser buena amiga y consejera, ayudándome en las cosas que se me ocurrían [¿Te acuerdas de la carta de Javier? Éso nunca lo voy a olvidar, me diste el valor :)]. Te amo muchisimo hermanita.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;b&gt;&lt;span style="color: #45818e;"&gt;Omar:&lt;/span&gt;&lt;/b&gt; Niño gomita de fresa x3 !!! Te extraño un buen, el Tec te roba demasiado tiempo -exige atención- ya ni salimos en diciembre como habíamos quedado .3. ! Tengo tres años [Cómo pasa el tiempo paraciera que fue el año pasado cuando nos conocimos en la convención e ibas cosplayeado de "L"] de conocerte y hemos vivido tantas cosas juntos: Rupturas amorosas, planes de detectives, hackeos de cuentas [Cómo con lo de Oz y lo de Gandarillas, ¿Te acuerdas? Asuu, que cosas ~], salidas, despedidas, entre muchas muchas otras. Siempre has sido mi cómplice en todo lo que hago, me has sabido dar consejos y aún cuándo no los tomo te quedas a mi lado a soportar mi caída. Te amo como no tienes idea Omarcito, repórtate porque te extraño.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;b&gt;&lt;span style="color: #45818e;"&gt;Paco:&lt;/span&gt;&lt;/b&gt; Awww -lo apapacha- Mi Takeru, eres el niño más lindo que conozco. Siempre quise un amigo [Lo siguiente es enserio y espero no lo tomes a mal ._.U] gay y me da mucho gusto que seas tú, alguien tan pacifista como desgraciado cuándo quiere. Gracias a tí comprendí muchas cosas que aunque me dolieron al final yo sé que son para bien; de no ser por tí y por tu alianza con Tefa ten por seguro que me habría sumergido en la depresión. Te adoro con todo el corazón,&amp;nbsp; Paquito :3 gracias por estar siempre ahí. Hago la promesa de hablar con-quién-tú-sabes [Se leyó tan Harry Potter Uuu] un día de éstos antes de julio, porque la verdad me cago de miedo de sólo pensarlo Uuuuu. -necesita apoyo moral y probablemente psicológico-&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;b&gt;&lt;span style="color: #45818e;"&gt;Cabal: &lt;/span&gt;&lt;/b&gt;Bueno, pese a que tengo poco más de un mes de tratarte ya nos vimos en persona [?] y me agradas. No puedo decir que somos amigos porque tenemos muy poco de conocernos y como te habrás dado cuenta soy bastante desconfiada, sin embargo me gustaría que llegaramos a ser buenos amigos [Por algo te enlisté], has estado conmigo cuándo me pongo triste, me alegras y te has convertido en un gran apoyo últimamente. Es extraño que tenga afinidad con una persona a tan poco tiempo de conocerla [Sólo me pasó con Tefa, Santiago y otro sujeto] así que es buena señal. Gracias por estar ahí y por cambiarte de compañía, ya nos urgía Uuu. Tampoco diré que te quiero por las razones que arriba dí [Lo sé, soy chocante -la patean-] pero sí caes de mi gracia y te por seguro que te aprecio :).&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;b&gt;&lt;span style="color: #45818e;"&gt;Chris: &lt;/span&gt;&lt;/b&gt;Te apuesto que pensaste que no te nombraría, bastardo mal nacido :U. - lo patea- Tú eres mi mejor amigo desde hace casi cinco años, sin duda alguna eres el único que me ha visto en todas mis etapas, mis problemas, alegrías y mi ligera inmadurez como persona [?]. Existen dos individuos que me conocen perfectamente, a los cuáles me es imposible mentirles porque de inmediato se dan cuenta, y tú eres uno de esos dos [El otro quizá me conoce un poco mejor que tú pero no aparece en mi lista]. Doy gracias a Dios por haberte conocido, por permitir ser tu amiga y aún más importante por haberme puesto a alguien tan bueno como tú en mi camino. Sinceramente encontré una joya, un sujeto que no es interesado, que pese a muchas circunstancias sigue a mi lado, que me apoya, que me estima, que ante todo y sus intereses es noble, a alguien que no me deja caer, que siempre tiene su mano extendida para mí. Creo que nunca te he hablado tan seriamente como ahora, así que es momento de darte las gracias por estar a mi lado en los buenos y no tan buenos momentos aunque éstos te lastimaran. . . No te podré corresponder en lo que tu sabes, pero pase lo que pase seguiremos siendo amigos como Dustin&amp;amp;Dyan :) verás crecer a mi hijo y lo ensañarás a usar la espada. Te amo con toda mi alma, Christian, gracias por ser mi amigo -lo abraza muy fuerte-. Perdona por todas las veces que te mandé al carajo cuándo querías ayudarme Uuu.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;b&gt;&lt;span style="color: #45818e;"&gt;Emilio: &lt;/span&gt;&lt;/b&gt;Los últimos serán los primeros. De tí ya he dicho muchas cosas, cuánto me haces falta, cuánto te quise y te quiero, y posiblemente cuánto te querré, las veces en que te necesito y sé que no estás más a mi lado, pero ya hice una promesa, y no me voy a deprimir por éso; hubieron muchas cosas que en vida debí decirte y no lo hice, sin embargo por éso mismo existe el compromiso conmigo misma de decirtelas con el ramo de nardos que tanto te gustaban en brazos, frente a tu tumba para orar por tí como cada día antes de dormir lo hago. Gracias a ti cambié muchas cosas en mí para bien, gracias a tí no lloré como pude hacerlo porque eres mi hombro aunque no lo supieras. Mi Matty, te adoro con todo ser, mil veces gracias por cuidarme y cobijarme con tus alas cuando lo necesito, gracias por hacerme saber que sigues aquí conmigo. Te amo, Emilio, mi amigo: ¡Feliz Cumpleaños!&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;div style="text-align: right;"&gt;&lt;i style="font-family: Georgia,&amp;quot;Times New Roman&amp;quot;,serif;"&gt;&lt;span style="color: #666666;"&gt;Note's End,&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;span style="color: #6aa84f;"&gt;&lt;b&gt;PS: &lt;/b&gt;&lt;/span&gt;Perdonen a todos la tardanza, tuve problemas con conexión.&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6084764027256401157-2164576970730390269?l=notes-in-white.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://notes-in-white.blogspot.com/feeds/2164576970730390269/comments/default' title='Post Comments'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://www.blogger.com/comment.g?blogID=6084764027256401157&amp;postID=2164576970730390269' title='8 Comments'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/6084764027256401157/posts/default/2164576970730390269'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/6084764027256401157/posts/default/2164576970730390269'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://notes-in-white.blogspot.com/2010/01/my-friends.html' title='My Friends.'/><author><name>N. Blake</name><uri>http://www.blogger.com/profile/08835122984785100048</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='32' height='32' src='http://3.bp.blogspot.com/_dZfvzqn2RdU/TKed3gcDMyI/AAAAAAAAAl8/VPFgZNcdEyQ/S220/AVA_SUNDAY_BLOODY.jpg'/></author><media:thumbnail xmlns:media='http://search.yahoo.com/mrss/' url='http://3.bp.blogspot.com/_dZfvzqn2RdU/S1ECFBkfG_I/AAAAAAAAAfw/Fi1a5_wsvJM/s72-c/Inphy_Nan_AVA.jpg' height='72' width='72'/><thr:total>8</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-6084764027256401157.post-7790749535729405146</id><published>2010-01-12T17:29:00.000-06:00</published><updated>2010-01-12T17:29:36.853-06:00</updated><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='Mind'/><title type='text'>Resquiecat in pace</title><content type='html'>&lt;div style="text-align: right;"&gt;&lt;div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"&gt;&lt;a href="http://1.bp.blogspot.com/_dZfvzqn2RdU/S0z-zEZCVKI/AAAAAAAAAfY/7W0ceVBK4To/s1600-h/Kai.dp.sad.jpg" imageanchor="1" style="clear: right; float: right; margin-bottom: 1em; margin-left: 1em;"&gt;&lt;img border="0" height="93" src="http://1.bp.blogspot.com/_dZfvzqn2RdU/S0z-zEZCVKI/AAAAAAAAAfY/7W0ceVBK4To/s320/Kai.dp.sad.jpg" width="93" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;i&gt;Unknow&lt;/i&gt;&lt;b style="color: #45818e;"&gt;.Status&lt;/b&gt;&lt;i&gt;&amp;nbsp;&lt;/i&gt;&lt;br /&gt;&amp;nbsp;&amp;nbsp; &lt;i&gt;Nobody &lt;/i&gt;&lt;b style="color: #45818e;"&gt;.Msn&lt;/b&gt;&lt;i&gt;&amp;nbsp;&lt;/i&gt;&lt;br /&gt;&lt;i&gt;Tatu&lt;/i&gt;.&lt;b style="color: #45818e;"&gt;Listening&lt;/b&gt;&lt;br /&gt;&amp;nbsp; &lt;i&gt;Y dos bestias se deslizan sobre catafalcos vacíos&amp;nbsp;&lt;span style="color: #45818e;"&gt; &lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;b style="color: #b45f06;"&gt;&lt;span style="color: #45818e;"&gt;.Pharse&lt;/span&gt;&lt;/b&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;b style="color: #b45f06;"&gt; &lt;/b&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;i&gt;&lt;span style="font-family: Georgia,&amp;quot;Times New Roman&amp;quot;,serif; font-size: x-large;"&gt;&lt;b style="color: #660000;"&gt;H&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/i&gt; abía una vez un muchacho que vivía pobremente en una vecindad del centro de la ciudad; tenía apenas catorce años cuando tuvo que comenzar a trabajar para ayudar en su casa a mantener a su familia; por lo general él se empleaba como una de esas personas que están al pendiente en las paradas de autobúses o en las estaciones de éstos, en busca de ayudar [Por unos cuantos pesos]a la gente que bajaba con bolsas grandes y cargadas;  algunas veces se desempeñó como carga bultos de cementos o materiales pesados, otras más como repartidor; en fin, lo que fuese era bueno para ayudar a sostener a su mamá [Y en ése entonces también a su padre] y a sus hermanos. Por las mañanas el muchacho iba a la escuela y procuraba tener buenas notas, puesto que deseaba ser alguien de bien y tener un salario acorde a sus necesidades, pensaba a futuro en la familia en la que formaría y en que no le gustaría que sus hijos tuvieran las carencias que a él y a sus hermanos en ese momento les aquejaban.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"&gt;&lt;a href="http://1.bp.blogspot.com/_dZfvzqn2RdU/S00EZWJQ36I/AAAAAAAAAfg/iOxB-ATpuxU/s1600-h/392345068_071f08939d.jpg" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"&gt;&lt;img border="0" height="179" src="http://1.bp.blogspot.com/_dZfvzqn2RdU/S00EZWJQ36I/AAAAAAAAAfg/iOxB-ATpuxU/s320/392345068_071f08939d.jpg" width="216" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;En las noches llegaba a su casa agotado por el trabajo, esperando encontrar algo de comer y no había más que café; para dormir, se acomodaban en apenas una recámara él y sus otros cuatro hermanos, mientras que en la otra dormitaban sus padres. Su madre era una persona gentil y muy dulce, siempre saludándo a la gente, era por muchas personas apreciada, sin embargo, su padre era de esas personas que creían merecerlo todo: Un macho a la antigüa, tenía mujeres por doquier [No hace falta mencionar a los hijos regados por todas partes],llegaba cuando quería a su casa, trataba mal a sus hijos en especial al muchacho que trabajaba, siempre le exigía, le pegaba . . . Cuándo el jóven comenzó a trabajar como profesor, se salió de casa pues se casó, formó una familia y entonces tuvo lo que siempre había querido, un lugar dónde no hubiesen aves carroñeras que todo le envidiaran y quisieran quitarle, cariño que le hacía falta, esposa e hijas que lo adoraban.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;El Señor abandonó a la madre del muchacho, se fue y no se supo de él por un largo tiempo; la familia se desintegró, una de las hijas se fue de la casa, la otra quedó embarazada, dos hijos se fueron a Francia y a Estados Unidos y la Señora... La Señora tuvo que soportarlo. Enfermó, como era de esperarse hasta que el desdichado Señor regresó y quiso tomar poseción de lo que creía suyo; sus hijos le dieron la espalda, incluso su mujer, todos salvo el único hijo noble que tenía, aquel al que siempre le exigía. Él tuvo que velar por la salud de su padre, incluso cuándo su madre murió a causa de varios corajes y cosas que le soportó al Señor. Todo parecía que tenía que ser como padre quisiera, nadie le podía llevar la contraria, creía merecerlo todo. . .&lt;br /&gt;&lt;div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"&gt;&lt;a href="http://4.bp.blogspot.com/_dZfvzqn2RdU/S00EmPncPkI/AAAAAAAAAfo/6iZRcRwYI_0/s1600-h/gato.jpg" imageanchor="1" style="clear: right; float: right; margin-bottom: 1em; margin-left: 1em;"&gt;&lt;img border="0" height="167" src="http://4.bp.blogspot.com/_dZfvzqn2RdU/S00EmPncPkI/AAAAAAAAAfo/6iZRcRwYI_0/s320/gato.jpg" width="211" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;Hace unas horas el Señor murió luego de habersele amputado ambas piernas a causa de una Grangena por Diabetes y de dos paros cardiácos; no hablaba desde hace una semana, sólo escuchaba.Mi padre no se movió de su lado pese a todo lo que en el pasado le hizo. A veces admiro la manera de ser de él, nunca guardó rencor alguno, siempre fue noble con su padre. Yo carezco de esa virtud y es sabido por todos que el padre de mi papá nunca fue de mi agrado, lo único que me duele en todo esto es ver a mi progenitor así, tan débil, llorando, triste. . . Lágrimas que el Señor no se merece. No soy quién para juzgarlo pero jamás lo quise, no me afecta su muerte, siempre fue el &lt;i&gt;&lt;span style="color: #6aa84f;"&gt;Señor&lt;/span&gt;&lt;/i&gt; para mí, nunca se mereció el título de abuelo, jamás hizo algo para decirlse así y creo que estamos de acuerdo que comprarme con regalos no funciona.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Hoy ha sido la única vez que intenté ser solidaria con mi padre, lo quise abrazar y me llamó androide/insensible/pedazo de hielo, lol . . .&amp;nbsp; ¿Ven por qué no me gusta ser dulce con los demás? Está bien, me he ganado esa fama, y entiéndo que él sólo quería desahogarse y siempre se la agarra contra mí; total, pese a que tenemos diferente forma de pensar y actuar, lo quiero y no me gusta verlo así.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style="color: #6aa84f;"&gt;&lt;b&gt;PS:&lt;/b&gt;&lt;/span&gt; Mañana subiría algo para un amigo, pero no creo estar por aquí, así que sólo diré: Feliz Cumpleaños, Emilio, desde la tierra te mando un abrazo esperándo que estando en el cielo, lo leas. Te quiero mucho, amigo, no sabes cuánto te extraño.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;div style="text-align: right;"&gt;&lt;i style="font-family: Georgia,&amp;quot;Times New Roman&amp;quot;,serif;"&gt;&lt;span style="color: #666666;"&gt;Note's End.&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6084764027256401157-7790749535729405146?l=notes-in-white.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://notes-in-white.blogspot.com/feeds/7790749535729405146/comments/default' title='Post Comments'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://www.blogger.com/comment.g?blogID=6084764027256401157&amp;postID=7790749535729405146' title='1 Comments'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/6084764027256401157/posts/default/7790749535729405146'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/6084764027256401157/posts/default/7790749535729405146'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://notes-in-white.blogspot.com/2010/01/resquiecat-in-pace.html' title='Resquiecat in pace'/><author><name>N. Blake</name><uri>http://www.blogger.com/profile/08835122984785100048</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='32' height='32' src='http://3.bp.blogspot.com/_dZfvzqn2RdU/TKed3gcDMyI/AAAAAAAAAl8/VPFgZNcdEyQ/S220/AVA_SUNDAY_BLOODY.jpg'/></author><media:thumbnail xmlns:media='http://search.yahoo.com/mrss/' url='http://1.bp.blogspot.com/_dZfvzqn2RdU/S0z-zEZCVKI/AAAAAAAAAfY/7W0ceVBK4To/s72-c/Kai.dp.sad.jpg' height='72' width='72'/><thr:total>1</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-6084764027256401157.post-8039925109059028535</id><published>2010-01-06T12:58:00.002-06:00</published><updated>2010-01-06T12:58:18.230-06:00</updated><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='Reflexion'/><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='Lies'/><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='Deception'/><title type='text'>Never Again.</title><content type='html'>&lt;div style="text-align: right;"&gt;&lt;div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"&gt;&lt;a href="http://4.bp.blogspot.com/_dZfvzqn2RdU/S0TdCYr4rGI/AAAAAAAAAfI/Regm7c0tXUU/s1600-h/icon16.jpg" imageanchor="1" style="clear: right; float: right; margin-bottom: 1em; margin-left: 1em;"&gt;&lt;img border="0" height="89" src="http://4.bp.blogspot.com/_dZfvzqn2RdU/S0TdCYr4rGI/AAAAAAAAAfI/Regm7c0tXUU/s320/icon16.jpg" width="89" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;i&gt;Fine&lt;/i&gt;&lt;b style="color: #45818e;"&gt;.Status&lt;/b&gt;&lt;i&gt;&amp;nbsp;&lt;/i&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: right;"&gt;&amp;nbsp;&amp;nbsp; &lt;i&gt;Offline &lt;/i&gt;&lt;b style="color: #45818e;"&gt;.Msn&lt;/b&gt;&lt;i&gt;&amp;nbsp;&lt;/i&gt;&lt;br /&gt;&lt;i&gt;Kelly Clarkson&lt;/i&gt;.&lt;b style="color: #45818e;"&gt;Listening&lt;/b&gt;&lt;br /&gt;&amp;nbsp; &lt;i&gt;The last night, I promise you&amp;nbsp;&lt;span style="color: #45818e;"&gt; &lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;b style="color: #b45f06;"&gt;&lt;span style="color: #45818e;"&gt;.Pharse&lt;/span&gt; &lt;/b&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style="color: #660000; font-family: Georgia,&amp;quot;Times New Roman&amp;quot;,serif; font-size: x-large;"&gt;&lt;i&gt;&lt;b&gt;É&lt;/b&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt; sta es la primera vez que no sé como iniciar una entrada, ni siquiera sé de que terminará siendo, lol. Hay tantas cosas que me pasan por la cabeza, pero son ideas sueltas que no tienen forma/trama/color y no no hallo la manera de unirlas. Advierto al lector que esta vez el Blog será parte de mi desahogo, y por consiguiente esta nota tendrá un alto contenido de datos anímicos, por lo que si piensa que soy una emo adolescente como cualquier otra, se abstenga de leer :).&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;blockquote&gt;« &lt;i&gt;I never read your letter, &lt;/i&gt;&lt;br /&gt;&lt;i&gt;Cause I knew what you say,&lt;/i&gt;&lt;br /&gt;&lt;i&gt;Give me that sunday school answer,&lt;/i&gt;&lt;br /&gt;&lt;i&gt;Try and make it all ok. &lt;/i&gt;»&lt;br /&gt;&lt;/blockquote&gt;&lt;br /&gt;¿Por dónde empiezo? ¿Por las cosas que odio? ¿Por las que deseo con toda el alma que pasen tan rápido? ¿Por las que me arrepiento de haber hecho a su lado? ¿Por qué pese a más de un año junto, aún no entiendo? .&amp;nbsp; . . No sé ni porque lo digo, total, yo sabía que ésto iba a pasar pero prefería ignorarlo: Nadie es capaz de amar a otra persona si no existe amor para consigo :). Desconozco la razón por la cuál quise pensar que pese a ello, era posible amar. Al final él sólo quería no estar solo, buscar el cariño que le hacía falta... Bleh, no sé porqué me sorprendo sí ya lo sabía . . . Personas así nunca me han interesao y no comprendo porqué caí. Todo ésto lo corroboré ayer y dolió confirmarlo . . . Mira que valerse de medios tan burdos e infantiles para querer llamar la atención. . .&amp;nbsp; O quizá sólo por despecho :rolleyes: ¡ Recurriendo a lo que siempre hacía ! Hay costumbres que nunca van a cambiar . . .&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;blockquote&gt;«&lt;i&gt; Does it hurt to know will never be there?&lt;/i&gt;&lt;br /&gt;&lt;i&gt;Bet it sucks to see my face everywhere &lt;/i&gt;&lt;br /&gt;&lt;i&gt;It was you who chose to end it like you did. &lt;/i&gt;»&lt;br /&gt;&lt;/blockquote&gt;&lt;br /&gt;Hablando de costumbres, ¿Saben por qué nos cuesta tanto cambiar cosas en nosotros? Se debe a la pereza o a la poca importancia que le adjudicamos a las cosas. Cómo cualquier ser humano, tenemos defectos y virtudes y hay que aprender a vivir con ellos; sin embargo hay defectos que causan males a terceros y que por el bien de ellos [Hablamos que esos &lt;i&gt;terceros&lt;/i&gt; son amigos o amantes] tenemos que cambiar éso que está mal, pero claro ¿Qué podía esperar de él? Promesas que se quedaban en éso, promesas, ¿Y saben que es lo más curioso? Qué eran cosas que él prometía sin necesidad de que yo lo piediera . . . Suelo ser indirecta en el Blog pero ya no me importa, esta vez la mayoría sabe de quién hablo, y no me voy a preocupar por una persona así; ésta es la última entrada que hago por él así como será la última vez que recuerde las cosas.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;blockquote&gt;&lt;i&gt;« You wrote me in a letter&lt;br /&gt;You couldn't say it right to my face&lt;br /&gt;Give me that sunday school answer&lt;br /&gt;Repent yourself away. »&lt;/i&gt;&lt;br /&gt;&lt;/blockquote&gt;&lt;br /&gt;Sé lo que me van a decir mis amigos y sé que tienen razón, ahora sé que tienen razón, así como sé que sí él tiene un poco de dignidad, de la poca que quizá le quede luego de sus agarrones por $100.00 :rolleyes:, al leer ésto [Cómo si no lo leyera, lol]; se retorcerá o se sentirá incómodo pues sabe que lo que digo es verdad, incluso puede que le duela . . . Nah, éso ya es mucho, estará feliz con sus ex-novias y amigas, y ocupadisimo con sus planes en algún lugar en dónde ha de pensar que yo pueda leerlo, para mi suerte, ya fue borrado ;). Ni siquiera esepero que me defienda [¿De qué?] digo, sino fue capaz de hacerlo en catorce meses, no hay razón de hacerlo ahora.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;blockquote&gt;&lt;i&gt;« Never again will I hear you,&lt;/i&gt;&lt;br /&gt;&lt;i&gt;Never again will I miss you,&lt;/i&gt;&lt;br /&gt;&lt;i&gt;Never again I fall to you,&lt;/i&gt;&lt;br /&gt;&lt;i&gt;Never. »&lt;/i&gt;&lt;br /&gt;&lt;/blockquote&gt;&lt;br /&gt;En fin, ya dije todo lo que quería lo demás está de sobra[Sí, hay más]. Corazón, ésto es lo último que hago por tí, así que espero lo hayas disfrutado; no quería que esto terminara así, me hubiese gustado que fueramos amigos, pero creo que no se puede,al menos ya no hay disposición de mi parte, no con lo de ayer. Deseo que nuestros caminos nunca se vuelvan a cruzar [Y sí llega a pasar, espero no reconocerte ] y que seas feliz ~. Sé que todo lo que hoy puse suena ardido [?] pero no creo haberme visto tan mal como el Señor queriéndo llamar la atención de un modo tan bajo, al menos yo soy directa y no me valgo de medios que me hagan ver como una urgida :).&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;blockquote&gt;&lt;i&gt;« Never again will I kiss you,&lt;/i&gt;&lt;br /&gt;&lt;i&gt;Never again will I want you,&lt;/i&gt;&lt;br /&gt;&lt;i&gt;Never again will I love you,&lt;/i&gt;&lt;br /&gt;&lt;i&gt;Never! »&lt;/i&gt;&lt;br /&gt;&lt;/blockquote&gt;&lt;br /&gt;&lt;i style="font-family: Georgia,&amp;quot;Times New Roman&amp;quot;,serif;"&gt;&lt;b&gt;&lt;span style="color: #6aa84f;"&gt;PS:&lt;/span&gt;&lt;/b&gt;&lt;/i&gt; Prometo que no volverán a ver algo así en las demás entradas; ésta, fue la excepción.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;div style="text-align: right;"&gt;&lt;i style="font-family: Georgia,&amp;quot;Times New Roman&amp;quot;,serif;"&gt;&lt;span style="color: #666666;"&gt;Note's End.&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6084764027256401157-8039925109059028535?l=notes-in-white.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://notes-in-white.blogspot.com/feeds/8039925109059028535/comments/default' title='Post Comments'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://www.blogger.com/comment.g?blogID=6084764027256401157&amp;postID=8039925109059028535' title='4 Comments'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/6084764027256401157/posts/default/8039925109059028535'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/6084764027256401157/posts/default/8039925109059028535'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://notes-in-white.blogspot.com/2010/01/never-again_06.html' title='Never Again.'/><author><name>N. Blake</name><uri>http://www.blogger.com/profile/08835122984785100048</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='32' height='32' src='http://3.bp.blogspot.com/_dZfvzqn2RdU/TKed3gcDMyI/AAAAAAAAAl8/VPFgZNcdEyQ/S220/AVA_SUNDAY_BLOODY.jpg'/></author><media:thumbnail xmlns:media='http://search.yahoo.com/mrss/' url='http://4.bp.blogspot.com/_dZfvzqn2RdU/S0TdCYr4rGI/AAAAAAAAAfI/Regm7c0tXUU/s72-c/icon16.jpg' height='72' width='72'/><thr:total>4</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-6084764027256401157.post-6459182513967239400</id><published>2010-01-05T19:43:00.000-06:00</published><updated>2010-01-05T19:43:10.417-06:00</updated><title type='text'>Notes in White V3 [?]</title><content type='html'>&lt;div style="text-align: right;"&gt;&lt;div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"&gt;&lt;a href="http://4.bp.blogspot.com/_dZfvzqn2RdU/S0PmB6GDt0I/AAAAAAAAAe4/qW5mNw39rQg/s1600-h/_______nanju.jpg" imageanchor="1" style="clear: right; float: right; margin-bottom: 1em; margin-left: 1em;"&gt;&lt;img border="0" height="100" src="http://4.bp.blogspot.com/_dZfvzqn2RdU/S0PmB6GDt0I/AAAAAAAAAe4/qW5mNw39rQg/s320/_______nanju.jpg" width="100" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;i&gt;Happy&lt;/i&gt; :3&lt;b style="color: #45818e;"&gt;.Status&lt;/b&gt;&lt;i&gt;&amp;nbsp;&lt;/i&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: right;"&gt;&amp;nbsp;&amp;nbsp; &lt;i&gt;Deni&amp;amp;Cabal &lt;/i&gt;&lt;b style="color: #45818e;"&gt;.Msn&lt;/b&gt;&lt;i&gt;&amp;nbsp;&lt;/i&gt;&lt;br /&gt;&lt;i&gt;Slipknot&lt;/i&gt;.&lt;b style="color: #45818e;"&gt;Listening&lt;/b&gt;&lt;br /&gt;&amp;nbsp; &lt;i&gt;Here we go again&amp;nbsp;&lt;span style="color: #45818e;"&gt; &lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;b style="color: #b45f06;"&gt;&lt;span style="color: #45818e;"&gt;.Pharse&lt;/span&gt; &lt;/b&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;&lt;b&gt;&lt;i style="color: #660000;"&gt;&lt;span style="font-family: Georgia,&amp;quot;Times New Roman&amp;quot;,serif; font-size: x-large;"&gt;C&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;/b&gt; omo antes dije, sé que cambio constantemente el diseño del Blog pero es que no me gusta que quede igual tanto tiempo [?]; Tiendo a darle mantenimiento al menos cada dos meses y siempre sin perder el toque de un lugar dónde anotar cosas, como una libreta. De algún modo tengo que hacer alusión al Blog.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Me parece que ya he comentado el origen del nombre del Blog y aunado a éso el porqué de mi nick, así que hoy haré una confesión: Muchas veces las entradas son escritas, como ahora, durante la noche en un cuaderno personal de borradores, desde la comodidad de mi cama con la música de mi MP3 a todo volúmen; en la mañana transcribo lo ya escrito y cuando la publico agrego sólo el status, la situación del MSN, lo que escucho en el momento y la frase del día. Ya cuando realmente estoy desesperada y no aguanto más a la noche, descargo todo de un jalón mientras uso la laptop.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"&gt;&lt;a href="http://3.bp.blogspot.com/_dZfvzqn2RdU/S0PpRg1b0OI/AAAAAAAAAfA/1eprRS2E_BI/s1600-h/coffeee.jpg" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"&gt;&lt;img border="0" height="95" src="http://3.bp.blogspot.com/_dZfvzqn2RdU/S0PpRg1b0OI/AAAAAAAAAfA/1eprRS2E_BI/s320/coffeee.jpg" width="156" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;Y ya que estamos en confesiones tengo que admitir que la moyoría de las entradas son basadas en reflexiones de lo que cotidianamente vivo, otras son fragmentos de mi FanFic [Que por cierto tengo que seguir para subirlo a FanFiction] y algunas más son de mero ocio. Realmente uso esta página como un desahogo, escribir siempre me ayuda y me es grato saber que no soy la única que vive/siente lo que yo en esos momentos. Siendo honesta, nunca he sido buena para expresar lo que siento oralmente, por éso me refugio en lo escrito, me es más sencillo y se me da.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;En fin, creo que para concluir, dejaré mi pequeña lista de Propósitos de Año [A fuerza juro que este año cumplo todos] a realizar en un periodo mínimo a los ocho meses:&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;ul&gt;&lt;li&gt;&lt;b&gt;&lt;span style="color: #134f5c;"&gt;Olvidar/Perdonar cosas que me atormentan: &lt;/span&gt;&lt;/b&gt;Considero ésto lo primordial porque de no cumplirlo jamás estaré en paz -patea a su conciencia- &amp;lt; Éso me recuerda que debo escribir algo sobre la Conciencia, LOL.&lt;/li&gt;&lt;li&gt;&lt;b&gt;&lt;span style="color: #134f5c;"&gt;Acabar de remodelar mi FanFic y subirlo a FanFiction:&lt;/span&gt;&lt;/b&gt; Al menos la primer temporada ;__;&lt;/li&gt;&lt;li&gt;&lt;b&gt;&lt;span style="color: #134f5c;"&gt;Subir/Mantener mi promedio escolar:&lt;/span&gt;&lt;/b&gt; Fundamental para la Universidad.&lt;/li&gt;&lt;li&gt;&lt;b&gt;&lt;span style="color: #134f5c;"&gt;Hacer ejercicio:&lt;/span&gt;&lt;/b&gt; Por lo menos tres veces a la semana en época escolar, en vacaciones todos los días.&lt;/li&gt;&lt;li&gt;&amp;nbsp;&lt;b&gt;&lt;span style="color: #134f5c;"&gt;¡¡¡ Ver a Coldplay !!! :&lt;/span&gt;&lt;/b&gt; OMFG, iré a verlos ;_____________;&lt;/li&gt;&lt;li&gt;&lt;b&gt;&lt;span style="color: #134f5c;"&gt;Arreglar el cementerio que tengo bajo mi cama: &lt;/span&gt;&lt;/b&gt;Mucho polvo y baúles con recuerdos, algunas cosas por tirar.&lt;/li&gt;&lt;li&gt;&lt;b&gt;&lt;span style="color: #134f5c;"&gt;Mejorar con la guitarra y aprender acordes: &lt;/span&gt;&lt;/b&gt;Presiento que seguir tocándola con aprenderme de vista las notas no me ayudará por mucho tiempo Uuu.&lt;/li&gt;&lt;li&gt;&lt;b&gt;&lt;span style="color: #134f5c;"&gt;Hablar con alguien:&lt;/span&gt;&lt;/b&gt; Sólo Tefa y Paco saben de quién hablo, lalala :8:&lt;/li&gt;&lt;li&gt;&lt;b&gt;&lt;span style="color: #134f5c;"&gt;Ahorrar: &lt;/span&gt;&lt;/b&gt;Soy mala con éso.&lt;/li&gt;&lt;/ul&gt;&lt;br /&gt;Hay otro pero no creo que por ahora sea posible, quizá más adelante: Viajar a Jalisco a ver a varias amigas que tengo allá. Bueno, es todo por hoy, coman rosca y pidan muchas cosas a los Reyes Magos [?].&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;div style="color: #6aa84f;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="color: #6aa84f;"&gt;&lt;b&gt;Entrada dedicada a Tefa&amp;amp;Cabal, que juntos han conseguido alegrarme los días :3&lt;/b&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;b&gt;&lt;span style="color: #8e7cc3;"&gt;Tefa:&lt;/span&gt;&lt;/b&gt; Sis, I love you! Gracias por ser mi amiga, encontré a alguien muy especial en tí; Gracias por cada una de las cosas que haces ;D &lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;b&gt;&lt;span style="color: #8e7cc3;"&gt;Cabal:&lt;/span&gt;&lt;/b&gt; Gracias por hablar conmigo tan noche [No sabías que estaba mal Uuu pero me calmaste] aunque te interrumpa al pagar la cena [?]. Tienes que cambiarte de compañía telefónica o nos quedaremos pobres ;_;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;div style="text-align: right;"&gt;&lt;i style="color: #666666;"&gt;Note's End.&lt;/i&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6084764027256401157-6459182513967239400?l=notes-in-white.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://notes-in-white.blogspot.com/feeds/6459182513967239400/comments/default' title='Post Comments'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://www.blogger.com/comment.g?blogID=6084764027256401157&amp;postID=6459182513967239400' title='4 Comments'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/6084764027256401157/posts/default/6459182513967239400'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/6084764027256401157/posts/default/6459182513967239400'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://notes-in-white.blogspot.com/2010/01/notes-in-white-v3.html' title='Notes in White V3 [?]'/><author><name>N. Blake</name><uri>http://www.blogger.com/profile/08835122984785100048</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='32' height='32' src='http://3.bp.blogspot.com/_dZfvzqn2RdU/TKed3gcDMyI/AAAAAAAAAl8/VPFgZNcdEyQ/S220/AVA_SUNDAY_BLOODY.jpg'/></author><media:thumbnail xmlns:media='http://search.yahoo.com/mrss/' url='http://4.bp.blogspot.com/_dZfvzqn2RdU/S0PmB6GDt0I/AAAAAAAAAe4/qW5mNw39rQg/s72-c/_______nanju.jpg' height='72' width='72'/><thr:total>4</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-6084764027256401157.post-1401193601458166925</id><published>2010-01-04T20:11:00.000-06:00</published><updated>2010-01-04T20:11:53.948-06:00</updated><title type='text'>Cowardice.</title><content type='html'>&lt;div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"&gt;&lt;a href="http://1.bp.blogspot.com/_dZfvzqn2RdU/S0Kd8EiIQXI/AAAAAAAAAeo/B3faQ_WDHPc/s1600-h/th_honey-cakeofjustice.jpg" imageanchor="1" style="clear: right; float: right; margin-bottom: 1em; margin-left: 1em;"&gt;&lt;img border="0" height="88" src="http://1.bp.blogspot.com/_dZfvzqn2RdU/S0Kd8EiIQXI/AAAAAAAAAeo/B3faQ_WDHPc/s320/th_honey-cakeofjustice.jpg" width="88" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: right;"&gt;&lt;i&gt;Happy&lt;/i&gt; &lt;b style="color: #b45f06;"&gt;.Status&lt;/b&gt;&lt;i&gt;&amp;nbsp;&lt;/i&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: right;"&gt;&amp;nbsp; &lt;i&gt;Cabal&amp;amp;Tefa &lt;/i&gt;&lt;b style="color: #b45f06;"&gt;.Msn&lt;/b&gt;&lt;i&gt;&amp;nbsp;&lt;/i&gt;&lt;br /&gt;&lt;i&gt;Oasis&lt;/i&gt; .&lt;b&gt;&lt;span style="color: #b45f06;"&gt;Listening&lt;/span&gt;&lt;/b&gt;&lt;br /&gt;&amp;nbsp; &lt;i&gt;Whatever you do&amp;amp;said, it's right for me&amp;nbsp; &lt;/i&gt;&lt;b style="color: #b45f06;"&gt;.Pharse &lt;/b&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style="font-size: x-large;"&gt;&lt;i&gt;&lt;b&gt;U &lt;/b&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;no nunca está consciente de las cosas que puede provocar una simple acción. Algunas veces puede ocurrir algo pequeño, sin sentido, casi imperceptible, otras veces, puede ser el polvorín que inicie una guerra. Pero como digo, uno nunca sabe lo que pasará… ¿O si? Me tomó cuatro veces saber la respuesta: ¡Sí lo sabemos!  Seré objetiva, sí sabemos lo que ocurrirá pero preferimos  ignorarlo, fingir que no lo sabemos, porque aunque sea de nuestro conocimiento la reacción que habría, no somos lo suficientemente valientes para enfrentarnos a las consecuencias de nuestros actos. Cobardes ratas que  huimos de nuestras responsabilidades… Así somos ¡Que hermosa es la cobardía del humano! Porque, hay que admitir que todos lo somos, en distintas maneras, en diferentes situaciones, pero lo somos.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;La tercera Ley de Newton recita « &lt;i&gt;A toda acción hay una reacción de la misma magnitud en sentido contrario&lt;/i&gt;», es decir, sí aplicamos N fuerza a una pelota, la pelota ejercerá un trabajo al desplazarse con esa N fuerza; sí te pegas con la orilla de una mesa, tendrás un moretón; lo mismo ocurre que sí pasas mucho tiempo bajo la lluvia, es seguro que pescarás un resfriado. Digamos que es algo ligado al Karma: Todo lo que haces, sea positivo o negativo, se te regresa.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;a href="http://2.bp.blogspot.com/_dZfvzqn2RdU/S0KfMcwkHkI/AAAAAAAAAew/QlSu-uA30u0/s1600-h/Dibujo%282%29.bmp" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"&gt;&lt;img border="0" height="138" src="http://2.bp.blogspot.com/_dZfvzqn2RdU/S0KfMcwkHkI/AAAAAAAAAew/QlSu-uA30u0/s320/Dibujo%282%29.bmp" width="209" /&gt;&lt;/a&gt;Me desvié del tema, per al punto al que  deseaba llegar  a la acción y su reacción correspondiente, permitiéndome hacer notar que sin excepción alguna, hay consecuencia a nuestros actos. En algunas ocasiones intervienen elementos ajenos a la causa, elementos que se unen en el camino, elementos que terminan por provocar que la reacción se consuma. En otras ocasiones, esos elementos son parte del origen de nuestra acción, que conforme pasa el tiempo hace que la causa crezca hasta que finaliza… Esos elementos pueden ser benéficos así como perjudiciales; pueden tomar la apariencia de un lobo con piel de cordero, un elemento que es a simple vista inofensivo, pero al final resulta ser un poderoso veneno… En otras circunstancias, es un antídoto contra  una enfermedad.  Pero bueno, debo suponer que eso nadie lo sabe en su momento y si la persona en el camino [O desde un inicio] se da cuenta, lo ignorará porque… «&lt;i&gt;No sabía que esto pasaría&lt;/i&gt;» Sí, nos deslindamos de las consecuencias, como buenos humanos (:&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Pese a todo ello, a todo lo que ya he mencionado no puedo evitar preguntarme… ¿Por qué somos tan cobardes para no aceptar las consecuencias de nuestros actos? U en caso de aceptarlo, ¿Por qué somos tan estúpidos  por haber permitido que ocurriera? ¿Por ser humanos? Eso no lo justifica… Bien, quizá una o dos veces sean razonables, pero más ya es para preguntarnos ¿Qué nos lleva a ser tan egoístas? Porque hay que recordar que las secuelas no son solo para nosotros, engloban a muchas otras personas. El egoísmo terminará por arrebatarnos lo que más amamos en el mundo,  y cuando deseemos recuperarlo, será demasiado tarde… Interesante, ¿No? Lo que parecía ser una pequeña e insignificante acción pudo causar… La destrucción total de una enorme, pero ya debilitada, torre negra.&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6084764027256401157-1401193601458166925?l=notes-in-white.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://notes-in-white.blogspot.com/feeds/1401193601458166925/comments/default' title='Post Comments'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://www.blogger.com/comment.g?blogID=6084764027256401157&amp;postID=1401193601458166925' title='3 Comments'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/6084764027256401157/posts/default/1401193601458166925'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/6084764027256401157/posts/default/1401193601458166925'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://notes-in-white.blogspot.com/2010/01/cowardice.html' title='Cowardice.'/><author><name>N. Blake</name><uri>http://www.blogger.com/profile/08835122984785100048</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='32' height='32' src='http://3.bp.blogspot.com/_dZfvzqn2RdU/TKed3gcDMyI/AAAAAAAAAl8/VPFgZNcdEyQ/S220/AVA_SUNDAY_BLOODY.jpg'/></author><media:thumbnail xmlns:media='http://search.yahoo.com/mrss/' url='http://1.bp.blogspot.com/_dZfvzqn2RdU/S0Kd8EiIQXI/AAAAAAAAAeo/B3faQ_WDHPc/s72-c/th_honey-cakeofjustice.jpg' height='72' width='72'/><thr:total>3</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-6084764027256401157.post-3028553644559884299</id><published>2010-01-01T18:29:00.001-06:00</published><updated>2010-01-01T18:29:04.969-06:00</updated><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='Ocio'/><title type='text'>Happy New Year.</title><content type='html'>&lt;div style="text-align: right;"&gt;&lt;div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"&gt;&lt;a href="http://3.bp.blogspot.com/_dZfvzqn2RdU/Sz6Se83nRuI/AAAAAAAAAeQ/qn8hloFpI6s/s1600-h/app_full_proxy.php.jpeg" imageanchor="1" style="clear: right; float: right; margin-bottom: 1em; margin-left: 1em;"&gt;&lt;img border="0" height="105" src="http://3.bp.blogspot.com/_dZfvzqn2RdU/Sz6Se83nRuI/AAAAAAAAAeQ/qn8hloFpI6s/s320/app_full_proxy.php.jpeg" width="105" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;i&gt;Fine&lt;/i&gt; &lt;b style="color: #b45f06;"&gt;.Status&lt;/b&gt;&lt;i&gt;&amp;nbsp;&lt;/i&gt;&lt;br /&gt;&amp;nbsp; &lt;i&gt;Offline &lt;/i&gt;&lt;b style="color: #b45f06;"&gt;.Msn&lt;/b&gt;&lt;i&gt;&amp;nbsp;&lt;/i&gt;&lt;br /&gt;&lt;i&gt;Nami Tamaki&lt;/i&gt; .&lt;b&gt;&lt;span style="color: #b45f06;"&gt;Listening&lt;/span&gt;&lt;/b&gt;&lt;br /&gt;&amp;nbsp;&lt;i&gt;Brightdown &lt;/i&gt;&lt;b style="color: #b45f06;"&gt;.Pharse &lt;/b&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;i&gt;&lt;span style="font-size: x-large;"&gt;&lt;b&gt;T&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/i&gt; enía escrita una entrada pero no la pondré hoy, mejor otro día con más calma. Por lo pronto hablemos del Año Nuevo.Dicen que en dos años el mundo acabará, habrá grandes catástrofes, la tierra se caerá y OMG! ¡ Será el caos total ! Sí claro :rolleyes: y Metallica será una banda pinky... Hablamos de que los Mayas señalaron el 2012 como el año en el que se acaba su calendario, el ciclo del Quinto Sol, pero no por éso el mundo terminará, ellos hablaban de un cambio espiritual y evidentemente interno en los humanos: &lt;i&gt;&lt;span style="color: #6aa84f;"&gt;Un cambio radical en el mundo que hoy conocemos&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Volviendo al tema central, en el 2009 sucedieron muchas cosas interesantes a nivel mundial, mencionemos quizá la más importante:&amp;nbsp; Obama llegó al poder y vaya que causó controversia, ¿Cómo era posible que una persona negra fuese Presidente de la Gran Potencia Estadounidense? Varios pusieron sus esperanzas en él [Y me incluyo, era mi candidato], pensando que las cosas cambiarían, pero llegó la Gran Crisis Económica que por mucho superó a la del Jueves Negro del 29, y la mayoría esperabamos que se levantara de aquella recaída con un Plan Efectivo, y lo único cierto es que no fue sino una copia de lo que Roosevelt hizo en su tiempo, invirtiendo en infraestructura, logrando &lt;b&gt;apenas&lt;/b&gt; estabilizar el mercado; ésa y algunas otras situaciones me hicieron pensar que me había equivocado con Obama, bueno, realmente es muy poco tiempo para dar una opinión concreta, pero hasta donde he visto, él resultó ser como Viciente Fox en su tiempo, un hombre al que se le adjudicó el título de. Presidente Panista del 2000 que cambiaría las fechorías que el PRI venía haciendo desde hace sesenta años, LOL, buena broma, muchas palabras y poca acción.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;a href="http://1.bp.blogspot.com/_dZfvzqn2RdU/Sz6S3qoe6BI/AAAAAAAAAeY/3CcSuhYa6nM/s1600-h/1049389266_9bdd0f4f94.jpg" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"&gt;&lt;img border="0" height="175" src="http://1.bp.blogspot.com/_dZfvzqn2RdU/Sz6S3qoe6BI/AAAAAAAAAeY/3CcSuhYa6nM/s320/1049389266_9bdd0f4f94.jpg" width="122" /&gt;&lt;/a&gt;Hablando de cosas de Política, hay que hace mención del hermoso regalo que los Diputados, Senadores, y claro está nuestro estimado Presidente Calderón nos han hecho a los mexicanos ¡La alza de precios! Sí, de nuevo subió la gasolina, la canasta básica, el transporte [En el lugar donde vivo los autobuses pasarán de cobrar $4.50 a $6.50 :)], las casetas de cobro en todo el país... Magnífico, ¿Y el salario? ¡¡¡¿Cuándo carajos piensan subirlo?!!! Deben de ser proporcionales, ¿No? Sí algo sube, lo demás también. Claramente estabamos jodidos, y ahora lo que sigue :). Semanalmente me dan $100.00 para gastar en la escuela [Transporte, almuerzos, materiales] y apenas si me rendía, no me imagino ahora como le voy a hacer, porque dudo que me suban mi semana; actualmente trabajo por ser vacaciones [De algún lugar tengo que sacar dinero] pero no me pagan tan bien como quisiera [El salario mínimo no ayuda] y el Jefe dijo que recortaría personal a falta de presupuesto. . . Sí&amp;nbsp; $52.00 al día no me alcanza, no me imagino como estarán aquellos padres de familia que ganan éso y tienen que mantener cinco hijos y esposa [Sin mencionar la alza de precios]... Estamos &lt;b&gt;BIEN&lt;/b&gt; jodidos.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Vaya manera más generosa de comenzar el año... No me sorprendería que con todo ésto se levantara una Revolución; analizando las cosas, la situación es propicia, los precios de productos se elevaron mucho, hay una ardua lucha contra el narcotráfico en la que peligran miles de vidas, nuestros recursos naturales se agotan, y excluyendo el hecho de que se cumplen cien años de la Primer Revolución....México realmente está en una etapa cruda y dura, de la que sólo con esfuerzos grandes saldrá. Sin embargo no ayudamos en nada para que nuestro País salga adelante. . . Corrupción, burocracia, desperdicio de agua, consumo excesivo de productos importados... Por enlistar algunas cosas. En fin. Creo que lo más rescatable de todo esto, fue la conmemoración de los veinte años de la caía del muro de Berlín.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;div style="text-align: right;"&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"&gt;&lt;a href="http://3.bp.blogspot.com/_dZfvzqn2RdU/Sz6TFe-5KnI/AAAAAAAAAeg/7ToK9si4w6c/s1600-h/mariposa.jpg" imageanchor="1" style="clear: right; float: right; margin-bottom: 1em; margin-left: 1em;"&gt;&lt;img border="0" height="135" src="http://3.bp.blogspot.com/_dZfvzqn2RdU/Sz6TFe-5KnI/AAAAAAAAAeg/7ToK9si4w6c/s320/mariposa.jpg" width="142" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;Cada quién sacará sus conclusiones y hechos de lo que fue el 2009; como en todo, cosas buenas y malas, pero al final, parte de la vida. Estamos vivos, que es lo más importante, lo demás con empeño y deseos se consigue :); las cosas desagradables las dejaremos a un lado porque ésas son las que nos hacen crecer como seres humanos; las buenas hay que conservarlas pues nos darán fuerza.&amp;nbsp; Qué sus metas y deseos se logren, póngale esfuerzo y será más sencillo, no hay nada imposible.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;div style="text-align: center;"&gt;&lt;b&gt;&lt;span style="font-size: large;"&gt;&lt;span style="color: #45818e;"&gt;¡¡¡ &lt;i&gt;Feliz Año Nuevo a Todos&lt;/i&gt; !!! &lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/b&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;b&gt;&lt;i&gt;&lt;span style="color: #6aa84f;"&gt;PS:&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;/b&gt; En unos días remodelación de Notes in White, en cuanto tenga tiempo lo hago.[Lo sé, cambió constantemente el Blog, pero me gustaría empezar el año con un nuevo diseño ;)]&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6084764027256401157-3028553644559884299?l=notes-in-white.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://notes-in-white.blogspot.com/feeds/3028553644559884299/comments/default' title='Post Comments'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://www.blogger.com/comment.g?blogID=6084764027256401157&amp;postID=3028553644559884299' title='5 Comments'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/6084764027256401157/posts/default/3028553644559884299'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/6084764027256401157/posts/default/3028553644559884299'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://notes-in-white.blogspot.com/2010/01/happy-new-year.html' title='Happy New Year.'/><author><name>N. Blake</name><uri>http://www.blogger.com/profile/08835122984785100048</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='32' height='32' src='http://3.bp.blogspot.com/_dZfvzqn2RdU/TKed3gcDMyI/AAAAAAAAAl8/VPFgZNcdEyQ/S220/AVA_SUNDAY_BLOODY.jpg'/></author><media:thumbnail xmlns:media='http://search.yahoo.com/mrss/' url='http://3.bp.blogspot.com/_dZfvzqn2RdU/Sz6Se83nRuI/AAAAAAAAAeQ/qn8hloFpI6s/s72-c/app_full_proxy.php.jpeg' height='72' width='72'/><thr:total>5</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-6084764027256401157.post-5749185243213696086</id><published>2009-12-29T20:38:00.000-06:00</published><updated>2009-12-29T20:38:40.428-06:00</updated><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='Dreams'/><title type='text'>Was it a dream?</title><content type='html'>&lt;div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"&gt;&lt;a href="http://1.bp.blogspot.com/_dZfvzqn2RdU/Szq1hFSgrqI/AAAAAAAAAd4/ceTNqlqHzdk/s1600-h/AVA_SUNDAY_BLOODY.jpg" imageanchor="1" style="clear: right; float: right; margin-bottom: 1em; margin-left: 1em;"&gt;&lt;img border="0" height="99" src="http://1.bp.blogspot.com/_dZfvzqn2RdU/Szq1hFSgrqI/AAAAAAAAAd4/ceTNqlqHzdk/s320/AVA_SUNDAY_BLOODY.jpg" width="99" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: right;"&gt;&lt;i&gt;Fine&lt;/i&gt; &lt;b style="color: #b45f06;"&gt;.Status&lt;/b&gt;&lt;i&gt;&amp;nbsp;&lt;/i&gt;&lt;br /&gt;&amp;nbsp; &lt;i&gt;Nobody &lt;/i&gt;&lt;b style="color: #b45f06;"&gt;.Msn&lt;/b&gt;&lt;i&gt;&amp;nbsp;&lt;/i&gt;&lt;br /&gt;&lt;i&gt;The used&lt;/i&gt; .&lt;b&gt;&lt;span style="color: #b45f06;"&gt;Listening&lt;/span&gt;&lt;/b&gt;&lt;br /&gt;&amp;nbsp; &lt;i&gt;A photograph of you and I, in love&lt;/i&gt;&lt;b style="color: #b45f06;"&gt;.Pharse &lt;/b&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;i&gt;{...}&lt;/i&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;i&gt;&lt;span style="font-size: x-large;"&gt;&lt;b&gt;C &lt;/b&gt;&lt;/span&gt;uando me di cuenta, corría de nuevo tras aquel muchacho paliducho y delgado. Atravesé a toda prisa el inmenso bosque sin conocer la razón exacta, lo único que sabía  era que tenía que alcanzar a ese niño. A mi lado corrían a toda prisa los dos tigres, como si se tratara de una carrera entre ellos… &lt;/i&gt;&lt;i&gt;« Bueno, realmente nunca se llevarán bien » pensaba a ratos.&lt;/i&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"&gt;&lt;a href="http://2.bp.blogspot.com/_dZfvzqn2RdU/Szq7dO75PaI/AAAAAAAAAeA/13o7JxfJHOc/s1600-h/Dibujo%282%29.bmp" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"&gt;&lt;img border="0" height="108" src="http://2.bp.blogspot.com/_dZfvzqn2RdU/Szq7dO75PaI/AAAAAAAAAeA/13o7JxfJHOc/s320/Dibujo%282%29.bmp" width="164" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;i&gt;Luego de un verde prado, él se detuvo a la vereda de un pequeño río en bajo. Desde la orilla del pequeño desnivel lo contemplé, intentado recuperar la respiración; estaba ahí, de pie, de espaldas hacia mí, con el atuendo gastado y roto, inclinándose hacia la rivera  jadeando un tanto.  Bajé de un salto y sumergí mis pies en el riachuelo, le miré y mis dedos pasaron con lentitud por su barbilla hasta tocarle los secos labios; era más alto que yo, apenas si le llegaba a la nariz, muy flaco pero, tenía tan grises como la luna, unos ojos muy hermosos…&amp;nbsp;&lt;/i&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;i&gt;Entonces dije « No tenías que correr así, tonto » « De otro modo nos habrían descubierto cerca del castillo » Y me tomó por la cintura con suavidad y sonriéndome, preguntó « Hoy tampoco nos dejarán solos, ¿Verdad? » como respuesta, Astrián se echó del otro lado del río, cerrando los ojos, en cambio Heímdall se paró frente a mí, como esperando recibir una indicación. « Descansa » le dije y el tigre bebió agua. « Heímdall es más grande que Astrián» me susurró al oído una vez que nos sentamos « Debo suponer que Astrián es más joven» En vez de responderle le sonreí y pasé mi mano por sus castaños cabellos, soltándole la coleta. Una sonrisa se dibujó en su rostro y se aproximó hasta que pude sentir sus labios… Fue entonces que Astrián saltó y murmuró « Alguien viene…»&lt;/i&gt;&lt;br /&gt;&lt;i&gt;&lt;br /&gt;&lt;/i&gt;&lt;br /&gt;&lt;i&gt;{…}&lt;/i&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"&gt;&lt;a href="http://4.bp.blogspot.com/_dZfvzqn2RdU/Szq8w7pkkBI/AAAAAAAAAeI/XK4cOjoQsKw/s1600-h/Snow.jpg" imageanchor="1" style="clear: right; float: right; margin-bottom: 1em; margin-left: 1em;"&gt;&lt;img border="0" height="103" src="http://4.bp.blogspot.com/_dZfvzqn2RdU/Szq8w7pkkBI/AAAAAAAAAeI/XK4cOjoQsKw/s320/Snow.jpg" width="155" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;Al abrir los ojos, me encontraba en el bosque de pinos, con la nieve alrededor, Astrián en su forma humana, sentado a mitad de ese lugar y mi cabeza postrada en sus piernas mientras él me acariciaba la frente, quitándome el cabello del rostro, le miré a los verdes ojos y pregunté «&lt;i&gt;¿Qué fue eso? &lt;/i&gt;» Sin contestarme, siguió pasando sus manos por mis sienes «&lt;i&gt;¿Un sueño?&lt;/i&gt;» « &lt;i&gt;Descanse, Señora mía&lt;/i&gt; » susurró, observándome con suavidad.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Poco a poco cerré mis ojos, pues el estar en el Quinto Infierno, reposando en las piernas de Astrián, indicaba que necesitaba calmarme… Yo solo iba ahí cuando mi guardián tenía que tranquilizarme… Como sólo él sabe… Con sueños o con recuerdos…&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;div style="text-align: center;"&gt;&lt;object height="285" width="340"&gt;&lt;param name="movie" value="http://www.youtube.com/v/_ZDVtkOp6ok&amp;hl=es_ES&amp;fs=1&amp;rel=0&amp;color1=0x3a3a3a&amp;color2=0x999999&amp;border=1"&gt;&lt;/param&gt;&lt;param name="allowFullScreen" value="true"&gt;&lt;/param&gt;&lt;param name="allowscriptaccess" value="always"&gt;&lt;/param&gt;&lt;embed src="http://www.youtube.com/v/_ZDVtkOp6ok&amp;hl=es_ES&amp;fs=1&amp;rel=0&amp;color1=0x3a3a3a&amp;color2=0x999999&amp;border=1" type="application/x-shockwave-flash" allowscriptaccess="always" allowfullscreen="true" width="340" height="285"&gt;&lt;/embed&gt;&lt;/object&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6084764027256401157-5749185243213696086?l=notes-in-white.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://notes-in-white.blogspot.com/feeds/5749185243213696086/comments/default' title='Post Comments'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://www.blogger.com/comment.g?blogID=6084764027256401157&amp;postID=5749185243213696086' title='0 Comments'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/6084764027256401157/posts/default/5749185243213696086'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/6084764027256401157/posts/default/5749185243213696086'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://notes-in-white.blogspot.com/2009/12/was-it-dream.html' title='Was it a dream?'/><author><name>N. Blake</name><uri>http://www.blogger.com/profile/08835122984785100048</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='32' height='32' src='http://3.bp.blogspot.com/_dZfvzqn2RdU/TKed3gcDMyI/AAAAAAAAAl8/VPFgZNcdEyQ/S220/AVA_SUNDAY_BLOODY.jpg'/></author><media:thumbnail xmlns:media='http://search.yahoo.com/mrss/' url='http://1.bp.blogspot.com/_dZfvzqn2RdU/Szq1hFSgrqI/AAAAAAAAAd4/ceTNqlqHzdk/s72-c/AVA_SUNDAY_BLOODY.jpg' height='72' width='72'/><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-6084764027256401157.post-4568479021179936812</id><published>2009-12-26T18:21:00.000-06:00</published><updated>2009-12-26T18:21:19.251-06:00</updated><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='Reflexion'/><title type='text'>Breathing.</title><content type='html'>&lt;div style="text-align: right;"&gt;&lt;div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"&gt;&lt;a href="http://2.bp.blogspot.com/_dZfvzqn2RdU/SzaobdogQiI/AAAAAAAAAdw/eppR1XmKXXU/s1600-h/Everything+we+had.jpg" imageanchor="1" style="clear: right; float: right; margin-bottom: 1em; margin-left: 1em;"&gt;&lt;img border="0" height="93" src="http://2.bp.blogspot.com/_dZfvzqn2RdU/SzaobdogQiI/AAAAAAAAAdw/eppR1XmKXXU/s320/Everything+we+had.jpg" width="93" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;i&gt;Fine&lt;/i&gt; &lt;b style="color: #b45f06;"&gt;.Status&lt;/b&gt;&lt;i&gt;&amp;nbsp;&lt;/i&gt;&lt;br /&gt;&amp;nbsp; &lt;i&gt;Cabal &lt;/i&gt;&lt;b style="color: #b45f06;"&gt;.Msn&lt;/b&gt;&lt;i&gt;&amp;nbsp;&lt;/i&gt;&lt;br /&gt;&lt;i&gt;Good Charlotte&lt;/i&gt; .&lt;b&gt;&lt;span style="color: #b45f06;"&gt;Listening&lt;/span&gt;&lt;/b&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: right;"&gt;&lt;i&gt;It was not enough &lt;/i&gt;&lt;b style="color: #b45f06;"&gt;.Pharse &lt;/b&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;&lt;i&gt;&lt;span style="font-size: x-large;"&gt;&lt;b&gt;C&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/i&gt; on temor a equivocarme diré que en más de una ocasión, nos hemos aferrado a no deshechar algo que siendo sinceros, no nos sirve ya de nada. Es cotidiano y normal no querer deshacernos de un objeto por muy soso o inservible que éste sea, quizá porque aquel objeto estuvo por mucho tiempo con nosotros, o quizá por el valor sentimental o el económico; variadas son las razones.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Como sea, a los seres humanos nos cuesta aceptar desprendernos de las cosas materiales, pero también de las sentimentales; ¿Por qué nos empeñamos en aferrarnos a una idea que nos lastima? Muchas veces se debe al miedo a lo desconocido "&lt;i&gt;«&lt;/i&gt;&lt;i&gt;Más vale mal conocido que bueno por conocer&lt;/i&gt;&lt;i&gt;» &lt;/i&gt;; al miedo a perder algo seguro; o el miedo a arrancar algo que estuvo por mucho tiempo a nuestro lado, algo que procuramos cuidar en su momento pero que con el paso del tiempo padeció de un mortal cáncer del cuál ya no existe cura... Sea cual sea el caso, lo cierto, es que al final sólo nos lastimamos.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;¿Qué necesidad hay de atenerse a una idea que tiempo atrás fue hermosa, pero que con el paso del tiempo se convirtió en un rosal lleno de espinas? ¿Por qué somos tan masoquistas? ¿Por qué nos cuesta tanto trabajo? Hay un dicho que recita &lt;i&gt;«&lt;/i&gt;&lt;i&gt;Más vale pájaro en mano que un ciento volando»&lt;/i&gt;, ésto nos da apoyo para sostener aún la idea de someternos a algo que ya poseemos, a algo seguro, a algo que nos daña, pero algo seguro al fin de cuentas. Es positivo hasta el punto en el que nos haga decidir entre ser conformistas y masoquistas, [El esperar algo de alguien, y ese algo nunca llega] o el aventurarnos a lo desconocido sin saber que nos depara el destino [Quizá no sea tan magnífico como lo pensamos, pero al menos lo habremos intentado].&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Es momento de elegir, el momento de dejar un zapato viejo, sucio y gastado que nos lastima al caminar, para cambiarlo por uno nuevo, limpio y probablemente a nuestra medida, y sino es lo que necesitamos.. Bueno, siempre hay zapaterías abiertas de lunes a domingo en diversos horarios, sólo es cuestión de buscar bien y hallar lo que deseamos.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;b style="color: #6aa84f;"&gt;Aclaración:&lt;/b&gt; Y no por ésto estoy diciendo que exista la necesidad que tirar aquellos zapatos, únicamente hago hincapié en dejarlos de ver como hasta ahora lo hacíamos, porque nos guste o no, estuvieron con nosotros algún tiempo, para bien o para mal, ayudándonos a caminar.&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6084764027256401157-4568479021179936812?l=notes-in-white.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://notes-in-white.blogspot.com/feeds/4568479021179936812/comments/default' title='Post Comments'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://www.blogger.com/comment.g?blogID=6084764027256401157&amp;postID=4568479021179936812' title='0 Comments'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/6084764027256401157/posts/default/4568479021179936812'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/6084764027256401157/posts/default/4568479021179936812'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://notes-in-white.blogspot.com/2009/12/breathing.html' title='Breathing.'/><author><name>N. Blake</name><uri>http://www.blogger.com/profile/08835122984785100048</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='32' height='32' src='http://3.bp.blogspot.com/_dZfvzqn2RdU/TKed3gcDMyI/AAAAAAAAAl8/VPFgZNcdEyQ/S220/AVA_SUNDAY_BLOODY.jpg'/></author><media:thumbnail xmlns:media='http://search.yahoo.com/mrss/' url='http://2.bp.blogspot.com/_dZfvzqn2RdU/SzaobdogQiI/AAAAAAAAAdw/eppR1XmKXXU/s72-c/Everything+we+had.jpg' height='72' width='72'/><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-6084764027256401157.post-5904988546780208900</id><published>2009-12-22T20:52:00.000-06:00</published><updated>2009-12-22T20:52:17.648-06:00</updated><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='Reflexion'/><title type='text'>Forgiveness.</title><content type='html'>&lt;div style="text-align: right;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"&gt;&lt;a href="http://1.bp.blogspot.com/_dZfvzqn2RdU/SzF36RaQFdI/AAAAAAAAAdo/hfrcawhNiuk/s1600-h/Sasodei.jpg" imageanchor="1" style="clear: right; float: right; margin-bottom: 1em; margin-left: 1em;"&gt;&lt;img border="0" height="89" src="http://1.bp.blogspot.com/_dZfvzqn2RdU/SzF36RaQFdI/AAAAAAAAAdo/hfrcawhNiuk/s320/Sasodei.jpg" width="89" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;i&gt;Fine&lt;/i&gt; &lt;b style="color: #b45f06;"&gt;.Status&lt;/b&gt;&lt;i&gt;&amp;nbsp;&lt;/i&gt;&lt;br /&gt;&amp;nbsp; &lt;i&gt;Richi&amp;amp;Chris&lt;/i&gt;&lt;b style="color: #b45f06;"&gt;.Msn&lt;/b&gt;&lt;i&gt;&amp;nbsp;&lt;/i&gt;&lt;br /&gt;&lt;i&gt;Audioslave&lt;/i&gt; .&lt;b&gt;&lt;span style="color: #b45f06;"&gt;Listening&lt;/span&gt;&lt;/b&gt;&lt;br /&gt;&lt;i&gt;I am the highway&lt;/i&gt;&lt;b style="color: #b45f06;"&gt;.Pharse &lt;/b&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;&lt;b&gt;&lt;i&gt;&lt;span style="font-size: x-large;"&gt;H&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;/b&gt; ace unos días mientras preparava la comida, oía en la TV un programa que trataba sobre el perdón; textualmente decía algo cómo:&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;blockquote&gt;&lt;i&gt;«...Es una capacidad natural del humano otorgar la exhoneración de todo mal que nos hayan causado; porque recordemos que no sólo se trata del perdón al prójimo, sino el perdón a nosotros mismos por haber albergado rencor para con los demás.&lt;/i&gt;&lt;i&gt;»&lt;/i&gt;&lt;br /&gt;&lt;/blockquote&gt;A veces odio que la vida me diga cosas así en momentos como el de ahora Uuu. Pero bueno, para poder desarrollar el tema en cuestión, es necesario definir qué es el perdón:&lt;br /&gt;&lt;blockquote&gt;&lt;i&gt;«&lt;/i&gt;&lt;i&gt;Implica la idea de una condonación, remisión, cese de una falta, ofensa, demanda, castigo, indignación o ira, eximiendo al culpable de una obligación, discrepancia o error.&lt;/i&gt;&lt;i&gt;»&lt;/i&gt;&lt;br /&gt;&lt;/blockquote&gt;Ok, aquí nos estamos llendo a un contexto más filosófico, y no es lo que hoy voy a exponer, por lo tanto nos aferrarémos a algo más sencillo&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;blockquote&gt;&lt;i&gt;«&lt;/i&gt;&lt;i&gt;El perdón sólo puede ser considerado por quien lo extiende y la persona objeto de ese regalo, en términos de familiaridad o amistad de los individuos implicados, en algunos contextos puede ser dado sin que el agraviado pida alguna compensación o algo a cambio, con o sin respuesta del ofensor, enterado o no de tal acción, como seria el caso de una persona fallecida, o como forma psicoterapeutica en ausencia del agresor, en términos prácticos, podría ser necesario que el agresor ofrezca una disculpa, restitución, o aun el pedir ser perdonado, como reconocimiento de su error, para el conocimiento del agraviado el cual pueda perdonar. &lt;/i&gt;&lt;i&gt;»&lt;/i&gt;&lt;br /&gt;&lt;/blockquote&gt;Bien, ésto nos da la capacidad de otorgar o no el perdón, ¿Cierto?; En lo personal, soy alguien a quien le cuesta dar el perdón en situaciones muy muy graves, soy una persona renconrosa, ¿Y? Soy humana, éso me hace imperfecta, ¿Y saben qué? Es magnífico serlo... En fin, a lo que voy: ¿Cuán enorme debe de ser el daño que alguien nos ocasione para decir: Nunca te perdonaré? ¿Existe un límite? Debe de haberlo, la paciencia claramente puede ser ayudante en ello, es decir, el aguantarle a una persona los mismos errorres "N" número de veces. Ahora que también hay situaciones que son pequeñas y que fácilmente se olvidan, pero no es lo mismo olvidar que perdonar; es más fácil perdonar que olvidar, uno puede dejar pasar el dolor, pero el hecho siempre estará ahí...&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Para personas reconcorosas como yo, es un hecho que debe pasar mucho tiempo para poder olvidarlo, y si se desea ayudar, las acciones también funcionan; de lo contrario, el sentimiento de recelo siempre estará ahí, ocultándose en las sombras para cuando esa persona vuelva a recaer y saltar, como un lobo hambriento, haciendo que la herida se abra de nueva cuenta.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Basándonos en Wikipedia, hallamos cinco tipos de perdones:&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;blockquote&gt;&lt;i&gt;&lt;b style="color: #6aa84f;"&gt;* Perdón pleno/parcial:&lt;/b&gt; En el perdón pleno, el perdonante "perdona y olvida", es decir, no sólo decide no odiar al perdonado, sino que recupera la relación de confianza o amor con el perdonado, como si la ofensa no hubiera tenido lugar. En el perdón parcial, el perdonante decide no odiar al perdonado por la ofensa recibida, &lt;span style="color: #666666;"&gt;pero la tiene en cuenta en el futuro para modular sus relaciones con el perdonado ("perdona pero no olvida")&lt;/span&gt;.&lt;/i&gt;&lt;br /&gt;&lt;/blockquote&gt;Seamos sinceros, ¿Quién es capaz de hacer éso? No conozco a un ser humano que sea capaz de olvidar y perdonar al mismo tiempo... Es una necesidad de creerlo, de sentirlo, de imaginar que todo estará bien; sin embargo, seamos objetivos: El amor es grande para perdonar, lo es, pero no para olvidar. Y cómo lo subrayado en plataeado... Lo usaremos como arma de guerrar en caso de que sea necesario, para imponer condiciones.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;blockquote&gt;&lt;i&gt;&lt;b style="color: #6aa84f;"&gt;* Perdón puro/condicional:&lt;/b&gt; Perdón puro es el incondicional. En el perdón condicional, el perdonante subordina algunos o todos los efectos del perdón al seguimiento por parte del perdonado de ciertas reglas de conducta o al cumplimiento de cualquier otro tipo de condición.&lt;/i&gt;&lt;br /&gt;&lt;/blockquote&gt;Lo mismo de arriba, ¿Quién es capaz de hacerlo? No me vengan con que se trata de una virtud del ser humano porque no lo creo... Nadie olvida lo que se hace, es verdad que el amor puede ser inmenso, tan inmeso que perdonamos el daño más profundo, pero el dolor que causó el acto seguirá ahí, es una piedra pequeña y molesta en el zapato.&lt;br /&gt;&lt;blockquote&gt;&lt;i&gt;&lt;b&gt;&lt;span style="color: #6aa84f;"&gt;* Perdón expresado/tácito/no expresado:&lt;/span&gt;&lt;/b&gt; El perdonante puede optar por comunicar expresamente al perdonado la concesión del perdón, o bien por hacérselo ver por hechos más o menos concluyentes, o bien optar por no comunicarle de modo alguno la concesión del perdón.&lt;/i&gt;&lt;br /&gt;&lt;/blockquote&gt;La peor de todas a mi parecer; uno nunca sabrá cuando se está perdonado si la persona no lo expresa; es una larga carrera en la que ignoramos en momento de la exhoneración, ateniéndonos a lo que el agraviado decida; somos marionetas en sus manos. ¿Y adivinen qué? Yo suelo usar éste tipo de perdón en caso de concedérselos... Con el tiempo tendrá que irse calmando, con la amenaza de que algún día vuelva a renacer el rencor por medio de las acciones del agresor.&lt;br /&gt;&lt;blockquote&gt;&lt;i&gt;&lt;b style="color: #6aa84f;"&gt;* Perdón espontáneo/solicitado: &lt;/b&gt;El perdón solicitado es el que se produce tras la petición de disculpas del ofensor, el espontáneo tiene lugar sin tal petición.&lt;/i&gt;&lt;br /&gt;&lt;/blockquote&gt;Seh, el más usual de todos; aquel en el cuál el que cometió la falta regresa y ruega por perdón; pide que se le conceda una oportunidad más y queda en el agraviado dársela o no. Yo pasé por ésto muchas veces, y he dado el perdón... Pero hay ocasiones en las que el error es tan repetitivo, que uno no sabe sí logrará dárselo.&lt;br /&gt;&lt;blockquote&gt;&lt;i&gt;&lt;b&gt;&lt;span style="color: #6aa84f;"&gt;* Perdón humano/divino:&lt;/span&gt;&lt;/b&gt; Según quién sea quien perdona, Dios o el ofendido, el perdón será divino o humano.&lt;/i&gt;&lt;br /&gt;&lt;/blockquote&gt;Sin comentarios...&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Al final, por donde lo veamos, el perdón humano no se da con facilidad, y sí se da, estará condicionado, porque así somos los humanos, mantenemos una poderosa arma a nuestro lado, algo tan poderoso como sutil que se puede ver empleado en cualquier momento, a cualquier hora. En conclusión: Sí la haces, la pagas, ¿O me equivoco a caso?&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Y la verdad, en estos momentos, no sé si pueda perdonar.&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6084764027256401157-5904988546780208900?l=notes-in-white.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://notes-in-white.blogspot.com/feeds/5904988546780208900/comments/default' title='Post Comments'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://www.blogger.com/comment.g?blogID=6084764027256401157&amp;postID=5904988546780208900' title='0 Comments'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/6084764027256401157/posts/default/5904988546780208900'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/6084764027256401157/posts/default/5904988546780208900'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://notes-in-white.blogspot.com/2009/12/forgiveness.html' title='Forgiveness.'/><author><name>N. Blake</name><uri>http://www.blogger.com/profile/08835122984785100048</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='32' height='32' src='http://3.bp.blogspot.com/_dZfvzqn2RdU/TKed3gcDMyI/AAAAAAAAAl8/VPFgZNcdEyQ/S220/AVA_SUNDAY_BLOODY.jpg'/></author><media:thumbnail xmlns:media='http://search.yahoo.com/mrss/' url='http://1.bp.blogspot.com/_dZfvzqn2RdU/SzF36RaQFdI/AAAAAAAAAdo/hfrcawhNiuk/s72-c/Sasodei.jpg' height='72' width='72'/><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-6084764027256401157.post-5677784426325060767</id><published>2009-12-18T00:07:00.000-06:00</published><updated>2009-12-18T00:07:01.896-06:00</updated><title type='text'>The Stars on the Sky.</title><content type='html'>&lt;div style="text-align: right;"&gt;&lt;a href="http://1.bp.blogspot.com/_dZfvzqn2RdU/SysE-hHhzDI/AAAAAAAAAdg/QROa2KIQbpM/s1600-h/Moon+o.o.jpg" imageanchor="1" style="clear: right; float: right; margin-bottom: 1em; margin-left: 1em;"&gt;&lt;img border="0" height="79" src="http://1.bp.blogspot.com/_dZfvzqn2RdU/SysE-hHhzDI/AAAAAAAAAdg/QROa2KIQbpM/s320/Moon+o.o.jpg" width="107" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;i&gt;It hurts....&lt;/i&gt; &lt;b style="color: #b45f06;"&gt;.Status&lt;/b&gt;&lt;i&gt;&amp;nbsp;&lt;/i&gt;&lt;br /&gt;&lt;i&gt;Tefa&lt;/i&gt; &lt;b style="color: #b45f06;"&gt;.Msn&lt;/b&gt;&lt;i&gt;&amp;nbsp;&lt;/i&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: right;"&gt;&lt;i&gt;Cowboy Bebop&lt;/i&gt; .&lt;b&gt;&lt;span style="color: #b45f06;"&gt;Listening&lt;/span&gt;&lt;/b&gt;&lt;br /&gt;&lt;i&gt;If my name is write on the sky... Could you remember my face?&lt;/i&gt;&lt;b style="color: #b45f06;"&gt;.Pharse &lt;/b&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Y sintió que alguien más le hacía compañía, desvarió un poco y resolvió por girar un poco el rostro, entonces la vio ahí, de pie frente a él con absoluta paz. Las miradas se cruzaron por varios segundos, hasta que la turquesa se cerró, volviendo a fijarla en el firmamento de nueva cuenta. Dyan se acostó cerca suyo, dejando caer las manos a los lados de la cabeza de él, cerró por un momento la jade mirada y luego la abrió, contemplando el cielo. Permanecieron un rato callados, sientiendo el frío recorrerles el cuerpo, oliendo el suave aroma de los pinos, perdiéndose en el inmeso mar de estrellas...&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;- ¿Lo recuerdas? - murmuró él, con la tenue voz que le caracterizaba, aquel tono que sólo tenía para ella.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;- ¿Recordar qué? - respondió de inmediato, sin apartar la vista del frente.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;- Las estrellas, esa noche... -y su voz pasó a ser un susurro - ... Orión... -&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Pasado un rato se le oyó responder:&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;- Cada noche salía del cuartel y me preguntaba sí pensabas en mí, sí me recordabas al menos por un segundo...&amp;nbsp; - hizo una pausa y siguió -Me preguntaba que estarías haciéndo, sí estabas bien, sí algo te había ocurrido... Vivía con la incertidumbre todo el tiemp... -&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;- No había día que no pensara en tí... A cada minuto, a cada segundo...&amp;nbsp; -interrumpió el muchacho alzando su brazo para rozar su mano con la de Dyan - Rezaba porque estuvieras bien, deseaba que al día siguiente pudiera verte de nuevo, poder tocarte, acariciarte, abrazarte... Eras la única razón por la que luchaba, mi razón para seguir con vida... - calló por un momento y con temor, inquirió - ¿Tú pensabas en mí? -&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;- Te he dicho que sí, tonto - rió por la bajo, cerrando los ojos.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;- Hasta que él llegó...- Dyan abrió la mirada y bajó un poco su mano y guardó silencio - Es... Curioso... Siempre tuve envidia de Valsakikvan, lo veía como mi rival, siempre a tu lado, cuidándote, mimándote... A pesar de haberme escogido, siempre hubo recelo para con él, en cambio... Él procuraba ser de mi agrado -sonrió un poco - Y yo siempre me negué...-&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;- Dustin es un buen amigo... Siempre lo ha sido -&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;- Ya lo sé... Pero no lo pienso reconocer ante él - cerró los ojos y murmuró -&amp;nbsp; El punto aquí era la comparación burda que hice alguna vez, me preocupaba de más por Valsakikvan, siendo que el verdadero enemigo estaba ahí, aguardando a conocerte... ¿Por qué no me pudiste esperar? ¿Por qué tuvimos que alejarnos tanto...? ¿En qué momento nos equivocamos? ¿Por qué él y no yo? -&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;- Es el precio a pagar...- respondió sutilmente - Deja de hablar de Kai, por favor... -&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;- ¿Por qué él, Dyan? ¿Por qué? - se incorporó y se sentó a su lado, agachando un poco el rostro hacia ella. La mujer viró el rostro y mantuvo la vista fija en el pasto.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;- Basta, Byron...&amp;nbsp; Tu guardia debió de empezar ya, mañana tenemos mucho trabajo por hacer, Takao aún no perfecciona su control de elementos y...-&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;El albino se puso de pie y la miro una vez más.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;- Está bien, está bien... No tienes porqué darme excusas, sabes que puedes decirme que me vaya y lo haré... Descansa... - &lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Resolvió a dar media vuelta y bajar el monte en dirección a la fogata.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;- No hay de que preocuparse, Byron.. Al final no estaré con ninguno de ustedes... - sonrió tristemente, viéndole marcharse - Moriré antes de ello...-&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;div style="text-align: right;"&gt;&lt;i&gt;Beyblade FanFic; Quinta temporada; Fragmento.&lt;/i&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6084764027256401157-5677784426325060767?l=notes-in-white.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://notes-in-white.blogspot.com/feeds/5677784426325060767/comments/default' title='Post Comments'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://www.blogger.com/comment.g?blogID=6084764027256401157&amp;postID=5677784426325060767' title='1 Comments'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/6084764027256401157/posts/default/5677784426325060767'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/6084764027256401157/posts/default/5677784426325060767'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://notes-in-white.blogspot.com/2009/12/stars-on-sky.html' title='The Stars on the Sky.'/><author><name>N. Blake</name><uri>http://www.blogger.com/profile/08835122984785100048</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='32' height='32' src='http://3.bp.blogspot.com/_dZfvzqn2RdU/TKed3gcDMyI/AAAAAAAAAl8/VPFgZNcdEyQ/S220/AVA_SUNDAY_BLOODY.jpg'/></author><media:thumbnail xmlns:media='http://search.yahoo.com/mrss/' url='http://1.bp.blogspot.com/_dZfvzqn2RdU/SysE-hHhzDI/AAAAAAAAAdg/QROa2KIQbpM/s72-c/Moon+o.o.jpg' height='72' width='72'/><thr:total>1</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-6084764027256401157.post-8439128734177058833</id><published>2009-12-16T23:06:00.001-06:00</published><updated>2009-12-16T23:06:20.442-06:00</updated><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='FanFic'/><title type='text'>Travel.</title><content type='html'>&lt;meta content="text/html; charset=utf-8" http-equiv="Content-Type"&gt;&lt;/meta&gt;&lt;meta content="Word.Document" name="ProgId"&gt;&lt;/meta&gt;&lt;meta content="Microsoft Word 12" name="Generator"&gt;&lt;/meta&gt;&lt;meta content="Microsoft Word 12" name="Originator"&gt;&lt;/meta&gt;&lt;link href="file:///C:%5CDOCUME%7E1%5CUSUARIO%5CCONFIG%7E1%5CTemp%5Cmsohtmlclip1%5C01%5Cclip_filelist.xml" rel="File-List"&gt;&lt;/link&gt;&lt;link href="file:///C:%5CDOCUME%7E1%5CUSUARIO%5CCONFIG%7E1%5CTemp%5Cmsohtmlclip1%5C01%5Cclip_themedata.thmx" rel="themeData"&gt;&lt;/link&gt;&lt;link href="file:///C:%5CDOCUME%7E1%5CUSUARIO%5CCONFIG%7E1%5CTemp%5Cmsohtmlclip1%5C01%5Cclip_colorschememapping.xml" rel="colorSchemeMapping"&gt;&lt;/link&gt;&lt;style&gt;&lt;!-- /* Font Definitions */ @font-face	{font-family:Wingdings;	panose-1:5 0 0 0 0 0 0 0 0 0;	mso-font-charset:2;	mso-generic-font-family:auto;	mso-font-pitch:variable;	mso-font-signature:0 268435456 0 0 -2147483648 0;}@font-face	{font-family:"Cambria Math";	panose-1:2 4 5 3 5 4 6 3 2 4;	mso-font-charset:0;	mso-generic-font-family:roman;	mso-font-pitch:variable;	mso-font-signature:-1610611985 1107304683 0 0 159 0;}@font-face	{font-family:Calibri;	panose-1:2 15 5 2 2 2 4 3 2 4;	mso-font-charset:0;	mso-generic-font-family:swiss;	mso-font-pitch:variable;	mso-font-signature:-1610611985 1073750139 0 0 159 0;}@font-face	{font-family:Tahoma;	panose-1:2 11 6 4 3 5 4 4 2 4;	mso-font-charset:0;	mso-generic-font-family:swiss;	mso-font-pitch:variable;	mso-font-signature:1627400839 -2147483648 8 0 66047 0;}@font-face	{font-family:Osaka;	panose-1:0 0 0 0 0 0 0 0 0 0;	mso-font-charset:0;	mso-generic-font-family:roman;	mso-font-format:other;	mso-font-pitch:auto;	mso-font-signature:0 0 0 0 0 0;} /* Style Definitions */ p.MsoNormal, li.MsoNormal, div.MsoNormal	{mso-style-unhide:no;	mso-style-qformat:yes;	mso-style-parent:"";	margin:0cm;	margin-bottom:.0001pt;	mso-pagination:widow-orphan;	font-size:12.0pt;	font-family:"Times New Roman","serif";	mso-fareast-font-family:"Times New Roman";	mso-fareast-language:ES;}p.MsoListParagraph, li.MsoListParagraph, div.MsoListParagraph	{mso-style-unhide:no;	mso-style-qformat:yes;	margin-top:0cm;	margin-right:0cm;	margin-bottom:0cm;	margin-left:35.4pt;	margin-bottom:.0001pt;	mso-pagination:widow-orphan;	font-size:12.0pt;	font-family:"Times New Roman","serif";	mso-fareast-font-family:"Times New Roman";	mso-fareast-language:ES;}.MsoChpDefault	{mso-style-type:export-only;	mso-default-props:yes;	font-size:10.0pt;	mso-ansi-font-size:10.0pt;	mso-bidi-font-size:10.0pt;	mso-ascii-font-family:Calibri;	mso-fareast-font-family:Calibri;	mso-hansi-font-family:Calibri;}@page Section1	{size:612.0pt 792.0pt;	margin:70.85pt 3.0cm 70.85pt 3.0cm;	mso-header-margin:36.0pt;	mso-footer-margin:36.0pt;	mso-paper-source:0;}div.Section1	{page:Section1;} /* List Definitions */ @list l0	{mso-list-id:1017580265;	mso-list-type:hybrid;	mso-list-template-ids:1470638436 -1614642402 201981955 201981957 201981953 201981955 201981957 201981953 201981955 201981957;}@list l0:level1	{mso-level-start-at:0;	mso-level-number-format:bullet;	mso-level-text:−;	mso-level-tab-stop:none;	mso-level-number-position:left;	margin-left:46.35pt;	text-indent:-18.0pt;	font-family:"Calibri","sans-serif";	mso-fareast-font-family:Osaka;	mso-bidi-font-family:"Times New Roman";}@list l1	{mso-list-id:1172181083;	mso-list-type:hybrid;	mso-list-template-ids:2100464262 -1110025744 -1597612152 201981957 201981953 201981955 201981957 201981953 201981955 201981957;}@list l1:level1	{mso-level-start-at:0;	mso-level-number-format:bullet;	mso-level-text:−;	mso-level-tab-stop:none;	mso-level-number-position:left;	margin-left:46.35pt;	text-indent:-18.0pt;	font-family:"Calibri","sans-serif";	mso-fareast-font-family:Osaka;	mso-bidi-font-family:"Times New Roman";	mso-ansi-language:ES;}@list l1:level2	{mso-level-start-at:0;	mso-level-number-format:bullet;	mso-level-text:−;	mso-level-tab-stop:none;	mso-level-number-position:left;	margin-left:67.65pt;	text-indent:-18.0pt;	font-family:"Calibri","sans-serif";	mso-fareast-font-family:Osaka;	mso-bidi-font-family:"Times New Roman";	mso-ansi-language:ES-MX;}@list l2	{mso-list-id:1717436780;	mso-list-type:hybrid;	mso-list-template-ids:1201827584 -1614642402 201981955 201981957 201981953 201981955 201981957 201981953 201981955 201981957;}@list l2:level1	{mso-level-start-at:0;	mso-level-number-format:bullet;	mso-level-text:−;	mso-level-tab-stop:none;	mso-level-number-position:left;	margin-left:53.4pt;	text-indent:-18.0pt;	font-family:"Calibri","sans-serif";	mso-fareast-font-family:Osaka;	mso-bidi-font-family:"Times New Roman";}@list l3	{mso-list-id:2051343337;	mso-list-type:hybrid;	mso-list-template-ids:-1067546194 -1614642402 201981955 201981957 201981953 201981955 201981957 201981953 201981955 201981957;}@list l3:level1	{mso-level-start-at:0;	mso-level-number-format:bullet;	mso-level-text:−;	mso-level-tab-stop:none;	mso-level-number-position:left;	margin-left:53.4pt;	text-indent:-18.0pt;	font-family:"Calibri","sans-serif";	mso-fareast-font-family:Osaka;	mso-bidi-font-family:"Times New Roman";}ol	{margin-bottom:0cm;}ul	{margin-bottom:0cm;}--&gt;&lt;/style&gt;  &lt;br /&gt;&lt;div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"&gt;&lt;a href="http://1.bp.blogspot.com/_dZfvzqn2RdU/Sym7HIWV4nI/AAAAAAAAAdI/lasKgqPeg4g/s1600-h/kai2.jpg" imageanchor="1" style="clear: right; float: right; margin-bottom: 1em; margin-left: 1em;"&gt;&lt;img border="0" height="94" src="http://1.bp.blogspot.com/_dZfvzqn2RdU/Sym7HIWV4nI/AAAAAAAAAdI/lasKgqPeg4g/s320/kai2.jpg" width="94" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: right;"&gt;&lt;i&gt;I will survive (?).&lt;/i&gt; &lt;b style="color: #b45f06;"&gt;.Status&lt;/b&gt;&lt;i&gt;&amp;nbsp;&lt;/i&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: right;"&gt;&lt;i&gt;Sakurasys, Paco&amp;amp;Tefa&lt;/i&gt; &lt;b style="color: #b45f06;"&gt;.Msn&lt;/b&gt;&lt;i&gt;&amp;nbsp;&lt;/i&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: right;"&gt;&lt;i&gt;Slipknot&lt;/i&gt; .&lt;b&gt;&lt;span style="color: #b45f06;"&gt;Listening&lt;/span&gt;&lt;/b&gt;&lt;br /&gt;&lt;i&gt;Before I Forget&lt;/i&gt;&lt;b style="color: #b45f06;"&gt;.Pharse &lt;/b&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: right;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"&gt;&lt;span style="font-family: &amp;quot;Tahoma&amp;quot;,&amp;quot;sans-serif&amp;quot;; font-size: 9pt;"&gt;&lt;i&gt;&lt;span style="font-size: x-large;"&gt;&lt;b&gt;K&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/i&gt; ai, antes de llegar a su mansión, como ya era su costumbre, dio un pequeño paseo nocturno por la orilla de la Ciudad. Recorría la playa, la luna que brillaba sobre el mar se veía hermosa, provocaba una sensación extraña y añeja de calidez. Siguió su andar;&amp;nbsp; era ya un poco tarde, y aunque al joven Hiwatari no le interesaban las normas de llegada a temprana hora a casa, el reloj le indicaba que en verdad era bastante tarde para andar fuera; esa y otras razones, fueron las que obligaron al japonés a regresar a la mansión.&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"&gt;&lt;span style="font-family: &amp;quot;Tahoma&amp;quot;,&amp;quot;sans-serif&amp;quot;; font-size: 9pt;"&gt;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp; Él no pensaba ir a ese viaje; ya lo había dejado en claro el día anterior. Por más que fuera el cumpleaños de uno de sus amigos, no accedería tan fácilmente. “&lt;i&gt;Tengo mejores cosas que hacer&lt;/i&gt;”, se excusaba con una mentira, para sí.&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"&gt;&lt;span style="font-family: &amp;quot;Tahoma&amp;quot;,&amp;quot;sans-serif&amp;quot;; font-size: 9pt;"&gt;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp; Al doblar la esquina que daba a su hogar, abrió los ojos, fue cuando junto a la puerta, vio una silueta femenina, recargada contra la pared, de brazos cruzados y mirada cerrada; parecía que le estaba esperando.&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-indent: 35.4pt;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-indent: 35.4pt;"&gt;&lt;span style="font-family: &amp;quot;Tahoma&amp;quot;,&amp;quot;sans-serif&amp;quot;; font-size: 9pt;"&gt;Era Dyan&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-indent: 35.4pt;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-indent: 35.4pt;"&gt;&lt;span style="font-family: &amp;quot;Tahoma&amp;quot;,&amp;quot;sans-serif&amp;quot;; font-size: 9pt;"&gt;¿Qué haría ahí, sola y a esas horas de la noche? ¿Y a él que le importaba? No era de su incumbencia el asunto de esa chica. Sin prestarle atención, volvió a cerrar sus ojos y pasó de largo junto a ella, hasta llegar al interfón y tocar el timbre. Tuvo que esperar varios minutos hasta que le contestaran, debido a lo noche que ya era. Al cabo de un tiempo, se pudo escuchar por la bocina una voz que mascullaba, aún adormilada&lt;i&gt; “¿Quién puede ser a estas horas?...No tienen respeto por la gente que madruga…”&lt;/i&gt;. Seguido de esto, &amp;nbsp;preguntó:&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-indent: 35.4pt;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin-left: 53.4pt; text-align: justify; text-indent: -18pt;"&gt;&lt;span style="font-family: &amp;quot;Calibri&amp;quot;,&amp;quot;sans-serif&amp;quot;; font-size: 9pt;"&gt;−&lt;span style="font-family: &amp;quot;Times New Roman&amp;quot;; font-size-adjust: none; font-size: 7pt; font-stretch: normal; font-style: normal; font-variant: normal; font-weight: normal; line-height: normal;"&gt;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp; &lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;span style="font-family: &amp;quot;Tahoma&amp;quot;,&amp;quot;sans-serif&amp;quot;; font-size: 9pt;"&gt;Buenas noches, ¿Qué desea? –&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin-left: 53.4pt; text-align: justify;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin-left: 53.4pt; text-align: justify; text-indent: -18pt;"&gt;&lt;span style="font-family: &amp;quot;Calibri&amp;quot;,&amp;quot;sans-serif&amp;quot;; font-size: 9pt;"&gt;−&lt;span style="font-family: &amp;quot;Times New Roman&amp;quot;; font-size-adjust: none; font-size: 7pt; font-stretch: normal; font-style: normal; font-variant: normal; font-weight: normal; line-height: normal;"&gt;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp; &lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;span style="font-family: &amp;quot;Tahoma&amp;quot;,&amp;quot;sans-serif&amp;quot;; font-size: 9pt;"&gt;Abre la puerta, Edward – ordenó con gélida voz Kai.&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin-left: 53.4pt; text-align: justify;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin-left: 53.4pt; text-align: justify; text-indent: -18pt;"&gt;&lt;span style="font-family: &amp;quot;Calibri&amp;quot;,&amp;quot;sans-serif&amp;quot;; font-size: 9pt;"&gt;−&lt;span style="font-family: &amp;quot;Times New Roman&amp;quot;; font-size-adjust: none; font-size: 7pt; font-stretch: normal; font-style: normal; font-variant: normal; font-weight: normal; line-height: normal;"&gt;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp; &lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;span style="font-family: &amp;quot;Tahoma&amp;quot;,&amp;quot;sans-serif&amp;quot;; font-size: 9pt;"&gt;En seguida, joven – cedió el mayordomo, despertando por completo, al oír la voz de su patrón.&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-indent: 35.4pt;"&gt;&lt;span style="font-family: &amp;quot;Tahoma&amp;quot;,&amp;quot;sans-serif&amp;quot;; font-size: 9pt;"&gt;Después de algunos segundos, el enorme portón de metal negro, se abrió automáticamente. El japonés, aún con las manos en los bolsillos, dio unos cuantos pasos dentro de la mansión, pero la rubia le detuvo, diciéndole con calma, sin deshacer la pose que tenía en un inicio:&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-indent: 35.4pt;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin-left: 53.4pt; text-align: justify; text-indent: -18pt;"&gt;&lt;span style="font-family: &amp;quot;Calibri&amp;quot;,&amp;quot;sans-serif&amp;quot;; font-size: 9pt;"&gt;−&lt;span style="font-family: &amp;quot;Times New Roman&amp;quot;; font-size-adjust: none; font-size: 7pt; font-stretch: normal; font-style: normal; font-variant: normal; font-weight: normal; line-height: normal;"&gt;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp; &lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;span style="font-family: &amp;quot;Tahoma&amp;quot;,&amp;quot;sans-serif&amp;quot;; font-size: 9pt;"&gt;Puede que para ti no signifique algo, pero para Max sí. Después de todo eres su amigo, ¿No? –&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-indent: 35.4pt;"&gt;&lt;span style="font-family: &amp;quot;Tahoma&amp;quot;,&amp;quot;sans-serif&amp;quot;; font-size: 9pt;"&gt;Kai permaneció en silencio, con la vista cerrada y al frente. No se tomó la molestia de mirar a la chica. En cambio ella prosiguió:&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-indent: 35.4pt;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin-left: 53.4pt; text-align: justify; text-indent: -18pt;"&gt;&lt;span style="font-family: &amp;quot;Calibri&amp;quot;,&amp;quot;sans-serif&amp;quot;; font-size: 9pt;"&gt;−&lt;span style="font-family: &amp;quot;Times New Roman&amp;quot;; font-size-adjust: none; font-size: 7pt; font-stretch: normal; font-style: normal; font-variant: normal; font-weight: normal; line-height: normal;"&gt;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp; &lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;span style="font-family: &amp;quot;Tahoma&amp;quot;,&amp;quot;sans-serif&amp;quot;; font-size: 9pt;"&gt;Dudo que tengas algo importante que hacer éste fin de semana. Puedes mentirme y decirme que en verdad debes atender asuntos de la Empresa de tu abuelo o entrenar, pero no me engañarás…-&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"&gt;&lt;span style="font-family: &amp;quot;Tahoma&amp;quot;,&amp;quot;sans-serif&amp;quot;; font-size: 9pt;"&gt;Fue cuando el chico abrió los ojos con un toque de enfado, y sin mirarle dijo secamente:&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin-left: 46.35pt; text-align: justify; text-indent: -18pt;"&gt;&lt;span lang="ES" style="font-family: &amp;quot;Calibri&amp;quot;,&amp;quot;sans-serif&amp;quot;; font-size: 9pt;"&gt;−&lt;span style="font-family: &amp;quot;Times New Roman&amp;quot;; font-size-adjust: none; font-size: 7pt; font-stretch: normal; font-style: normal; font-variant: normal; font-weight: normal; line-height: normal;"&gt;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp; &lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;span style="font-family: &amp;quot;Tahoma&amp;quot;,&amp;quot;sans-serif&amp;quot;; font-size: 9pt;"&gt;¿Cómo estás tan segura de eso? –&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin-left: 53.45pt; text-align: justify;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin-left: 46.35pt; text-align: justify; text-indent: -18pt;"&gt;&lt;span lang="ES" style="font-family: &amp;quot;Calibri&amp;quot;,&amp;quot;sans-serif&amp;quot;; font-size: 9pt;"&gt;−&lt;span style="font-family: &amp;quot;Times New Roman&amp;quot;; font-size-adjust: none; font-size: 7pt; font-stretch: normal; font-style: normal; font-variant: normal; font-weight: normal; line-height: normal;"&gt;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp; &lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;span style="font-family: &amp;quot;Tahoma&amp;quot;,&amp;quot;sans-serif&amp;quot;; font-size: 9pt;"&gt;Tú eres igual que yo…- decretó, abriendo los ojos, pero no volteó a ver al japonés – Sé que inventarás cualquier tipo de excusa, o simplemente no la darás con tal de salirte con la tuya y no asistir al viaje de mañana. ¿O me equivoco? Intenta demostrarme que estoy errando y contradíceme, dime que estrás ocupado el fin de semana…-&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoListParagraph"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin-left: 46.35pt; text-align: justify; text-indent: -18pt;"&gt;&lt;span lang="ES" style="font-family: &amp;quot;Calibri&amp;quot;,&amp;quot;sans-serif&amp;quot;; font-size: 9pt;"&gt;−&lt;span style="font-family: &amp;quot;Times New Roman&amp;quot;; font-size-adjust: none; font-size: 7pt; font-stretch: normal; font-style: normal; font-variant: normal; font-weight: normal; line-height: normal;"&gt;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp; &lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;span style="font-family: &amp;quot;Tahoma&amp;quot;,&amp;quot;sans-serif&amp;quot;; font-size: 9pt;"&gt;Tú y yo no tenemos nada en común. ¿Cómo te atreves a igualarnos? – respondió él, con irritación.&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoListParagraph"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin-left: 46.35pt; text-align: justify; text-indent: -18pt;"&gt;&lt;span lang="ES" style="font-family: &amp;quot;Calibri&amp;quot;,&amp;quot;sans-serif&amp;quot;; font-size: 9pt;"&gt;−&lt;span style="font-family: &amp;quot;Times New Roman&amp;quot;; font-size-adjust: none; font-size: 7pt; font-stretch: normal; font-style: normal; font-variant: normal; font-weight: normal; line-height: normal;"&gt;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp; &lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;span style="font-family: &amp;quot;Tahoma&amp;quot;,&amp;quot;sans-serif&amp;quot;; font-size: 9pt;"&gt;Porque sé que es verdad, aunque lo niegues... De todos modos, no vine hasta aquí para pelear contigo, para serte honesta, no tengo la intención de perder mi valioso tiempo así –&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-indent: 35.4pt;"&gt;&lt;span style="font-family: &amp;quot;Tahoma&amp;quot;,&amp;quot;sans-serif&amp;quot;; font-size: 9pt;"&gt;Kai soltó un bufido, cerró sus ojos y avanzó unos cuantos pasos, sin embargo, nuevamente la voz de la rubia lo detuvo:&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-indent: 35.4pt;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin-left: 53.4pt; text-align: justify; text-indent: -18pt;"&gt;&lt;span style="font-family: &amp;quot;Calibri&amp;quot;,&amp;quot;sans-serif&amp;quot;; font-size: 9pt;"&gt;−&lt;span style="font-family: &amp;quot;Times New Roman&amp;quot;; font-size-adjust: none; font-size: 7pt; font-stretch: normal; font-style: normal; font-variant: normal; font-weight: normal; line-height: normal;"&gt;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp; &lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;span style="font-family: &amp;quot;Tahoma&amp;quot;,&amp;quot;sans-serif&amp;quot;; font-size: 9pt;"&gt;Intuyo que yo no soy de tu agrado, ni tú del mío, pero… - se volteó y miró a Kai con seriedad – Lo hago por mi hermano: Si no tienes nada mejor que hacer éste fin de semana, te pido que vayas con nosotros al Lago –&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-indent: 35.4pt;"&gt;&lt;span style="font-family: &amp;quot;Tahoma&amp;quot;,&amp;quot;sans-serif&amp;quot;; font-size: 9pt;"&gt;¿Pido? Pensó&amp;nbsp; Kai, observando a Dyan de reojo. ¿Ella le pedía algo?&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin-left: 46.35pt; text-align: justify; text-indent: -18pt;"&gt;&lt;span style="font-family: &amp;quot;Calibri&amp;quot;,&amp;quot;sans-serif&amp;quot;; font-size: 9pt;"&gt;−&lt;span style="font-family: &amp;quot;Times New Roman&amp;quot;; font-size-adjust: none; font-size: 7pt; font-stretch: normal; font-style: normal; font-variant: normal; font-weight: normal; line-height: normal;"&gt;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp; &lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;span style="font-family: &amp;quot;Tahoma&amp;quot;,&amp;quot;sans-serif&amp;quot;; font-size: 9pt;"&gt;Yo no puedo obligarte… Pero si cambias de opinión, saldremos mañana a las 8 de la mañana de la Central de Autobuses de la Ciudad –&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-indent: 35.4pt;"&gt;&lt;span style="font-family: &amp;quot;Tahoma&amp;quot;,&amp;quot;sans-serif&amp;quot;; font-size: 9pt;"&gt;Finalizó la chica, bajó los brazos y dio la vuelta, caminando hacia su casa.&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-indent: 35.4pt;"&gt;&lt;span style="font-family: &amp;quot;Tahoma&amp;quot;,&amp;quot;sans-serif&amp;quot;; font-size: 9pt;"&gt;Kai la siguió con la mirada hasta que la chica dobló la cuadra. Meditó por algunos segundos &amp;nbsp;¿Dyan le había pedido que fuera al viaje? ¿Tanto le importaba su hermano?... Bueno, de algún modo ella debía demostrar interés por los que quería, ¿No?, aunque eso incluyera pedir favores, como el que hace unos minutos dictó a Kai. &lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-indent: 35.4pt;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-indent: 35.4pt;"&gt;&lt;span style="font-family: &amp;quot;Tahoma&amp;quot;,&amp;quot;sans-serif&amp;quot;; font-size: 9pt;"&gt;Por un momento, el japonés se sintió satisfecho consigo mismo, a pesar de que para él, no tenía merito alguno el que la rubia se “humillara” solicitándole su ayuda, una sensación grata, como de triunfo, le recorrió la sangre. “Quizá, sea porque ella es de un carácter difícil, y nunca ha dado su brazo a torcer”, divisó el muchacho.&amp;nbsp; &lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-indent: 35.4pt;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-indent: 35.4pt;"&gt;&lt;span style="font-family: &amp;quot;Tahoma&amp;quot;,&amp;quot;sans-serif&amp;quot;; font-size: 9pt;"&gt;Girando su rostro, Kai entró a la mansión, después de todo, tenía una maleta que hacer…&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-indent: 35.4pt;"&gt;&lt;span style="font-family: &amp;quot;Tahoma&amp;quot;,&amp;quot;sans-serif&amp;quot;; font-size: 9pt;"&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-indent: 35.4pt;"&gt;&lt;span style="font-family: &amp;quot;Tahoma&amp;quot;,&amp;quot;sans-serif&amp;quot;; font-size: 9pt;"&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Dedicado a Tefa que me hizo sonreír hoy,&amp;nbsp; y porque sé se morirá de risa al ver algún día ésto.&lt;br /&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6084764027256401157-8439128734177058833?l=notes-in-white.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://notes-in-white.blogspot.com/feeds/8439128734177058833/comments/default' title='Post Comments'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://www.blogger.com/comment.g?blogID=6084764027256401157&amp;postID=8439128734177058833' title='1 Comments'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/6084764027256401157/posts/default/8439128734177058833'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/6084764027256401157/posts/default/8439128734177058833'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://notes-in-white.blogspot.com/2009/12/travel.html' title='Travel.'/><author><name>N. Blake</name><uri>http://www.blogger.com/profile/08835122984785100048</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='32' height='32' src='http://3.bp.blogspot.com/_dZfvzqn2RdU/TKed3gcDMyI/AAAAAAAAAl8/VPFgZNcdEyQ/S220/AVA_SUNDAY_BLOODY.jpg'/></author><media:thumbnail xmlns:media='http://search.yahoo.com/mrss/' url='http://1.bp.blogspot.com/_dZfvzqn2RdU/Sym7HIWV4nI/AAAAAAAAAdI/lasKgqPeg4g/s72-c/kai2.jpg' height='72' width='72'/><thr:total>1</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-6084764027256401157.post-378005714261667146</id><published>2009-12-15T17:02:00.000-06:00</published><updated>2009-12-15T17:02:29.152-06:00</updated><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='Sadness'/><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='Deception'/><title type='text'>Lady Blue.</title><content type='html'>&lt;div style="text-align: right;"&gt;&lt;i&gt;....&lt;/i&gt; &lt;b style="color: #b45f06;"&gt;.Status&lt;/b&gt;&lt;i&gt;&amp;nbsp;&lt;/i&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: right;"&gt;&lt;i&gt;Hoppie&amp;amp;Chris&lt;/i&gt; &lt;b style="color: #b45f06;"&gt;.Msn&lt;/b&gt;&lt;i&gt;&amp;nbsp;&lt;/i&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: right;"&gt;&lt;i&gt;Bunbury&lt;/i&gt; .&lt;b&gt;&lt;span style="color: #b45f06;"&gt;Listening&lt;/span&gt;&lt;/b&gt;&lt;br /&gt;&lt;i&gt;A dream&lt;/i&gt;&lt;b style="color: #b45f06;"&gt;.Pharse &lt;/b&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: right;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: left;"&gt;No tengo ánimos de escribir y tengo que ir a estudiar un poco... Sólo dejo una canción.&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: left;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;blockquote&gt;&lt;div style="text-align: left;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;i&gt;&lt;br /&gt;&lt;/i&gt;&lt;br /&gt;&lt;i&gt;Hoy voy a empezar&lt;/i&gt;&lt;br /&gt;&lt;i&gt;hoy es el comienzo del final&lt;/i&gt;&lt;br /&gt;&lt;i&gt;el cocodrilo&lt;/i&gt;&lt;br /&gt;&lt;i&gt;astronauta soy en órbita lunar;&lt;/i&gt;&lt;br /&gt;&lt;i&gt;&lt;br /&gt;&lt;/i&gt;&lt;br /&gt;&lt;i&gt;Y ahora todo es mejor&lt;/i&gt;&lt;br /&gt;&lt;i&gt;la lluvia de asterioides ya pasó&lt;/i&gt;&lt;br /&gt;&lt;i&gt;no fue para tanto&lt;/i&gt;&lt;br /&gt;&lt;i&gt;y desde aquí;&lt;/i&gt;&lt;br /&gt;&lt;i&gt;&lt;br /&gt;&lt;/i&gt;&lt;br /&gt;&lt;i&gt;Todo es insignificante&lt;/i&gt;&lt;br /&gt;&lt;i&gt;nada es tan preocupante&lt;/i&gt;&lt;br /&gt;&lt;i&gt;y el espacio es un lugar&lt;/i&gt;&lt;br /&gt;&lt;i&gt;tan vacío sin tí;&lt;/i&gt;&lt;br /&gt;&lt;i&gt;&lt;br /&gt;&lt;/i&gt;&lt;br /&gt;&lt;i&gt;Lady, Lady Blue&lt;/i&gt;&lt;br /&gt;&lt;i&gt;sin control, sin dirección&lt;/i&gt;&lt;br /&gt;&lt;i&gt;la luz se fue, ¿a dónde voy?&lt;/i&gt;&lt;br /&gt;&lt;i&gt;&lt;br /&gt;&lt;/i&gt;&lt;br /&gt;&lt;i&gt;Lady, Lady Blue&lt;/i&gt;&lt;br /&gt;&lt;i&gt;sin control, sin dirección&lt;/i&gt;&lt;br /&gt;&lt;i&gt;la luz se fue, ¿a dónde voy?&lt;/i&gt;&lt;br /&gt;&lt;i&gt;&lt;br /&gt;&lt;/i&gt;&lt;br /&gt;&lt;i&gt;No volverás a ver&lt;/i&gt;&lt;br /&gt;&lt;i&gt;la mirada triste&lt;/i&gt;&lt;br /&gt;&lt;i&gt;del chico que observaba el infinito;&lt;/i&gt;&lt;br /&gt;&lt;i&gt;&lt;br /&gt;&lt;/i&gt;&lt;br /&gt;&lt;i&gt;Llamando a la estación&lt;/i&gt;&lt;br /&gt;&lt;i&gt;perdemos combustible&lt;/i&gt;&lt;br /&gt;&lt;i&gt;y la tripulación&lt;/i&gt;&lt;br /&gt;&lt;i&gt;se quiere despedir desde aquí;&lt;/i&gt;&lt;br /&gt;&lt;i&gt;&lt;br /&gt;&lt;/i&gt;&lt;br /&gt;&lt;i&gt;Dejo esta grabación&lt;/i&gt;&lt;br /&gt;&lt;i&gt;a falta de algo mejor&lt;/i&gt;&lt;br /&gt;&lt;i&gt;la soledad es un lugar&lt;/i&gt;&lt;br /&gt;&lt;i&gt;tan vacío sin tí;&lt;/i&gt;&lt;br /&gt;&lt;i&gt;&lt;br /&gt;&lt;/i&gt;&lt;br /&gt;&lt;i&gt;Lady, Lady Blue&lt;/i&gt;&lt;br /&gt;&lt;i&gt;sin control, sin dirección&lt;/i&gt;&lt;br /&gt;&lt;i&gt;la luz se fue, ¿a donde voy?&lt;/i&gt;&lt;br /&gt;&lt;i&gt;&lt;br /&gt;&lt;/i&gt;&lt;br /&gt;&lt;i&gt;Lady, Lady Blue&lt;/i&gt;&lt;br /&gt;&lt;i&gt;sin control, sin dirección&lt;/i&gt;&lt;br /&gt;&lt;i&gt;la luz se fue, ¿a dónde voy?&lt;/i&gt;&lt;br /&gt;&lt;i&gt;&lt;br /&gt;&lt;/i&gt;&lt;br /&gt;&lt;i&gt;Desde hoy&lt;/i&gt;&lt;br /&gt;&lt;i&gt;no temas nada&lt;/i&gt;&lt;br /&gt;&lt;i&gt;no hace falta ya&lt;/i&gt;&lt;br /&gt;&lt;i&gt;todo se fue con el huracán;&lt;/i&gt;&lt;br /&gt;&lt;i&gt;&lt;br /&gt;&lt;/i&gt;&lt;br /&gt;&lt;i&gt;Nada queda&lt;/i&gt;&lt;br /&gt;&lt;i&gt;de las vueltas&lt;/i&gt;&lt;br /&gt;&lt;i&gt;que el tiempo nos dió&lt;/i&gt;&lt;br /&gt;&lt;i&gt;todo se fue con el huracán.&lt;/i&gt;&lt;br /&gt;Enrique Bunbury.&lt;br /&gt;&lt;/blockquote&gt;&lt;div style="text-align: center;"&gt;&lt;object height="285" width="340"&gt;&lt;param name="movie" value="http://www.youtube.com/v/FUwJSlMunTk&amp;hl=es_ES&amp;fs=1&amp;rel=0&amp;color1=0xe1600f&amp;color2=0xfebd01&amp;border=1"&gt;&lt;/param&gt;&lt;param name="allowFullScreen" value="true"&gt;&lt;/param&gt;&lt;param name="allowscriptaccess" value="always"&gt;&lt;/param&gt;&lt;embed src="http://www.youtube.com/v/FUwJSlMunTk&amp;hl=es_ES&amp;fs=1&amp;rel=0&amp;color1=0xe1600f&amp;color2=0xfebd01&amp;border=1" type="application/x-shockwave-flash" allowscriptaccess="always" allowfullscreen="true" width="340" height="285"&gt;&lt;/embed&gt;&lt;/object&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6084764027256401157-378005714261667146?l=notes-in-white.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://notes-in-white.blogspot.com/feeds/378005714261667146/comments/default' title='Post Comments'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://www.blogger.com/comment.g?blogID=6084764027256401157&amp;postID=378005714261667146' title='0 Comments'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/6084764027256401157/posts/default/378005714261667146'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/6084764027256401157/posts/default/378005714261667146'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://notes-in-white.blogspot.com/2009/12/lady-blue.html' title='Lady Blue.'/><author><name>N. Blake</name><uri>http://www.blogger.com/profile/08835122984785100048</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='32' height='32' src='http://3.bp.blogspot.com/_dZfvzqn2RdU/TKed3gcDMyI/AAAAAAAAAl8/VPFgZNcdEyQ/S220/AVA_SUNDAY_BLOODY.jpg'/></author><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-6084764027256401157.post-3833538209871707344</id><published>2009-12-12T22:29:00.000-06:00</published><updated>2009-12-12T22:29:06.053-06:00</updated><title type='text'>Laughter.</title><content type='html'>&lt;div style="text-align: right;"&gt;&lt;div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"&gt;&lt;a href="http://4.bp.blogspot.com/_dZfvzqn2RdU/SyRr_3lOhAI/AAAAAAAAAco/7jJfm4uw4P8/s1600-h/guerrera2520misteriosa3vq.jpg" imageanchor="1" style="clear: right; float: right; margin-bottom: 1em; margin-left: 1em;"&gt;&lt;img border="0" height="113" src="http://4.bp.blogspot.com/_dZfvzqn2RdU/SyRr_3lOhAI/AAAAAAAAAco/7jJfm4uw4P8/s320/guerrera2520misteriosa3vq.jpg" width="77" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;&lt;i&gt;Harlequin's back ;D&lt;/i&gt; &lt;b style="color: #b45f06;"&gt;.Status&lt;/b&gt;&lt;i&gt;&amp;nbsp;&lt;/i&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: right;"&gt;&lt;i&gt;Tefa&lt;/i&gt; &lt;b style="color: #b45f06;"&gt;.Msn&lt;/b&gt;&lt;i&gt;&amp;nbsp;&lt;/i&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: right;"&gt;&lt;i&gt;Metalica&lt;/i&gt; .&lt;b&gt;&lt;span style="color: #b45f06;"&gt;Listening&lt;/span&gt;&lt;/b&gt;&lt;br /&gt;&lt;i&gt;I'm your source of self-destruction&lt;/i&gt;&lt;b style="color: #b45f06;"&gt;.Pharse&amp;nbsp;&lt;/b&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;{...}&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;- Y es sumamente genial -decía Hella a Astrián, mientras cogía diversas espadas de los estantes.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;- ¿Por qué lo decís? - murmuró el gato blanco, aún postrado en la alfombra cercana a la ventana.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;- Porque no puedo dejar de reír... -&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Astrián la miró con recelo y agachó la cabeza, sientiéndo la pesadez del aura sobre él. La energía era densa, fría y molesta, de ese tipo de energía que uno nunca desea sentir; el típico aroma a azufre embriágando el suave olor a jazmines del prado.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;- No me gusta veros así... - susurró una vez que cerró los ojos.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;- No es algo que yo haya pedido... Es algo que se da, ¿O no? Yo no pedí éso, él lo prometió y mira lo que pasa...-&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Astrián la miró una vez más y gruñó.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;- La sangre en vuestra nariz no es buena señal, estáis sobrepasando vuestros límites....-&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;-O es la mía, o es la de ella...-&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;{...}&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;blockquote&gt;«&lt;i&gt;Master, Master&lt;/i&gt;&lt;br /&gt;&lt;i&gt;Where's the dreams that I've been after?&lt;/i&gt;&lt;br /&gt;&lt;i&gt;Master, Master&lt;/i&gt;&lt;br /&gt;&lt;i&gt;You promised only lies&lt;/i&gt;&lt;br /&gt;&lt;i&gt;Laughter, Laughter&lt;/i&gt;&lt;br /&gt;&lt;i&gt;All I hear and see is laughter&lt;/i&gt;&lt;br /&gt;&lt;i&gt;Laughter, Laughter&lt;/i&gt;&lt;br /&gt;&lt;i&gt;Laughing at my cries.&lt;/i&gt;&lt;i&gt;»&lt;/i&gt;&lt;br /&gt;Metallica.&lt;br /&gt;&lt;/blockquote&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6084764027256401157-3833538209871707344?l=notes-in-white.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://notes-in-white.blogspot.com/feeds/3833538209871707344/comments/default' title='Post Comments'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://www.blogger.com/comment.g?blogID=6084764027256401157&amp;postID=3833538209871707344' title='0 Comments'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/6084764027256401157/posts/default/3833538209871707344'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/6084764027256401157/posts/default/3833538209871707344'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://notes-in-white.blogspot.com/2009/12/laughter.html' title='Laughter.'/><author><name>N. Blake</name><uri>http://www.blogger.com/profile/08835122984785100048</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='32' height='32' src='http://3.bp.blogspot.com/_dZfvzqn2RdU/TKed3gcDMyI/AAAAAAAAAl8/VPFgZNcdEyQ/S220/AVA_SUNDAY_BLOODY.jpg'/></author><media:thumbnail xmlns:media='http://search.yahoo.com/mrss/' url='http://4.bp.blogspot.com/_dZfvzqn2RdU/SyRr_3lOhAI/AAAAAAAAAco/7jJfm4uw4P8/s72-c/guerrera2520misteriosa3vq.jpg' height='72' width='72'/><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-6084764027256401157.post-6513007884684873508</id><published>2009-12-07T18:34:00.000-06:00</published><updated>2009-12-07T18:34:00.847-06:00</updated><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='Reflexion'/><title type='text'>The Bubble.</title><content type='html'>&lt;div style="text-align: right;"&gt;&lt;div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"&gt;&lt;a href="http://2.bp.blogspot.com/_dZfvzqn2RdU/Sx2R87AzFfI/AAAAAAAAAcY/WSrgmVAIAAI/s1600-h/Saya_Nan.jpg" imageanchor="1" style="clear: right; float: right; margin-bottom: 1em; margin-left: 1em;"&gt;&lt;img border="0" height="83" src="http://2.bp.blogspot.com/_dZfvzqn2RdU/Sx2R87AzFfI/AAAAAAAAAcY/WSrgmVAIAAI/s320/Saya_Nan.jpg" width="83" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;i&gt;Alone,&amp;nbsp; feel alone&lt;/i&gt; &lt;b style="color: #b45f06;"&gt;.Status&lt;/b&gt;&lt;i&gt;&amp;nbsp;&lt;/i&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: right;"&gt;&lt;i&gt;Snake, Yu&amp;amp;Kris&lt;/i&gt; &lt;b style="color: #b45f06;"&gt;.Msn&lt;/b&gt;&lt;i&gt;&amp;nbsp;&lt;/i&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: right;"&gt;&lt;i&gt;Naruto OST&lt;/i&gt; .&lt;b&gt;&lt;span style="color: #b45f06;"&gt;Listening&lt;/span&gt;&lt;/b&gt;&lt;br /&gt;&lt;i&gt;Inside a bubble, my bubble&lt;/i&gt;&lt;b style="color: #b45f06;"&gt;.Pharse &lt;/b&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style="font-size: x-large;"&gt;&lt;b&gt;L &lt;/b&gt;&lt;/span&gt;os seres humanos, muchas veces sin darnos cuenta, empleamos un mecanismo de defensa que evita que ciertas cosas o situaciones nos lastimen. Ésto, en psicología es conocido como el &lt;b&gt;&lt;span style="color: #6aa84f;"&gt;caparazón&lt;/span&gt;&lt;/b&gt; &lt;span style="color: black;"&gt;que es la necesidad de que algo nos cubra, una especie de almohada que suavice nuestras caídas, que nos haga fuertes e impide que las cosas pequeñas o medianamente grandes, nos dañen de algún modo.&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;a href="http://1.bp.blogspot.com/_dZfvzqn2RdU/Sx2YX5iqgiI/AAAAAAAAAcg/tB3QjwJ-oto/s1600-h/anegl+saliendo.jpg" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"&gt;&lt;img border="0" height="135" src="http://1.bp.blogspot.com/_dZfvzqn2RdU/Sx2YX5iqgiI/AAAAAAAAAcg/tB3QjwJ-oto/s320/anegl+saliendo.jpg" width="193" /&gt;&lt;/a&gt;Este mecanismo de defensa nos ayuda en muchas ocaciones, pero también nos perjudica; entre más grande, más dura es la caída y siendo honesta, de verdad que duele. Usamos el caparazón [En lo personal, le llamo burbuja] cuando recuerdos dolorosos vienen a nuestra cabeza, nos mentalizamos y creamos una barrera entre nuestro mundo y los demás, evitando que extraños entren a nuestro círculo, privándonos de alegrías, de lágrimas, corajes y demás sentimientos. Poco a poco ésto nos vuelve insensibles, duros, indiferentes, orgullosos... Y cuando la burbuja se rompe, somos más vulnerables que nunca, simples hojas de árbol que se deterioran, se marchitan y truenan como en otoño.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Ya lo viví hace meses, durante varios años estuve dentro de una burbuja sumamente sólida, que conforme a los daños, hicieron grietas en mi caparazón hasta hacer un enorme hueco que terminó por romper por completo, terminas enmedio de los trozos de cristal,&amp;nbsp; sin saber como puedes protegerte; intentas avanzar pero con los mismos pedazos de tu burbuja te lastimas al caminar, haciéndo que quedes débil, vulnerable... Todo te hace daño. Un amigo una vez me dijo que cuando yo saliera de mi coraza, no estaría feliz de ver lo que en realidad existía y tenía razón; el panorama llega a ser triste, solitario y desconocido. No sabes ni qué hacer, ni por dónde empezar... La más mínima provocación a dolor, te lacera, te duele, te cala... Te mata.&lt;br /&gt;&lt;blockquote&gt;« &lt;i&gt;"Breach your soul" "reach yourself before you gloom"&lt;br /&gt;Reflection of fear makes shadows of nothing&lt;br /&gt;Shadows of nothing... »&lt;/i&gt;&lt;br /&gt;Akeboshi.&lt;br /&gt;&lt;/blockquote&gt;Estando aún conciente del daño que puede provocarnos, uno insiste en protegerse de nuevo, sabiendo que la burbuja se romperá de nuevo y dolerá igual o más que antes... Yo quiero hacer una, una lo suficientemente efectiva para evitar que las cosas pequeñas me lastimen como ahora lo hacen, para no llorar o maldecir por pequeñeces que las personas hacen sin intención alguna... Quiero que deje de doler, quiero que las heridas sanen para sonreír como antes lo hacía, para sonreír por completo y evitar que cosas tan simples como una palabra, como una acción, me rasguñen.... Una burbuja efectiva, pero que no me aparte de los demás, una burbuja que esté abierta para mis amigos y familia, para aquella persona importante y para los que de verdad desean ayudarme.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;blockquote&gt;&lt;i&gt;« You still are blind, if you see the winding road&lt;br /&gt;Coz there is always a straight way to the point you see »&lt;/i&gt;&lt;br /&gt;Akeboshi.&lt;br /&gt;&lt;/blockquote&gt;&lt;div style="text-align: center;"&gt;&lt;object height="285" width="340"&gt;&lt;param name="movie" value="http://www.youtube.com/v/PrbdINNTVPg&amp;hl=es_ES&amp;fs=1&amp;rel=0&amp;color1=0x234900&amp;color2=0x4e9e00&amp;border=1"&gt;&lt;/param&gt;&lt;param name="allowFullScreen" value="true"&gt;&lt;/param&gt;&lt;param name="allowscriptaccess" value="always"&gt;&lt;/param&gt;&lt;embed src="http://www.youtube.com/v/PrbdINNTVPg&amp;hl=es_ES&amp;fs=1&amp;rel=0&amp;color1=0x234900&amp;color2=0x4e9e00&amp;border=1" type="application/x-shockwave-flash" allowscriptaccess="always" allowfullscreen="true" width="340" height="285"&gt;&lt;/embed&gt;&lt;/object&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6084764027256401157-6513007884684873508?l=notes-in-white.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://notes-in-white.blogspot.com/feeds/6513007884684873508/comments/default' title='Post Comments'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://www.blogger.com/comment.g?blogID=6084764027256401157&amp;postID=6513007884684873508' title='0 Comments'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/6084764027256401157/posts/default/6513007884684873508'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/6084764027256401157/posts/default/6513007884684873508'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://notes-in-white.blogspot.com/2009/12/bubble.html' title='The Bubble.'/><author><name>N. Blake</name><uri>http://www.blogger.com/profile/08835122984785100048</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='32' height='32' src='http://3.bp.blogspot.com/_dZfvzqn2RdU/TKed3gcDMyI/AAAAAAAAAl8/VPFgZNcdEyQ/S220/AVA_SUNDAY_BLOODY.jpg'/></author><media:thumbnail xmlns:media='http://search.yahoo.com/mrss/' url='http://2.bp.blogspot.com/_dZfvzqn2RdU/Sx2R87AzFfI/AAAAAAAAAcY/WSrgmVAIAAI/s72-c/Saya_Nan.jpg' height='72' width='72'/><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-6084764027256401157.post-3956209708044485790</id><published>2009-12-05T20:56:00.002-06:00</published><updated>2009-12-05T21:42:56.808-06:00</updated><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='Ocio'/><title type='text'>Notes in white V2 [?]</title><content type='html'>&lt;div style="text-align: right;"&gt;&lt;a href="http://1.bp.blogspot.com/_dZfvzqn2RdU/SxsUGQoeMmI/AAAAAAAAAbI/yyp5gHow7-0/s1600-h/blood_%28BEGA%29.png" imageanchor="1" style="clear: right; float: right; margin-bottom: 1em; margin-left: 1em;"&gt;&lt;img border="0" height="86" src="http://1.bp.blogspot.com/_dZfvzqn2RdU/Sxsb1CSbfgI/AAAAAAAAAbY/t8W-gjX3lqE/s320/AVA_Notes_white.jpg" width="86" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;i&gt;Happy&lt;/i&gt; &lt;b style="color: #b45f06;"&gt;.Status&lt;/b&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: right;"&gt;&lt;i&gt;Snake&lt;/i&gt; &lt;b style="color: #b45f06;"&gt;.Msn&lt;/b&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: right;"&gt;&lt;i&gt;Joan Osborne&lt;/i&gt; .&lt;b&gt;&lt;span style="color: #b45f06;"&gt;Listening&lt;/span&gt;&lt;/b&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: right;"&gt;&lt;i&gt;I like this !&lt;/i&gt;&lt;b style="color: #b45f06;"&gt;.Pharse &lt;/b&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style="color: #666666; font-size: x-large;"&gt;&lt;b&gt;&lt;span style="font-family: &amp;quot;Helvetica Neue&amp;quot;,Arial,Helvetica,sans-serif;"&gt;&lt;span style="color: black;"&gt;N&lt;/span&gt; &lt;/span&gt;&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;ecesariamente, ocupaba remodelar el blog; sé que cambio constantemente la plantilla (?) pero ya era algo de ley poner una definitiva, y me agradó ésta. Inicialmente buscaba algo más decembrino [Aclaro: no me gusta la navidad, buscaba algo azul y con nieve, amo el invierno &lt;span style="color: red;"&gt;&lt;span style="color: black;"&gt;♥&lt;/span&gt; &lt;/span&gt;y la única plantilla que me gustó estaba muy obscura, lo único lindo eran los copos de nieve cayendo, ahí con colaboración de Kris, intemos agregárle ese efecto a otras plantillas pero no se pudo ;__; así que me puse a buscar otras.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;a href="http://1.bp.blogspot.com/_dZfvzqn2RdU/SxscIepSDnI/AAAAAAAAAbg/L79Tncceyys/s1600-h/thMatt_screwed.png" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"&gt;&lt;img border="0" height="74" src="http://1.bp.blogspot.com/_dZfvzqn2RdU/SxscIepSDnI/AAAAAAAAAbg/L79Tncceyys/s320/thMatt_screwed.png" width="74" /&gt;&lt;/a&gt;De plano ya no encontré algo decembrino por lo que me quedé con ésta; no está fea y realmente me encantó, es muy al estilo de lo que quiero plasmar en el blog: Una especie de diario, donde haga anotaciones y reflexiones, pero a la vez desahogos. Bueno, creo que puedo dar una breve reseña de cómo se originó el nombre: Resulta que también escribo FanFics, y uno de ellos es basado en &lt;a href="http://es.wikipedia.org/wiki/Death_Note"&gt;Death Note&lt;/a&gt;, [Notes in white, ahora saben el porqué del nombre del blog] entre algunas cosas, destaco el hecho de que la chica que inventé para dicho anime, tiene la manía de escribir todas las cosas que le ocurren a lo largo del día, tomando notas de situaciones importantes o trascendentes, ésto, más adelante le ayudará para apoyar a Mello en el caso de KIRA. La mujer responde al nickname de Nanju [como todo buen miembro de &lt;a href="http://es.wikipedia.org/wiki/Wammy%27s_House"&gt;Wammys's House&lt;/a&gt;, no usa su nombre de pila] firmando al final de sus notas como &lt;i&gt;N. Blake&lt;/i&gt;. Le tengo un gran cariño a dicho personaje, por lo que uso ese nick.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Brevemente ésto es lo que quería decir, estoy un poco cansada porque le agregué muchas cosas al Blog y le seguiré agregando conforme pase el tiempo o vea que más ponerle. Sí deseas afiliarte déjame un comment aquí o en el chat. Por cierto (?) hoy pasó algo sumamente gracioso, cuando trabajo odio que la gente vea lo que hago porque el trabajo está hecho a medias, y justo hoy, que no quería que entraran al blog, entraron mcuhas personas xD ads.... Bueno, al final, espero que les guste esta nueva etapa de Notes in White.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Hasta la próxima entrada :3&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6084764027256401157-3956209708044485790?l=notes-in-white.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://notes-in-white.blogspot.com/feeds/3956209708044485790/comments/default' title='Post Comments'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://www.blogger.com/comment.g?blogID=6084764027256401157&amp;postID=3956209708044485790' title='1 Comments'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/6084764027256401157/posts/default/3956209708044485790'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/6084764027256401157/posts/default/3956209708044485790'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://notes-in-white.blogspot.com/2009/12/notes-in-white-v2.html' title='Notes in white V2 [?]'/><author><name>N. Blake</name><uri>http://www.blogger.com/profile/08835122984785100048</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='32' height='32' src='http://3.bp.blogspot.com/_dZfvzqn2RdU/TKed3gcDMyI/AAAAAAAAAl8/VPFgZNcdEyQ/S220/AVA_SUNDAY_BLOODY.jpg'/></author><media:thumbnail xmlns:media='http://search.yahoo.com/mrss/' url='http://1.bp.blogspot.com/_dZfvzqn2RdU/Sxsb1CSbfgI/AAAAAAAAAbY/t8W-gjX3lqE/s72-c/AVA_Notes_white.jpg' height='72' width='72'/><thr:total>1</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-6084764027256401157.post-3275270005971232554</id><published>2009-11-29T12:41:00.000-06:00</published><updated>2009-11-29T12:41:31.967-06:00</updated><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='Sadness'/><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='Reflexion'/><title type='text'>How to save a life?</title><content type='html'>&lt;div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"&gt;&lt;a href="http://4.bp.blogspot.com/_dZfvzqn2RdU/SxLAOv-BoeI/AAAAAAAAAag/cu9Mdf5vUok/s1600/lluvia1gj.jpg" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"&gt;&lt;img border="0" height="92" src="http://4.bp.blogspot.com/_dZfvzqn2RdU/SxLAOv-BoeI/AAAAAAAAAag/cu9Mdf5vUok/s320/lluvia1gj.jpg" width="123" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;span style="color: #333333;"&gt;&lt;span style="font-weight: bold;"&gt;Status:&lt;/span&gt;&lt;/span&gt; Doesn't matters.&lt;br /&gt;&lt;span style="color: #333333;"&gt;&lt;span style="font-weight: bold;"&gt;MSN: &lt;/span&gt;Minnie&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style="color: #333333;"&gt;&lt;span style="font-weight: bold;"&gt;Song:&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;span style="color: #333333;"&gt;&lt;span style="font-weight: bold;"&gt; &lt;/span&gt;&lt;/span&gt;How to save a life? by The Fray&lt;br /&gt;&lt;span style="color: #333333;"&gt;&lt;span style="font-weight: bold;"&gt;Phrase: &lt;/span&gt;I've lost a friend.&lt;span style="font-weight: bold;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;i style="font-family: Times,&amp;quot;Times New Roman&amp;quot;,serif;"&gt;&lt;span style="font-size: x-large;"&gt;&lt;b&gt;&amp;nbsp;N &lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;unca ha sido mi intención o motivación el vivir para lastimar a las personas. Soy de aquellos humanos a los que les es difícil creer en los demás, confiar y claro está: querer.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Existe dos cosas que son las que más detesto en la vida: La Hipocresía y la Traición; siempre he calificado a las personas que albergan esas "cualidades" como escoria, adefesio, miserable, asqueroso, entre otros adjetivos. Soy alguien que es reservada con su manera de actuar, pensar y expresarse; no es fácil que una persona me agrade o concuerde con ella, soy la perfecta definición de un alma arisca, cuyo círculo de amigos se ve reducido a no más de siete individuos. Sin embargo, ese pequeño círculo, procuro cuidarlo, puesto que he sido selectiva con esos siete, con esos con los que sé contar en los buenos y malos momentos, esos a los que intento ayudar cuando su situación no es la mejor, a los que defiendo a capa y espada cuando alguien les quiere dañar…&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;O eso deseaba creer. &lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Hace algunas semanas le fallé a alguien importante para mí, haciendo un comentario a la persona equivocada, que a su vez lo comentó con la pareja de mi amigo, y ésta por lo tanto, lo hizo con mi amigo… Una cadena que no debió de darse, en la que los cuatro somos culpables, aunque en realidad la única causante de esto, soy yo. Bueno, al final lo que importa es que lo lastimé, a una de las siete personas a las que de verdad quería y ya ni llorar ni pedir perdón es bueno, porque no se solucionará. Siempre he dicho que el pedir perdón no sirve de nada sí esta palabra no va de la mano con una acción que la sustente, pero en este caso nada de lo que yo pueda hacer será suficiente. He perdido a un valioso amigo y no puedo hacer nada al respecto…&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;blockquote&gt;&lt;i&gt;«Traidores, asquerosos, egoístas, infieles y dos caras: Así somos los humanos.&lt;/i&gt;&lt;i&gt;»&lt;/i&gt;&lt;br /&gt;D. Mizuhara.&lt;br /&gt;&lt;/blockquote&gt;Una acción dice más que mil palabras y le fallé como muchos otros me han fallado… Traición. Hice algo que odio, lo provoqué, lastimé a alguien a quien de verdad quería, ¿Y? Ya antes lo he hecho pero me atrevo a decir, que no a esta magnitud… Anoche un amigo me decía “&lt;i&gt;Uno nunca está exento de las cosas, éstas suceden porque así deben de ser, ya sea porque nos den una lección o porque nos hagan ver la realidad&lt;/i&gt;.” Y yo sé que es así, pero no entiendo porqué tiene que ser tan… Extremo… Bien dicen que uno nunca sabe lo que tiene hasta que lo ve perdido.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;No quiero volver a dañar a alguien así… Porque eso me condena, me hace vulnerable, me lastima y duele saber que eres el culpable de dañar algo a lo que querías. La burbuja en la que estaba, se rompió y todo me hace daño… Imagínate una herida en la planta de tus pies y tienes que caminar forzosamente, ahora pon en el camino clavos y espinas… ¿Lo imaginaste? Pues así de frágil estoy; así de grande es el dolor desde ayer. No es lindo leer cosas como ésas viniendo de una persona a la que estimas… Es como si cada palabra fuera una puñalada en los órganos vitales, enterrando la daga y una vez dentro, girarla…&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;blockquote&gt;&lt;i&gt;«&lt;/i&gt;&lt;i&gt;Dicen que el capitán de un barco se hunde con él, entonces, cuando el mundo se acabe ¿Dios también se irá?&lt;/i&gt;&lt;i&gt;»&lt;/i&gt;&lt;br /&gt;&lt;/blockquote&gt;&lt;br /&gt;&lt;div style="text-align: center;"&gt;&lt;object height="285" width="340"&gt;&lt;param name="movie" value="http://www.youtube.com/v/VNGt_iPRuUs&amp;hl=es_ES&amp;fs=1&amp;rel=0&amp;color1=0x5d1719&amp;color2=0xcd311b&amp;border=1"&gt;&lt;/param&gt;&lt;param name="allowFullScreen" value="true"&gt;&lt;/param&gt;&lt;param name="allowscriptaccess" value="always"&gt;&lt;/param&gt;&lt;embed src="http://www.youtube.com/v/VNGt_iPRuUs&amp;hl=es_ES&amp;fs=1&amp;rel=0&amp;color1=0x5d1719&amp;color2=0xcd311b&amp;border=1" type="application/x-shockwave-flash" allowscriptaccess="always" allowfullscreen="true" width="340" height="285"&gt;&lt;/embed&gt;&lt;/object&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6084764027256401157-3275270005971232554?l=notes-in-white.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://notes-in-white.blogspot.com/feeds/3275270005971232554/comments/default' title='Post Comments'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://www.blogger.com/comment.g?blogID=6084764027256401157&amp;postID=3275270005971232554' title='2 Comments'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/6084764027256401157/posts/default/3275270005971232554'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/6084764027256401157/posts/default/3275270005971232554'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://notes-in-white.blogspot.com/2009/11/how-to-save-life.html' title='How to save a life?'/><author><name>N. Blake</name><uri>http://www.blogger.com/profile/08835122984785100048</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='32' height='32' src='http://3.bp.blogspot.com/_dZfvzqn2RdU/TKed3gcDMyI/AAAAAAAAAl8/VPFgZNcdEyQ/S220/AVA_SUNDAY_BLOODY.jpg'/></author><media:thumbnail xmlns:media='http://search.yahoo.com/mrss/' url='http://4.bp.blogspot.com/_dZfvzqn2RdU/SxLAOv-BoeI/AAAAAAAAAag/cu9Mdf5vUok/s72-c/lluvia1gj.jpg' height='72' width='72'/><thr:total>2</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-6084764027256401157.post-3022083591713100488</id><published>2009-11-22T21:38:00.002-06:00</published><updated>2009-11-22T22:29:06.483-06:00</updated><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='Dreams'/><title type='text'>The Two Tigers.</title><content type='html'>&lt;div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"&gt;&lt;a href="http://1.bp.blogspot.com/_dZfvzqn2RdU/SwoEKigK0HI/AAAAAAAAAZw/w5lAcZVKftU/s1600/astrian.png" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"&gt;&lt;img border="0" height="116" src="http://1.bp.blogspot.com/_dZfvzqn2RdU/SwoEKigK0HI/AAAAAAAAAZw/w5lAcZVKftU/s320/astrian.png" width="124" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;span style="color: #333333;"&gt;&lt;span style="font-weight: bold;"&gt;Status:&lt;/span&gt;&lt;/span&gt; Empty&lt;br /&gt;&lt;span style="color: #333333;"&gt;&lt;span style="font-weight: bold;"&gt;MSN: &lt;/span&gt;Offline &lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style="color: #333333;"&gt;&lt;span style="font-weight: bold;"&gt;Song:&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;span style="color: #333333;"&gt;&lt;span style="font-weight: bold;"&gt; &lt;/span&gt;&lt;/span&gt;Rakuen no Tobira by Mantanei Loki Ragnarok.&lt;br /&gt;&lt;span style="color: #333333;"&gt;&lt;span style="font-weight: bold;"&gt;Phrase: .....&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style="font-size: x-large;"&gt;&lt;i&gt;&lt;b&gt;«&lt;/b&gt;&lt;/i&gt;&lt;i&gt;C&lt;/i&gt;&lt;/span&gt; uando abrí los ojos me encontraba de nueva cuenta en aquel enorme pastizal, tendida de brazos abiertos y con la mirada fija en el cielo con un cuarto de luna. Inmediatamente me incorporé y tanteé a mi alrededor buscando mis dos espadas, mis dagas... No estaban; sentía una desesperación horrible, miedo, una mano que apretujaba mi corazón, queriendo exprimirle la sangre... La última vez que estuve ahí dos hombres quisieron matarme, uno me había arrancado la pierna y de no ser por &lt;i&gt;él&lt;/i&gt;, con toda seguridad, me habrían privado de la vida.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Entonces, comencé a llamarlo por su nombre, preguntando dónde estaba él, porqué de nueva cuenta estábamos en aquel matorral. Fue cuando mi alma tuvo consuelo,&amp;nbsp; la cabeza del tigre blanco rozó con mi espalda, como acariciándola, haciéndome saber que todo estaba bien, que él me cuidaría, me protegería... Cómo siempre lo hacía.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"&gt;&lt;a href="http://3.bp.blogspot.com/_dZfvzqn2RdU/SwoOeTXRRfI/AAAAAAAAAaA/sZXOkpaW1Ow/s1600/3465626824_a8f302aaf9.jpg" imageanchor="1" style="clear: right; float: right; margin-bottom: 1em; margin-left: 1em;"&gt;&lt;img border="0" height="116" src="http://3.bp.blogspot.com/_dZfvzqn2RdU/SwoOeTXRRfI/AAAAAAAAAaA/sZXOkpaW1Ow/s320/3465626824_a8f302aaf9.jpg" width="136" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;i&gt;« &lt;/i&gt;&lt;i&gt;Tenemos que salir de aquí, Señora mía &lt;/i&gt;» me dijo, preocupado. Comenzamos a caminar, yo detrás de él; pasamos por el río seco y agrietado, conduciéndonos a un sendero castaño y rocoso, todo muy empinado, parecía que nos acercábamos cada vez más a la luna, o al menos yo la veía más cerca, de lo que en el valle donde desperté, se apreciaba. Esa especie de bosque seco yo lo conocía, había estado antes ahí, sino mal recordaba, fue hace varios meses, cuando casi lo matan; recordaba haber visto por primera vez al lobo blanco de mi hermana y al fénix del otro sujeto, también estaba el otro tipo, ése que había intentado matarnos, a Astrián por traicionar a su orden, y a mí por ser la culpable de ello; aquel desgraciado al que no pudimos asesinar... Entonces... ¿Estábamos de nuevo en sus dominios?&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Llegamos a lo elevado de la montaña, y mi tigre estaba inquieto, sus verdes ojos no eran apacibles como siempre, había cierto toque de angustia y recelo,&lt;i&gt; «En lo alto de aquella roca"&lt;/i&gt; decía, &lt;i&gt;« Está el portal que nos llevará a mi reino, ahí estaremos seguros;&amp;nbsp; perdí el derecho de estar aquí y si nos han atraído es porque desean matarnos &lt;/i&gt;»&lt;i&gt; « &lt;/i&gt;&lt;i&gt;¿Y mi espada? ¿Y mis armas? Yo no puedo hacer nada sin ellas, no habría modo de poder defendernos &lt;/i&gt;»&lt;i&gt; &lt;/i&gt;exclamé, espantada; «&lt;i&gt; Yo os protegeré, mi Señora, es mi deber después de todo; tenemos que darnos prisa, no tardarán en encontrarnos &lt;/i&gt;» Murmuró, avanzando lentamente, [como si deseara que no nos escucharan] hacia el montículo de piedras, puesto al otro lado de la planicie.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"&gt;&lt;a href="http://2.bp.blogspot.com/_dZfvzqn2RdU/SwoO1ODRG-I/AAAAAAAAAaI/45ara5Uv4Jo/s1600/astrian+n+Heimdall.png" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"&gt;&lt;img border="0" height="142" src="http://2.bp.blogspot.com/_dZfvzqn2RdU/SwoO1ODRG-I/AAAAAAAAAaI/45ara5Uv4Jo/s320/astrian+n+Heimdall.png" width="223" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;Con su pata escarbó un poco profundo hasta dejar ver un extraño grabado sobre lo que parecía un trozo de oro quemado, una especie de triángulo malformado con dos perforaciones en la base y el pico dando origen a dos ramas enroscadas al final. Astrián dio dos pasos hacia atrás y las patas se convirtieron en piernas y pies, en brazos y manos, la cara alargada en un rostro apacible y delineado permitiendo caer los largos y rubios cabellos trenzados en la espalda; se inclinó hacia la roca de nuevo y con las largas y afiladas uñas enterró con profundidad el tallado que segundos atrás había descubierto. Un halo de luz blanca rodeó la entrada a la planicie por donde veíamos y formó un matiz grisáceo/azulado, indicando que por ahí debíamos de cruzar. Astrián se puso de pie y me cogió de la mano para correr, fue cuando dos cuervos de tamaños exorbitantes arremetieron contra él y contra mí; uno de ellos elevó a mi guardián para luego dejarlo caer, mientras el otro cogió con sus patas el grabado aquel; al instante, el portal se cerró ante nuestros ojos.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Me incorporé y corrí hacia mi caballero, éste soltó un enorme rugido y las facciones de su rostro curtieron &lt;i&gt;« Busque un lugar dónde esconderse, Señora mía, y no salga de ahí hasta que yo les haya dado muerte, sí logro quitarle el sello a Ogmios, vos debe guardarlo bien y esperar a que yo lo abra, aquí sos una simple humana, os han quitado a Camelot en éste Infierno, no podéis abrir ni cerrar nada &lt;/i&gt;» dijo, sacando de su brazo aquella larga y plateada lanza en forma de luna, que me dio para protegerme. Ogmios era el cuervo que había cerrado la puerta la Quinto Infierno de Astrián, entonces, el otro debería de ser Ferus, aquel que meses atrás intentó matarnos. En el acto, los cuervos adquirieron la forma de dos hombres, tan altos como Astrián, de cabellos plateados y mirada azabache, vestidos con túnicas largas y negras, con amarres de listones grises en todo el vestuario, con dos enormes dagas en las manos, cada uno.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;div style="text-align: right;"&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;a href="http://3.bp.blogspot.com/_dZfvzqn2RdU/SwoPEfnhmfI/AAAAAAAAAaQ/XNikON2KVWM/s1600/95f64d111952fbfb.jpg" imageanchor="1" style="clear: right; float: right; margin-bottom: 1em; margin-left: 1em;"&gt;&lt;img border="0" height="202" src="http://3.bp.blogspot.com/_dZfvzqn2RdU/SwoPEfnhmfI/AAAAAAAAAaQ/XNikON2KVWM/s320/95f64d111952fbfb.jpg" width="135" /&gt;&lt;/a&gt;Astrián se impulsó hacia el cielo y de sus manos salió una esfera azulada&amp;nbsp; que intentó darles de lleno a los otros dos demonios. Éstos se dispersaron como un rayo, logrando enterrarle una de las armas en el costado a mi guardián, él se la arrancó y la lanzó con fuerza a la cabeza de Ferus, qué cayó&amp;nbsp; adolorido; se arrastró y volvió a ser un cuervo negro; Astrián bajó y regresó a ser el blanco tigre que en un inicio me acompañaba, corrió hacia el malherido Ferus y lo despedazó con los colmillos y garras como tan ferozmente pudo; en el cielo, Ogmios lo miraba apacible, inmute ante cómo mataban a su compañero; yo miré a mi caballero y él sólo le rugió al ahora cuervo en el cielo, como incitándolo a que bajara.&amp;nbsp; &lt;i&gt;« &lt;/i&gt;&lt;i&gt;Traidor &lt;/i&gt;» se le oyó decir con mofa &lt;i&gt;« Vos decidió cambiar a su amo por ella, por una insignificante criatura &lt;/i&gt;»; Astrián gruñó tan fuerte como pudo y saltó intentando alcanzar a Ogmios; éste por su parte, se elevó más y abrió su enorme pico, lanzando un rayo rojizo sobre nosotros; lo último que vi antes de cerrar los ojos, fue a mi tigre corriendo hacia mí.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;div style="text-align: center;"&gt;&lt;i&gt;&lt;b&gt;{........}&lt;/b&gt;&lt;/i&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;Me dolía la cabeza y el cuerpo en sí; me levanté poco a poco y vi frente a mí al cuervo degollado, del otro extremo estaba Ferus. ¿Astrián los había matado? Busqué con la vista a mi caballero y lo hallé a mitad de la planicie, acostado bocabajo, con el cabello totalmente desatado y un charco de sangre a su alrededor; corrí hacia él, espantada, sin saber que hacer... Estaba sola en ese lugar, y no sabía como llamar a aquel sujeto que la vez pasada había ayudado a Astrián a recuperarse, ¿Qué debía de hacer? Con debilidad, él abrió los verdes ojos y me miró abatido, &lt;i&gt;« Perdóneme, Señora, os había prometido que nunca más me vería así &lt;/i&gt;». Froté mis manos con fuerza intentando sacar energía para dársela, coloqué las manos sobre la cabeza de él, pero de nada sirvió, estaba demasiado lastimado como para poder ayudarlo así; cogí la lanza de Astrián y con la punta me abrí&amp;nbsp; una herida en la mano, acercándosela a él&amp;nbsp; &lt;i&gt;« No...&lt;/i&gt;» murmuró, moviendo la cabeza en dirección contraria a mi mano &lt;i&gt;« No con la vuestra &lt;/i&gt;»&amp;nbsp;&lt;i&gt; &lt;/i&gt;&lt;i&gt;« ¿Entonces qué hago?&lt;/i&gt;&lt;i&gt; &lt;/i&gt;» exclamé, desesperada.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;a href="http://4.bp.blogspot.com/_dZfvzqn2RdU/SwoPaWoCzhI/AAAAAAAAAaY/tN7t7eh8DKw/s1600/user383621_pic239366_1258180494.jpg" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"&gt;&lt;img border="0" height="130" src="http://4.bp.blogspot.com/_dZfvzqn2RdU/SwoPaWoCzhI/AAAAAAAAAaY/tN7t7eh8DKw/s320/user383621_pic239366_1258180494.jpg" width="217" /&gt;&lt;/a&gt;Un segundo tigre apareció de la nada y caminó sigiloso entre los escombros de la batalla; era un tigre de gran estatura con pelaje naranja y ojos plateados, con altivez y cautela se acercó más. &lt;i&gt;« ¿Qué hace vos aquí?&lt;/i&gt;&lt;i&gt; No tenéis nada que hacer en este lugar, ¡Esfúmaos! &lt;/i&gt;» bramó con la poca fuerza que le quedaba. En cambio, el tigre sólo avanzó un poco más; Astrián intentó levantarse pero no pudo, &lt;i&gt;«Tengo el mismo derecho que vos, ya os dije que me iré el día en que ella me lo pida, hasta entonces mi deber es estar aquí &lt;/i&gt;» &lt;i&gt;« Ella escogió ya a a su guardián y ése soy yo &lt;/i&gt;» mustió, aún tendido en el suelo &lt;i&gt;«Vaya guardián más estúpido que ha elegido; mira que haberse dejado emboscar por dos antiguos colegas&lt;/i&gt;» rió por lo bajo.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Astrián masculló algo y sin poder resistir más, volvió a ser el blanco tigre, acostado y lastimado, con esfuerzo mantenía los ojos abiertos; el otro tigre por su lado, se acercó a mí y agachando la cabeza, me dijo &lt;i&gt;« Mi nombre es Heímdall y mientras vos no me quiera lejos, seré su guardián &lt;/i&gt;» Al acto adquirió la forma de un hombre hincado ante mí, su extensa melena tan negra como la noche atada apenas por una pequeña coleta,&amp;nbsp; caía por la espalda, vestido con armadura de cuero azabache, colocó la mano derecha en el pecho dejando ver un anillo con el mismo símbolo que Astrián cargaba en forma de dije,&amp;nbsp; levantó un poco la mirada azul/plata&amp;nbsp; y me observó. &lt;i&gt;« Dígale que se vaya, Señora mía &lt;/i&gt;» oí decir a mi tigre blanco, totalmente cansado &lt;i&gt;« No le necesitamos &lt;/i&gt;» insistía. Heímdall lo miró, cogió el sello que estaba en las patas de mi otro caballero y abrió el portal hacia el Quinto Infierno.&amp;nbsp;&lt;i&gt;« Os dejaré ahí, vuestro monje deberá de curarlo como la vez anterior&lt;/i&gt;&lt;i&gt; &lt;/i&gt;» se dirigió a Astrián, &lt;i&gt;« Mientras tanto, yo cuidaré de Hella &lt;/i&gt;» &lt;i&gt;« &lt;/i&gt;&lt;i&gt;¿Hella, decís? Irrespetuoso... ¡Llámaos como lo que es! &lt;/i&gt;» Gritó de nueva cuenta, antes de caer dormido.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Heímdall cargó a Astrián y lo dejó dentro del portal cubierto de nieve, de inmediato la puerta se cerró. Entonces me miró y cogiendo mi mano susurró con aquella suave y penetrante voz &lt;i&gt;« A casa, Hella &lt;/i&gt;» .»&lt;span style="font-size: xx-small;"&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;div style="text-align: right;"&gt;&lt;b&gt;&lt;i style="color: #45818e; font-family: Georgia,&amp;quot;Times New Roman&amp;quot;,serif;"&gt;Relatos de un sueño en la luna.&amp;nbsp;&lt;/i&gt;&lt;/b&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"&gt;&lt;a href="http://2.bp.blogspot.com/_dZfvzqn2RdU/SwoORsU_g-I/AAAAAAAAAZ4/0qeI8-6K0s0/s1600/Tiger_34.PNG" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"&gt;&lt;img border="0" height="153" src="http://2.bp.blogspot.com/_dZfvzqn2RdU/SwoORsU_g-I/AAAAAAAAAZ4/0qeI8-6K0s0/s320/Tiger_34.PNG" width="234" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6084764027256401157-3022083591713100488?l=notes-in-white.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://notes-in-white.blogspot.com/feeds/3022083591713100488/comments/default' title='Post Comments'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://www.blogger.com/comment.g?blogID=6084764027256401157&amp;postID=3022083591713100488' title='0 Comments'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/6084764027256401157/posts/default/3022083591713100488'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/6084764027256401157/posts/default/3022083591713100488'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://notes-in-white.blogspot.com/2009/11/two-tigers.html' title='The Two Tigers.'/><author><name>N. Blake</name><uri>http://www.blogger.com/profile/08835122984785100048</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='32' height='32' src='http://3.bp.blogspot.com/_dZfvzqn2RdU/TKed3gcDMyI/AAAAAAAAAl8/VPFgZNcdEyQ/S220/AVA_SUNDAY_BLOODY.jpg'/></author><media:thumbnail xmlns:media='http://search.yahoo.com/mrss/' url='http://1.bp.blogspot.com/_dZfvzqn2RdU/SwoEKigK0HI/AAAAAAAAAZw/w5lAcZVKftU/s72-c/astrian.png' height='72' width='72'/><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-6084764027256401157.post-3098027864100579500</id><published>2009-11-21T11:39:00.001-06:00</published><updated>2009-11-21T11:39:51.811-06:00</updated><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='Reflexion'/><title type='text'>The logic, again.</title><content type='html'>&lt;div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"&gt;&lt;a href="http://3.bp.blogspot.com/_dZfvzqn2RdU/SwglUlVCM6I/AAAAAAAAAZo/yIddc0mkGmI/s1600/na.jpg" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"&gt;&lt;img border="0" height="118" src="http://3.bp.blogspot.com/_dZfvzqn2RdU/SwglUlVCM6I/AAAAAAAAAZo/yIddc0mkGmI/s320/na.jpg" width="80" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style="color: #333333;"&gt;&lt;span style="font-weight: bold;"&gt;Status:&lt;/span&gt;&lt;/span&gt; I'm ok.&lt;br /&gt;&lt;span style="color: #333333;"&gt;&lt;span style="font-weight: bold;"&gt;MSN: &lt;/span&gt;Tefa&lt;/span&gt; &lt;br /&gt;&lt;span style="color: #333333;"&gt;&lt;span style="font-weight: bold;"&gt;Song:&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;span style="color: #333333;"&gt;&lt;span style="font-weight: bold;"&gt; &lt;/span&gt;&lt;/span&gt;New Divide by Linkin Park&lt;br /&gt;&lt;span style="color: #333333;"&gt;&lt;span style="font-weight: bold;"&gt;Phrase:&lt;/span&gt;&lt;/span&gt; There's not logic &lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;i&gt;&lt;span style="font-size: x-large;"&gt;&lt;b&gt;L&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;os humanos somos dados a hacer una cosa muy distinta a la que usualmente decimos/prometemos. Hace un mes escribí una pequeña entrada acerca de la lógica que existe en lo que hacemos y decimos, y hubo una persona que comentó argumentando que al momento de actuar, no existe la lógica, puesto que las acciones ejercidas son producto del impulso y el sentimiento que en ese del momento. Es correcto hasta cierto punto, pero no del todo.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Las personas comúnmente actuamos bajo impulsos pese a la capacidad que tenemos de razonar, preferimos  culpar al sentimiento que en ese instante nos aquejó &lt;i&gt;Él es el culpable de que haya hecho “aquello”&lt;/i&gt;. Mentira. En una cantidad, mínima o entera, estamos conscientes de lo que hacemos y las consecuencias, benéficas o perjudiciales, que puede traer, estamos consientes, porque el ser humano así es; nadie da un paso al vació.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Muchas veces, aquellas decisiones las tomamos porque creemos que es lo mejor [y tal vez lo sea], por   habernos convencido de ello, porque no hay de otra, porque nos conviene… Se dice que la letra ni a sangre entra, y es muy cierto; cuando se hace algo por quedar bien con los demás, pese a que no deseamos llevarlo acabo, las cosas &lt;b&gt;siempre&lt;/b&gt; resultan mal. De ahí es de donde se origina la hipocresía, ése sentimiento tan estúpido y desagradable que nos obliga a usar mascaras con los demás para ocultar el rostro; y muchas de esas máscaras con rosadas con fines de ser buenos ante los ojos de otros.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Cuando alguien pide tregua en una guerra, se entiende por el armisticio de ambos bandos, por el cese de fuego, por paz intermedia; supongamos que es así, y los dos imperios firman el pacto, pero, cuando uno de ellos rompe el tratado, por ende el otro lo hará, porque no puede quedarse quieto mientras sus tropas son atacadas, entonces, él también comenzará la pelea. ¿Ven? Hasta en las guerras sucede esto a lo que llamamos carencia de lógica en lo que decimos y hacemos.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;¿Es necesario decir cosas que inciten de nuevo a la guerra? ¿Lo es? Si es así, entonces háganmelo saber para coger el escudo, la espada y la lanza… De lo contrario, déjennos vivir en paz; porque, cariño, no existe coherencia en lo que has prometido y dicho, con lo que estas haciendo, porque se que has jurado el cese de fuego para quedar como la buena de ésta batalla.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;¿Odiar? No, corazón, eres demasiada poca cosa para ello; y no, esta entrada no es una contradicción, es una manera sutil de enseñarte que hay modos educados y elegantes para responder a tus provocaciones; se me olvidaba, algo importante, yo jamás fui seguidora de esa porquería, en cambio, podría decirse que tú si lo fuiste del actor, ¿No? ¿O acaso no recuerdas como saltabas de alegría al saber que él sería quien encarnaría a tu amor platónico? :3 y éso, amor, sí es triste, LOL.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;En fin, sólo te hago saber, para concluir, que el único sabor a carne en las brasas que probaremos, será el de la tuya, ¿Capisci? Aunque después me cause indigestión.&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6084764027256401157-3098027864100579500?l=notes-in-white.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://notes-in-white.blogspot.com/feeds/3098027864100579500/comments/default' title='Post Comments'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://www.blogger.com/comment.g?blogID=6084764027256401157&amp;postID=3098027864100579500' title='1 Comments'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/6084764027256401157/posts/default/3098027864100579500'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/6084764027256401157/posts/default/3098027864100579500'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://notes-in-white.blogspot.com/2009/11/logic-again.html' title='The logic, again.'/><author><name>N. Blake</name><uri>http://www.blogger.com/profile/08835122984785100048</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='32' height='32' src='http://3.bp.blogspot.com/_dZfvzqn2RdU/TKed3gcDMyI/AAAAAAAAAl8/VPFgZNcdEyQ/S220/AVA_SUNDAY_BLOODY.jpg'/></author><media:thumbnail xmlns:media='http://search.yahoo.com/mrss/' url='http://3.bp.blogspot.com/_dZfvzqn2RdU/SwglUlVCM6I/AAAAAAAAAZo/yIddc0mkGmI/s72-c/na.jpg' height='72' width='72'/><thr:total>1</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-6084764027256401157.post-6211150774859050974</id><published>2009-11-15T12:47:00.002-06:00</published><updated>2009-11-15T12:49:24.816-06:00</updated><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='Reflexion'/><title type='text'>The question.</title><content type='html'>&lt;span style="font-size: x-large;"&gt;&lt;i&gt;&lt;b&gt;B&lt;/b&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt; ueno, sólo dejo una pregunta al aire, plascance de responderla aquellos que lo deseen:&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;blockquote&gt;¿Es pecado ser amigo de alguién a quien le gustas?&lt;br /&gt;Sí lo es, ¿Cuál es la sanción por ello?&lt;br /&gt;Sí aquel amigo no ha hecho nada, ni molestado a los demás, ni se te ha insinuado, sólo te ha apoyado;&lt;br /&gt;¿Debes tú de recibir los reproches por algo que no pediste que sintieran?&lt;br /&gt;¿Existen los motivos para ese desgrado, para esa molestia de parte ajena?&lt;br /&gt;&lt;/blockquote&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6084764027256401157-6211150774859050974?l=notes-in-white.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://notes-in-white.blogspot.com/feeds/6211150774859050974/comments/default' title='Post Comments'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://www.blogger.com/comment.g?blogID=6084764027256401157&amp;postID=6211150774859050974' title='3 Comments'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/6084764027256401157/posts/default/6211150774859050974'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/6084764027256401157/posts/default/6211150774859050974'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://notes-in-white.blogspot.com/2009/11/question.html' title='The question.'/><author><name>N. Blake</name><uri>http://www.blogger.com/profile/08835122984785100048</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='32' height='32' src='http://3.bp.blogspot.com/_dZfvzqn2RdU/TKed3gcDMyI/AAAAAAAAAl8/VPFgZNcdEyQ/S220/AVA_SUNDAY_BLOODY.jpg'/></author><thr:total>3</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-6084764027256401157.post-7940579609465867796</id><published>2009-11-14T22:02:00.000-06:00</published><updated>2009-11-14T22:02:28.466-06:00</updated><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='Reflexion'/><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='Hungry'/><title type='text'>The true.</title><content type='html'>&lt;div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"&gt;&lt;a href="http://4.bp.blogspot.com/_dZfvzqn2RdU/Sv98_scAM1I/AAAAAAAAAZg/hegRVD-YpTc/s1600-h/white_tiger__.jpg" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"&gt;&lt;img border="0" height="103" src="http://4.bp.blogspot.com/_dZfvzqn2RdU/Sv98_scAM1I/AAAAAAAAAZg/hegRVD-YpTc/s320/white_tiger__.jpg" width="138" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;span style="color: #333333;"&gt;&lt;span style="font-weight: bold;"&gt;Status:&lt;/span&gt;&lt;/span&gt; A little hungry.&lt;br /&gt;&lt;span style="color: #333333;"&gt;&lt;span style="font-weight: bold;"&gt;MSN:&lt;/span&gt;&lt;/span&gt; Yesi&lt;br /&gt;&lt;span style="color: #333333;"&gt;&lt;span style="font-weight: bold;"&gt;Song:&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;span style="color: #333333;"&gt;&lt;span style="font-weight: bold;"&gt; &lt;/span&gt;&lt;/span&gt;Beautiful People by Manson.&lt;br /&gt;&lt;span style="color: #333333;"&gt;&lt;span style="font-weight: bold;"&gt;Phrase:&lt;/span&gt;&lt;/span&gt; I'm tired to see you fall down. &lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;b&gt;&lt;i&gt;&lt;span style="font-size: x-large;"&gt;&amp;nbsp;&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;/b&gt;&lt;br /&gt;&lt;b&gt;&lt;i&gt;&lt;span style="font-size: x-large;"&gt;D&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;/b&gt; ejemos que los niños rían,&lt;br /&gt;Que alimenten sus mentes de ilusiones,&lt;br /&gt;Que crean firmemente en las personas,&lt;br /&gt;Y que dulcemente sucumban ante la realidad;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Dejemos que los niños se diviertan,&lt;br /&gt;Que se ilusionen con las promesas de amor,&lt;br /&gt;Que una y otra vez caigan por la misma persona,&lt;br /&gt;Y que con dolor la estaca se les clave en el corazón.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Humanos tercos y estúpidos,&lt;br /&gt;Estamos condenados a repetir nuestra historia un sin fin de vidas,&lt;br /&gt;Hasta entender que lo que daño te causó una vez,&lt;br /&gt;Daños te causará por siempre, mientras vivas.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;blockquote&gt;Para tí, esperando que algún día lo entiendas; porque estoy cansada de ver cómo te levantas una y otra vez para volver a caer por la misma persona, por aquella persona que te ilusiona y te mata al mismo tiempo.&lt;br /&gt;&lt;/blockquote&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6084764027256401157-7940579609465867796?l=notes-in-white.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://notes-in-white.blogspot.com/feeds/7940579609465867796/comments/default' title='Post Comments'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://www.blogger.com/comment.g?blogID=6084764027256401157&amp;postID=7940579609465867796' title='0 Comments'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/6084764027256401157/posts/default/7940579609465867796'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/6084764027256401157/posts/default/7940579609465867796'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://notes-in-white.blogspot.com/2009/11/true.html' title='The true.'/><author><name>N. Blake</name><uri>http://www.blogger.com/profile/08835122984785100048</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='32' height='32' src='http://3.bp.blogspot.com/_dZfvzqn2RdU/TKed3gcDMyI/AAAAAAAAAl8/VPFgZNcdEyQ/S220/AVA_SUNDAY_BLOODY.jpg'/></author><media:thumbnail xmlns:media='http://search.yahoo.com/mrss/' url='http://4.bp.blogspot.com/_dZfvzqn2RdU/Sv98_scAM1I/AAAAAAAAAZg/hegRVD-YpTc/s72-c/white_tiger__.jpg' height='72' width='72'/><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-6084764027256401157.post-5810847058310508003</id><published>2009-11-10T19:16:00.002-06:00</published><updated>2009-11-10T19:20:00.455-06:00</updated><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='Mind'/><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='Reflexion'/><title type='text'>The War.</title><content type='html'>&lt;div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"&gt;&lt;a href="http://2.bp.blogspot.com/_dZfvzqn2RdU/SvoP6yu-UaI/AAAAAAAAAZY/YcE7oMSyhXM/s1600-h/Ajedrez2.jpg" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"&gt;&lt;img border="0" height="103" src="http://2.bp.blogspot.com/_dZfvzqn2RdU/SvoP6yu-UaI/AAAAAAAAAZY/YcE7oMSyhXM/s320/Ajedrez2.jpg" width="137" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;span style="color: #333333;"&gt;&lt;span style="font-weight: bold;"&gt;Status:&lt;/span&gt;&lt;/span&gt; All right&lt;br /&gt;&lt;span style="color: #333333;"&gt;&lt;span style="font-weight: bold;"&gt;MSN:&lt;/span&gt;&lt;/span&gt; Tefa&lt;br /&gt;&lt;span style="color: #333333;"&gt;&lt;span style="font-weight: bold;"&gt;Song:&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;span style="color: #333333;"&gt;&lt;span style="font-weight: bold;"&gt; &lt;/span&gt;&lt;/span&gt;The Night by Disturbed&lt;br /&gt;&lt;span style="color: #333333;"&gt;&lt;span style="font-weight: bold;"&gt;Phrase:&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;Not it's time to war.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;b&gt;&lt;i&gt;&lt;span style="font-size: x-large;"&gt;C&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;/b&gt; iertamente podemos declarar que una Guerra trae consigo un cataclismo de reacciones ¿Buenas o Malas? ¿Perjudiciales o Benéficas? ¿Simple violencia..? Detrás de aquel manto blanco teñido de rojo por la sangre inocente, se encuentran los altos Jefes, que por ambición, codicia o necesidad, se vieron involucrados en un levantamiento de armas. Sí, la &lt;i&gt;necesidad, &lt;/i&gt;porque hay que aclarar que un País o grupo, no sólo participa en una Guerra por deseo, lo hace por que se ve orillado a hacerlo, dibodo a que es atacado.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Es de aqui donde parto para argumentar lo siguiente: Una Guerra, en cualquiera de sus formas, se justifica.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Primero hablemos de los participantes en una contienda: Los soldados. Si bien es cierto, la pérdida de vidas humanas es irreparable, es necesario, asimismo, dividir en dos grandes grupos a los seres vivos:&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;ul&gt;&lt;li&gt;Aquellos que sin deberla ni temerla, sin tener siquiera un motivo, mueren. Personas comunes y corrientes, que quizá estuvieron a favor o en cntra de la guerra, personas que dejaron familia y amigos; personas ajenas a una batalla. Este tipo de muertes son lamentables, y por cosas como éstas, uno se pregunta si una Guerra &lt;i&gt;por el poder&lt;/i&gt;, vale la pena;&lt;/li&gt;&lt;li&gt;Y están los soldados. En tiempos antigüos, por nacer plebeyos,&amp;nbsp; las personas se veían obligadas a participar en la guerrar ¿Y qué podían hacer? Nada, sólo entregarse al llamado de la sangre y desenfundar su espada, pues su único propósito en la vida era proteger a su patria. Y hoy en día y hasta hace poco más de 500 años atrás, era el ser humano el que elegía si servir a su País o no; lo mismo sucede ahora: Un soldado que ha elegido serlo sabe que puede morir en cualquier momento en batalla y no hay de que lamentarse si él ha escogido ése camino.&lt;/li&gt;&lt;/ul&gt;Habiendo hablado ya de las pérdidas humanas, hablemos de la economía: Para aquellos grupos que participan en la gurrar, las consecuencias son desastrozas y sin embargo para el bando que sale victorioso las cosas tendrán que mejorar, puesto que habrá sometido a su rival; del mismo modo, las Guerras son necesarias para el desarrollo Económico de los Países que no participarán en la contienda, debido a que deben generar armamento para así, venderlo. Esto lo podemos apreciar al mirar poco menos de un siglo atrás, en la Primera Guerra Mundial, cuando Estado Unidos brindó artillería a Europa, gracias a ello, se abrió paso en el comercio y tuvo la oportunidad de acrecentar su riqueza, para llegar a ser la Potencia más grande de hoy en día.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;La Guerra es necesaria por donde la veamos; una Revolución para terminar con un régimen zarista, monárquico o dictador, ya que a lo largo de la historia se ha demostrado que un diálogo no apoyará para terminar con la imposición de la opresión. Una guerra será necesaria para liberarse de las cadenas de la esclavitud, para conseguir libertad y derechos; una guerra con un fin social que beneficiará al pueblo.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Y sin embargo, existirán aquellos que empleen las guerras como festivales en un Coliseo Romano, aquellos que por obtener territorio y demostrar su poder, quieran imponerse ante los demás; no faltarán aquellos que en un afán de mostrarse superiores demarrarán sangre inocente, pero bueno, al final, no será nada nuevo, nada que la historia no haya conocido, porque, de un modo u otro, ya sea como apoyo para la nación o como moraleja, la Guerra estará presente, porque como Charles Darwin dijo:&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;blockquote&gt;« Sólo sobrevive el más fuerte, y éste aplastará al más débil.»&lt;br /&gt;&lt;/blockquote&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6084764027256401157-5810847058310508003?l=notes-in-white.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://notes-in-white.blogspot.com/feeds/5810847058310508003/comments/default' title='Post Comments'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://www.blogger.com/comment.g?blogID=6084764027256401157&amp;postID=5810847058310508003' title='0 Comments'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/6084764027256401157/posts/default/5810847058310508003'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/6084764027256401157/posts/default/5810847058310508003'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://notes-in-white.blogspot.com/2009/11/war.html' title='The War.'/><author><name>N. Blake</name><uri>http://www.blogger.com/profile/08835122984785100048</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='32' height='32' src='http://3.bp.blogspot.com/_dZfvzqn2RdU/TKed3gcDMyI/AAAAAAAAAl8/VPFgZNcdEyQ/S220/AVA_SUNDAY_BLOODY.jpg'/></author><media:thumbnail xmlns:media='http://search.yahoo.com/mrss/' url='http://2.bp.blogspot.com/_dZfvzqn2RdU/SvoP6yu-UaI/AAAAAAAAAZY/YcE7oMSyhXM/s72-c/Ajedrez2.jpg' height='72' width='72'/><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-6084764027256401157.post-6129312244547256551</id><published>2009-10-20T19:38:00.001-05:00</published><updated>2009-10-20T19:40:16.023-05:00</updated><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='FanFic'/><title type='text'>To Trust.</title><content type='html'>&lt;div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"&gt;&lt;a href="http://1.bp.blogspot.com/_dZfvzqn2RdU/St5MmFEgTWI/AAAAAAAAAZQ/CgszZ_6ZgwQ/s1600-h/ava116.gif" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"&gt;&lt;img border="0" src="http://1.bp.blogspot.com/_dZfvzqn2RdU/St5MmFEgTWI/AAAAAAAAAZQ/CgszZ_6ZgwQ/s320/ava116.gif" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;span style="color: #333333;"&gt;&lt;span style="font-weight: bold;"&gt;Status:&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;....&lt;br /&gt;&lt;span style="color: #333333;"&gt;&lt;span style="font-weight: bold;"&gt;MSN:&lt;/span&gt;&lt;/span&gt; None&lt;br /&gt;&lt;span style="color: #333333;"&gt;&lt;span style="font-weight: bold;"&gt;Song:&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;span style="color: #333333;"&gt;&lt;span style="font-weight: bold;"&gt; &lt;/span&gt;&lt;/span&gt;Sail Away by The Rasmus&lt;br /&gt;&amp;nbsp;&lt;span style="color: #333333;"&gt;&lt;span style="font-weight: bold;"&gt;Phrase:&lt;/span&gt;&lt;/span&gt; I'm grateful to die, to live once again... I'm fearless to fly.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;meta content="text/html; charset=utf-8" http-equiv="Content-Type"&gt;&lt;/meta&gt;&lt;meta content="Word.Document" name="ProgId"&gt;&lt;/meta&gt;&lt;meta content="Microsoft Word 12" name="Generator"&gt;&lt;/meta&gt;&lt;meta content="Microsoft Word 12" name="Originator"&gt;&lt;/meta&gt;&lt;link href="file:///C:%5CDOCUME%7E1%5CUSUARIO%5CCONFIG%7E1%5CTemp%5Cmsohtmlclip1%5C01%5Cclip_filelist.xml" rel="File-List"&gt;&lt;/link&gt;&lt;link href="file:///C:%5CDOCUME%7E1%5CUSUARIO%5CCONFIG%7E1%5CTemp%5Cmsohtmlclip1%5C01%5Cclip_themedata.thmx" rel="themeData"&gt;&lt;/link&gt;&lt;link href="file:///C:%5CDOCUME%7E1%5CUSUARIO%5CCONFIG%7E1%5CTemp%5Cmsohtmlclip1%5C01%5Cclip_colorschememapping.xml" rel="colorSchemeMapping"&gt;&lt;/link&gt;&lt;style&gt;&lt;!-- /* Font Definitions */ @font-face	{font-family:Wingdings;	panose-1:5 0 0 0 0 0 0 0 0 0;	mso-font-charset:2;	mso-generic-font-family:auto;	mso-font-pitch:variable;	mso-font-signature:0 268435456 0 0 -2147483648 0;}@font-face	{font-family:"Cambria Math";	panose-1:2 4 5 3 5 4 6 3 2 4;	mso-font-charset:0;	mso-generic-font-family:roman;	mso-font-pitch:variable;	mso-font-signature:-1610611985 1107304683 0 0 159 0;}@font-face	{font-family:Calibri;	panose-1:2 15 5 2 2 2 4 3 2 4;	mso-font-charset:0;	mso-generic-font-family:swiss;	mso-font-pitch:variable;	mso-font-signature:-1610611985 1073750139 0 0 159 0;}@font-face	{font-family:Tahoma;	panose-1:2 11 6 4 3 5 4 4 2 4;	mso-font-charset:0;	mso-generic-font-family:swiss;	mso-font-pitch:variable;	mso-font-signature:1627400839 -2147483648 8 0 66047 0;}@font-face	{font-family:Osaka;	panose-1:0 0 0 0 0 0 0 0 0 0;	mso-font-charset:0;	mso-generic-font-family:roman;	mso-font-format:other;	mso-font-pitch:auto;	mso-font-signature:0 0 0 0 0 0;} /* Style Definitions */ p.MsoNormal, li.MsoNormal, div.MsoNormal	{mso-style-unhide:no;	mso-style-qformat:yes;	mso-style-parent:"";	margin:0cm;	margin-bottom:.0001pt;	mso-pagination:widow-orphan;	font-size:12.0pt;	font-family:"Times New Roman","serif";	mso-fareast-font-family:"Times New Roman";	mso-ansi-language:ES-TRAD;	mso-fareast-language:ES-TRAD;}p.MsoListParagraph, li.MsoListParagraph, div.MsoListParagraph	{mso-style-priority:34;	mso-style-unhide:no;	mso-style-qformat:yes;	margin-top:0cm;	margin-right:0cm;	margin-bottom:0cm;	margin-left:35.4pt;	margin-bottom:.0001pt;	mso-pagination:widow-orphan;	font-size:12.0pt;	font-family:"Times New Roman","serif";	mso-fareast-font-family:"Times New Roman";	mso-ansi-language:ES-TRAD;	mso-fareast-language:ES-TRAD;}.MsoChpDefault	{mso-style-type:export-only;	mso-default-props:yes;	font-size:10.0pt;	mso-ansi-font-size:10.0pt;	mso-bidi-font-size:10.0pt;	mso-ascii-font-family:Calibri;	mso-fareast-font-family:Calibri;	mso-hansi-font-family:Calibri;}@page Section1	{size:612.0pt 792.0pt;	margin:70.85pt 3.0cm 70.85pt 3.0cm;	mso-header-margin:36.0pt;	mso-footer-margin:36.0pt;	mso-paper-source:0;}div.Section1	{page:Section1;} /* List Definitions */ @list l0	{mso-list-id:656299069;	mso-list-type:hybrid;	mso-list-template-ids:1537403432 -1614642402 201981955 201981957 201981953 201981955 201981957 201981953 201981955 201981957;}@list l0:level1	{mso-level-start-at:0;	mso-level-number-format:bullet;	mso-level-text:−;	mso-level-tab-stop:none;	mso-level-number-position:left;	text-indent:-18.0pt;	font-family:"Calibri","sans-serif";	mso-fareast-font-family:Osaka;	mso-bidi-font-family:"Times New Roman";}ol	{margin-bottom:0cm;}ul	{margin-bottom:0cm;}--&gt;&lt;/style&gt;  &lt;br /&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin-left: 36pt; text-align: justify; text-indent: -18pt;"&gt;&lt;span lang="ES" style="font-family: &amp;quot;Calibri&amp;quot;,&amp;quot;sans-serif&amp;quot;; font-size: 10pt;"&gt;−&lt;span style="font-family: &amp;quot;Times New Roman&amp;quot;; font-size-adjust: none; font-size: 7pt; font-stretch: normal; font-style: normal; font-variant: normal; font-weight: normal; line-height: normal;"&gt;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp; &lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;span lang="ES" style="font-family: &amp;quot;Tahoma&amp;quot;,&amp;quot;sans-serif&amp;quot;; font-size: 10pt;"&gt;¿Por qué le elijes a él? – decidió a hablar – A sabiendas que por él fue que Koreida revivió… ¿Aún confías en él? –&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin-left: 36pt; text-align: justify;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin-left: 36pt; text-align: justify; text-indent: -18pt;"&gt;&lt;span lang="ES" style="font-family: &amp;quot;Calibri&amp;quot;,&amp;quot;sans-serif&amp;quot;; font-size: 10pt;"&gt;−&lt;span style="font-family: &amp;quot;Times New Roman&amp;quot;; font-size-adjust: none; font-size: 7pt; font-stretch: normal; font-style: normal; font-variant: normal; font-weight: normal; line-height: normal;"&gt;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp; &lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;span lang="ES" style="font-family: &amp;quot;Tahoma&amp;quot;,&amp;quot;sans-serif&amp;quot;; font-size: 10pt;"&gt;Desde hace mucho tiempo que le perdí la confianza a Byron, Dustin –&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoListParagraph"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin-left: 36pt; text-align: justify; text-indent: -18pt;"&gt;&lt;span lang="ES" style="font-family: &amp;quot;Calibri&amp;quot;,&amp;quot;sans-serif&amp;quot;; font-size: 10pt;"&gt;−&lt;span style="font-family: &amp;quot;Times New Roman&amp;quot;; font-size-adjust: none; font-size: 7pt; font-stretch: normal; font-style: normal; font-variant: normal; font-weight: normal; line-height: normal;"&gt;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp; &lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;span lang="ES" style="font-family: &amp;quot;Tahoma&amp;quot;,&amp;quot;sans-serif&amp;quot;; font-size: 10pt;"&gt;¿Entonces por qué le has elegido como tu compañero en la batalla en vez de elegirme a mí? –&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoListParagraph"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin-left: 36pt; text-align: justify; text-indent: -18pt;"&gt;&lt;span lang="ES" style="font-family: &amp;quot;Calibri&amp;quot;,&amp;quot;sans-serif&amp;quot;; font-size: 10pt;"&gt;−&lt;span style="font-family: &amp;quot;Times New Roman&amp;quot;; font-size-adjust: none; font-size: 7pt; font-stretch: normal; font-style: normal; font-variant: normal; font-weight: normal; line-height: normal;"&gt;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp; &lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;span lang="ES" style="font-family: &amp;quot;Tahoma&amp;quot;,&amp;quot;sans-serif&amp;quot;; font-size: 10pt;"&gt;Porque a ti te necesito al frente de la tropa. Dustin, eres el único ser vivo que conozco que es capaz de comandar un millar de personas sin problema alguno. Te necesito ahí por eso –&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoListParagraph"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin-left: 36pt; text-align: justify; text-indent: -18pt;"&gt;&lt;span lang="ES" style="font-family: &amp;quot;Calibri&amp;quot;,&amp;quot;sans-serif&amp;quot;; font-size: 10pt;"&gt;−&lt;span style="font-family: &amp;quot;Times New Roman&amp;quot;; font-size-adjust: none; font-size: 7pt; font-stretch: normal; font-style: normal; font-variant: normal; font-weight: normal; line-height: normal;"&gt;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp; &lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;span lang="ES" style="font-family: &amp;quot;Tahoma&amp;quot;,&amp;quot;sans-serif&amp;quot;; font-size: 10pt;"&gt;Podrías mandarme a Byron también, mándamelo como parte de mi tropa, yo le vigilaré… -&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoListParagraph"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin-left: 36pt; text-align: justify; text-indent: -18pt;"&gt;&lt;span lang="ES" style="font-family: &amp;quot;Calibri&amp;quot;,&amp;quot;sans-serif&amp;quot;; font-size: 10pt;"&gt;−&lt;span style="font-family: &amp;quot;Times New Roman&amp;quot;; font-size-adjust: none; font-size: 7pt; font-stretch: normal; font-style: normal; font-variant: normal; font-weight: normal; line-height: normal;"&gt;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp; &lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;span lang="ES" style="font-family: &amp;quot;Tahoma&amp;quot;,&amp;quot;sans-serif&amp;quot;; font-size: 10pt;"&gt;A él lo quiero al frente conmigo – hizo una pausa y continuó antes de que su amigo le interrumpiera – Por mucho que yo haya perdido mi confianza en él, sé que Byron es incapaz de cometer el mismo error dos veces, sí él me ama como dice hacerlo me protegerá a costa de todo, protegerá lo que yo le pida… -&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoListParagraph"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin-left: 36pt; text-align: justify; text-indent: -18pt;"&gt;&lt;span lang="ES" style="font-family: &amp;quot;Calibri&amp;quot;,&amp;quot;sans-serif&amp;quot;; font-size: 10pt;"&gt;−&lt;span style="font-family: &amp;quot;Times New Roman&amp;quot;; font-size-adjust: none; font-size: 7pt; font-stretch: normal; font-style: normal; font-variant: normal; font-weight: normal; line-height: normal;"&gt;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp; &lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;span lang="ES" style="font-family: &amp;quot;Tahoma&amp;quot;,&amp;quot;sans-serif&amp;quot;; font-size: 10pt;"&gt;¿Entonces es otro de tus peones; sólo lo utilizas cómo carnada? – no podía creerlo... Desde hace mucho tiempo que su amiga había dejado de usar a la gente como medios para conseguir sus metas y ahora... Ahora parecía que usaría a quien nunca pensó que podría emplear... &lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoListParagraph"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin-left: 36pt; text-align: justify; text-indent: -18pt;"&gt;&lt;span lang="ES" style="font-family: &amp;quot;Calibri&amp;quot;,&amp;quot;sans-serif&amp;quot;; font-size: 10pt;"&gt;−&lt;span style="font-family: &amp;quot;Times New Roman&amp;quot;; font-size-adjust: none; font-size: 7pt; font-stretch: normal; font-style: normal; font-variant: normal; font-weight: normal; line-height: normal;"&gt;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp; &lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;span lang="ES" style="font-family: &amp;quot;Tahoma&amp;quot;,&amp;quot;sans-serif&amp;quot;; font-size: 10pt;"&gt;Dejé de ver a las personas como piezas de ajedrez desde hace tres años… Pero si deseas saberlo, él nunca fue un peón para mí, él siempre ha sido el caballo de la Reina, mí caballo. Y no, ésta vez no lo utilizo, quiero creer en él por última vez… –&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoListParagraph"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin-left: 36pt; text-align: justify; text-indent: -18pt;"&gt;&lt;span lang="ES" style="font-family: &amp;quot;Calibri&amp;quot;,&amp;quot;sans-serif&amp;quot;; font-size: 10pt;"&gt;−&lt;span style="font-family: &amp;quot;Times New Roman&amp;quot;; font-size-adjust: none; font-size: 7pt; font-stretch: normal; font-style: normal; font-variant: normal; font-weight: normal; line-height: normal;"&gt;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp; &lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;span lang="ES" style="font-family: &amp;quot;Tahoma&amp;quot;,&amp;quot;sans-serif&amp;quot;; font-size: 10pt;"&gt;¿Últim-..?&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoListParagraph"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin-left: 36pt; text-align: justify; text-indent: -18pt;"&gt;&lt;span lang="ES" style="font-family: &amp;quot;Calibri&amp;quot;,&amp;quot;sans-serif&amp;quot;; font-size: 10pt;"&gt;−&lt;span style="font-family: &amp;quot;Times New Roman&amp;quot;; font-size-adjust: none; font-size: 7pt; font-stretch: normal; font-style: normal; font-variant: normal; font-weight: normal; line-height: normal;"&gt;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp; &lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;span lang="ES" style="font-family: &amp;quot;Tahoma&amp;quot;,&amp;quot;sans-serif&amp;quot;; font-size: 10pt;"&gt;Basta de preguntas – murmuró cerrando los ojos cabizbaja – Te sobra con saber que lo que te pido es una orden y no una sugerencia, ¿Entendido? –&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoListParagraph"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"&gt;&lt;span lang="ES" style="font-family: &amp;quot;Tahoma&amp;quot;,&amp;quot;sans-serif&amp;quot;; font-size: 10pt;"&gt;Valsakikvan la miró con preocupación pero se limitó a aceptar lo que su amiga demandaba. Ella nunca hacía las cosas sin razón, siempre existía algún tipo de fuerza que la impulsaba a tomar ese tipo de decisiones y era mejor no cuestionarlas... Aún cuando esas desiciones arrebatas que tomaba no dejaran de provocarle un terrible dolor de cabeza.&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;blockquote&gt;« Sólo espero que esta vez tengas razón, Dyan...&lt;br /&gt;De lo contrario, las consecuencias serán como el infierno en vida »&lt;br /&gt;&lt;div style="font-family: Georgia,&amp;quot;Times New Roman&amp;quot;,serif;"&gt;&lt;i&gt;D. Valsakikvan&lt;/i&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;/blockquote&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6084764027256401157-6129312244547256551?l=notes-in-white.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://notes-in-white.blogspot.com/feeds/6129312244547256551/comments/default' title='Post Comments'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://www.blogger.com/comment.g?blogID=6084764027256401157&amp;postID=6129312244547256551' title='1 Comments'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/6084764027256401157/posts/default/6129312244547256551'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/6084764027256401157/posts/default/6129312244547256551'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://notes-in-white.blogspot.com/2009/10/to-trust.html' title='To Trust.'/><author><name>N. Blake</name><uri>http://www.blogger.com/profile/08835122984785100048</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='32' height='32' src='http://3.bp.blogspot.com/_dZfvzqn2RdU/TKed3gcDMyI/AAAAAAAAAl8/VPFgZNcdEyQ/S220/AVA_SUNDAY_BLOODY.jpg'/></author><media:thumbnail xmlns:media='http://search.yahoo.com/mrss/' url='http://1.bp.blogspot.com/_dZfvzqn2RdU/St5MmFEgTWI/AAAAAAAAAZQ/CgszZ_6ZgwQ/s72-c/ava116.gif' height='72' width='72'/><thr:total>1</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-6084764027256401157.post-3021534348785879524</id><published>2009-10-19T20:31:00.001-05:00</published><updated>2009-10-19T20:31:38.364-05:00</updated><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='Reflexion'/><title type='text'>Logic.</title><content type='html'>&lt;div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"&gt;&lt;a href="http://1.bp.blogspot.com/_dZfvzqn2RdU/St0OWrx_VkI/AAAAAAAAAZI/c2MwqiErNq4/s1600-h/Naruto-wind.jpg" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"&gt;&lt;img border="0" height="85" src="http://1.bp.blogspot.com/_dZfvzqn2RdU/St0OWrx_VkI/AAAAAAAAAZI/c2MwqiErNq4/s320/Naruto-wind.jpg" width="114" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;span style="color: #333333;"&gt;&lt;span style="font-weight: bold;"&gt;Status:&lt;/span&gt;&lt;/span&gt; ...&lt;br /&gt;&lt;span style="color: #333333;"&gt;&lt;span style="font-weight: bold;"&gt;MSN:&lt;/span&gt;&lt;/span&gt; None&lt;br /&gt;&lt;span style="color: #333333;"&gt;&lt;span style="font-weight: bold;"&gt;Song:&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;span style="color: #333333;"&gt;&lt;span style="font-weight: bold;"&gt; &lt;/span&gt;&lt;/span&gt;Wind by Akeboshi&lt;br /&gt;&amp;nbsp;&lt;span style="color: #333333;"&gt;&lt;span style="font-weight: bold;"&gt;Phrase:&lt;/span&gt;&lt;/span&gt; You said: Dreams are dreams...&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style="font-size: x-large;"&gt;&lt;b&gt;L&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;ógica...&amp;nbsp; Se dice que siempre tenemos que tener coherencia en lo que decimos y hacemos; el cerebro humano debe tener esa capacidad para actuar acorde a lo que decimos, a lo que pensamos... Pero, ¿Qué sucede cuándo ese &lt;i&gt;decir&lt;/i&gt; se queda sin lógica? ¿Qué pasa cuando en nuestro afán de poner felices a los demás, de sonreír un rato, de intentar estar bien... Prometemos o decimos palabras carentes de significado? ¿Qué sucede cuando lo que prometemos o decimos lo hacemos, sólo por hacerlo? ¿Qué pasa cuando esos sueños se hacen añicos? ¿Qué pasa...?&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;div style="text-align: center;"&gt;&lt;object height="265" width="320"&gt;&lt;param name="movie" value="http://www.youtube.com/v/PrbdINNTVPg&amp;hl=es&amp;fs=1&amp;color1=0x5d1719&amp;color2=0xcd311b"&gt;&lt;/param&gt;&lt;param name="allowFullScreen" value="true"&gt;&lt;/param&gt;&lt;param name="allowscriptaccess" value="always"&gt;&lt;/param&gt;&lt;embed src="http://www.youtube.com/v/PrbdINNTVPg&amp;hl=es&amp;fs=1&amp;color1=0x5d1719&amp;color2=0xcd311b" type="application/x-shockwave-flash" allowscriptaccess="always" allowfullscreen="true" width="320" height="265"&gt;&lt;/embed&gt;&lt;/object&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6084764027256401157-3021534348785879524?l=notes-in-white.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://notes-in-white.blogspot.com/feeds/3021534348785879524/comments/default' title='Post Comments'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://www.blogger.com/comment.g?blogID=6084764027256401157&amp;postID=3021534348785879524' title='1 Comments'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/6084764027256401157/posts/default/3021534348785879524'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/6084764027256401157/posts/default/3021534348785879524'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://notes-in-white.blogspot.com/2009/10/logic.html' title='Logic.'/><author><name>N. Blake</name><uri>http://www.blogger.com/profile/08835122984785100048</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='32' height='32' src='http://3.bp.blogspot.com/_dZfvzqn2RdU/TKed3gcDMyI/AAAAAAAAAl8/VPFgZNcdEyQ/S220/AVA_SUNDAY_BLOODY.jpg'/></author><media:thumbnail xmlns:media='http://search.yahoo.com/mrss/' url='http://1.bp.blogspot.com/_dZfvzqn2RdU/St0OWrx_VkI/AAAAAAAAAZI/c2MwqiErNq4/s72-c/Naruto-wind.jpg' height='72' width='72'/><thr:total>1</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-6084764027256401157.post-1918885334112496015</id><published>2009-09-30T17:58:00.000-05:00</published><updated>2009-09-30T17:58:52.358-05:00</updated><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='Dreams'/><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='Hungry'/><title type='text'>Sweet Dreams.</title><content type='html'>&lt;div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"&gt;&lt;a href="http://1.bp.blogspot.com/_dZfvzqn2RdU/SsPBqOCzdAI/AAAAAAAAAZA/b7-dsZn3T2g/s1600-h/vampire.jpg" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"&gt;&lt;img border="0" height="88" src="http://1.bp.blogspot.com/_dZfvzqn2RdU/SsPBqOCzdAI/AAAAAAAAAZA/b7-dsZn3T2g/s200/vampire.jpg" width="139" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;span style="color: #333333;"&gt;&lt;span style="font-weight: bold;"&gt;Status:&lt;/span&gt;&lt;/span&gt; Fine &lt;br /&gt;&lt;span style="color: #333333;"&gt;&lt;span style="font-weight: bold;"&gt;MSN:&lt;/span&gt;&lt;/span&gt; Snake&lt;br /&gt;&lt;span style="color: #333333;"&gt;&lt;span style="font-weight: bold;"&gt;Song:&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;span style="color: #333333;"&gt;&lt;span style="font-weight: bold;"&gt; &lt;/span&gt;&lt;/span&gt;Rainning Blood by Slayers&lt;br /&gt;&amp;nbsp; &lt;span style="color: #333333;"&gt;&lt;span style="font-weight: bold;"&gt;Phrase:&lt;/span&gt;&lt;/span&gt; Would you mind if I killed you?&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style="font-size: x-large;"&gt;&lt;b&gt;C&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;orre, perqueña sabandija,&lt;br /&gt;Corre entre mis árboles y ríos,&lt;br /&gt;Corre por mi bosque de olivo,&lt;br /&gt;Corre como una rata en un laberinto.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Escóndete, venenosa víbora,&lt;br /&gt;Escóndete tras las ramas y arbustos,&lt;br /&gt;Escóndete bajo las rocas y peñascos,&lt;br /&gt;Escóndete, porque pienso encontrarte.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Huye, adorada belleza,&lt;br /&gt;Huye antes que el filo de mi espada te atraviese la espalda,&lt;br /&gt;Huye a donde yo no pueda encontrarte,&lt;br /&gt;Huye a donde mi vista no pueda alcanzarte,&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Suplica, Reina Blanca,&lt;br /&gt;Suplica cuando te haya cogido por sorpresa,&lt;br /&gt;Suplica e implora con lágrimas escarlatas,&lt;br /&gt;Suplica por que te deje con vida.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Mírame, mi asquerosa dulzura,&lt;br /&gt;Mírame de pie frente a tí, saboreando la victoria,&lt;br /&gt;Mírame enterrarte la espada con pasión y delicia,&lt;br /&gt;Mírame mofarme de tu estúpida sonrisa.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Y veré en tus ojos el terror,&lt;br /&gt;Y veré tu rostro lloriquear de dolor;&lt;br /&gt;Y por atacar a mi&amp;nbsp; tigre, te arrancaré las manos y te cortaré la lengua,&lt;br /&gt;Y pelaré los huesos de tus piernas.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Siénte cómo el metal te desgarra,&lt;br /&gt;Siénte cómo brota tu sangre a mares,&lt;br /&gt;Siénte cómo me degusto al verte llorar,&lt;br /&gt;Siente el placer que me provoca matar.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;blockquote&gt;«I gonna use you. »&lt;br /&gt;&lt;i&gt;Hella&lt;/i&gt;&lt;br /&gt;&lt;/blockquote&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6084764027256401157-1918885334112496015?l=notes-in-white.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://notes-in-white.blogspot.com/feeds/1918885334112496015/comments/default' title='Post Comments'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://www.blogger.com/comment.g?blogID=6084764027256401157&amp;postID=1918885334112496015' title='1 Comments'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/6084764027256401157/posts/default/1918885334112496015'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/6084764027256401157/posts/default/1918885334112496015'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://notes-in-white.blogspot.com/2009/09/sweet-dreams.html' title='Sweet Dreams.'/><author><name>N. Blake</name><uri>http://www.blogger.com/profile/08835122984785100048</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='32' height='32' src='http://3.bp.blogspot.com/_dZfvzqn2RdU/TKed3gcDMyI/AAAAAAAAAl8/VPFgZNcdEyQ/S220/AVA_SUNDAY_BLOODY.jpg'/></author><media:thumbnail xmlns:media='http://search.yahoo.com/mrss/' url='http://1.bp.blogspot.com/_dZfvzqn2RdU/SsPBqOCzdAI/AAAAAAAAAZA/b7-dsZn3T2g/s72-c/vampire.jpg' height='72' width='72'/><thr:total>1</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-6084764027256401157.post-1621091670946643368</id><published>2009-09-27T12:14:00.000-05:00</published><updated>2009-09-27T12:14:03.087-05:00</updated><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='FanFic'/><title type='text'>The Begin.</title><content type='html'>&lt;div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"&gt;&lt;a href="http://4.bp.blogspot.com/_dZfvzqn2RdU/Sr-cHpIoyMI/AAAAAAAAAY4/OEQRLFULdQ4/s1600-h/th_Gothic134.jpg" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"&gt;&lt;img border="0" height="97" src="http://4.bp.blogspot.com/_dZfvzqn2RdU/Sr-cHpIoyMI/AAAAAAAAAY4/OEQRLFULdQ4/s200/th_Gothic134.jpg" width="128" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;span style="color: #333333;"&gt;&lt;span style="font-weight: bold;"&gt;&amp;nbsp;Status:&lt;/span&gt;&lt;/span&gt; . . . &lt;br /&gt;&lt;span style="color: #333333;"&gt;&lt;span style="font-weight: bold;"&gt;MSN:&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;.Nobody&lt;br /&gt;&lt;span style="color: #333333;"&gt;&lt;span style="font-weight: bold;"&gt;Song:&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;span style="color: #333333;"&gt;&lt;span style="font-weight: bold;"&gt; &lt;/span&gt;&lt;/span&gt;What you have done? by Whitin Tempation&lt;br /&gt;&lt;span style="color: #333333;"&gt;&lt;span style="font-weight: bold;"&gt;Phrase:&lt;/span&gt;&lt;/span&gt; Light versus Darkness.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;span style="font-size: x-large;"&gt;&lt;b&gt;E&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;l labio le tembló ligeramente y los ojos se abrieron más grandes que nunca. Los truenos y viento hicieron a la gente evacuar el lugar; por los pasillos se percibían los miles de personas corriendo desesperados por hallar la salida. Nunca antes habían visto algo de tal magnitud, nunca habían presenciado la muerte de un jugador así, nunca. Estaban totalmente aterrorizados, la última batalla ya no les importaba, no importaba saber quién era el ganador, lo único que realmente importaba era salir con vida de ahí. El estadio comenzaba a quedar vacío, en las gradas sólo se veían unos cuantos curiosos que lejos de desear escapar, querían ver qué era lo que ocurriría; otros más, eran los amigos que nunca se irían ni dejarían a sus camaradas en la pelea final que se acercaba. &lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;Todo ocurría en un orden inesperado… Dyan no pensaba que esto fuese ocurrir así de rápido, Takao aún no estaba listo, controlaba a la perfección su Beyblade y su energía pero eso no le bastaría… El manejo de la espada le costaba aún trabajo y sus básicos conocimientos no le ayudarían a mantener una buena pelea contra la Reina Obscura. El portal estaba abierto y sólo había esa oportunidad para matarla. Frente a aquel hoyo negro aún de pie estaba la Emperatriz, imponente y cruel como siempre, admirando el pavor con el que la gente corría por vivir.&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;− ¿Qué esperas? ¿No quieres verle viva aún? – susurró Koreida moviendo su cabeza con suavidad. Takao apretó los puños – Sí aún te interesa puedes seguirme, la batalla será en mi Reino, sólo atraviesa el portal –&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;− Terminaré contigo, ¡Es una promesa! – gritó potente, corriendo con furia hacia la mujer de cabellos azabaches. Al instante, ésta atravesó el agujero.&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;− ¡DETENTE! – le ordenó Dyan desde las gradas, momentáneamente el de gorra obedeció – Aún no estás listo, Takao, lo que ella desea es arrastrarte hasta su dominio para poder matarte. Espera un poco más –&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;− He esperado lo suficiente. Si no voy ahora, no me lo perdonaré. Tú me dijiste que las oportunidades sólo se presentan una vez y que hay que saber elegirlas, pues bien, he decidido que ésta es mi oportunidad para rescatar a Hiromi, y no la voy a desperdiciar – determinó saltando hacia Tártaro.&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;− Bastardo… - masculló por lo bajo la rubia.&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;Saltó hacia la cancha principal sacando las espadas de sus botines. Corrió hasta el portal también, ordenando a sus amigos:&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;− ¡Dustin,  aún comandas la parte A del grupo! ¡Byron, ve detrás de Takao y de mí junto con los G Revolution! ¡El plan sigue exactamente igual!– acto seguido ella también desapareció tras el telón negro.&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;− ¡Vamos! – gritó el albino dándole vueltas a su lanza. Los chicos a los que él comandaba corrieron junto con él hasta desvanecerse en la puerta del mundo muerto.&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;− ¡Entendido! – hablaba el rubio saltándo también y sacándo su espada – ¡Lee, Michael, Ozuma, Yuriy y Ralph en cuánto lo indique hayá dentro nos dividiremos como les expliqué junto con sus respectivos equipos! –&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;El tiempo estaba frente a sus ojos, la muerte rondaba los pasillos, la victoria estaba a un paso...La batalla final estaba por comenzar: Luz contra Obscuridad.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;span lang="EN-US" style="font-family: &amp;quot;Tahoma&amp;quot;,&amp;quot;sans-serif&amp;quot;; font-size: 10pt;"&gt;&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;  &lt;br /&gt;&lt;blockquote&gt;«What have you done now&lt;br /&gt;Would you mind if I killed you&lt;br /&gt;Would you mind if I tried to&lt;br /&gt;Cause you have turned into my worst enemy&lt;br /&gt;You carry hate that I feel. »&lt;br /&gt;Whithin Tempation&lt;br /&gt;&lt;/blockquote&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;center&gt;&lt;object height="265" width="320"&gt;&lt;param name="movie" value="http://www.youtube.com/v/_Syphwc5Flc&amp;hl=es&amp;fs=1&amp;color1=0x5d1719&amp;color2=0xcd311b"&gt;&lt;/param&gt;&lt;param name="allowFullScreen" value="true"&gt;&lt;/param&gt;&lt;param name="allowscriptaccess" value="always"&gt;&lt;/param&gt;&lt;embed src="http://www.youtube.com/v/_Syphwc5Flc&amp;hl=es&amp;fs=1&amp;color1=0x5d1719&amp;color2=0xcd311b" type="application/x-shockwave-flash" allowscriptaccess="always" allowfullscreen="true" width="320" height="265"&gt;&lt;/embed&gt;&lt;/object&gt;&lt;/center&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6084764027256401157-1621091670946643368?l=notes-in-white.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://notes-in-white.blogspot.com/feeds/1621091670946643368/comments/default' title='Post Comments'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://www.blogger.com/comment.g?blogID=6084764027256401157&amp;postID=1621091670946643368' title='0 Comments'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/6084764027256401157/posts/default/1621091670946643368'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/6084764027256401157/posts/default/1621091670946643368'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://notes-in-white.blogspot.com/2009/09/begin.html' title='The Begin.'/><author><name>N. Blake</name><uri>http://www.blogger.com/profile/08835122984785100048</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='32' height='32' src='http://3.bp.blogspot.com/_dZfvzqn2RdU/TKed3gcDMyI/AAAAAAAAAl8/VPFgZNcdEyQ/S220/AVA_SUNDAY_BLOODY.jpg'/></author><media:thumbnail xmlns:media='http://search.yahoo.com/mrss/' url='http://4.bp.blogspot.com/_dZfvzqn2RdU/Sr-cHpIoyMI/AAAAAAAAAY4/OEQRLFULdQ4/s72-c/th_Gothic134.jpg' height='72' width='72'/><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-6084764027256401157.post-3958297386108097470</id><published>2009-09-25T20:00:00.000-05:00</published><updated>2009-09-25T20:00:32.255-05:00</updated><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='FanFic'/><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='Reflexion'/><title type='text'>Two of Us.</title><content type='html'>&lt;span style="color: #333333;"&gt;&lt;span style="font-weight: bold;"&gt;Status:&lt;/span&gt;&lt;/span&gt; . . . &lt;br /&gt;&lt;span style="color: #333333;"&gt;&lt;span style="font-weight: bold;"&gt;MSN:&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;.Santiago&lt;br /&gt;&lt;span style="color: #333333;"&gt;&lt;span style="font-weight: bold;"&gt;Song:&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;span style="color: #333333;"&gt;&lt;span style="font-weight: bold;"&gt; &lt;/span&gt;&lt;/span&gt;Two of Us by Emincence&lt;br /&gt;&lt;span style="color: #333333;"&gt;&lt;span style="font-weight: bold;"&gt;Phrase:&lt;/span&gt;&lt;/span&gt; Amor suspendido.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style="font-size: x-large;"&gt;&lt;b&gt;...&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;i&gt;&lt;span style="font-size: x-large;"&gt;&lt;b&gt;E&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;i&gt;ntonces los ojos de Dyan cambiaron, su mirada se convirtió en fría y serena. Aquellas palabras que pronunció encerrarían el pedazo de alma de Byron dentro de ella misma, de éste modo, Koreida no podría atentar contra la vida del albino.Al final eso era lo que Dyan más deseaba en el mundo, que él estuviera bien a cualquier precio.. Aún si éso significaba alejarse definitivamente ...&lt;/i&gt;"&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;- Realmente todo sucedió por Koreida... -murmuraba Daichi, bajando la cabeza - Sí ella... Sí ella no hubiese intervenido....-&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;- No - interrumpió Dustin, cerrando los hermosos ojos verdes, ocultando la tristeza que sentía tras los fino cabellos dorados - El destino de Dyan y Byron estaba decidido... Se encontrarían como hace siglos, se amarían pero la historia se repetirá sea cual sea el tiempo de ésta... Al final no podrán estar juntos por mucho que su amor lo desee, ése es el castigo que tienen que pagar... -&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;- ¿Castigo...? - preguntó Kai. Todos le voltearon a mirar, él no era de los que solía hablar, no en situaciones así en las que Dyan se veía involucrada.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;- Es el castigo que tienen que pagar por matar a la loba... -dijo, casi en murmullo, como queriendo guardarse el secreto.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Ellos nunca podrían estar juntos... Nunca lo harían, siempre existiría algo que los separara... Siempre... Era el pago que tenian que saldar. &lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;center&gt;&lt;object height="265" width="320"&gt;&lt;param name="movie" value="http://www.youtube.com/v/ZaAtkDCPbeM&amp;hl=es&amp;fs=1&amp;color1=0x5d1719&amp;color2=0xcd311b"&gt;&lt;/param&gt;&lt;param name="allowFullScreen" value="true"&gt;&lt;/param&gt;&lt;param name="allowscriptaccess" value="always"&gt;&lt;/param&gt;&lt;embed src="http://www.youtube.com/v/ZaAtkDCPbeM&amp;hl=es&amp;fs=1&amp;color1=0x5d1719&amp;color2=0xcd311b" type="application/x-shockwave-flash" allowscriptaccess="always" allowfullscreen="true" width="320" height="265"&gt;&lt;/embed&gt;&lt;/object&gt;&lt;/center&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6084764027256401157-3958297386108097470?l=notes-in-white.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://notes-in-white.blogspot.com/feeds/3958297386108097470/comments/default' title='Post Comments'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://www.blogger.com/comment.g?blogID=6084764027256401157&amp;postID=3958297386108097470' title='0 Comments'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/6084764027256401157/posts/default/3958297386108097470'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/6084764027256401157/posts/default/3958297386108097470'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://notes-in-white.blogspot.com/2009/09/two-of-us.html' title='Two of Us.'/><author><name>N. Blake</name><uri>http://www.blogger.com/profile/08835122984785100048</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='32' height='32' src='http://3.bp.blogspot.com/_dZfvzqn2RdU/TKed3gcDMyI/AAAAAAAAAl8/VPFgZNcdEyQ/S220/AVA_SUNDAY_BLOODY.jpg'/></author><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-6084764027256401157.post-1421212227716608223</id><published>2009-09-21T17:26:00.002-05:00</published><updated>2009-09-21T17:32:13.183-05:00</updated><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='Sadness'/><title type='text'>Romeo&amp;Juliet.</title><content type='html'>&lt;div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"&gt;&lt;a href="http://2.bp.blogspot.com/_dZfvzqn2RdU/Srf7tTo_YrI/AAAAAAAAAYw/hQsNxroI568/s1600-h/beso1.jpg" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"&gt;&lt;img border="0" height="101" src="http://2.bp.blogspot.com/_dZfvzqn2RdU/Srf7tTo_YrI/AAAAAAAAAYw/hQsNxroI568/s320/beso1.jpg" width="101" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;span style="color: #333333;"&gt;&lt;span style="font-weight: bold;"&gt;Status:&lt;/span&gt;&lt;/span&gt; . . . &lt;br /&gt;&lt;span style="color: #333333;"&gt;&lt;span style="font-weight: bold;"&gt;MSN:&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;.Snake&lt;br /&gt;&lt;span style="color: #333333;"&gt;&lt;span style="font-weight: bold;"&gt;Song:&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;span style="color: #333333;"&gt;&lt;span style="font-weight: bold;"&gt; &lt;/span&gt;&lt;/span&gt;Nothing else matters/Metallica&lt;br /&gt;&lt;span style="color: #333333;"&gt;&lt;span style="font-weight: bold;"&gt;Phrase:&lt;/span&gt;&lt;/span&gt; Nunca hubo historia más triste, que la de Julieta, y su Romeo...&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style="font-size: x-large;"&gt;&lt;b&gt;J&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;ulieta, ansiosa, esperaba a su Romeo;&lt;br /&gt;Presa en el alto castillo de piedra de río,&lt;br /&gt;Incauta, triste y moribunda... Lloraba.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;"¿Dónde estás, mi dulce Romeo?";&lt;br /&gt;Se preguntaba, mirando la luna desde la ventana,&lt;br /&gt;Suplicante, agobiada... Julieta rezaba.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Tras los fríos barrotes que le sostenían... Se lamentaba;&lt;br /&gt;¿Por qué la vida le jugaba así con lo que más amaba?&lt;br /&gt;La cruel desdicha de tener a su amado... Tal lejos...&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;"Una pesadilla" Se decía cada vez que no le veía;&lt;br /&gt;Una pesadilla que deseaba separarlos;&lt;br /&gt;Una poderosa pesadilla que no escuchaba razones... Una enorme pesadilla.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;El tormento de no tener sus labios... Suplicantes;&lt;br /&gt;La desdicha de amarle tanto... Y estar tan lejanos...&lt;br /&gt;El anhelo... De morir en sus brazos y permanecer ahí... Contenta.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Morir... Éso pedía.&lt;br /&gt;Morir con él, estar con él por fin... En el campo de rojos tulipanes;&lt;br /&gt;Morir... Y dejar ese miedo agresivo que le retenía en el frío castillo.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Con frecuencia, Julieta veía las aves volar hacia el horizonte...&lt;br /&gt;Deseaba volar y llegar hasta donde su Romeo...&lt;br /&gt;Volar a la luna y reposar... En su blancura.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;La luna... Ella era como la luna;&lt;br /&gt;A veces completa... A veces a medias;&lt;br /&gt;Era pura... Era Blanca... Y estaba sola...&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Era como la luna... Era completa cuando el lobo le hacía compañía,&lt;br /&gt;Cuando el lobo le cantaba y le miraba...&lt;br /&gt;Cuando el lobo se perdía en ella... Cuando la contemplaba así... Inalcanzable.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;blockquote&gt;¿Hasta cuándo?&lt;br /&gt;¿Hasta cuándo dejarán que yo esté a tu lado..?&lt;br /&gt;&lt;/blockquote&gt;&lt;blockquote&gt;&lt;br /&gt;&lt;/blockquote&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6084764027256401157-1421212227716608223?l=notes-in-white.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://notes-in-white.blogspot.com/feeds/1421212227716608223/comments/default' title='Post Comments'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://www.blogger.com/comment.g?blogID=6084764027256401157&amp;postID=1421212227716608223' title='0 Comments'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/6084764027256401157/posts/default/1421212227716608223'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/6084764027256401157/posts/default/1421212227716608223'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://notes-in-white.blogspot.com/2009/09/rome.html' title='Romeo&amp;Juliet.'/><author><name>N. Blake</name><uri>http://www.blogger.com/profile/08835122984785100048</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='32' height='32' src='http://3.bp.blogspot.com/_dZfvzqn2RdU/TKed3gcDMyI/AAAAAAAAAl8/VPFgZNcdEyQ/S220/AVA_SUNDAY_BLOODY.jpg'/></author><media:thumbnail xmlns:media='http://search.yahoo.com/mrss/' url='http://2.bp.blogspot.com/_dZfvzqn2RdU/Srf7tTo_YrI/AAAAAAAAAYw/hQsNxroI568/s72-c/beso1.jpg' height='72' width='72'/><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-6084764027256401157.post-2325322772083417390</id><published>2009-09-19T19:36:00.000-05:00</published><updated>2009-09-19T19:36:13.346-05:00</updated><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='Reflexion'/><title type='text'>No es que muera de amor, muero de tí.</title><content type='html'>&lt;div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"&gt;&lt;a href="http://4.bp.blogspot.com/_dZfvzqn2RdU/SrV3ZwXZtRI/AAAAAAAAAYg/-8zHfSSQeV0/s1600-h/2314823571_82ac7716f5_m.jpg" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"&gt;&lt;img border="0" height="93" src="http://4.bp.blogspot.com/_dZfvzqn2RdU/SrV3ZwXZtRI/AAAAAAAAAYg/-8zHfSSQeV0/s200/2314823571_82ac7716f5_m.jpg" width="135" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;span style="color: #333333;"&gt;&lt;span style="font-weight: bold;"&gt;Status:&lt;/span&gt;&lt;/span&gt; . . . &lt;br /&gt;&lt;span style="color: #333333;"&gt;&lt;span style="font-weight: bold;"&gt;MSN:&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;.Daniel&lt;br /&gt;&lt;span style="color: #333333;"&gt;&lt;span style="font-weight: bold;"&gt;Song:&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;span style="color: #333333;"&gt;&lt;span style="font-weight: bold;"&gt; &lt;/span&gt;&lt;/span&gt;Sunday Bloody Sunday//U2&lt;br /&gt;&lt;span style="color: #333333;"&gt;&lt;span style="font-weight: bold;"&gt;Phrase:&lt;/span&gt;&lt;/span&gt; . . . &lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style="font-size: x-large;"&gt;&lt;b&gt;H&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;oy estaba en casa de Tefa cuando me enseñó una recopilación de los poemas de Jaime Sabines, y entonces leímos: No es que muera de amor, muero de tí. No sé como explicarlo, pero Sabines tenía tanto poder... Con una línea provoca que tu corazón se estremezca.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Dejo aquí el poema que noz hizo estremecer a mi amiga y a mí. En paz descanse el Gran Sabines.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;blockquote&gt;No es que muera de amor, muero de ti.&lt;br /&gt;Muero de ti, amor, de amor de ti,&lt;br /&gt;de urgencia mía de mi piel de ti,&lt;br /&gt;de mi alma de ti y de mi boca&lt;br /&gt;y del insoportable que yo soy sin ti.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Muero de ti y de mí, muero de ambos,&lt;br /&gt;de nosotros, de ese,&lt;br /&gt;desgarrado, partido,&lt;br /&gt;me muero, te muero, lo morimos.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Morimos en mi cuarto en que estoy solo,&lt;br /&gt;en mi cama en que faltas,&lt;br /&gt;en la calle donde mi brazo va vacío,&lt;br /&gt;en el cine y los parques, los tranvías,&lt;br /&gt;los lugares donde mi hombro acostumbra tu cabeza&lt;br /&gt;y mi mano tu mano&lt;br /&gt;y todo yo te sé como yo mismo.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Morimos en el sitio que le he prestado al aire&lt;br /&gt;para que estés fuera de mí,&lt;br /&gt;y en el lugar en que el aire se acaba&lt;br /&gt;cuando te echo mi piel encima&lt;br /&gt;y nos conocemos en nosotros, separados del mundo,&lt;br /&gt;dichosa, penetrada, y cierto, interminable.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Morimos, lo sabemos, lo ignoran, nos morimos&lt;br /&gt;entre los dos, ahora, separados,&lt;br /&gt;del uno al otro, diariamente,&lt;br /&gt;cayéndonos en múltiples estatuas,&lt;br /&gt;en gestos que no vemos,&lt;br /&gt;en nuestras manos que nos necesitan.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Nos morimos, amor, muero en tu vientre&lt;br /&gt;que no muerdo ni beso,&lt;br /&gt;en tus muslos dulcísimos y vivos,&lt;br /&gt;en tu carne sin fin, muero de máscaras,&lt;br /&gt;de triángulos obscuros e incesantes.&lt;br /&gt;Muero de mi cuerpo y de tu cuerpo,&lt;br /&gt;de nuestra muerte, amor, muero, morimos.&lt;br /&gt;En el pozo de amor a todas horas,&lt;br /&gt;inconsolable, a gritos,&lt;br /&gt;dentro de mí, quiero decir, te llamo,&lt;br /&gt;te llaman los que nacen, los que vienen&lt;br /&gt;de atrás, de ti, los que a ti llegan.&lt;br /&gt;Nos morimos, amor, y nada hacemos&lt;br /&gt;sino morirnos más, hora tras hora,&lt;br /&gt;y escribirnos y hablarnos y morirnos.&lt;br /&gt;&lt;/blockquote&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"&gt;&lt;a href="http://1.bp.blogspot.com/_dZfvzqn2RdU/SrV3xKdNjEI/AAAAAAAAAYo/2iQC2RijhL8/s1600-h/3029754295_31941e1751.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"&gt;&lt;img border="0" src="http://1.bp.blogspot.com/_dZfvzqn2RdU/SrV3xKdNjEI/AAAAAAAAAYo/2iQC2RijhL8/s320/3029754295_31941e1751.jpg" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6084764027256401157-2325322772083417390?l=notes-in-white.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://notes-in-white.blogspot.com/feeds/2325322772083417390/comments/default' title='Post Comments'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://www.blogger.com/comment.g?blogID=6084764027256401157&amp;postID=2325322772083417390' title='1 Comments'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/6084764027256401157/posts/default/2325322772083417390'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/6084764027256401157/posts/default/2325322772083417390'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://notes-in-white.blogspot.com/2009/09/no-es-que-muera-de-amor-muero-de-ti.html' title='No es que muera de amor, muero de tí.'/><author><name>N. Blake</name><uri>http://www.blogger.com/profile/08835122984785100048</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='32' height='32' src='http://3.bp.blogspot.com/_dZfvzqn2RdU/TKed3gcDMyI/AAAAAAAAAl8/VPFgZNcdEyQ/S220/AVA_SUNDAY_BLOODY.jpg'/></author><media:thumbnail xmlns:media='http://search.yahoo.com/mrss/' url='http://4.bp.blogspot.com/_dZfvzqn2RdU/SrV3ZwXZtRI/AAAAAAAAAYg/-8zHfSSQeV0/s72-c/2314823571_82ac7716f5_m.jpg' height='72' width='72'/><thr:total>1</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-6084764027256401157.post-6219801587348231217</id><published>2009-09-16T18:19:00.001-05:00</published><updated>2009-09-16T18:23:55.027-05:00</updated><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='Sadness'/><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='Reflexion'/><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='Hungry'/><title type='text'>To Need.</title><content type='html'>&lt;div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"&gt;&lt;a href="http://2.bp.blogspot.com/_dZfvzqn2RdU/SrFtVdil2vI/AAAAAAAAAYY/g0yxOF5HLR4/s1600-h/thmatt.png" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"&gt;&lt;img border="0" src="http://2.bp.blogspot.com/_dZfvzqn2RdU/SrFtVdil2vI/AAAAAAAAAYY/g0yxOF5HLR4/s320/thmatt.png" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;&lt;span style="color: #333333;"&gt;&lt;span style="font-weight: bold;"&gt;Status:&lt;/span&gt;&lt;/span&gt; Ya ni sé...&lt;br /&gt;&lt;span style="color: #333333;"&gt;&lt;span style="font-weight: bold;"&gt;MSN:&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;.Tefa&lt;br /&gt;&lt;span style="color: #333333;"&gt;&lt;span style="font-weight: bold;"&gt;Song:&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;span style="color: #333333;"&gt;&lt;span style="font-weight: bold;"&gt; &lt;/span&gt;&lt;/span&gt;Wonderwall//Oasis&lt;br /&gt;&lt;span style="color: #333333;"&gt;&lt;span style="font-weight: bold;"&gt;Phrase:&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;I need to him.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style="font-size: x-large;"&gt;&lt;b&gt;R&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;ealmente nosotros nunca nos damos cuenta de lo que tenemos hasta que lo vemos perdido... En momentos tristes en los que necesitamos una mano amiga, una mano solidaria que nos de un abrazo y nos saque de un profundo abismo.. Necesitamos de esos Ángeles.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;A veces ya no sé ni que pensar. La vida en muchas ocasiones nos da golpes duros para preparanos, sólo para preparanos a los golpes más fuertes que en meses o años más tarde, vendrán. Pero no siempre ese entrenamiento es suficiente, hay cosas que te seguirán doliendo al inicio o al final de un ciclo. Es ahí cuando uno grita con desesperación "¡Te necesito, mi amigo!", gritamos con tanto fervor que creemos que a la vuelta de la esquina aparecerá. Que ingenuos. Muchas veces no aparece.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;¿Y qué hay de cuando de verdad lo necesitas? Más que nunca, y gritas, y lloras, y te desangras pidiéndole ayuda... Imploras, le ruegas que regrese, que te abrace, que te diga que todo estará bien, que te sonría, que te cante... Que haga tantas cosas para salvarte... ¿Qué hay cuando ese amigo está muerto y por mucho que lo necesites no llega?&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Así me siento... Con un hoyo en el pecho, con sabor a sangre en la boca, con ganas inmensas de llorar... Pero sé que no servirá porque él no está aquí. Ya no está y no lo aproveché cuando lo tuve. Mi amigo no está más a mi lado y realmente lo necesito... Necesito un abrazo suyo... Quiero que me abrace y que me calme, no me importa que lo escribiera... Yo sólo lo necesito...&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Yo sé que mi miedo me hace ver muchas cosas, yo sé que me miedo se convierte en ira y posteriormente en dolor, pero no puedo evitar pensar lo que mi mente... Sé que algo en el fondo de él, lo hará... Se irá con ella cuando no me tenga, yo lo sé... Porqué así actuó una vez, corrió a sus brazos... Joder, te necesito Emilio... Te necesito para que me calmes y no me hagas pensar ésto.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Quiero a Emilio, lo quiero a mi lado, quiero a mi amigo... Lo necesito...Tan sólo... Tan sólo quiero que me calme y que me sonría, que me abrace con las blancas alas con las que lo ví ese día, que seque mis lágrimas y se lleve de golpe mis miedos. Lo necesito... En estos momentos, sería mi soporte... Pero ya no estás...&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;blockquote&gt;Because Maybe&lt;br /&gt;You're gonna be the one that save me&lt;br /&gt;And after all&lt;br /&gt;You're my Wonderwall.&lt;/blockquote&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6084764027256401157-6219801587348231217?l=notes-in-white.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://notes-in-white.blogspot.com/feeds/6219801587348231217/comments/default' title='Post Comments'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://www.blogger.com/comment.g?blogID=6084764027256401157&amp;postID=6219801587348231217' title='1 Comments'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/6084764027256401157/posts/default/6219801587348231217'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/6084764027256401157/posts/default/6219801587348231217'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://notes-in-white.blogspot.com/2009/09/to-need.html' title='To Need.'/><author><name>N. Blake</name><uri>http://www.blogger.com/profile/08835122984785100048</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='32' height='32' src='http://3.bp.blogspot.com/_dZfvzqn2RdU/TKed3gcDMyI/AAAAAAAAAl8/VPFgZNcdEyQ/S220/AVA_SUNDAY_BLOODY.jpg'/></author><media:thumbnail xmlns:media='http://search.yahoo.com/mrss/' url='http://2.bp.blogspot.com/_dZfvzqn2RdU/SrFtVdil2vI/AAAAAAAAAYY/g0yxOF5HLR4/s72-c/thmatt.png' height='72' width='72'/><thr:total>1</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-6084764027256401157.post-11070731830438896</id><published>2009-09-13T22:11:00.001-05:00</published><updated>2009-09-13T22:13:06.613-05:00</updated><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='Hungry'/><title type='text'>Just Humans.</title><content type='html'>&lt;a href="http://1.bp.blogspot.com/_dZfvzqn2RdU/Sq2yx2oe2uI/AAAAAAAAAYQ/iYT2AoLeugU/s1600-h/image.jpeg" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/a&gt;&lt;br /&gt;&lt;div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"&gt;&lt;a href="http://1.bp.blogspot.com/_dZfvzqn2RdU/Sq2yx2oe2uI/AAAAAAAAAYQ/iYT2AoLeugU/s1600-h/image.jpeg" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"&gt;&lt;img border="0" height="105" src="http://1.bp.blogspot.com/_dZfvzqn2RdU/Sq2yx2oe2uI/AAAAAAAAAYQ/iYT2AoLeugU/s320/image.jpeg" width="85" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;&lt;span style="color: #333333;"&gt;&lt;span style="font-weight: bold;"&gt;Status:&lt;/span&gt;&lt;/span&gt; Hungry&lt;br /&gt;&lt;span style="color: #333333;"&gt;&lt;span style="font-weight: bold;"&gt;MSN:&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;. . . &lt;br /&gt;&lt;span style="color: #333333;"&gt;&lt;span style="font-weight: bold;"&gt;Song:&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;span style="color: #333333;"&gt;&lt;span style="font-weight: bold;"&gt; &lt;/span&gt;&lt;/span&gt;Sweet Dreams/Marilyn Manson&lt;br /&gt;&lt;span style="color: #333333;"&gt;&lt;span style="font-weight: bold;"&gt;Phrase:&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;Blood...&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;blockquote&gt;&lt;div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"&gt;&lt;a href="http://1.bp.blogspot.com/_dZfvzqn2RdU/Sq2yx2oe2uI/AAAAAAAAAYQ/iYT2AoLeugU/s1600-h/image.jpeg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;Humanos: Estúpidos y abnegados hasta el final de los tiempos.&lt;br /&gt;Humanos: Abnegados al dolor de un amor no correspondido.&lt;br /&gt;Humanos: Deseos de comenzar la guerra.&lt;br /&gt;Humanos: Desenfundando su espada.&lt;br /&gt;Humanos: Bañándose en sangre enemiga... &lt;/blockquote&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6084764027256401157-11070731830438896?l=notes-in-white.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://notes-in-white.blogspot.com/feeds/11070731830438896/comments/default' title='Post Comments'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://www.blogger.com/comment.g?blogID=6084764027256401157&amp;postID=11070731830438896' title='0 Comments'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/6084764027256401157/posts/default/11070731830438896'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/6084764027256401157/posts/default/11070731830438896'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://notes-in-white.blogspot.com/2009/09/blood.html' title='Just Humans.'/><author><name>N. Blake</name><uri>http://www.blogger.com/profile/08835122984785100048</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='32' height='32' src='http://3.bp.blogspot.com/_dZfvzqn2RdU/TKed3gcDMyI/AAAAAAAAAl8/VPFgZNcdEyQ/S220/AVA_SUNDAY_BLOODY.jpg'/></author><media:thumbnail xmlns:media='http://search.yahoo.com/mrss/' url='http://1.bp.blogspot.com/_dZfvzqn2RdU/Sq2yx2oe2uI/AAAAAAAAAYQ/iYT2AoLeugU/s72-c/image.jpeg' height='72' width='72'/><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-6084764027256401157.post-483653162970075385</id><published>2009-09-08T18:45:00.000-05:00</published><updated>2009-09-08T18:45:10.752-05:00</updated><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='Sadness'/><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='Dreams'/><title type='text'>The Angels Cry.</title><content type='html'>&lt;div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"&gt;&lt;a href="http://1.bp.blogspot.com/_dZfvzqn2RdU/Sqbr_fiTnwI/AAAAAAAAAYA/d2tMsIP1br0/s1600-h/ngel.jpg" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"&gt;&lt;img border="0" height="104" src="http://1.bp.blogspot.com/_dZfvzqn2RdU/Sqbr_fiTnwI/AAAAAAAAAYA/d2tMsIP1br0/s200/ngel.jpg" width="104" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style="color: #333333;"&gt;&lt;span style="font-weight: bold;"&gt;Status:&lt;/span&gt;&lt;/span&gt; Alone&lt;br /&gt;&lt;span style="color: #333333;"&gt;&lt;span style="font-weight: bold;"&gt;MSN:&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;. . . &lt;br /&gt;&lt;span style="color: #333333;"&gt;&lt;span style="font-weight: bold;"&gt;Song:&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;span style="color: #333333;"&gt;&lt;span style="font-weight: bold;"&gt; &lt;/span&gt;&lt;/span&gt;Stella by Moor// Cowboy Bebop&lt;br /&gt;&lt;span style="color: #333333;"&gt;&lt;span style="font-weight: bold;"&gt;Phrase:&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;Just a dream...&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;b&gt;&lt;span style="font-size: x-large;"&gt;«&lt;/span&gt;&lt;/b&gt;...Y entonces, como envuelto en un halo de blanca luz, apareció ante sus ojos el hermoso ángel. Extendió sus blancas alas y rozaron el rostro de la mujer secando sus lágrimas. Se hincó ante ella y pasó sus albinos dedos por la mejilla de la niña, ésta sollozó y cogió entre sus manos la mano del ángel que la tocaba. Se sentó frente a ella y con súbita desesperación, el ángel lloró amargamente... Con tal amargura que el mismo cielo se partió en dos para dejar sus lágrimas caer.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&amp;nbsp;Ahí&amp;nbsp; bajo la lluvia, el ángel lloraba una y otra vez, sentado en la fría roca, sollozando y sangrando de dolor... Y la niña... La niña nada pudo hacer... Se quedó inmóvil sin saber cómo curar al ángel más hermoso que nunca antes había visto... Se quedó quieta hasta ver cómo aquel Ángel caía de brazos tendidos en el suelo, hasta ver cómo el ángel derramaba su última lágrima pidiendo consuelo...»&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"&gt;&lt;a href="http://2.bp.blogspot.com/_dZfvzqn2RdU/SqbsbDQF4AI/AAAAAAAAAYI/dX4FCK8LtSg/s1600-h/s47426.tmp.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"&gt;&lt;img border="0" height="201" src="http://2.bp.blogspot.com/_dZfvzqn2RdU/SqbsbDQF4AI/AAAAAAAAAYI/dX4FCK8LtSg/s320/s47426.tmp.jpg" width="134" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6084764027256401157-483653162970075385?l=notes-in-white.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://notes-in-white.blogspot.com/feeds/483653162970075385/comments/default' title='Post Comments'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://www.blogger.com/comment.g?blogID=6084764027256401157&amp;postID=483653162970075385' title='0 Comments'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/6084764027256401157/posts/default/483653162970075385'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/6084764027256401157/posts/default/483653162970075385'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://notes-in-white.blogspot.com/2009/09/angels-cry.html' title='The Angels Cry.'/><author><name>N. Blake</name><uri>http://www.blogger.com/profile/08835122984785100048</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='32' height='32' src='http://3.bp.blogspot.com/_dZfvzqn2RdU/TKed3gcDMyI/AAAAAAAAAl8/VPFgZNcdEyQ/S220/AVA_SUNDAY_BLOODY.jpg'/></author><media:thumbnail xmlns:media='http://search.yahoo.com/mrss/' url='http://1.bp.blogspot.com/_dZfvzqn2RdU/Sqbr_fiTnwI/AAAAAAAAAYA/d2tMsIP1br0/s72-c/ngel.jpg' height='72' width='72'/><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-6084764027256401157.post-8114432433664928695</id><published>2009-09-07T18:56:00.000-05:00</published><updated>2009-09-07T18:56:43.960-05:00</updated><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='Sadness'/><title type='text'>Ángeles Existenciales.</title><content type='html'>&lt;div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"&gt;&lt;a href="http://1.bp.blogspot.com/_dZfvzqn2RdU/SqWXKPv5LgI/AAAAAAAAAXo/f_tx09PLwZg/s1600-h/9437679.jpg" imageanchor="1" style="clear: right; float: right; margin-bottom: 1em; margin-left: 1em;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;&lt;a href="http://1.bp.blogspot.com/_dZfvzqn2RdU/SqWXAYCIsxI/AAAAAAAAAXg/8YGJmBa-dAg/s1600-h/Matt_Mail+Jeevas.jpg" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"&gt;&lt;img border="0" src="http://1.bp.blogspot.com/_dZfvzqn2RdU/SqWXAYCIsxI/AAAAAAAAAXg/8YGJmBa-dAg/s320/Matt_Mail+Jeevas.jpg" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;span style="color: #333333;"&gt;&lt;span style="font-weight: bold;"&gt;&amp;nbsp;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style="color: #333333;"&gt;&lt;span style="font-weight: bold;"&gt;Status:&lt;/span&gt;&lt;/span&gt; . . .&lt;br /&gt;&lt;span style="color: #333333;"&gt;&lt;span style="font-weight: bold;"&gt;MSN:&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;. . . &lt;br /&gt;&lt;span style="color: #333333;"&gt;&lt;span style="font-weight: bold;"&gt;Song:&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;span style="color: #333333;"&gt;&lt;span style="font-weight: bold;"&gt; &lt;/span&gt;&lt;/span&gt;Wonderwall/Oasis&lt;br /&gt;&lt;span style="color: #333333;"&gt;&lt;span style="font-weight: bold;"&gt;Phrase:&lt;/span&gt;&lt;/span&gt; You belong with me... Not swallowed in the sea...&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style="font-size: x-large;"&gt;&lt;b&gt;E&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;l dia de hoy quiero hacer un pequeño homenaje a un amigo mío. Para esto creo que es importante que hable de los que yo llamo «Ángeles Existenciales».&lt;br /&gt;&lt;blockquote&gt;«Un &lt;b&gt;ángel&lt;/b&gt; es un ser etéreo presente en las creencias de muchas religiones cuyos deberes son asistir y servir a Dios.»&lt;a href="http://es.wikipedia.org/wiki/Dios" title="Dios"&gt;&lt;/a&gt;&lt;/blockquote&gt;&lt;a href="http://1.bp.blogspot.com/_dZfvzqn2RdU/SqWXKPv5LgI/AAAAAAAAAXo/f_tx09PLwZg/s1600-h/9437679.jpg" imageanchor="1" style="clear: right; float: right; margin-bottom: 1em; margin-left: 1em;"&gt;&lt;img border="0" height="121" src="http://1.bp.blogspot.com/_dZfvzqn2RdU/SqWXKPv5LgI/AAAAAAAAAXo/f_tx09PLwZg/s320/9437679.jpg" width="81" /&gt;&lt;/a&gt;La definición es correcta, un ángel no se limita a ser un personaje alado de cabellos ondulados y dorados y mirada tierna; un ángel es aquel que ve por el bienestar de os demás, aquel que se a costa de todo vela&lt;br /&gt;porque sus seres amados se encuentren bien. Mi definición de “Ángel” es similar a la de un amigo, o bien, de todos mis amigos, ellos han sido en algunos momentos esos ángeles que te cuidan y están contigo en las buenas y en las malas. Un amigo, es para mí un ángel que estará ahí a mi lado cuando yo requiera de su apoyo. Sin embargo creo en otro tipo de ángeles: Los Existenciales.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Son aquellas personas que sin saber cómo o porqué, llegan a ti en los momentos mas crudos y dolorosos. Aquellos que se acercan a ti y te ayudan, te calman de un segundo a otro y te alegran todos los días. Esos ángeles con diversos nombres y formas, irradian una cálida aura de paz y dulzura que con una simple palabra tranquilizan tu desesperada alma. Personas extrañas que poseen un singular poder sobre ti. Personas tan sencillas y sublimes que dan un poco de felicidad a tu espíritu cuando más lo necesitas. Personas que llegan para cambiarte la vida y convertirla en algo mejor.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"&gt;&lt;a href="http://1.bp.blogspot.com/_dZfvzqn2RdU/SqWcNFN5PKI/AAAAAAAAAXw/tkutI06CpeI/s1600-h/th_10836775wwwwwwwwwwwf.png" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"&gt;&lt;img border="0" src="http://1.bp.blogspot.com/_dZfvzqn2RdU/SqWcNFN5PKI/AAAAAAAAAXw/tkutI06CpeI/s320/th_10836775wwwwwwwwwwwf.png" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;A la fecha he conocido cuatro de esos ángeles que realmente me han ayudado: Omar, Emilio, Alejandro y Giaco, en ese orden exactamente. Del tercero me enamoré y mi pecado es ser feliz a su lado, porque ha sido el único que ha logrado llenar los huecos que había en mi alma. Pero hoy no hablaré de él, a quien quiero mencionar brevemente es a quien quizá, a quien hasta hoy en día considero como el mejor de mis amigos, y curiosamente, pese a que lo veo de ese modo, él ha sido el único de las personas que me importan, a quien no le dije cuanto lo quería; ya lo había mencionado una vez y como lo dije antes, es un demonio de culpa que siempre llevaré sobre mis hombros.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Realmente yo le quería, le quería demasiado, lo apreciaba mucho más de lo que ahora puedo apreciar a los que llamo amigos o casi amigos. Emilio vino para ayudarme a salir del hoyo en el que estaba. Fue ese ángel que sin saber por lo que yo pasaba me apoyó y me hizo caminar hacia adelante; gracias a él hoy puedo sonreír sin temor de mirar atrás, gracias a que me animaba y estaba siempre ahí, tras el monitor regalándome sonrisas y palabras de aliento. Era extraño hasta cierto punto, Emilio jamás supo cuando yo estaba triste, enfadada o dolida, no lo sabía, y aún así llegaba y me saluda con alguna frase que me hacía reflexionar sobre lo que en ese momento sentía. Era como si él supiera que es lo que me pasaba, pero sin saberlo…&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;a href="http://4.bp.blogspot.com/_dZfvzqn2RdU/SqWcZYqHTPI/AAAAAAAAAX4/BcEzySo1OHA/s1600-h/thMatt_screwed.png" imageanchor="1" style="clear: right; float: right; margin-bottom: 1em; margin-left: 1em;"&gt;&lt;img border="0" src="http://4.bp.blogspot.com/_dZfvzqn2RdU/SqWcZYqHTPI/AAAAAAAAAX4/BcEzySo1OHA/s320/thMatt_screwed.png" /&gt;&lt;/a&gt;Es… Es hasta gracioso. Lo trataba mal, como hoy en día trato a las personas que me son indiferentes. Lo trataba terriblemente mal… Y él nunca se quejó, jamás me abandonó, por el contrario, parecía que le gustaba que lo tratara así porque siempre quedaba conmigo aunque le dijera cosas que le dolieran, aunque yo le dijera que lo odiaba y que me estaba haciendo sufrir… Él jamás me dejó. Por eso es que lo considero el más valioso de mis amigos, al que más he querido, y él único cuya muerte me ha hecho llorar.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Hoy cumple un año de fallecido y quería hacerle un pequeño homenaje y decir cuanto significó para mí. Él es de esas personas que llegan para cambiarte la vida por completo, que llegan para salvarte y se van una vez que cumplen su misión. Existen dos canciones que él me dio y la que más me gusta es la de su grupo preferido, así que la dejo aquí:&amp;nbsp; Wonderwall de Oasis. &lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"&gt;&lt;a href="http://1.bp.blogspot.com/_dZfvzqn2RdU/SqWXKPv5LgI/AAAAAAAAAXo/f_tx09PLwZg/s1600-h/9437679.jpg" imageanchor="1" style="clear: right; float: right; margin-bottom: 1em; margin-left: 1em;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;center&gt;&lt;object height="265" width="320"&gt;&lt;param name="movie" value="http://www.youtube.com/v/JTEKOyQOHzk&amp;hl=es&amp;fs=1&amp;color1=0x5d1719&amp;color2=0xcd311b"&gt;&lt;/param&gt;&lt;param name="allowFullScreen" value="true"&gt;&lt;/param&gt;&lt;param name="allowscriptaccess" value="always"&gt;&lt;/param&gt;&lt;embed src="http://www.youtube.com/v/JTEKOyQOHzk&amp;hl=es&amp;fs=1&amp;color1=0x5d1719&amp;color2=0xcd311b" type="application/x-shockwave-flash" allowscriptaccess="always" allowfullscreen="true" width="320" height="265"&gt;&lt;/embed&gt;&lt;/object&gt;&lt;/center&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6084764027256401157-8114432433664928695?l=notes-in-white.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://notes-in-white.blogspot.com/feeds/8114432433664928695/comments/default' title='Post Comments'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://www.blogger.com/comment.g?blogID=6084764027256401157&amp;postID=8114432433664928695' title='1 Comments'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/6084764027256401157/posts/default/8114432433664928695'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/6084764027256401157/posts/default/8114432433664928695'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://notes-in-white.blogspot.com/2009/09/angeles-existenciales.html' title='Ángeles Existenciales.'/><author><name>N. Blake</name><uri>http://www.blogger.com/profile/08835122984785100048</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='32' height='32' src='http://3.bp.blogspot.com/_dZfvzqn2RdU/TKed3gcDMyI/AAAAAAAAAl8/VPFgZNcdEyQ/S220/AVA_SUNDAY_BLOODY.jpg'/></author><media:thumbnail xmlns:media='http://search.yahoo.com/mrss/' url='http://1.bp.blogspot.com/_dZfvzqn2RdU/SqWXAYCIsxI/AAAAAAAAAXg/8YGJmBa-dAg/s72-c/Matt_Mail+Jeevas.jpg' height='72' width='72'/><thr:total>1</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-6084764027256401157.post-4408987640102464877</id><published>2009-08-31T18:18:00.001-05:00</published><updated>2009-08-31T18:33:52.892-05:00</updated><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='Hungry'/><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='Deception'/><title type='text'>Finisterra.</title><content type='html'>&lt;div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"&gt;&lt;a href="http://3.bp.blogspot.com/_dZfvzqn2RdU/SpxXo-r9ykI/AAAAAAAAAXI/UJBxaFUoUXE/s1600-h/nanju.gif" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"&gt;&lt;img border="0" height="98" src="http://3.bp.blogspot.com/_dZfvzqn2RdU/SpxXo-r9ykI/AAAAAAAAAXI/UJBxaFUoUXE/s200/nanju.gif" width="98" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;&lt;span style="color: #333333;"&gt;&lt;span style="font-weight: bold;"&gt;Status:&lt;/span&gt;&lt;/span&gt; The Harlequin is Back ;D&lt;br /&gt;&lt;span style="color: #333333;"&gt;&lt;span style="font-weight: bold;"&gt;MSN:&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;Off&lt;br /&gt;&lt;span style="color: #333333;"&gt;&lt;span style="font-weight: bold;"&gt;Song:&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;span style="color: #333333;"&gt;&lt;span style="font-weight: bold;"&gt; &lt;/span&gt;&lt;/span&gt;Aquelarre//Mago de Oz&lt;br /&gt;&lt;span style="color: #333333;"&gt;&lt;span style="font-weight: bold;"&gt;Phrase:&lt;/span&gt;&lt;/span&gt; A new piece for my chess &amp;lt;3.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;b&gt;&lt;span style="font-size: x-large;"&gt;E&lt;/span&gt;&lt;/b&gt;n entradas anteriores comenté por que razón yo suelo ser arisca, desconsiderada y hasta desgraciada con los demás. Soy muy selectiva con las personas a las que llamo “Amigos”, soy muy escrupulosa a la hora de contar mis cosas porque por naturaleza soy desconfiada de la gente.  Tal vez es uno de mis peores defectos, porque a ninguna persona le tengo total confianza, hay cosas que prefiero guardarme para mí y mantenerlas en secreto porque todos tenemos derecho a reservarnos secretos para nosotros, y yo tomo mi libertad a éso. Sin embargo ese no es el tema en cuestión hoy, no; va a algo más lejano que el simple deseo de decir y recalcar de nueva cuenta Porqué me cuesta tanto confiar en la gente. Es simple y me remito a lo que hoy pasó, aunque el asunto no es tanto de confianza sino de promesas que rompen personas a las que consideraba mis amigos.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;blockquote&gt;Maldito el hombre que confía en otro hombre&lt;br /&gt;La Biblia.&lt;/blockquote&gt;&lt;br /&gt;&lt;a href="http://3.bp.blogspot.com/_dZfvzqn2RdU/SpxYVtyGPrI/AAAAAAAAAXQ/UsDzpd6Bl_U/s1600-h/vampire-blood.jpg" imageanchor="1" style="clear: right; float: right; margin-bottom: 1em; margin-left: 1em;"&gt;&lt;img border="0" height="119" src="http://3.bp.blogspot.com/_dZfvzqn2RdU/SpxYVtyGPrI/AAAAAAAAAXQ/UsDzpd6Bl_U/s320/vampire-blood.jpg" width="166" /&gt;&lt;/a&gt;Me pregunto porque una y otra vez, pese a que se supone que tropezamos con una piedra volvemos a caer con ella. Es raro en mí que comparta mi felicidad con aquellos a los que no considero importantes para mi persona, y cuando lo hago ¡Bam! Me traicionan o me lastiman. Hace unas semanas comenté una noticia que me hizo inmensamente feliz, era tal mi felicidad que llegué a comentársela a un tipo al que comenzaba a considerar mi amigo; en un principio pensé que de verdad estaba alegre por mí porque, eso es lo que hacen los amigos, ¿No? Alegrarse por la felicidad de otros amigos, apoyarlos y hacerles ver sus errores, pero sobretodo estar ahí para cuando ellos caigan, para ayudarlos a levantarse. Lamentablemente hoy me enteré que ese sujeto comentó con otra tipa algo que me dolió. No pueden jugar o echar a la suerte la felicidad de los demás, no pueden ser tan egoístas como para imponer una fecha en la cual mi felicidad y la de terceros, termine.  Es tan injusto y hasta hipócrita decir que desean la felicidad de alguien cuando a sus espaldas hacen ese tipo de comentarios.¡¡LOLAZOO!!! ;D&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;a href="http://2.bp.blogspot.com/_dZfvzqn2RdU/SpxZQDUn98I/AAAAAAAAAXY/p6wUCzwN8hM/s1600-h/591114392a1335322867b789351083l.jpg" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"&gt;&lt;img border="0" height="202" src="http://2.bp.blogspot.com/_dZfvzqn2RdU/SpxZQDUn98I/AAAAAAAAAXY/p6wUCzwN8hM/s320/591114392a1335322867b789351083l.jpg" width="152" /&gt;&lt;/a&gt;Ciertamente, puede que todo esto lo diga como parte de mi enojo hacia las dos personas que ya mencioné, pero aún, cuando me encuentre calmada sé que no voy a olvidar esto, ¿Quién me manda a ser así? Con “él” ya aprendí la lección y lo usaré como parte de mi tablero de ajedrez, como un peón que lo ocuparé cuando lo necesite, ahí sí que servirá, ¿No? =3 En cuanto a ella, estoy consciente que lo que hizo no me dolió tanto como lo que dijo el otro tipo, así que para mañana o quizá para dentro de unos días estaré como si nada con ella, no obstante, estoy segura que ni por haber estado conmigo por mucho tiempo atrás y mucho menos por ser quien fue o quien es, olvidaré lo que pasó. Habíamos hecho la promesa de no decirnos cosas que nos lastimaran, y mira con lo que me encontré hoy. Al final, hasta el ángel más blanco resulta ser como los demás humanos: Detestables y carroñeros, así somos en el fondo todos, queramos o no; sólo es cuestión de que una pequeña situación encienda la mecha que comience el fuego en el bosque plasmado de verdes olivos… &lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;blockquote&gt;Somos simples mortales jugando a subsistir en la tierra hasta el fin de los tiempos; somos la mano de la justicia, somos el pecado, somos el deleite y el asco de otros. Somos prueba de la vida de Creador, pero también somos en ocasiones, el alma de aquel que entregó al hijo más amado.&lt;/blockquote&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6084764027256401157-4408987640102464877?l=notes-in-white.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://notes-in-white.blogspot.com/feeds/4408987640102464877/comments/default' title='Post Comments'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://www.blogger.com/comment.g?blogID=6084764027256401157&amp;postID=4408987640102464877' title='1 Comments'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/6084764027256401157/posts/default/4408987640102464877'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/6084764027256401157/posts/default/4408987640102464877'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://notes-in-white.blogspot.com/2009/08/finistrerra.html' title='Finisterra.'/><author><name>N. Blake</name><uri>http://www.blogger.com/profile/08835122984785100048</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='32' height='32' src='http://3.bp.blogspot.com/_dZfvzqn2RdU/TKed3gcDMyI/AAAAAAAAAl8/VPFgZNcdEyQ/S220/AVA_SUNDAY_BLOODY.jpg'/></author><media:thumbnail xmlns:media='http://search.yahoo.com/mrss/' url='http://3.bp.blogspot.com/_dZfvzqn2RdU/SpxXo-r9ykI/AAAAAAAAAXI/UJBxaFUoUXE/s72-c/nanju.gif' height='72' width='72'/><thr:total>1</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-6084764027256401157.post-9038703088590953097</id><published>2009-08-29T20:13:00.000-05:00</published><updated>2009-08-29T20:13:59.665-05:00</updated><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='Ocio'/><title type='text'>Remodelando.</title><content type='html'>Pues no tengo mucho que decir salvo éso. Qué estoy remodelando y faltan cosas por cambiarle o_o espero sus comentarios, opiniones y demás. Si quieren afiliarse dejen un comment en la entrada D:&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"&gt;&lt;a href="http://2.bp.blogspot.com/_dZfvzqn2RdU/SpnSEsag2mI/AAAAAAAAAWo/2Oad_xBWTio/s1600-h/Blood-Plus-59776.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"&gt;&lt;img border="0" src="http://2.bp.blogspot.com/_dZfvzqn2RdU/SpnSEsag2mI/AAAAAAAAAWo/2Oad_xBWTio/s320/Blood-Plus-59776.jpg" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6084764027256401157-9038703088590953097?l=notes-in-white.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://notes-in-white.blogspot.com/feeds/9038703088590953097/comments/default' title='Post Comments'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://www.blogger.com/comment.g?blogID=6084764027256401157&amp;postID=9038703088590953097' title='2 Comments'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/6084764027256401157/posts/default/9038703088590953097'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/6084764027256401157/posts/default/9038703088590953097'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://notes-in-white.blogspot.com/2009/08/remodelando.html' title='Remodelando.'/><author><name>N. Blake</name><uri>http://www.blogger.com/profile/08835122984785100048</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='32' height='32' src='http://3.bp.blogspot.com/_dZfvzqn2RdU/TKed3gcDMyI/AAAAAAAAAl8/VPFgZNcdEyQ/S220/AVA_SUNDAY_BLOODY.jpg'/></author><media:thumbnail xmlns:media='http://search.yahoo.com/mrss/' url='http://2.bp.blogspot.com/_dZfvzqn2RdU/SpnSEsag2mI/AAAAAAAAAWo/2Oad_xBWTio/s72-c/Blood-Plus-59776.jpg' height='72' width='72'/><thr:total>2</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-6084764027256401157.post-6069596197617360635</id><published>2009-08-26T19:31:00.002-05:00</published><updated>2009-08-26T19:40:01.910-05:00</updated><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='Reflexion'/><title type='text'>Somos, sólo somos.</title><content type='html'>&lt;a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_dZfvzqn2RdU/SpXVvduCQPI/AAAAAAAAAWM/N2NsoJ5gV_U/s1600-h/images.jpg"&gt;&lt;img style="margin: 0pt 10px 10px 0pt; float: left; cursor: pointer; width: 124px; height: 89px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_dZfvzqn2RdU/SpXVvduCQPI/AAAAAAAAAWM/N2NsoJ5gV_U/s200/images.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5374436741744836850" border="0" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style="color: rgb(51, 51, 51);"&gt;&lt;span style="font-weight: bold;"&gt;Status:&lt;/span&gt;&lt;/span&gt; Neutro&lt;br /&gt;&lt;span style="color: rgb(51, 51, 51);"&gt;&lt;span style="font-weight: bold;"&gt;MSN:&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;Daniel&lt;br /&gt;&lt;span style="color: rgb(51, 51, 51);"&gt;&lt;span style="font-weight: bold;"&gt;Song:&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;span style="color: rgb(51, 51, 51);"&gt;&lt;span style="font-weight: bold;"&gt; &lt;/span&gt;&lt;/span&gt;Zombie//The Cranberries&lt;br /&gt;&lt;span style="color: rgb(51, 51, 51);"&gt;&lt;span style="font-weight: bold;"&gt;Phrase:&lt;/span&gt;&lt;/span&gt; Somos, sólo somos.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style="font-weight: bold;font-size:180%;" &gt;B&lt;/span&gt;ueno no acostumbro a hacer ésto (?) pero el día de hoy subiré un poema escrito por un amigo mío: Daniel; enseguida pongo algo que también salió de él.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Me gusta como escribes y éste poema adsf, me encantó. Niño tienes muchas cualidades, no las desperdicies ni se ponga mal, vales mucho y debes de aprender que quien no te valora no vale la pena, ¿Ok? No siempre los que comparten gustos contigo son tus amigos, tropezaste, levántate y evita cometer el mismo error; por mucho que nos agrade una persona hay que saber diferenciarlas. Así que sonría porque la vida recompensa =)&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Parece que somos el cielo y el suelo,&lt;br /&gt;Parece que somos nubes y cimientos,&lt;br /&gt;Pero somos el viento.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Parece que somos estaciones,&lt;br /&gt;Parece que somos los trenes,&lt;br /&gt;Pero somos pasajeros.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Parece que somos eternos e infinitos,&lt;br /&gt;Parece que somos, el tiempo,&lt;br /&gt;Pero somos efímeros.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Parece que somos roca y acero,&lt;br /&gt;Una idea de duradero,&lt;br /&gt;Pero somos, frágiles.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Parece que somos leones y fieras,&lt;br /&gt;Parece que somos quien depreda,&lt;br /&gt;Pero somos las presas.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Parece que somos castillos y torres,&lt;br /&gt;Parece que somos diamantes,&lt;br /&gt;Pero somos sólo tierra.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Parece que somos águilas, halcones,&lt;br /&gt;Parece que aviones,&lt;br /&gt;Y es que somos insignificantes.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Parece que eres la espada y yo el escudo,&lt;br /&gt;Me amas y me atacas,&lt;br /&gt;Y es que somos sólo amantes.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;blockquote&gt;«A veces tendemos a creer que somos algo más de lo que somos, pero sólo somos, y ya. Creemos que tenemos derecho a sentirnos superiores, pero no es un derecho ser superior, es un privilegio, algo que nos ganamos... Y cuando llegamos a ser algo más que un simple más, ni eso nos da el derecho de sentirnos quien manda. Somos, sencillamente, personas, seres insignificantes, somos nada frente a la inmensidad del espacio, y somos nada frente a lo que nos rodea. Nosotros lo creamos, sí, pero eso que creamos podría destruirnos. Somos, sólo somos. »&lt;br /&gt;Daniel&lt;br /&gt;&lt;/blockquote&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6084764027256401157-6069596197617360635?l=notes-in-white.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://notes-in-white.blogspot.com/feeds/6069596197617360635/comments/default' title='Post Comments'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://www.blogger.com/comment.g?blogID=6084764027256401157&amp;postID=6069596197617360635' title='0 Comments'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/6084764027256401157/posts/default/6069596197617360635'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/6084764027256401157/posts/default/6069596197617360635'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://notes-in-white.blogspot.com/2009/08/somos-solo-somos.html' title='Somos, sólo somos.'/><author><name>N. Blake</name><uri>http://www.blogger.com/profile/08835122984785100048</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='32' height='32' src='http://3.bp.blogspot.com/_dZfvzqn2RdU/TKed3gcDMyI/AAAAAAAAAl8/VPFgZNcdEyQ/S220/AVA_SUNDAY_BLOODY.jpg'/></author><media:thumbnail xmlns:media='http://search.yahoo.com/mrss/' url='http://3.bp.blogspot.com/_dZfvzqn2RdU/SpXVvduCQPI/AAAAAAAAAWM/N2NsoJ5gV_U/s72-c/images.jpg' height='72' width='72'/><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-6084764027256401157.post-3872233978924138618</id><published>2009-08-24T19:16:00.003-05:00</published><updated>2009-08-24T19:27:11.529-05:00</updated><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='Sadness'/><title type='text'>Horal.</title><content type='html'>&lt;a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_dZfvzqn2RdU/SpMvhIEiMHI/AAAAAAAAAWE/KcHr8Dcoc_s/s1600-h/AIRicon.jpg"&gt;&lt;img style="margin: 0pt 10px 10px 0pt; float: left; cursor: pointer; width: 93px; height: 93px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_dZfvzqn2RdU/SpMvhIEiMHI/AAAAAAAAAWE/KcHr8Dcoc_s/s200/AIRicon.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5373691026531823730" border="0" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;br /&gt;&lt;div style="text-align: center;"&gt;&lt;div style="text-align: left;"&gt;&lt;span style="color: rgb(51, 51, 51);"&gt;&lt;span style="font-weight: bold;"&gt;Status:&lt;/span&gt;&lt;/span&gt; So Sad...&lt;br /&gt;&lt;span style="color: rgb(51, 51, 51);"&gt;&lt;span style="font-weight: bold;"&gt;MSN:&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;Off&lt;br /&gt;&lt;span style="color: rgb(51, 51, 51);"&gt;&lt;span style="font-weight: bold;"&gt;Song:&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;span style="color: rgb(51, 51, 51);"&gt;&lt;span style="font-weight: bold;"&gt; &lt;/span&gt;&lt;/span&gt;All I need//Radiohead&lt;br /&gt;&lt;span style="color: rgb(51, 51, 51);"&gt;&lt;span style="font-weight: bold;"&gt;Phrase:&lt;/span&gt;&lt;/span&gt; The cold winter on the moon.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;No tengo ganas de desahogarme aquí, no tengo con quien hablar en este momento... Tan sólo quería llorar y que me hicieran saber que por más pruebas que hubiese todo mejoraría, pero no puedo pedir que eso me digan cuando lo que necesito es que lo expresen de propia voz...Así que lo único que me queda es dejar éste poema de Sabines: Horal.&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;span style="font-weight: bold;font-size:180%;" &gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;E&lt;/span&gt;l mar se mide por olas,&lt;br /&gt;el cielo por alas,&lt;br /&gt;nosotros por lágrimas.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;El aire descansa en las hojas,&lt;br /&gt;el agua en los ojos,&lt;br /&gt;nosotros en nada.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Parece que sales y soles,&lt;br /&gt;nosotros y nada...&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;object width="320" height="265"&gt;&lt;param name="movie" value="http://www.youtube.com/v/Eo3mnlSPJMY&amp;amp;hl=es&amp;amp;fs=1&amp;amp;color1=0xe1600f&amp;amp;color2=0xfebd01"&gt;&lt;param name="allowFullScreen" value="true"&gt;&lt;param name="allowscriptaccess" value="always"&gt;&lt;embed src="http://www.youtube.com/v/Eo3mnlSPJMY&amp;amp;hl=es&amp;amp;fs=1&amp;amp;color1=0xe1600f&amp;amp;color2=0xfebd01" type="application/x-shockwave-flash" allowscriptaccess="always" allowfullscreen="true" width="320" height="265"&gt;&lt;/embed&gt;&lt;/object&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6084764027256401157-3872233978924138618?l=notes-in-white.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://notes-in-white.blogspot.com/feeds/3872233978924138618/comments/default' title='Post Comments'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://www.blogger.com/comment.g?blogID=6084764027256401157&amp;postID=3872233978924138618' title='1 Comments'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/6084764027256401157/posts/default/3872233978924138618'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/6084764027256401157/posts/default/3872233978924138618'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://notes-in-white.blogspot.com/2009/08/horal.html' title='Horal.'/><author><name>N. Blake</name><uri>http://www.blogger.com/profile/08835122984785100048</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='32' height='32' src='http://3.bp.blogspot.com/_dZfvzqn2RdU/TKed3gcDMyI/AAAAAAAAAl8/VPFgZNcdEyQ/S220/AVA_SUNDAY_BLOODY.jpg'/></author><media:thumbnail xmlns:media='http://search.yahoo.com/mrss/' url='http://4.bp.blogspot.com/_dZfvzqn2RdU/SpMvhIEiMHI/AAAAAAAAAWE/KcHr8Dcoc_s/s72-c/AIRicon.jpg' height='72' width='72'/><thr:total>1</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-6084764027256401157.post-9203028996370459829</id><published>2009-08-10T21:52:00.005-05:00</published><updated>2009-08-10T22:04:29.890-05:00</updated><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='Hungry'/><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='Deception'/><title type='text'>Numb.</title><content type='html'>&lt;a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_dZfvzqn2RdU/SoDdQPIfEnI/AAAAAAAAAVc/kTq9G9nRtfg/s1600-h/fier%21.png"&gt;&lt;img style="margin: 0pt 10px 10px 0pt; float: left; cursor: pointer; width: 100px; height: 100px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_dZfvzqn2RdU/SoDdQPIfEnI/AAAAAAAAAVc/kTq9G9nRtfg/s200/fier%21.png" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5368534026835399282" border="0" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style="color: rgb(51, 51, 51);"&gt;&lt;span style="font-weight: bold;"&gt;Status:&lt;/span&gt;&lt;/span&gt; Numb&lt;br /&gt;&lt;span style="color: rgb(51, 51, 51);"&gt;&lt;span style="font-weight: bold;"&gt;MSN:&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;Off&lt;br /&gt;&lt;span style="color: rgb(51, 51, 51);"&gt;&lt;span style="font-weight: bold;"&gt;Song:&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;span style="color: rgb(51, 51, 51);"&gt;&lt;span style="font-weight: bold;"&gt; &lt;/span&gt;&lt;/span&gt;Numb//Linkin Park&lt;br /&gt;&lt;span style="color: rgb(51, 51, 51);"&gt;&lt;span style="font-weight: bold;"&gt;Phrase:&lt;/span&gt;&lt;/span&gt; I want to do is be more like me, and be less like you.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;blockquote&gt;« I'm tired of being what you want me to be&lt;br /&gt;Feeling so faithless, lost under the surface&lt;br /&gt;I don't know what you're expecting of me&lt;br /&gt;Put under the pressure of walking in your shoes&lt;br /&gt;[Caught in the undertow, just caught in the undertow]&lt;br /&gt;Every step that I take is another mistake to you&lt;br /&gt;[Caught in the undertow, just caught in the undertow] »&lt;/blockquote&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style="font-size:180%;"&gt;&lt;span style="font-weight: bold;"&gt;E&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;n primaria y en secundaria, era la que mejores notas tenía, reconocida como el mejor promedio de mi generación siempre, la estudiante perfecta, la que sin esforzarse por estudiar obtenía las más buenas calificaciones, la hija que todo padre quisiera... Ésto era lo que mis padres querían, lo he dicho y lo seguiré diciendo. Mis padres desde que iba en el primer año de la Primaria se esforzaban en recordarme que debía de estudiar mucho para ser alguien en la vida, para tener buenas notas, para que ellos estuvieran felices. Crecí con esa mentalidad de salir bien en la escuela para darle gusto a ellos. No fue sino hasta tercer año de Primaria y hasta finalizar la Secundaria, que comencé a obtener dieces en las boletas por completos, siempre tapizadas de dos cifras, con conducta intachable dentro y fuera del salón de clases. Claramente salía muy bien en lo académico pero no por eso dejaba a un lado a las personas, tenía amigos, o a los que en ese momento consideraba amigos.&lt;br /&gt;&lt;blockquote&gt;«I've become so numb, I can't feel you there&lt;br /&gt;Become so tired, so much more aware&lt;br /&gt;I'm becoming this, all I want to do&lt;br /&gt;Is be more like me, and be less like you»&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;/blockquote&gt;Con el paso del tiempo mis padres llegaron a decirme que nunca me exigían los dieces pero que sí era importante no bajar mi promedio. Éso hasta yo lo entendía, así que por méritos propios intentaba ser la mejor en todo. Los malacostumbre a ver siempre dieces en mis notas, porque al llegar a la Preparatoria me interesaron otras cosas y no le prestaba el 100% de mi atención al estudio, como ellos le decían. A lo largo de dos años, casi tres, me han reprochado el "Bajo rendimiento" que he tenido a comparación de años anteriores. En parte le debo esa &lt;a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_dZfvzqn2RdU/SoDdYxBIqKI/AAAAAAAAAVk/24DjufQcU2k/s1600-h/th_Kai30.jpg"&gt;&lt;img style="margin: 0pt 0pt 10px 10px; float: right; cursor: pointer; width: 160px; height: 107px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_dZfvzqn2RdU/SoDdYxBIqKI/AAAAAAAAAVk/24DjufQcU2k/s200/th_Kai30.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5368534173370329250" border="0" /&gt;&lt;/a&gt;baja a materias que comencé a odiar, y también admito que faltó de mi parte la entrega que debí de ponerle pero, ¡Vamos! Ellos decían que no me exigían los dieces, entonces, ¿De qué se quejan...? Al ingresar al primer año de Preparatoria mis notas eran "Pasables" para ellos, nueves, dieces y un ocho, no estaba mal pero notaba cierto descontento en mis padres. Para mala fortuna mía [Aunque al ser honesta ni tanto, gracias a eso conocí a amigos valiosos] decidieron cambiarme de escuela, un tipo de escuela que no me pasaban: Las particulares.&lt;br /&gt;&lt;blockquote&gt;«Can't you see that you're smothering me&lt;br /&gt;Holding too tightly, afraid to lose control&lt;br /&gt;'Cause everything that you thought I would be&lt;br /&gt;Has fallen apart right in front of you»&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;/blockquote&gt;Siempre creí que ese tipo de escuelas estaban llenas de hijos de papi que tenian todo con estirar la mano, abundaban las niñas fresas y materialistas. Era lo peor que podía pasarme. Aunque en parte fue por desición mía el cambiarme [Debido a problema y posibles represarias contra mí], algo de mí se negaba a entrar a ese colegio. El cambio de escuela provocó que mis calificaciones bajaran más; Sistemas de Información, mi materia más odiosa en ese semestre:Teoría y algo asquerosa, me confíe y como resultado estuvo mi hermoso seis. Mis padres dieron el grito en el cielo por ver como había bajado pero ¡Dios! Lo que sucedía después a raíz de eso era lo que menos me esperaba. Quejas y más quejas, diciendo que yo no era la de antes, que no ponía atención que les faltaba al respeto, etc. Y me pregunto yo, ¿Qué no es normal? Joder... Ya no tenía 7 ó 14 años, ya era una adolescente que comenzaba a sentir y a elegir lo que quería. Ellos crearon a un Androide durante nueve años y cuando éste Androide quiso despertar, a ellos ya no les agradó.&lt;br /&gt;&lt;blockquote&gt;«[Caught in the undertow, just caught in the undertow]&lt;br /&gt;Every step that I take is another mistake to you&lt;br /&gt;[Caught in the undertow,just caught in the undertow]&lt;br /&gt;And every second I waste is more than I can take»&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;/blockquote&gt;Fui un reflejo de lo que querían, un espejismo que se desvaneció al comenzar a querer sacar a flote sus ideales. Especialmente, fui el reflejo de mi padre y se puede ver reflejado en las pláticas que hoy en día tenemos que no sobrepasan las cuatro líneas. Francamente con él es que con quien tengo el peor trato en casa, es decir, somos dos desconocidos; aún quiere que me interese en lo que él hace cuando él no se acerca para ver lo que hago yo o lo que a mí realmente me gusta. Somos perros y gatos cuyas peleas son más frecuentes que los abrazos o muestras de afecto. Pareciera que todo comenzó por bajar mi promedio, es cierto que mis calificaciones no son las de antes pero poco a poco he ido mejorando y sí aún no tengo el 10 que acostumbraban a ver, el esfuerzo es notorio en comparación al semestre anterior. Pero a él no le importa eso... Se ha opuesto a lo único que de verdad me ha importado, se ha negado a aceptarlo poniéndome trabas  y cada vez más y más excusas.&lt;br /&gt;&lt;a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_dZfvzqn2RdU/SoDd-SSIJGI/AAAAAAAAAVs/NI6eh1aRty8/s1600-h/BLAZE+EYES+%C3%B2%C3%B3..JPG"&gt;&lt;img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 138px; height: 92px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_dZfvzqn2RdU/SoDd-SSIJGI/AAAAAAAAAVs/NI6eh1aRty8/s200/BLAZE+EYES+%C3%B2%C3%B3..JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5368534817955128418" border="0" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;br /&gt;Basta.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Ya, ya estoy cansada de ser como él quiere, estoy harta de que él quiera imponerme algo cuando no me gusta. Entiendo que es mi padre y por eso debo obedecerle pero de eso a que quiera decidir por mí... Simplemente no lo acepto. Una de las cosas que más aborresco en la vida es que intenten o decidan por mí sin consultarme, lo detesto sublimemente y ni porque me dio la vida lo voy a permitir. Me ha quitado otros placeres ya, pero no voy a dejar que el placer de amar me lo arrebate sólo porque no está de acuerdo con las relaciones a distancia, sólo porque se queda ciego ante lo que de veras me importa o interesa. Ya es hora de que él también vea que lo que quiero debe de interesarle, es tiempo de que realmente me apoye en lo que deseo aunque no le parezca, porque ese es el problema, que no le parece, que tiene miedo que me lastimen, ¿No? Bah... Patéticas excusas; entonces sino le parece y no desea verme llorar, que me de consejos, que me diga lo que opina, que me demuestre que yo también le puedo tener confianza para contarle mis problemas. Que me lo demuestre y luego hablaremos sobre permisos en mí.&lt;br /&gt;&lt;blockquote&gt;«And I know I may end up failing too&lt;br /&gt;But I know you were just like me&lt;br /&gt;With someone disappointed in you»&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;/blockquote&gt;Él dice conocerme pero no es así, por más esfuerzos que yo haga no se interesa, me pregunto entonces ¿Qué debo de hacer? ¿Esperar a que cumpla los 25 o a que acabe mi carrera para largarme de aquí? Realmente eso es lo único que está consiguiendo. La paciencia se me acaba y mis deseos de tener una familia feliz aquí también. No voy a renunciar a lo que amo en la &lt;a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_dZfvzqn2RdU/SoDesBMvHII/AAAAAAAAAV8/nM7Kippwme0/s1600-h/chokefz3.png"&gt;&lt;img style="margin: 0pt 10px 10px 0pt; float: left; cursor: pointer; width: 96px; height: 96px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_dZfvzqn2RdU/SoDesBMvHII/AAAAAAAAAV8/nM7Kippwme0/s200/chokefz3.png" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5368535603643096194" border="0" /&gt;&lt;/a&gt;vida por él, no lo voy a hacer porque es tiempo de que yo también comience a fijarme en mis intereses y dejar a un lado los de los demás. Esto es un punto y a parte y comenzar a fingir ante él de nueva cuenta una sonrisa como siempre, una cálida mirada que desde hace tiempo está colmada de lágrimas, un dulce "Te quiero" ocultando el nudo en la garganta que me provoca al no poder responderle como quisiera cuando me regaña... Hora de comenzar a sonreír y ocultar las debilidades, al menos hasta acabe de estudiar en la Universidad... Bienvenidos sean, próximos años...&lt;br /&gt;&lt;blockquote&gt;«I've become so numb, I can't feel you there&lt;br /&gt;Become so tired, so much more aware&lt;br /&gt;I'm becoming this, all I want to do&lt;br /&gt;Is be more like me, and be less like you&lt;br /&gt;I've become so numb, I can't feel you there&lt;br /&gt;[Tired of being what you want me to be]&lt;br /&gt;I've become so numb, I can't feel you there&lt;br /&gt;[Tired of being what you want me to be]»&lt;br /&gt;&lt;span style="font-style: italic;"&gt;Linkin Park&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;/blockquote&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6084764027256401157-9203028996370459829?l=notes-in-white.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://notes-in-white.blogspot.com/feeds/9203028996370459829/comments/default' title='Post Comments'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://www.blogger.com/comment.g?blogID=6084764027256401157&amp;postID=9203028996370459829' title='0 Comments'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/6084764027256401157/posts/default/9203028996370459829'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/6084764027256401157/posts/default/9203028996370459829'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://notes-in-white.blogspot.com/2009/08/numb.html' title='Numb.'/><author><name>N. Blake</name><uri>http://www.blogger.com/profile/08835122984785100048</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='32' height='32' src='http://3.bp.blogspot.com/_dZfvzqn2RdU/TKed3gcDMyI/AAAAAAAAAl8/VPFgZNcdEyQ/S220/AVA_SUNDAY_BLOODY.jpg'/></author><media:thumbnail xmlns:media='http://search.yahoo.com/mrss/' url='http://2.bp.blogspot.com/_dZfvzqn2RdU/SoDdQPIfEnI/AAAAAAAAAVc/kTq9G9nRtfg/s72-c/fier%21.png' height='72' width='72'/><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-6084764027256401157.post-7418583495803058874</id><published>2009-08-07T20:59:00.003-05:00</published><updated>2009-08-07T21:17:29.484-05:00</updated><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='Ocio'/><title type='text'>About the Love.</title><content type='html'>&lt;a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_dZfvzqn2RdU/Snzetg2L1zI/AAAAAAAAAVU/MN4Yxm8WtI4/s1600-h/_______nanju.jpg"&gt;&lt;img style="margin: 0pt 10px 10px 0pt; float: left; cursor: pointer; width: 96px; height: 96px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_dZfvzqn2RdU/Snzetg2L1zI/AAAAAAAAAVU/MN4Yxm8WtI4/s200/_______nanju.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5367409729411471154" border="0" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style="color: rgb(51, 51, 51);"&gt;&lt;span style="font-weight: bold;"&gt;Status:&lt;/span&gt;&lt;/span&gt; I'm soooooo Happy x333!&lt;br /&gt;&lt;span style="color: rgb(51, 51, 51);"&gt;&lt;span style="font-weight: bold;"&gt;MSN:&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;Tefa&amp;amp;Snake&lt;br /&gt;&lt;span style="color: rgb(51, 51, 51);"&gt;&lt;span style="font-weight: bold;"&gt;Song:&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;span style="color: rgb(51, 51, 51);"&gt;&lt;span style="font-weight: bold;"&gt; &lt;/span&gt;&lt;/span&gt;Más que nada//Black Eyed Peas&lt;br /&gt;&lt;span style="color: rgb(51, 51, 51);"&gt;&lt;span style="font-weight: bold;"&gt;Phrase:&lt;/span&gt;&lt;/span&gt; Be free.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Lo prometido es deuda y un poco tarde, lo sé, pero aquí está la lista de las cosas que más amo en el planeta x3 ¡La vida es linda, disfrútenla!&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style="font-size:130%;"&gt;&lt;span style="font-weight: bold;"&gt;Amo:&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;• A las personas importantes en mi vida: Familia, Amigos y uno más que amigo. En el término: “Familia”, hay sus excepciones, no todos se lo han ganado&lt;br /&gt;•La noche&lt;br /&gt;• La lluvia&lt;br /&gt;• La luna&lt;br /&gt;• Los días nublados y lluviosos&lt;br /&gt;• Cosas materiales como: Mi Mac, mi celular, cosas de Anime y Manga, así como mis libros y una espada en miniatura&lt;br /&gt;• Libros como: Harry Potter, la Saga de Blood Ties y Anne Rice, The perfum, La Ilíada y la Odisea, El mundo de Sofía, Aura, entre otros.&lt;br /&gt;• Los días martes&lt;br /&gt;• La mitología de todo tipo, gusto más de Griega, Egipcia, Japonesa, Inca y Azteca.&lt;br /&gt;• Los colores en tono obscuro, preferencialmente el negro, azul y gris.&lt;br /&gt;• Las fresas [frutas Uuu]&lt;br /&gt;• El chocolate y tono lo que lo contenga&lt;br /&gt;• Las comidas frías, picantes y ácidas x3&lt;br /&gt;• Estar moviéndome. No puedo estar quieta, necesito hacer algo aunque esté sentada, sino no estoy feliz Uuu&lt;br /&gt;• Animes&amp;amp;Mangas como: Beyblade, Blood +, Ouran Koukou Host Club, Death Note, Shaman King, Naruto, Loveless, Ergo Proxy, Cowboy Bebop y las que se agreguen a la inmensa lista.&lt;br /&gt;• El Rock y el Metal&lt;br /&gt;• Escuchar música, ésta me inspira para muchas cosas&lt;br /&gt;• Mi sarcasmo Uuu&lt;br /&gt;• Levantarme tarde&lt;br /&gt;• Dormir&lt;br /&gt;• Grupos&amp;amp;Cantantes como: Coldplay, Linkin Park, Mago de Oz, Metallica, UVERWorld, Green Day, Radiohead, Oasis, Marilyn Manson, Paramore, Jaguares, 30 Seconds to Mars y los que se unan o_o&lt;br /&gt;• La libertad&lt;br /&gt;• El internet [¿Y quién no ;_;? uUu]&lt;br /&gt;•Foros DZ [Gracias a éste lugar pude conocer a varios amigos míos =)]&lt;br /&gt;•Los videojuegos [Mi trauma actual: Resident Evil ;w;]&lt;br /&gt;• Matar Zombies con la Magnum, el Rifle de Asalto o la Bazuka, ¡DIOS! O_O Es tan sublime saber que puedo asesinar de un modo tan desgraciadamente sangriento y no sentir compasión alguna u_u&lt;br /&gt;• Personajes varones de Anime/Series/Películas/Libros/Videojuegos como: Kai Hiwatari, Brooklyn Masefield, Yuriy Ivanov [Beyblade]; Mail Jeevas [Death Note]; Hagi, Solomon [Blood +]; Itachi [Naruto]; Lyserg Diethel, Faust VIII, Ren Tao [Shaman King]; Kyouya Ottori [OHSHC]; Kamui [X]; Spike [Cowboy Bebop]; Henry Fitzroy [Blood Ties]; Draco Malfoy, Sirius Black [Harry Potter]; Lestat [Entrevista con el Vampiro: Crónicas Vampíricas de Anne Rice]; Lelouch Vi Britrania [Code Geass]; Link [Zelda]; Chris Redfield, Carlos Olivera [Resident Evil]&lt;br /&gt;• Personajes femeninos de Anime/Series/Películas/Libros/Videojuegos: Mariam, Judy [Beyblade]; Saya [Blood +]; Lil Mayer [Ergo Proxy]; Konan [Naruto]; Anna Kyouyama, Jun Tao [Shaman King]; Julia, Faye Valentine [Cowboy Bebop];  Arashi Kishuu [X]; Jill Valentine [Resident Evil]; Kallen [Code Geass]&lt;br /&gt;• A los felinos, en especial a los tigres blancos&lt;br /&gt;• El sonido de la lluvia al golpear el suelo&lt;br /&gt;• El silencio&lt;br /&gt;• Oír a Metallica cuando estoy enojada [También aplica para Linkin Park, Mago de Oz, Marilyn Manson ó 30 Seconds to Mars]&lt;br /&gt;• La Lasagña&lt;br /&gt;• Comer mariscos, menos el pescado* o las ostras x_x [*Sólo se hace válido con Sushi]&lt;br /&gt;• Caminar por el Andador Turístico de mi Ciudad en las noches&lt;br /&gt;• Mi país, digan lo que digan, adoro México x3&lt;br /&gt;• Inglaterra o_o su cultura, su música, su gente, su hora del té Uuu&lt;br /&gt;• Rusia, mi tercer país preferido luego de México e Inglaterra x3&lt;br /&gt;•La pizza de Alffredo’s!&lt;br /&gt;• Estirarme en la cama o donde sea =w=&lt;br /&gt;• La leche fría, no me gusta la caliente&lt;br /&gt;• Aplastar las bolitas de aire que tienen las bolsas que protegen las cosas frágiles o_o&lt;br /&gt;• Jugar ajedrez&lt;br /&gt;• Los bubulubus x3&lt;br /&gt;• El mar&lt;br /&gt;• Nadar o_o puedo estar dentro del agua hasta convertirme en pasa&lt;br /&gt;• La Física, Historia y Matemáticas *0*&lt;br /&gt;• Ir de compras a una tienda de música, de anime, videojuegos o a una librería&lt;br /&gt;•Mi colección de gorras u_u, boinas y gorritos de anime Uuu&lt;br /&gt;• Mis cascabeles x333&lt;br /&gt;• Los diseños de Kris o_o son DIOS todas las cosas hermosas que hace (Cofcofsemalentiendecofcof*)&lt;br /&gt;• Dibujar y escribir historias&lt;br /&gt;• Tener la razón&lt;br /&gt;• La jodida voz de Christian al decir: “Oh my God!!!” xDDDDD!!!!!&lt;br /&gt;• La casa de Tefa o_o&lt;br /&gt;•Mirar las estrellas o las nubes desde la azotea, mi balcón o la terraza. Es una vista toda genial&lt;br /&gt;•Mi habitación a la que casi tapizo de posters*3*&lt;br /&gt;• Los tulipanes rojos&lt;br /&gt;• Mi peluche de tigre blanco y ojos azules .0.&lt;br /&gt;• A Chester [Vocalista de Linkin Park], Chris Martin [Vocalista y músico de Coldplay], Jonh Depp  y Jim Carrey&lt;br /&gt;• Diseñar cosas en el Photoshop&lt;br /&gt;• Mi razonamiento y la facilidad con la que mi mente procesa, idea y piensa en las posibilidades ante las reacciones de los demás [Solecito, sé que me matarás, ¿Verdad? =D; aprendiste a lidiar conmigo por esto, no es difícil hacerlo con Delbi xDD]&lt;br /&gt;• La nieve aunque no la haya visto ni tocado en mi vida u_u&lt;br /&gt;• Cocinar&lt;br /&gt;• El yaoi en sus diferentes ramas u_u [Hard, lemon, lemon-Hard (?) Ok no xD]&lt;br /&gt;• Lo ordenada que puedo llegar a ser o_o&lt;br /&gt;• Usar ropa cómoda y que me guste: Negra en su mayoría y algunos vestidos raros que tengo Uuu&lt;br /&gt;• Viajar&lt;br /&gt;• La voz de Tefa diciendo: “Gato gato (8), gatito *3*, gaaaaaaaaaaaaato! Gato mio*abraza a su gato y se lo lleva*” xDDDDDDDDDUuu&lt;br /&gt;• El pan del Globo .00000.!!!&lt;br /&gt;• Joder a Tefa *-* ( su deporte olímpico (?)) –huye de Tefa-&lt;br /&gt;• Los Oxxo’s *3*&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6084764027256401157-7418583495803058874?l=notes-in-white.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://notes-in-white.blogspot.com/feeds/7418583495803058874/comments/default' title='Post Comments'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://www.blogger.com/comment.g?blogID=6084764027256401157&amp;postID=7418583495803058874' title='2 Comments'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/6084764027256401157/posts/default/7418583495803058874'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/6084764027256401157/posts/default/7418583495803058874'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://notes-in-white.blogspot.com/2009/08/about-love.html' title='About the Love.'/><author><name>N. Blake</name><uri>http://www.blogger.com/profile/08835122984785100048</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='32' height='32' src='http://3.bp.blogspot.com/_dZfvzqn2RdU/TKed3gcDMyI/AAAAAAAAAl8/VPFgZNcdEyQ/S220/AVA_SUNDAY_BLOODY.jpg'/></author><media:thumbnail xmlns:media='http://search.yahoo.com/mrss/' url='http://4.bp.blogspot.com/_dZfvzqn2RdU/Snzetg2L1zI/AAAAAAAAAVU/MN4Yxm8WtI4/s72-c/_______nanju.jpg' height='72' width='72'/><thr:total>2</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-6084764027256401157.post-6737286672351708771</id><published>2009-08-05T22:04:00.004-05:00</published><updated>2009-08-05T22:13:25.327-05:00</updated><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='Reflexion'/><title type='text'>Somewhere.</title><content type='html'>&lt;a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_dZfvzqn2RdU/SnpJD3Rc06I/AAAAAAAAAVE/lglzBp0CXfg/s1600-h/Blood_Hagi%26Saya.jpg"&gt;&lt;img style="margin: 0pt 10px 10px 0pt; float: left; cursor: pointer; width: 81px; height: 81px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_dZfvzqn2RdU/SnpJD3Rc06I/AAAAAAAAAVE/lglzBp0CXfg/s200/Blood_Hagi%26Saya.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5366682236690944930" border="0" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;span style="color: rgb(51, 51, 51);"&gt;&lt;span style="font-weight: bold;"&gt;Status:&lt;/span&gt;&lt;/span&gt; Fine&lt;br /&gt;&lt;span style="color: rgb(51, 51, 51);"&gt;&lt;span style="font-weight: bold;"&gt;MSN:&lt;/span&gt;&lt;/span&gt; Tefa, Kuijo, Chris&amp;amp;Snake&lt;br /&gt;&lt;span style="color: rgb(51, 51, 51);"&gt;&lt;span style="font-weight: bold;"&gt;Song:&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;span style="color: rgb(51, 51, 51);"&gt;&lt;span style="font-weight: bold;"&gt; &lt;/span&gt;&lt;/span&gt;Somewhere I belong//Linkin Park&lt;br /&gt;&lt;span style="color: rgb(51, 51, 51);"&gt;&lt;span style="font-weight: bold;"&gt;Phrase:&lt;/span&gt;&lt;/span&gt; Be free.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Hay un lugar donde solía reír,&lt;br /&gt;Donde el tiempo pasaba suave y lento,&lt;br /&gt;Donde la luna jugaba conmigo,&lt;br /&gt;Donde la lluvia por mi cuerpo resbalaba.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Hay un lugar lejos de aquí,&lt;br /&gt;Donde los ríos caudalosos corrían,&lt;br /&gt;Y las flores hermosas crecían,&lt;br /&gt;Donde las estrellas siempre destellantes me sonreían.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Hay un lugar perdido en el horizonte,&lt;br /&gt;Donde caía rendida entre el mar de rojizos tulipanes,&lt;br /&gt;Donde de niña siempre jugaba,&lt;br /&gt;Donde mis risas se escapaban.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Hay un lugar hermoso y escondido,&lt;br /&gt;A donde yo escapaba todas las noches,&lt;br /&gt;Y entre anhelantes delirios me adormecía,&lt;br /&gt;Como los acogedores brazos de una amorosa madre.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Hay un lugar apacible y silencioso,&lt;br /&gt;En donde existía n pozo hondo y obscuro,&lt;br /&gt;En el que arrojaba mi tristeza y malditos sentimientos,&lt;br /&gt;Para ahogarlos en lo profundo de mis recuerdos.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Hay un lugar teñido del arcoíris,&lt;br /&gt;Lleno de vida, sueños y deseos,&lt;br /&gt;Donde mi alma tranquila se purificaba,&lt;br /&gt;Donde mi llanto inmediatamente se secaba.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Hay un lugar… Sí, un lugar…&lt;br /&gt;Donde aún se albergan mis anhelos,&lt;br /&gt;A donde ansiosa quiero volver y recorren sus verdes campos de olivo,&lt;br /&gt;En donde deseosa quiero estar para olvidarme de mi pesar.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Un lugar donde furiosa o melancólica entraba,&lt;br /&gt;Y feliz y tranquila salía,&lt;br /&gt;Un lugar como ése, tan puro y azul,&lt;br /&gt;El lugar a donde pertenezco y a mis demonios encerraba con cordones de algodón.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Un lugar tan callado y dulce&lt;br /&gt;En cuyo interior albergaba a una pobre niña,&lt;br /&gt;Un lugar donde ella felizmente reía,&lt;br /&gt;Un lugar secreto para ella, un lugar que celosamente escondía…&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6084764027256401157-6737286672351708771?l=notes-in-white.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://notes-in-white.blogspot.com/feeds/6737286672351708771/comments/default' title='Post Comments'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://www.blogger.com/comment.g?blogID=6084764027256401157&amp;postID=6737286672351708771' title='0 Comments'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/6084764027256401157/posts/default/6737286672351708771'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/6084764027256401157/posts/default/6737286672351708771'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://notes-in-white.blogspot.com/2009/08/somewhere.html' title='Somewhere.'/><author><name>N. Blake</name><uri>http://www.blogger.com/profile/08835122984785100048</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='32' height='32' src='http://3.bp.blogspot.com/_dZfvzqn2RdU/TKed3gcDMyI/AAAAAAAAAl8/VPFgZNcdEyQ/S220/AVA_SUNDAY_BLOODY.jpg'/></author><media:thumbnail xmlns:media='http://search.yahoo.com/mrss/' url='http://4.bp.blogspot.com/_dZfvzqn2RdU/SnpJD3Rc06I/AAAAAAAAAVE/lglzBp0CXfg/s72-c/Blood_Hagi%26Saya.jpg' height='72' width='72'/><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-6084764027256401157.post-1365627153804624016</id><published>2009-07-26T09:17:00.006-05:00</published><updated>2009-07-26T09:28:30.185-05:00</updated><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='Reflexion'/><title type='text'>The Kill.</title><content type='html'>&lt;a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_dZfvzqn2RdU/SmxmzVfAGgI/AAAAAAAAAUc/gPiX3eiywkQ/s1600-h/little+gaara+atack.jpg"&gt;&lt;img style="margin: 0pt 10px 10px 0pt; float: left; cursor: pointer; width: 103px; height: 77px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_dZfvzqn2RdU/SmxmzVfAGgI/AAAAAAAAAUc/gPiX3eiywkQ/s200/little+gaara+atack.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5362774288417954306" border="0" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;span style="color: rgb(51, 51, 51);"&gt;&lt;span style="font-weight: bold;"&gt;Status:&lt;/span&gt;&lt;/span&gt; Fine&lt;br /&gt;&lt;span style="color: rgb(51, 51, 51);"&gt;&lt;span style="font-weight: bold;"&gt;MSN:&lt;/span&gt;&lt;/span&gt; Off&lt;br /&gt;&lt;span style="color: rgb(51, 51, 51);"&gt;&lt;span style="font-weight: bold;"&gt;Song:&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;span style="color: rgb(51, 51, 51);"&gt;&lt;span style="font-weight: bold;"&gt; &lt;/span&gt;&lt;/span&gt;The Kill//30STM&lt;br /&gt;&lt;span style="color: rgb(51, 51, 51);"&gt;&lt;span style="font-weight: bold;"&gt;Phrase:&lt;/span&gt;&lt;/span&gt; El enemigo a vencer.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;meta equiv="Content-Type" content="text/html; charset=utf-8"&gt;&lt;meta name="ProgId" content="Word.Document"&gt;&lt;meta name="Generator" content="Microsoft Word 12"&gt;&lt;meta name="Originator" content="Microsoft Word 12"&gt;&lt;link rel="File-List" href="file:///C:%5CDOCUME%7E1%5C%7EICE%27S%7E1%5CCONFIG%7E1%5CTemp%5Cmsohtmlclip1%5C01%5Cclip_filelist.xml"&gt;&lt;!--[if gte mso 9]&gt;&lt;xml&gt;  &lt;o:officedocumentsettings&gt;   &lt;o:relyonvml/&gt;   &lt;o:allowpng/&gt;  &lt;/o:OfficeDocumentSettings&gt; &lt;/xml&gt;&lt;![endif]--&gt;&lt;link rel="themeData" href="file:///C:%5CDOCUME%7E1%5C%7EICE%27S%7E1%5CCONFIG%7E1%5CTemp%5Cmsohtmlclip1%5C01%5Cclip_themedata.thmx"&gt;&lt;link rel="colorSchemeMapping" href="file:///C:%5CDOCUME%7E1%5C%7EICE%27S%7E1%5CCONFIG%7E1%5CTemp%5Cmsohtmlclip1%5C01%5Cclip_colorschememapping.xml"&gt;&lt;!--[if gte mso 9]&gt;&lt;xml&gt;  &lt;w:worddocument&gt;   &lt;w:view&gt;Normal&lt;/w:View&gt;   &lt;w:zoom&gt;0&lt;/w:Zoom&gt;   &lt;w:trackmoves/&gt;   &lt;w:trackformatting/&gt;   &lt;w:hyphenationzone&gt;21&lt;/w:HyphenationZone&gt;   &lt;w:punctuationkerning/&gt;   &lt;w:validateagainstschemas/&gt;   &lt;w:saveifxmlinvalid&gt;false&lt;/w:SaveIfXMLInvalid&gt;   &lt;w:ignoremixedcontent&gt;false&lt;/w:IgnoreMixedContent&gt;   &lt;w:alwaysshowplaceholdertext&gt;false&lt;/w:AlwaysShowPlaceholderText&gt;   &lt;w:donotpromoteqf/&gt;   &lt;w:lidthemeother&gt;ES&lt;/w:LidThemeOther&gt;   &lt;w:lidthemeasian&gt;X-NONE&lt;/w:LidThemeAsian&gt;   &lt;w:lidthemecomplexscript&gt;X-NONE&lt;/w:LidThemeComplexScript&gt;   &lt;w:compatibility&gt;    &lt;w:breakwrappedtables/&gt;    &lt;w:snaptogridincell/&gt;    &lt;w:wraptextwithpunct/&gt;    &lt;w:useasianbreakrules/&gt;    &lt;w:dontgrowautofit/&gt;    &lt;w:splitpgbreakandparamark/&gt;    &lt;w:dontvertaligncellwithsp/&gt;    &lt;w:dontbreakconstrainedforcedtables/&gt;    &lt;w:dontvertalignintxbx/&gt;    &lt;w:word11kerningpairs/&gt;    &lt;w:cachedcolbalance/&gt;   &lt;/w:Compatibility&gt;   &lt;m:mathpr&gt;    &lt;m:mathfont val="Cambria Math"&gt;    &lt;m:brkbin val="before"&gt;    &lt;m:brkbinsub val="&amp;#45;-"&gt;    &lt;m:smallfrac val="off"&gt;    &lt;m:dispdef/&gt;    &lt;m:lmargin val="0"&gt;    &lt;m:rmargin val="0"&gt;    &lt;m:defjc val="centerGroup"&gt;    &lt;m:wrapindent val="1440"&gt;    &lt;m:intlim val="subSup"&gt;    &lt;m:narylim val="undOvr"&gt;   &lt;/m:mathPr&gt;&lt;/w:WordDocument&gt; &lt;/xml&gt;&lt;![endif]--&gt;&lt;!--[if gte mso 9]&gt;&lt;xml&gt;  &lt;w:latentstyles deflockedstate="false" defunhidewhenused="true" defsemihidden="true" defqformat="false" defpriority="99" latentstylecount="267"&gt;   &lt;w:lsdexception locked="false" priority="0" semihidden="false" unhidewhenused="false" qformat="true" name="Normal"&gt;   &lt;w:lsdexception locked="false" priority="9" semihidden="false" unhidewhenused="false" qformat="true" name="heading 1"&gt;   &lt;w:lsdexception locked="false" priority="9" qformat="true" name="heading 2"&gt;   &lt;w:lsdexception locked="false" priority="9" qformat="true" name="heading 3"&gt;   &lt;w:lsdexception locked="false" priority="9" qformat="true" name="heading 4"&gt;   &lt;w:lsdexception locked="false" priority="9" qformat="true" name="heading 5"&gt;   &lt;w:lsdexception locked="false" priority="9" qformat="true" name="heading 6"&gt;   &lt;w:lsdexception locked="false" priority="9" qformat="true" name="heading 7"&gt;   &lt;w:lsdexception locked="false" priority="9" qformat="true" name="heading 8"&gt;   &lt;w:lsdexception locked="false" priority="9" qformat="true" name="heading 9"&gt;   &lt;w:lsdexception locked="false" priority="39" name="toc 1"&gt;   &lt;w:lsdexception locked="false" priority="39" name="toc 2"&gt;   &lt;w:lsdexception locked="false" priority="39" name="toc 3"&gt;   &lt;w:lsdexception locked="false" priority="39" name="toc 4"&gt;   &lt;w:lsdexception locked="false" priority="39" name="toc 5"&gt;   &lt;w:lsdexception locked="false" priority="39" name="toc 6"&gt;   &lt;w:lsdexception locked="false" priority="39" name="toc 7"&gt;   &lt;w:lsdexception locked="false" priority="39" name="toc 8"&gt;   &lt;w:lsdexception locked="false" priority="39" name="toc 9"&gt;   &lt;w:lsdexception locked="false" priority="35" qformat="true" name="caption"&gt;   &lt;w:lsdexception locked="false" priority="10" semihidden="false" unhidewhenused="false" qformat="true" name="Title"&gt;   &lt;w:lsdexception locked="false" priority="1" name="Default Paragraph Font"&gt;   &lt;w:lsdexception locked="false" priority="11" semihidden="false" unhidewhenused="false" qformat="true" name="Subtitle"&gt;   &lt;w:lsdexception locked="false" priority="22" semihidden="false" unhidewhenused="false" qformat="true" name="Strong"&gt;   &lt;w:lsdexception locked="false" priority="20" semihidden="false" unhidewhenused="false" qformat="true" name="Emphasis"&gt;   &lt;w:lsdexception locked="false" priority="59" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Table Grid"&gt;   &lt;w:lsdexception locked="false" unhidewhenused="false" name="Placeholder Text"&gt;   &lt;w:lsdexception locked="false" priority="1" semihidden="false" unhidewhenused="false" qformat="true" name="No Spacing"&gt;   &lt;w:lsdexception locked="false" priority="60" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Light Shading"&gt;   &lt;w:lsdexception locked="false" priority="61" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Light List"&gt;   &lt;w:lsdexception locked="false" priority="62" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Light Grid"&gt;   &lt;w:lsdexception locked="false" priority="63" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Shading 1"&gt;   &lt;w:lsdexception locked="false" priority="64" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Shading 2"&gt;   &lt;w:lsdexception locked="false" priority="65" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium List 1"&gt;   &lt;w:lsdexception locked="false" priority="66" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium List 2"&gt;   &lt;w:lsdexception locked="false" priority="67" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Grid 1"&gt;   &lt;w:lsdexception locked="false" priority="68" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Grid 2"&gt;   &lt;w:lsdexception locked="false" priority="69" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Grid 3"&gt;   &lt;w:lsdexception locked="false" priority="70" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Dark List"&gt;   &lt;w:lsdexception locked="false" priority="71" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Colorful Shading"&gt;   &lt;w:lsdexception locked="false" priority="72" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Colorful List"&gt;   &lt;w:lsdexception locked="false" priority="73" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Colorful Grid"&gt;   &lt;w:lsdexception locked="false" priority="60" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Light Shading Accent 1"&gt;   &lt;w:lsdexception locked="false" priority="61" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Light List Accent 1"&gt;   &lt;w:lsdexception locked="false" priority="62" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Light Grid Accent 1"&gt;   &lt;w:lsdexception locked="false" priority="63" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Shading 1 Accent 1"&gt;   &lt;w:lsdexception locked="false" priority="64" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Shading 2 Accent 1"&gt;   &lt;w:lsdexception locked="false" priority="65" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium List 1 Accent 1"&gt;   &lt;w:lsdexception locked="false" unhidewhenused="false" name="Revision"&gt;   &lt;w:lsdexception locked="false" priority="34" semihidden="false" unhidewhenused="false" qformat="true" name="List Paragraph"&gt;   &lt;w:lsdexception locked="false" priority="29" semihidden="false" unhidewhenused="false" qformat="true" name="Quote"&gt;   &lt;w:lsdexception locked="false" priority="30" semihidden="false" unhidewhenused="false" qformat="true" name="Intense Quote"&gt;   &lt;w:lsdexception locked="false" priority="66" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium List 2 Accent 1"&gt;   &lt;w:lsdexception locked="false" priority="67" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Grid 1 Accent 1"&gt;   &lt;w:lsdexception locked="false" priority="68" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Grid 2 Accent 1"&gt;   &lt;w:lsdexception locked="false" priority="69" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Grid 3 Accent 1"&gt;   &lt;w:lsdexception locked="false" priority="70" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Dark List Accent 1"&gt;   &lt;w:lsdexception locked="false" priority="71" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Colorful Shading Accent 1"&gt;   &lt;w:lsdexception locked="false" priority="72" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Colorful List Accent 1"&gt;   &lt;w:lsdexception locked="false" priority="73" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Colorful Grid Accent 1"&gt;   &lt;w:lsdexception locked="false" priority="60" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Light Shading Accent 2"&gt;   &lt;w:lsdexception locked="false" priority="61" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Light List Accent 2"&gt;   &lt;w:lsdexception locked="false" priority="62" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Light Grid Accent 2"&gt;   &lt;w:lsdexception locked="false" priority="63" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Shading 1 Accent 2"&gt;   &lt;w:lsdexception locked="false" priority="64" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Shading 2 Accent 2"&gt;   &lt;w:lsdexception locked="false" priority="65" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium List 1 Accent 2"&gt;   &lt;w:lsdexception locked="false" priority="66" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium List 2 Accent 2"&gt;   &lt;w:lsdexception locked="false" priority="67" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Grid 1 Accent 2"&gt;   &lt;w:lsdexception locked="false" priority="68" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Grid 2 Accent 2"&gt;   &lt;w:lsdexception locked="false" priority="69" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Grid 3 Accent 2"&gt;   &lt;w:lsdexception locked="false" priority="70" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Dark List Accent 2"&gt;   &lt;w:lsdexception locked="false" priority="71" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Colorful Shading Accent 2"&gt;   &lt;w:lsdexception locked="false" priority="72" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Colorful List Accent 2"&gt;   &lt;w:lsdexception locked="false" priority="73" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Colorful Grid Accent 2"&gt;   &lt;w:lsdexception locked="false" priority="60" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Light Shading Accent 3"&gt;   &lt;w:lsdexception locked="false" priority="61" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Light List Accent 3"&gt;   &lt;w:lsdexception locked="false" priority="62" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Light Grid Accent 3"&gt;   &lt;w:lsdexception locked="false" priority="63" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Shading 1 Accent 3"&gt;   &lt;w:lsdexception locked="false" priority="64" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Shading 2 Accent 3"&gt;   &lt;w:lsdexception locked="false" priority="65" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium List 1 Accent 3"&gt;   &lt;w:lsdexception locked="false" priority="66" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium List 2 Accent 3"&gt;   &lt;w:lsdexception locked="false" priority="67" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Grid 1 Accent 3"&gt;   &lt;w:lsdexception locked="false" priority="68" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Grid 2 Accent 3"&gt;   &lt;w:lsdexception locked="false" priority="69" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Grid 3 Accent 3"&gt;   &lt;w:lsdexception locked="false" priority="70" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Dark List Accent 3"&gt;   &lt;w:lsdexception locked="false" priority="71" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Colorful Shading Accent 3"&gt;   &lt;w:lsdexception locked="false" priority="72" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Colorful List Accent 3"&gt;   &lt;w:lsdexception locked="false" priority="73" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Colorful Grid Accent 3"&gt;   &lt;w:lsdexception locked="false" priority="60" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Light Shading Accent 4"&gt;   &lt;w:lsdexception locked="false" priority="61" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Light List Accent 4"&gt;   &lt;w:lsdexception locked="false" priority="62" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Light Grid Accent 4"&gt;   &lt;w:lsdexception locked="false" priority="63" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Shading 1 Accent 4"&gt;   &lt;w:lsdexception locked="false" priority="64" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Shading 2 Accent 4"&gt;   &lt;w:lsdexception locked="false" priority="65" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium List 1 Accent 4"&gt;   &lt;w:lsdexception locked="false" priority="66" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium List 2 Accent 4"&gt;   &lt;w:lsdexception locked="false" priority="67" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Grid 1 Accent 4"&gt;   &lt;w:lsdexception locked="false" priority="68" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Grid 2 Accent 4"&gt;   &lt;w:lsdexception locked="false" priority="69" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Grid 3 Accent 4"&gt;   &lt;w:lsdexception locked="false" priority="70" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Dark List Accent 4"&gt;   &lt;w:lsdexception locked="false" priority="71" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Colorful Shading Accent 4"&gt;   &lt;w:lsdexception locked="false" priority="72" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Colorful List Accent 4"&gt;   &lt;w:lsdexception locked="false" priority="73" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Colorful Grid Accent 4"&gt;   &lt;w:lsdexception locked="false" priority="60" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Light Shading Accent 5"&gt;   &lt;w:lsdexception locked="false" priority="61" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Light List Accent 5"&gt;   &lt;w:lsdexception locked="false" priority="62" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Light Grid Accent 5"&gt;   &lt;w:lsdexception locked="false" priority="63" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Shading 1 Accent 5"&gt;   &lt;w:lsdexception locked="false" priority="64" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Shading 2 Accent 5"&gt;   &lt;w:lsdexception locked="false" priority="65" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium List 1 Accent 5"&gt;   &lt;w:lsdexception locked="false" priority="66" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium List 2 Accent 5"&gt;   &lt;w:lsdexception locked="false" priority="67" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Grid 1 Accent 5"&gt;   &lt;w:lsdexception locked="false" priority="68" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Grid 2 Accent 5"&gt;   &lt;w:lsdexception locked="false" priority="69" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Grid 3 Accent 5"&gt;   &lt;w:lsdexception locked="false" priority="70" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Dark List Accent 5"&gt;   &lt;w:lsdexception locked="false" priority="71" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Colorful Shading Accent 5"&gt;   &lt;w:lsdexception locked="false" priority="72" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Colorful List Accent 5"&gt;   &lt;w:lsdexception locked="false" priority="73" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Colorful Grid Accent 5"&gt;   &lt;w:lsdexception locked="false" priority="60" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Light Shading Accent 6"&gt;   &lt;w:lsdexception locked="false" priority="61" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Light List Accent 6"&gt;   &lt;w:lsdexception locked="false" priority="62" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Light Grid Accent 6"&gt;   &lt;w:lsdexception locked="false" priority="63" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Shading 1 Accent 6"&gt;   &lt;w:lsdexception locked="false" priority="64" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Shading 2 Accent 6"&gt;   &lt;w:lsdexception locked="false" priority="65" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium List 1 Accent 6"&gt;   &lt;w:lsdexception locked="false" priority="66" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium List 2 Accent 6"&gt;   &lt;w:lsdexception locked="false" priority="67" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Grid 1 Accent 6"&gt;   &lt;w:lsdexception locked="false" priority="68" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Grid 2 Accent 6"&gt;   &lt;w:lsdexception locked="false" priority="69" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Grid 3 Accent 6"&gt;   &lt;w:lsdexception locked="false" priority="70" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Dark List Accent 6"&gt;   &lt;w:lsdexception locked="false" priority="71" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Colorful Shading Accent 6"&gt;   &lt;w:lsdexception locked="false" priority="72" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Colorful List Accent 6"&gt;   &lt;w:lsdexception locked="false" priority="73" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Colorful Grid Accent 6"&gt;   &lt;w:lsdexception locked="false" priority="19" semihidden="false" unhidewhenused="false" qformat="true" name="Subtle Emphasis"&gt;   &lt;w:lsdexception locked="false" priority="21" semihidden="false" unhidewhenused="false" qformat="true" name="Intense Emphasis"&gt;   &lt;w:lsdexception locked="false" priority="31" semihidden="false" unhidewhenused="false" qformat="true" name="Subtle Reference"&gt;   &lt;w:lsdexception locked="false" priority="32" semihidden="false" unhidewhenused="false" qformat="true" name="Intense Reference"&gt;   &lt;w:lsdexception locked="false" priority="33" semihidden="false" unhidewhenused="false" qformat="true" name="Book Title"&gt;   &lt;w:lsdexception locked="false" priority="37" name="Bibliography"&gt;   &lt;w:lsdexception locked="false" priority="39" qformat="true" name="TOC Heading"&gt;  &lt;/w:LatentStyles&gt; &lt;/xml&gt;&lt;![endif]--&gt;&lt;style&gt; &lt;!--  /* Font Definitions */  @font-face 	{font-family:"Cambria Math"; 	panose-1:2 4 5 3 5 4 6 3 2 4; 	mso-font-charset:0; 	mso-generic-font-family:roman; 	mso-font-pitch:variable; 	mso-font-signature:-1610611985 1107304683 0 0 159 0;} @font-face 	{font-family:Calibri; 	panose-1:2 15 5 2 2 2 4 3 2 4; 	mso-font-charset:0; 	mso-generic-font-family:swiss; 	mso-font-pitch:variable; 	mso-font-signature:-1610611985 1073750139 0 0 159 0;} @font-face 	{font-family:Verdana; 	panose-1:2 11 6 4 3 5 4 4 2 4; 	mso-font-charset:0; 	mso-generic-font-family:swiss; 	mso-font-pitch:variable; 	mso-font-signature:536871559 0 0 0 415 0;} @font-face 	{font-family:"Monotype Corsiva"; 	panose-1:3 1 1 1 1 2 1 1 1 1; 	mso-font-charset:0; 	mso-generic-font-family:script; 	mso-font-pitch:variable; 	mso-font-signature:647 0 0 0 159 0;} @font-face 	{font-family:"Trebuchet MS"; 	panose-1:2 11 6 3 2 2 2 2 2 4; 	mso-font-charset:0; 	mso-generic-font-family:swiss; 	mso-font-pitch:variable; 	mso-font-signature:647 0 0 0 159 0;}  /* Style Definitions */  p.MsoNormal, li.MsoNormal, div.MsoNormal 	{mso-style-unhide:no; 	mso-style-qformat:yes; 	mso-style-parent:""; 	margin:0cm; 	margin-bottom:.0001pt; 	mso-pagination:widow-orphan; 	font-size:11.0pt; 	font-family:"Calibri","sans-serif"; 	mso-ascii-font-family:Calibri; 	mso-ascii-theme-font:minor-latin; 	mso-fareast-font-family:Calibri; 	mso-fareast-theme-font:minor-latin; 	mso-hansi-font-family:Calibri; 	mso-hansi-theme-font:minor-latin; 	mso-bidi-font-family:"Times New Roman"; 	mso-bidi-theme-font:minor-bidi; 	mso-fareast-language:EN-US;} .MsoChpDefault 	{mso-style-type:export-only; 	mso-default-props:yes; 	mso-ascii-font-family:Calibri; 	mso-ascii-theme-font:minor-latin; 	mso-fareast-font-family:Calibri; 	mso-fareast-theme-font:minor-latin; 	mso-hansi-font-family:Calibri; 	mso-hansi-theme-font:minor-latin; 	mso-bidi-font-family:"Times New Roman"; 	mso-bidi-theme-font:minor-bidi; 	mso-fareast-language:EN-US;} @page Section1 	{size:612.0pt 792.0pt; 	margin:70.85pt 3.0cm 70.85pt 3.0cm; 	mso-header-margin:36.0pt; 	mso-footer-margin:36.0pt; 	mso-paper-source:0;} div.Section1 	{page:Section1;} --&gt;&lt;/style&gt;&lt;blockquote&gt;« What if I wanted to break&lt;br /&gt;Laugh it all off in your face&lt;br /&gt;What would you do?&lt;br /&gt;What if I fell to the floor&lt;br /&gt;Couldn't take all this anymore&lt;br /&gt;What would you do? »&lt;/blockquote&gt;&lt;span style="font-weight: bold;font-size:180%;" &gt;E&lt;/span&gt;sta es una canción  de 30 Seconds to Mars, comienzo con la primer estrofa  de esta melodía debido a que el tema del que hoy hablaré tiene mucho que ver con la letra. En los días que estuve fuera pude al fin conocer a un querido amigo que me ayudó a comprender algunas situaciones, su porqué y su posible consecuencia; es extraño que una persona como ella pudiese ayudarme tanto y hacerme ver mis errores y aún más difícil, era que yo pudiera admitir que me equivoqué o que yo estaba mal… Y posiblemente también fue extraño que yo aceptara su ayuda. En fin, de esta canción y de los días que estuve con Chris es de donde parto  a lo siguiente:&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;« Break me down&lt;br /&gt;Bury me, bury me&lt;br /&gt;I am finished with you »&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;En esta estrofa es donde se llega a malinterpretar el resto de la canción. Yo lo hice en el primer momento en que la escuché debido a las circunstancias que pasaba en ese entonces, hace casi tres años. Muchos pensarán a la primera oía que se trata de una canción de odio y coraje hacia una persona que quisiste/quieres mucho y esa misma persona te defraudó o &lt;a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_dZfvzqn2RdU/SmxnBLGOJmI/AAAAAAAAAUk/APd6XUYTBh0/s1600-h/vatargaaraermoso.jpg"&gt;&lt;img style="margin: 0pt 0pt 10px 10px; float: right; cursor: pointer; width: 112px; height: 95px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_dZfvzqn2RdU/SmxnBLGOJmI/AAAAAAAAAUk/APd6XUYTBh0/s200/vatargaaraermoso.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5362774526147831394" border="0" /&gt;&lt;/a&gt;engañó, o simplemente te hizo sufrir mucho pese al amor que se tuvieron. Tal vez se acopla perfectamente a ese perfil “ardido”, pero la canción no se refiere a eso; se centra en una persona a la que desafías e intentas vencer puesto que te ha lastimado demasiado, eres tú mismo. En el video de “The Kill” podemos apreciar cómo es que los integrantes de 30 Seconds to Mars llegan a un hotel pero les prohíben entrar a una habitación, corría el rumor de que dicha recámara tenía cierto encantamiento que podría matarte sin embargo, pese a las advertencias, la curiosidad gana y uno por uno comienza a toparse con ese cuarto encontrando, dentro, su perdición, al enemigo que nunca podían vencer y que al final del video es más que claro enfrentan pero no pueden derrotarle: El peor demonio y contrincante que podemos tener: Uno mismo.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;blockquote&gt;« What if I wanted to fight&lt;br /&gt;Beg for the rest of my life&lt;br /&gt;What would you do?&lt;br /&gt;You say you wanted more&lt;br /&gt;What are you waiting for&lt;br /&gt;I'm not running from you »&lt;/blockquote&gt;&lt;br /&gt;Lo sé, suena estúpido, infantil y si quieren hasta ridículo, sacado de una novela, pero al final, este hecho es real. Existimos personas que nos creemos autosuficientes, que no necesitamos nada más que nuestra mente para poder razonar y hallar solución a los problemas que se presenten, sin embargo, llega el momento en que ese mismo razonamiento, ése “Yo” interior en el que siempre confiaste y creíste ciegamente, te traiciona y te obliga a cometer tonterías, tonterías que en su intento de protegerte o excusarte  al cometer un error, llegan a lastimar a los demás, los alejamos de nosotros y nos perdemos de oportunidades de salir adelante, pero sobretodo, al final a quien más lastimamos es a nosotros mismos. Usualmente esta mentalidad de ser autosuficiente me lleva a cometer esos errores, a estar mal, a llorar o sufrir sin razón aparente, por situaciones sencillas que en mi intento de no salir lastimada, las hago más grandes, las exagero y al final, todo termina en un verdadero desastre. Hay un hecho curioso que creo tengo mencionar, cuando comencé a ver Naruto hubo un chico me gustó por su actitud y mentalidad, me identificaba mucho con él y hasta la fecha me gusta: Sabaku no Gaara. En un inicio sus frase: « &lt;span style="font-style: italic;"&gt;Sólo lucho por mí y solo me amo a mí mismo&lt;/span&gt; » y « &lt;span style="font-style: italic;"&gt;La soledad es más fuerte que la razón&lt;/span&gt; » me eran muy conocidas, yo pensaba así, era un maldita &lt;a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_dZfvzqn2RdU/SmxnOt9eCwI/AAAAAAAAAUs/sJhFnuT9bZQ/s1600-h/AVATAR_PU%C3%91O.JPG"&gt;&lt;img style="margin: 0pt 10px 10px 0pt; float: left; cursor: pointer; width: 126px; height: 88px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_dZfvzqn2RdU/SmxnOt9eCwI/AAAAAAAAAUs/sJhFnuT9bZQ/s200/AVATAR_PU%C3%91O.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5362774758844664578" border="0" /&gt;&lt;/a&gt;egoísta que sólo le daba gusto a dos personas que le pedían ser una hija modelo. Conforme la serie avanzó Gaara me agradó más hasta que vi la historia de su pasado, su cruel y hasta cierto punto, doloroso, nacimiento e infancia fue lo que lo llevó  a ser como era, al mostrar una cara dura y desgraciada para con los demás para que no lo lastimaran como lo antes lo habían hecho, una máscara para protegerse e imponer miedo. Así era yo.&lt;br /&gt;&lt;blockquote&gt;« Kill&lt;br /&gt;Break me down&lt;br /&gt;Bury me, bury me&lt;br /&gt;I am finished with you&lt;br /&gt;Look in my eyes&lt;br /&gt;You're killing me, killing me&lt;br /&gt;All I wanted was you »&lt;/blockquote&gt;&lt;br /&gt;El miedo es el causante de esto, ese miedo latente que debería de desaparecer, ese maldito y asquerosos miedo que me termina dominando y para quitármelo de encima lo convierto en ira. Chris me decía hace unos días por mensajes: « &lt;span style="font-style: italic;"&gt;La verdad, el enemigo más peligro que el humano tiene es uno mismo, sí tú te enfrascas en tu opinión y eres terca como sólo tú sabes hacerlo, al final por más que los que te queremos tratemos de ayudarte, no podremos debido a tu actitud ciega y sorda a los demás.  Todo este terminará perjudicándote y te hará perder a la persona a la que quieres y peor aún te hará perderte a ti misma; necesitas buscar una manera de calmar ese miedo e intentar no convertirlo en enojo, porque del enojo vienen muchas enfermedades y dejando eso a un lado, luego viene el odio y de ahí no podremos sacarte. Eres la persona más voluble que he conocido pero también la más fuerte y por ello es que estoy seguro que hallarás la manera correcta de salir adelante y si no puedes sola &lt;/span&gt;&lt;a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_dZfvzqn2RdU/SmxnbJwpXtI/AAAAAAAAAU0/eugzZVMAcU4/s1600-h/AVATAR_DEFENSA.JPG"&gt;&lt;img style="margin: 0pt 0pt 10px 10px; float: right; cursor: pointer; width: 122px; height: 92px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_dZfvzqn2RdU/SmxnbJwpXtI/AAAAAAAAAU0/eugzZVMAcU4/s200/AVATAR_DEFENSA.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5362774972465503954" border="0" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;span style="font-style: italic;"&gt;sabes que cuentas con amigos que te amamos y haremos lo que sea por ti.&lt;/span&gt; » Gracias a eso y a otras cosas de las que ya hablamos en persona es que no estallo tan fácilmente, me cuesta reconocer que tengo miedo porque no me agrada que los demás vean mi parte humana y temerosa, no me gusta que sepan mis puntos débiles pero tengo que comenzar a dejar de un lado el orgullo y pelear conmigo misma.&lt;br /&gt;&lt;blockquote&gt;&lt;br /&gt;« I tried to be someone else&lt;br /&gt;But nothing seemed to change&lt;br /&gt;I know now, this is who I really am inside&lt;br /&gt;Falling from myself&lt;br /&gt;Falling for a chance&lt;br /&gt;I know now, this is who I really am »&lt;/blockquote&gt;&lt;br /&gt;Definitivamente nosotros somos la peor amenaza que podamos tener; sólo nosotros 
